Συναγερμός στη Ζάκυνθο για τα κρούσματα λεπτοσπείρωσης

«Η συνεχιζόμενη έξαρση των κρουσμάτων λεπτοσπείρωσης στη Ζάκυνθο, σε συνδυασμό με το πρόσφατο σοβαρό περιστατικό απώλειας ανθρώπινης ζωής υπό διερεύνηση, το οποίο κατέληξε μετά από νοσηλεία 48 ωρών στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας, καθώς και με τα ακόμη δύο επιβεβαιωμένα κρούσματα που νοσηλεύονται ευτυχώς εκτός κινδύνου στο Νοσοκομείο Ζακύνθου, επιβεβαιώνουν, ότι πρόκειται για μια σοβαρή απειλή για τη δημόσια υγεία», το τοπικό στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ και μέλος της Κ.Ε. του κόμματος, γιατρός-καρδιολόγος- Αντώνης Κασσιμάτης, με αφορμή σχετική ανακοίνωση της τοπικής κομματικής οργάνωσης.

«Τα παραπάνω στοιχεία στοιχειοθετούν την επιδημιολογική εικόνα της ενδημικότητας της νόσου στο νησί, με καταγραφή 6–10 κρουσμάτων ετησίως και κατά μέσο όρο ενός θανάτου ανά διετία. Ο ΣΥΡΙΖΑ, αναγνωρίζοντας τη σοβαρότητα της κατάστασης και την έλλειψη συντονισμένων παρεμβάσεων, κατέθεσε επερώτηση στη Βουλή των Ελλήνων και προτείνει τη σύσταση Μόνιμου Παρατηρητηρίου για τη Λεπτοσπείρωση στη Ζάκυνθο, ως κρίσιμο εργαλείο για την προστασία της δημόσιας υγείας» τόνισε.

Σημειώνεται, ότι για τη σύσταση του Παρατηρητηρίου υπάρχει ήδη ομόφωνη απόφαση του Περιφερειακού Συμβουλίου Ιονίων Νήσων, κατόπιν πρότασης της παράταξης «ΑΝΑΣΑ», γεγονός που καθιστά ακόμη πιο επιτακτική την άμεση ενεργοποίηση και υλοποίησή του. Στόχοι του Παρατηρητηρίου, είναι η συνεχής επιδημιολογική επιτήρηση και καταγραφή των κρουσμάτων, η έγκαιρη ανίχνευση και διαχείριση εστιών μόλυνσης, η χαρτογράφηση περιοχών υψηλού κινδύνου, ο συντονισμός δράσεων μυοκτονίας και πρόληψης, με συστηματική παρακολούθηση και αξιολόγηση των πληθυσμών τρωκτικών μέσω μετρήσιμων δεικτών, η διαφάνεια και αξιολόγηση των υποδομών αποχέτευσης και διαχείρισης απορριμμάτων και η συστηματική ενημέρωση πολιτών, εργαζομένων και επισκεπτών.

Τι είναι η λεπτοσπείρωση;

Η λεπτοσπείρωση είναι μία επικίνδυνη ζωοανθρωπονόσος, δηλαδή μπορεί να εμφανιστεί τόσο σε ανθρώπους όσο και σε ζώα. Έχει διάφορες ονομασίες, όπως είναι ο λοιμώδης ίκτερος, η νόσος Weil ή η νόσος της Στουτγκάρδης. Πρόκειται για την ασθένεια που προκαλείται από βακτήρια του γένους της λεπτόσπειρας. Προκαλούν ίκτερο και προσβάλλουν το συκώτι και τα νεφρά. Περισσότερα από 150 είδη θηλαστικών απειλούνται από τη λεπτοσπείρωση. Οι άνθρωποι, που κινδυνεύουν περισσότερο, είναι εκείνοι που δουλεύουν σαν αγρότες, στην ύπαιθρο, στο μάζεμα σκουπιδιών, στις αποχετεύσεις, οι κολυμβητές σε λίμνες και ποτάμια. Επίσης, η λεπτοσπείρωση είναι συχνότερη σε περιοχές με έντονη βροχή, καθώς το υγρό κλίμα ευνοεί την επιβίωση του βακτηρίου. Για αυτό, σε περιοχές με τροπικό ή υποτροπικό κλίμα καταγράφονται πολλά κρούσματα ετησίως. Στην Ελλάδα καταγράφονται περίπου 10 κρούσματα το χρόνο με υψηλή συχνότητα τα νησιά του Ιονίου και της Δυτικής Ελλάδας.

Ποια είναι τα συμπτώματα;

Η λεπτοσπείρωση συνδέεται με διάφορα συμπτώματα, αλλά μερικές φορές μπορεί να είναι και ασυμπτωματική. Συνήθως, οι ενδείξεις της νόσου εμφανίζονται από τη δεύτερη εβδομάδα της μόλυνσης και μετά. Τα πρώτα συμπτώματα μοιάζουν με ένα κρυολόγημα ή γρίπη. Κάποιες φορές, τα συμπτώματα μπορεί να φαίνεται ότι υποχωρούν, όμως επανεμφανίζονται. Ένας στους δέκα εμφανίζει τη νοσο Weil, που είναι η πιο σοβαρή μορφή της λεπτοσπέιρωσης. Η νόσος μπορεί να εξελιχθεί σε σηψαιμία και θάνατο.

Τα κυριότερα συμπτώματα της νόσου είναι τα εξής:

Πυρετός και ρίγη
Βρογχίτιδα και πνευμονία
Πονοκέφαλος
Αίσθημα ατονίας και κόπωσης
Μυϊκή ατονία
Ίκτερος και νεφροπαθειες
Αιμορραγία από τη μύτη
Υποδόρια αιμορραγία
Επιπεφυκίτιδα
Γατρεντερίτιδα.

Πώς μεταδίδεται;

Η λεπτόσπειρα μεταφέρεται κυρίως μέσω μολυσμένων ζώων, που είναι ασυμπτωματικοί φορείς. Ποντίκια και τρωκτικά, πρόβατα, κατσίκια, σκύλοι, άλογα, αγελάδες είναι οι πιο συχνοί φορείς. Κάποιες φορές έχουν εντοπιστεί λεπτόσπειρες σε ερπετά, πουλιά και ψάρια. Μέσω των ούρων ή των γεννητικών υγρών, αποβάλλουν τα βακτήρια, τα οποία με τη σειρά τους συγκεντρώνονται σε νερό και χώμα, όπου μπορούν να επιβιώσουν για εβδομάδες. Οι λεπτόσπειρες μπορεί να εισχωρήσουν σε αποθήκες, τροφές κλπ. Ο άνθρωπος μπορεί να μολυνθεί μέσω των βλεννογόνων, ασυνεχειών του δέρματος και του πεπτικού συστήματος. Η μετάδοση μπορεί να είναι άμεση, όταν υπάρξει επαφή με απεκκρίματα του μολυσμένου ζώου ή έμμεση, αν έρθει σε επαφή με μολυσμένο νερό, τρόφιμο ή έδαφος. Η μετάδοση μεταξύ των ανθρώπων είναι σπάνια, αλλά δεν αποκλείεται να πραγματοποιηθεί μέσω σεξουαλικής επαφής ή θηλασμού.