ΚΕΔΑΣΥ: Μεγάλες αναμονές, υποστελέχωση και προβλήματα στις δομές υποστήριξης μαθητών

Σοβαρά ζητήματα για την ψυχοκοινωνική στήριξη των μαθητών, τη λειτουργία των ΚΕΔΑΣΥ και τις ελλείψεις σε μόνιμο επιστημονικό προσωπικό στα σχολεία τίθενται με ερώτηση που κατατέθηκε στη Βουλή προς τους υπουργούς Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού και Εσωτερικών.

Στο επίκεντρο βρίσκονται οι ανάγκες των μαθητών σε σταθερή και ουσιαστική υποστήριξη, ιδιαίτερα μετά τα τραγικά γεγονότα της Ηλιούπολης, αλλά και με αφορμή περιστατικά που, όπως αναφέρεται στο έγγραφο, διαδραματίζονται καθημερινά στις σχολικές μονάδες. Οι βουλευτές που υπογράφουν την ερώτηση υποστηρίζουν ότι οι υπάρχουσες δομές δεν επαρκούν, ενώ κάνουν λόγο για κυβερνητικές επιλογές που θέτουν σε κίνδυνο την ψυχοκοινωνική υγεία των μαθητών.

Οι ελλείψεις στην ψυχοκοινωνική στήριξη των μαθητών

Σύμφωνα με την ερώτηση, η αποτελεσματική ψυχοκοινωνική παρέμβαση απαιτεί σταθερότητα στα πρόσωπα που αναλαμβάνουν τη στήριξη των μαθητών, κατάλληλο και προστατευμένο πλαίσιο, καθώς και επιστημονικές προϋποθέσεις που δεν μπορούν να καλυφθούν με αποσπασματικά μέτρα.

Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στο γεγονός ότι πολλοί εργαζόμενοι στις σχετικές δομές είναι αναπληρωτές, οι οποίοι αλλάζουν κάθε χρόνο ή αναλαμβάνουν υπηρεσία μήνες μετά την έναρξη της σχολικής χρονιάς. Όπως επισημαίνεται, αυτό δυσκολεύει τη δημιουργία σχέσης εμπιστοσύνης και συνέχειας, η οποία είναι απαραίτητη για την ουσιαστική στήριξη των παιδιών.

ΚΕΔΑΣΥ με μεγάλες αναμονές και σοβαρή υποστελέχωση

Στο έγγραφο περιγράφεται η κατάσταση στα ΚΕΔΑΣΥ, τα οποία έχουν την αρμοδιότητα για την αξιολόγηση των εκπαιδευτικών αναγκών των μαθητών, καθώς και για τη συμβουλευτική και υποστήριξη μαθητών και γονέων. Ωστόσο, όπως τονίζεται, η χρόνια υποστελέχωση έχει οδηγήσει σε υποβάθμιση των υπηρεσιών τους.

Οι συντάκτες της ερώτησης αναφέρουν ότι τα ΚΕΔΑΣΥ λειτουργούν πλέον κυρίως ως κέντρα αξιολόγησης, με αποτέλεσμα η συμβουλευτική και υποστηρικτική διάσταση του ρόλου τους να περιορίζεται. Παράλληλα, η κάλυψη των αναγκών μέσω ΕΔΥ και προγραμμάτων ΕΣΠΑ γίνεται, όπως σημειώνεται, με προσωπικό που συχνά βρίσκεται σε κάθε σχολική μονάδα μόνο για λίγες ώρες την εβδομάδα.

Ενστάσεις για τη γραμμή ψυχολογικής υποστήριξης στις Πανελλήνιες

Ξεχωριστή αναφορά γίνεται στην προωθούμενη λειτουργία τηλεφωνικής γραμμής ψυχολογικής υποστήριξης για τους μαθητές που συμμετέχουν στις Πανελλήνιες. Οι βουλευτές χαρακτηρίζουν το μέτρο έκτακτο και υποστηρίζουν ότι προωθείται χωρίς να έχουν διασφαλιστεί οι απαραίτητες προϋποθέσεις.

Όπως αναφέρεται, μια τέτοια γραμμή θα μπορούσε να έχει υποστηρικτικό χαρακτήρα μόνο εφόσον υπήρχε κατάλληλο πλαίσιο συμβουλευτικής, χώροι που να εξασφαλίζουν την ιδιωτικότητα των συνομιλιών, προσωπικό με επαρκή χρόνο και εξειδικευμένη εκπαίδευση, καθώς και σαφής θεσμική, εποπτική και νομική κατοχύρωση των εργαζομένων.

Παραδείγματα προβλημάτων σε ΚΕΔΑΣΥ της χώρας

Η ερώτηση περιλαμβάνει συγκεκριμένα παραδείγματα από ΚΕΔΑΣΥ σε διάφορες περιοχές. Στη Φωκίδα αναφέρεται ότι οι οργανικές θέσεις είναι μόλις μία για ψυχολόγο και μία για κοινωνικό λειτουργό, ενώ στην Ήπειρο οι ελλείψεις σε ειδικό εκπαιδευτικό προσωπικό και εκπαιδευτικούς συνδέονται με μεγάλες καθυστερήσεις στις αξιολογήσεις.

Στην Ηλεία γίνεται λόγος για πολύμηνες καθυστερήσεις διαγνώσεων, πάνω από έξι μήνες, που οδηγούν γονείς στον ιδιωτικό τομέα. Στο Ηράκλειο Κρήτης, σύμφωνα με την ερώτηση, η αναμονή γονέων για το έτος ξεπερνά τις 3.700 αιτήσεις, ενώ στη Δυτική Αττική περιγράφονται σοβαρά κτηριακά και λειτουργικά προβλήματα, με ελλείψεις σε χώρους, εξοπλισμό και προσωπικό καθαριότητας.

Τα αιτήματα που τίθενται προς την κυβέρνηση

Οι βουλευτές ζητούν από την κυβέρνηση να λάβει μέτρα για μόνιμους διορισμούς ψυχολόγων και κοινωνικών λειτουργών σε όλα τα σχολεία, με βάση τις πραγματικές ανάγκες των μαθητών. Παράλληλα, ζητούν σταθερή παρουσία ειδικού εκπαιδευτικού προσωπικού σε κάθε σχολική μονάδα.

Στα αιτήματα περιλαμβάνονται επίσης η ουσιαστική ενίσχυση των ΚΕΔΑΣΥ και των διεπιστημονικών δομών υποστήριξης, η ανάπτυξη προγραμμάτων πρόληψης και έγκαιρης παρέμβασης, καθώς και η ουσιαστική συνεργασία σχολείου, οικογένειας και υπηρεσιών ψυχικής υγείας. Το ζήτημα, όπως τίθεται στην ερώτηση, δεν αφορά μόνο τη διαχείριση έκτακτων περιστατικών, αλλά τη συνολική δυνατότητα του δημόσιου σχολείου να στηρίζει σταθερά τους μαθητές που έχουν ανάγκη.