Ιδιωτικά σχολεία: Καταγγελίες για αποκλεισμό μαθητών με μαθησιακές δυσκολίες

Σοβαρά ερωτήματα για τον τρόπο με τον οποίο ιδιωτικά σχολεία διαχειρίζονται αιτήματα φοίτησης παιδιών με μαθησιακές δυσκολίες ή αναπηρίες προκαλούν καταγγελίες που επαναφέρουν στο προσκήνιο το ζήτημα της ίσης πρόσβασης στην εκπαίδευση. Στο επίκεντρο βρίσκονται πρακτικές που φέρονται να οδηγούν σε άρνηση εγγραφής ή σε αποκλεισμό μαθητών, παρά το υφιστάμενο νομοθετικό πλαίσιο.

Η υπόθεση αφορά μαθητή με διάγνωση δυσλεξίας από ΚΕ.Δ.Α.Σ.Υ., ο οποίος φέρεται να μην έγινε δεκτός σε Δημοτικό Σχολείο ιδιωτικού εκπαιδευτηρίου. Την ίδια ώρα, μεγαλύτερο παιδί της ίδιας οικογένειας φοιτούσε ήδη στο συγκεκριμένο σχολείο, γεγονός που εντείνει τα ερωτήματα για τους λόγους της μη αποδοχής.

Οι γονείς του μαθητή ζήτησαν να ενημερωθούν γραπτώς για την απόφαση του σχολείου, χωρίς όμως να λάβουν επίσημη απάντηση. Στη συνέχεια προσέφυγαν στον Συνήγορο του Πολίτη, ζητώντας να εξεταστεί αν η άρνηση εγγραφής συνδεόταν με τη μαθησιακή δυσκολία του παιδιού.

Ο Συνήγορος του Πολίτη φέρεται να κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η μη αποδοχή του μαθητή σχετιζόταν με τη διάγνωση δυσλεξίας από ΚΕ.Δ.Α.Σ.Υ. Παράλληλα, υπογράμμισε ότι η άρνηση εγγραφής ή φοίτησης μαθητών με αναπηρίες ή ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες παραβιάζει τη νομοθεσία για τη λειτουργία των ιδιωτικών σχολείων, αλλά και το πλαίσιο προστασίας των δικαιωμάτων του παιδιού και των ατόμων με αναπηρία.

Το ζήτημα έφτασε στη Βουλή με Ερώτηση της βουλευτού Β’ Πειραιά της Ελληνικής Λύσης, Σοφίας – Χάιδως Ασημακοπούλου, προς την υπουργό Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού. Η κοινοβουλευτική παρέμβαση θέτει θέμα αθέμιτων πρακτικών ως προς τη φοίτηση μαθητριών και μαθητών με μαθησιακές δυσκολίες ή αναπηρίες σε ιδιωτικά σχολεία.

Στην Ερώτηση ζητούνται απαντήσεις για το αν διερευνήθηκε η συγκεκριμένη καταγγελία από την αρμόδια υπηρεσία του Υπουργείου Παιδείας, καθώς και γιατί δεν ακολουθήθηκε η προβλεπόμενη διαδικασία διερεύνησης. Παράλληλα, τίθεται το ερώτημα αν θα υπάρξει παρέμβαση για την αναζήτηση τυχόν ευθυνών της υπηρεσίας που είχε την αρμοδιότητα ελέγχου.

Ιδιαίτερο βάρος δίνεται και στον τρόπο με τον οποίο φέρεται να χειρίστηκε την υπόθεση η διοίκηση. Αντί να υπάρξει αυτόνομη διερεύνηση, η αρμόδια υπηρεσία του Υπουργείου Παιδείας φέρεται να διαβίβασε στο ίδιο το ιδιωτικό σχολείο έγγραφο του Συνηγόρου του Πολίτη που είχε χαρακτηριστεί εμπιστευτικό. Στη συνέχεια, η υπηρεσία φέρεται να περιορίστηκε στη διαβίβαση της απάντησης της διεύθυνσης του σχολείου προς τον Συνήγορο του Πολίτη.

Το θέμα δεν εμφανίζεται για πρώτη φορά. Ο Συνήγορος του Πολίτη έχει δεχθεί και στο παρελθόν καταγγελίες και αιτήματα διαμεσολάβησης για παιδιά με αναπηρίες ή ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες, τα οποία είτε ζητούσαν να εγγραφούν είτε ήδη φοιτούσαν σε ιδιωτικά σχολεία. Από τη διερεύνηση τέτοιων υποθέσεων είχαν προκύψει επισημάνσεις για παραβιάσεις της ισχύουσας νομοθεσίας και ανάγκη ουσιαστικών παρεμβάσεων.

Καταγγελίες για απαγόρευση εγγραφής ή διαγραφή παιδιών με μαθησιακές δυσκολίες και αναπηρία φέρεται να έχει δεχθεί και η ΟΙΕΛΕ, η οποία έχει ζητήσει επανειλημμένα την εντατικοποίηση των ελέγχων και την άμεση διερεύνηση κάθε σχετικής υπόθεσης.

Το βασικό ερώτημα που τίθεται είναι αν η εποπτεία των ιδιωτικών σχολείων περιορίζεται σε τυπικές διαδικασίες ή αν μπορεί να διασφαλίσει στην πράξη την εφαρμογή της νομοθεσίας. Η φοίτηση μαθητών με μαθησιακές δυσκολίες ή αναπηρίες δεν μπορεί να εξαρτάται από άτυπες πρακτικές, ασαφείς απαντήσεις ή σιωπηρές αρνήσεις.

Η υπόθεση αναδεικνύει την ανάγκη για διαφάνεια, ουσιαστικούς ελέγχους και άμεση παρέμβαση όπου υπάρχουν καταγγελίες αποκλεισμού. Η ίση πρόσβαση στην εκπαίδευση αποτελεί δικαίωμα που δεν μπορεί να μένει μόνο στη θεωρία, αλλά πρέπει να προστατεύεται στην πράξη για κάθε μαθητή.