Φυσική Αγωγή: Οι εκπαιδευτικοί μιλούν για ελλείψεις, υποστελέχωση και μειωμένες ώρες – Το χάσμα ανάμεσα στον στόχο και την καθημερινότητα

Ο σχολικός αθλητισμός δεν μπορεί να μένει στο επίπεδο των γενικών διακηρύξεων, επισημαίνει η Πανελλήνια Ένωση Αναπληρωτών Φυσικής Αγωγής, τονίζοντας ότι η πραγματική εικόνα στα δημόσια σχολεία απέχει από τον ρόλο που αποδίδεται θεσμικά στη Φυσική Αγωγή.

Με αφορμή συνέντευξη του Διευθυντή Φυσικής Αγωγής του ΥΠΑΙΘΑ, Δημήτρη Κερερέ, στην ΕΡΤ Sports και τις αναφορές του στην πορεία του σχολικού αθλητισμού στη χώρα, η Π.ΕΝ.Α.Φ.Α. παρεμβαίνει δημόσια, καταγράφοντας ζητήματα που, όπως αναφέρει, βιώνουν καθημερινά εκπαιδευτικοί Φυσικής Αγωγής και μαθητές.

Το χάσμα ανάμεσα στον στόχο και την καθημερινότητα

Η Ένωση αναγνωρίζει ότι η διατύπωση πως «ο σχολικός αθλητισμός είναι τρόπος ζωής» αποτυπώνει μια θέση με την οποία οι εκπαιδευτικοί Φυσικής Αγωγής συμφωνούν. Ωστόσο, υπογραμμίζει ότι η αξία του σχολικού αθλητισμού δεν αποδεικνύεται μέσα από δημόσιες δηλώσεις, αλλά μέσα από τις πολιτικές που εφαρμόζονται στα σχολεία.

Σύμφωνα με την Π.ΕΝ.Α.Φ.Α., η καθημερινότητα δείχνει μια διαφορετική εικόνα. Οι εκπαιδευτικοί αναφέρονται σε μειωμένες διδακτικές ώρες, ελλείψεις σε αθλητικές εγκαταστάσεις και εξοπλισμό, περιορισμένη θεσμική στήριξη των σχολικών αγώνων, αυξημένες γραφειοκρατικές απαιτήσεις και υποστελέχωση σχολικών μονάδων.

Η Φυσική Αγωγή ως δικαίωμα και όχι ως δευτερεύουσα δραστηριότητα

Η παρέμβαση της Π.ΕΝ.Α.Φ.Α. δίνει ιδιαίτερη έμφαση στον παιδαγωγικό και κοινωνικό ρόλο του σχολικού αθλητισμού. Όπως σημειώνει, δεν πρόκειται απλώς για ένα πεδίο μέσα από το οποίο μπορεί να αναδειχθούν μελλοντικοί πρωταθλητές.

Η Ένωση αναφέρει ότι, με βάση τη διεθνή επιστημονική βιβλιογραφία, ο σχολικός αθλητισμός συμβάλλει στη σωματική και ψυχική υγεία των μαθητών, στην κοινωνικοποίησή τους, στη μείωση της σχολικής διαρροής, στην ανάπτυξη συνεργατικών δεξιοτήτων και στην καλλιέργεια δημοκρατικών αξιών. Παράλληλα, επισημαίνει ότι η UNESCO, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας και η Ευρωπαϊκή Ένωση αναγνωρίζουν τη Φυσική Αγωγή ως θεμελιώδες δικαίωμα κάθε παιδιού.

Το αίτημα για μέτρα, χρηματοδότηση και στελέχωση

Η Π.ΕΝ.Α.Φ.Α. συνδέει το ζήτημα και με τη θεσμική υποχρέωση του κράτους, επικαλούμενη το άρθρο 16 του Συντάγματος. Όπως αναφέρει, η ανάπτυξη της φυσικής αγωγής και του αθλητισμού στο πλαίσιο της παιδείας αποτελεί υποχρέωση της Πολιτείας.

Στο ίδιο πλαίσιο, τονίζει ότι η υποχρέωση αυτή δεν καλύπτεται από επικοινωνιακές αναφορές. Αντίθετα, απαιτεί συγκεκριμένες παρεμβάσεις, επαρκή χρηματοδότηση, στελέχωση και ουσιαστική ενίσχυση του μαθήματος της Φυσικής Αγωγής, με αντιστοίχιση λόγων και έργων.

Τι ζητούν οι εκπαιδευτικοί Φυσικής Αγωγής

Η Ένωση θέτει ως βασικές προϋποθέσεις την αύξηση της παρουσίας της Φυσικής Αγωγής στο σχολείο, την ύπαρξη ασφαλών αθλητικών εγκαταστάσεων και την ενίσχυση των σχολικών πρωταθλημάτων.

Παράλληλα, ζητά ουσιαστική στήριξη των εκπαιδευτικών που υπηρετούν καθημερινά τον θεσμό. Σε διαφορετική περίπτωση, όπως προειδοποιεί, υπάρχει ο κίνδυνος ο σχολικός αθλητισμός να μείνει ένα θετικό σύνθημα και όχι μια πραγματική εκπαιδευτική προτεραιότητα.

Η κριτική για το πρόγραμμα κολύμβησης

Ξεχωριστή αναφορά γίνεται και στο πρόγραμμα κολύμβησης, με αφορμή τον αριθμό των 45.000 μαθητών που συμμετείχαν σε αυτό. Η Π.ΕΝ.Α.Φ.Α. επισημαίνει ότι οι αριθμοί έχουν ουσιαστική αξία μόνο όταν παρουσιάζονται μέσα στο σωστό πλαίσιο.

Σύμφωνα με την Ένωση, οι μαθητές της Γ΄ και Δ΄ Δημοτικού ανέρχονται πανελλαδικά σε περίπου 171.000. Επομένως, οι 45.000 συμμετέχοντες αντιστοιχούν περίπου σε έναν στους τέσσερις μαθητές των συγκεκριμένων τάξεων, γεγονός που σημαίνει ότι το πρόγραμμα εξακολουθεί να μην καλύπτει τη μεγάλη πλειονότητα των παιδιών για τα οποία θεσμοθετήθηκε.

Το ζήτημα της διαφάνειας στα στοιχεία

Η Π.ΕΝ.Α.Φ.Α. τονίζει ότι η επιτυχία ενός εκπαιδευτικού προγράμματος δεν αξιολογείται μόνο από τον απόλυτο αριθμό όσων συμμετείχαν. Κρίσιμο είναι και το ποσοστό του μαθητικού πληθυσμού που τελικά προσεγγίστηκε.

Σύμφωνα με την ίδια θέση, η παράθεση αποσπασματικών στατιστικών στοιχείων χωρίς αναφορά στον συνολικό αριθμό των δικαιούχων μαθητών μπορεί να δημιουργεί διαφορετική εικόνα από την πραγματική έκταση εφαρμογής του μέτρου. Για τον λόγο αυτό, η Ένωση θέτει ζήτημα διαφάνειας και αντικειμενικής αποτύπωσης της αποτελεσματικότητας των δημόσιων πολιτικών.