Κι όμως το είχα σκεφτεί τότε. «Αυτή η απλή κίνηση θα έχει αξία σε κατοπινά χρόνια». Όλοι έχουμε την άποψη ότι ο χρόνος φθείρει και απαξιώνει τα πράγματα και τα γεγονότα.
Η αλλαγή μπορεί να πάρει καιρό για να εκδηλωθεί. Μπορεί να συμβεί σε ανύποπτο χρόνο και το πιο πιθανό είναι κανείς να μην την αποδώσει σε μένα αλλά αυτό καθόλου δεν με πειράζει αφού δεν το κάνω για τα εύσημα.
Η επιδείνωση των συνθηκών στο δημόσιο σχολείο, η πίεση στους εκπαιδευτικούς και τα σύνθετα προβλήματα μέσα στις τάξεις αναδεικνύουν την ανάγκη άμεσων παρεμβάσεων για την ουσιαστική στήριξη της εκπαίδευσης.
Η εικόνα των νέων έργων στα σχολεία δεν μπορεί να κρύψει τις σοβαρές ελλείψεις και τις δύσκολες συνθήκες που εξακολουθούν να κυριαρχούν στη δημόσια εκπαίδευση.
Το δημοτικό σχολείο δεν μπορεί να λειτουργεί χωρίς σαφές και αποτελεσματικό πλαίσιο παιδαγωγικού ελέγχου. Η παιδαγωγική ελευθερία δεν σημαίνει απουσία ορίων.
Όταν οι παραβατικές συμπεριφορές δεν συνοδεύονται από σαφείς συνέπειες, δημιουργείται η εντύπωση ότι οι κανόνες είναι διαπραγματεύσιμοι ή ακόμη και ανύπαρκτοι. Η απουσία ορίων ενισχύει την επανάληψη τέτοιων συμπεριφορών και υπονομεύει την ομαλή λειτουργία της σχολικής κοινότητας.
Ας το πούμε καθαρά: η πειθαρχία στα σχολεία έχει σε μεγάλο βαθμό καταρρεύσει. Όποιος βρίσκεται καθημερινά μέσα στις σχολικές αίθουσες το γνωρίζει καλά. Οι κανόνες αμφισβητούνται, τα όρια συχνά αγνοούνται και ο σεβασμός προς τον εκπαιδευτικό δεν θεωρείται πλέον αυτονόητος.
Η ασφάλεια και η αξιοπρέπεια στο σχολικό περιβάλλον δεν αφορά μόνο τους/τις μαθητές/-τριες. Αφορά εξίσου και τους/τις εκπαιδευτικούς, οι οποίοι αποτελούν τον πυρήνα της εκπαιδευτικής διαδικασίας.
Υπάρχει μια πτυχή του προβλήματος που συχνά παραμένει στο περιθώριο της δημόσιας συζήτησης: η βία και ο εκφοβισμός που δέχονται οι ίδιοι οι εκπαιδευτικοί.
Μπορείς να βλέπεις κάποιον που διαβάζει, να ‘ναι εκεί, κάπου κοντά σου… Κι όμως βρίσκεται αλλού για αλλού. Μπορεί να ‘ναι σε χρόνους αρχαίους ή μεσαιωνικούς ή αναγεννησιακούς ή φουτουριστικούς. Μπορεί να ‘ναι σε τόπους μακρινούς, σε λαούς άγνωστους.
Η συζήτηση για την καθιέρωση του λεγόμενου «Εθνικού Απολυτηρίου» επανέρχεται δυναμικά στο προσκήνιο της εκπαιδευτικής πολιτικής, με την κυβέρνηση να προωθεί έναν νέο σχεδιασμό για το Λύκειο και το σύστημα πρόσβασης στην ανώτατη εκπαίδευση.
Δημοσιεύτηκαν τα αποτελέσματα της έρευνας, που διεξήγαγε η Διεθνής Έρευνα Διδασκαλίας και Μάθησης (TALIS), μιας έρευνας που εξέταζε τη σχέση της Κατώτερης Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης και της Τεχνητής Νοημοσύνης (ΤΝ) για το έτος 2024.
Η συγκρότηση Επιτροπής Εθνικού Διαλόγου για την Παιδεία με στόχο την αναβάθμιση του Λυκείου και τη θέσπιση Εθνικού Απολυτηρίου από το Υπουργείο Παιδείας προκαλεί ήδη έντονες αντιδράσεις
Με δεδομένη την ταχεία και ολοκληρωτική “εισβολή” της Τεχνητής Νοημοσύνης (ΤΝ) σε κάθε πτυχής της ζωής μας, δημόσιας και ιδιωτικής, βλέπουμε την ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας να θεωρητικολογεί
Τα τελευταία χρόνια ολοένα και περισσότερο παρατηρείται έντονη επιστημονική δραστηριότητα καθώς επίσης και πρωτοβουλίες κοινωνικοπολιτικές που έχουν σχέση με την πολιτιστική ταυτότητα και την ιστορική πορεία και εξέλιξη των επιμέρους περιοχών της χώρας μας (πόλεων, χωριών κλπ). Του Κώστα Ανθόπουλου, μέλους του ΔΣ Α΄ Συλλόγου Εκπαιδευτικών Α/θμιας Εκπαίδευσης και του Νίκου Τσούλια Και εδώ θέλουμε […]