Εκπαιδευτικοί: Μισθοί στον πάτο της Ευρώπης και φόβοι για φυγή από το δημόσιο σχολείο

Οι χαμηλές αποδοχές των εκπαιδευτικών και η αδυναμία πολλών δασκάλων και καθηγητών να αντεπεξέλθουν στο αυξημένο κόστος ζωής επαναφέρουν με ένταση το ζήτημα της οικονομικής απαξίωσης του κλάδου. Το πρόβλημα δεν αφορά μόνο τους μισθούς, αλλά και τη δυνατότητα στελέχωσης των σχολείων, καθώς η πίεση από ενοίκια, μετακινήσεις και καθημερινές δαπάνες κάνει το επάγγελμα όλο και λιγότερο βιώσιμο.

Στο επίκεντρο βρίσκεται η θέση της Ελλάδας σε σχέση με τις υπόλοιπες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Όπως επισημαίνεται, οι Έλληνες εκπαιδευτικοί κατατάσσονται στην 25η θέση μεταξύ των 27 κρατών-μελών ως προς τις αποδοχές στη δημόσια πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση, γεγονός που αναδεικνύει τη μεγάλη απόσταση από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο.

Η εικόνα αυτή αποκτά ακόμη μεγαλύτερη βαρύτητα για τους νεοδιορισθέντες και τους αναπληρωτές, ιδιαίτερα σε νησιωτικές και τουριστικές περιοχές, όπου το κόστος στέγασης και διαβίωσης είναι συχνά δυσανάλογο με το εισόδημά τους. Τα ενοίκια, οι μετακινήσεις και η γενικότερη ακρίβεια απορροφούν μεγάλο μέρος των αποδοχών, δημιουργώντας συνθήκες οικονομικής ασφυξίας.

Το ζήτημα έχει ήδη μεταφερθεί και κοινοβουλευτικά, καθώς κατατέθηκε ερώτηση στη Βουλή προς την υπουργό Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού από τη Νίκη  με την οποία ζητούνται απαντήσεις για τους λόγους που οι Έλληνες εκπαιδευτικοί παραμένουν τόσο χαμηλά μισθολογικά σε σχέση με τους Ευρωπαίους συναδέλφους τους.

Αυτόματες αυξήσεις στις συντάξεις όταν ανεβαίνουν οι μισθοί – Ποιους αφορά

Παράλληλα, τίθεται το ερώτημα ποιες άμεσες ενέργειες και με ποιο συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα προτίθεται να προωθήσει το Υπουργείο Παιδείας, σε συνεργασία με το Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, ώστε να αναμορφωθεί το μισθολόγιο των εκπαιδευτικών και να υπάρξει σύγκλιση με τις αποδοχές που ισχύουν στον ευρωπαϊκό χώρο.

Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται και στη μείωση των αιτήσεων εκπαιδευτικών στις διαδικασίες του ΑΣΕΠ για το δημόσιο σχολείο, η οποία συνδέεται με την οικονομική υποβάθμιση του επαγγέλματος. Η μείωση κατά 20.000 αιτήσεις παρουσιάζεται ως ανησυχητικό σημάδι ότι όλο και περισσότεροι νέοι επιστήμονες απομακρύνονται από την προοπτική της δημόσιας εκπαίδευσης.

Το πρόβλημα, επομένως, δεν περιορίζεται στη μισθολογική σύγκριση με την Ευρώπη. Αφορά άμεσα τη λειτουργία των σχολείων, την προσέλκυση νέων εκπαιδευτικών και τη δυνατότητα της δημόσιας εκπαίδευσης να στηρίζεται σε ανθρώπους που μπορούν να ζουν και να εργάζονται με αξιοπρέπεια.

Στο πλαίσιο αυτό, ζητούνται και έκτακτα μέτρα στήριξης για το κόστος διαβίωσης, στέγασης και μετακίνησης των μόνιμων και αναπληρωτών εκπαιδευτικών. Η ανάγκη παρέμβασης παρουσιάζεται ως κρίσιμη, προκειμένου να ανακοπεί η τάση απαξίωσης του επαγγέλματος και η απομάκρυνση νέων επιστημόνων από το δημόσιο σχολείο.