Μερική απασχόληση και ευέλικτα μοντέλα εργασίας: Τι δείχνουν τα στοιχεία

Η μερική απασχόληση βρίσκεται στο επίκεντρο σημαντικών ανακατατάξεων στην αγορά εργασίας, καθώς το αυξημένο κόστος μετακίνησης επηρεάζει καθοριστικά τις αποφάσεις των εργαζομένων. Σύμφωνα με έρευνα της εταιρίας International Workplace Group (IWG) και τα στοιχεία που παραθέτει το ΕΝΔΙΣΥ, η ανάγκη καθημερινής παρουσίας στον χώρο εργασίας λειτουργεί αποτρεπτικά για μεγάλο μέρος των εργαζομένων.

Τα στοιχεία αποτυπώνουν ένα περιβάλλον έντονων οικονομικών πιέσεων, ιδίως για όσους απασχολούνται με περιορισμένο ωράριο και αντίστοιχα χαμηλότερες αποδοχές. Οι συνθήκες αυτές φαίνεται να οδηγούν σε επανεξέταση των επαγγελματικών επιλογών, με βασικό ζητούμενο την ευελιξία και τη μείωση των εξόδων.

Το κόστος μετακίνησης αλλάζει τις ισορροπίες στη μερική απασχόληση

Η αύξηση των εξόδων μετακίνησης αναδεικνύεται σε καθοριστικό παράγοντα για τη βιωσιμότητα της μερικής απασχόλησης. Το 44% των εργαζομένων δηλώνει ότι η επιβάρυνση αυτή καθιστά οικονομικά ασύμφορη τη συγκεκριμένη μορφή εργασίας.

Η υποχρεωτική μετάβαση στον χώρο εργασίας επιβαρύνει ακόμη περισσότερο την καθημερινότητα των εργαζομένων, ενισχύοντας την αίσθηση ότι τα εισοδήματά τους δεν επαρκούν για την κάλυψη των βασικών αναγκών. Ως αποτέλεσμα, η φυσική παρουσία παύει να αποτελεί δεδομένη επιλογή.

Πώς επηρεάζει η εργασία ή μερική απασχόληση το Ελάχιστο Εγγυημένο Εισόδημα

Τάσεις αποχώρησης και αναζήτησης νέας εργασίας

Ένας στους δύο εργαζόμενους μερικής απασχόλησης θεωρεί τη μετακίνηση βασική αιτία αποχώρησης από την εργασία του. Παράλληλα, το 31% όσων μετακινούνται καθημερινά αναζητά ήδη νέα θέση εργασίας, αναδεικνύοντας τη δυσαρέσκεια που επικρατεί.

Επιπλέον, το 55% δηλώνει ότι θα εγκατέλειπε την τρέχουσα εργασία του εάν ήταν υποχρεωμένο να διανύει μεγάλες αποστάσεις καθ’ όλη τη διάρκεια της εβδομάδας. Τα δεδομένα αυτά καταδεικνύουν τη σημασία της γεωγραφικής εγγύτητας ή της ευελιξίας ως παράγοντες παραμονής στην εργασία.

Η σημασία των ευέλικτων μοντέλων απασχόλησης

Η δυνατότητα ευέλικτης εργασίας φαίνεται να αποτελεί κρίσιμο στοιχείο για τη διατήρηση των εργαζομένων. Σχεδόν οι μισοί, ποσοστό 49%, δηλώνουν ότι θα εξέταζαν ακόμη και την πλήρη αποχώρηση από την εργασία εάν δεν είχαν πρόσβαση σε τέτοια μοντέλα.

Η ανάγκη για λιγότερο αυστηρούς κανόνες φυσικής παρουσίας και μεγαλύτερη προσαρμοστικότητα στις συνθήκες εργασίας αποκτά ολοένα και μεγαλύτερη σημασία, καθώς οι εργαζόμενοι επιδιώκουν ισορροπία ανάμεσα σε εισόδημα και καθημερινό κόστος.

Νέα πραγματικότητα στην εργασία: Δεύτερη απασχόληση για 1 στους 2 Έλληνες εργαζόμενους

Προοπτικές επιστροφής υπό νέους όρους

Ενδιαφέρον παρουσιάζει το γεγονός ότι το 44% των πρώην εργαζομένων μερικής απασχόλησης δηλώνει πρόθυμο να επιστρέψει στην αγορά εργασίας, εφόσον υπάρχει δυνατότητα υβριδικής απασχόλησης.

Η προϋπόθεση αυτή υπογραμμίζει την ανάγκη για νέα μοντέλα εργασίας, όπου η φυσική παρουσία δεν αποτελεί υποχρεωτικό κανόνα, αλλά επιλογή που προσαρμόζεται στις ανάγκες του εργαζομένου.

Η εικόνα της μερικής απασχόλησης στην αγορά εργασίας

Στη χώρα, περισσότεροι από 231.700 εργαζόμενοι απασχολούνται μερικώς, αντιπροσωπεύοντας το 5,3% του συνολικού εργατικού δυναμικού. Το μέγεθος αυτό αναδεικνύει τη σημασία της συγκεκριμένης μορφής εργασίας για την οικονομία.

Ωστόσο, οι εισοδηματικές πιέσεις που καταγράφονται από την έρευνα επηρεάζουν συνολικά τους εργαζόμενους, με εντονότερο αντίκτυπο σε όσους έχουν περιορισμένες ώρες εργασίας. Οι εξελίξεις αυτές ενδέχεται να διαμορφώσουν εκ νέου το τοπίο της απασχόλησης το επόμενο διάστημα.

ΔΥΠΑ: Τα προγράμματα που ενισχύουν την ένταξη στην αγορά εργασίας