Συγκλονίζει ο πατέρας 17χρονης που έβαλε τέλος στη ζωή της: «Υπήρχαν θέματα bullying – Η εσωστρέφεια, τα άγχη και η μεγάλη ανάγκη

Ο πατέρας της 17χρονης Λυδίας μίλησε στην εκπομπή «Καθαρές Κουβέντες» του OPEN, με αφορμή το απονενοημένο διάβημα των δύο 17χρονων κοριτσιών στην Ηλιούπολη. Μέσα από τη μαρτυρία του, περιέγραψε την πορεία της κόρης του, τις δυσκολίες που αντιμετώπιζε και το βαθύ παράπονο που, όπως είπε, κουβαλούσε.

Ο ίδιος αναφέρθηκε στην εσωστρέφεια της Λυδίας, στα προβλήματα κοινωνικοποίησης, σε περιστατικά bullying στο σχολείο, αλλά και στην προσπάθειά της να βρει αποδοχή μέσα από τις επιδόσεις της. Παράλληλα, απηύθυνε ένα συγκινητικό μήνυμα προς τα παιδιά, καλώντας τα να πλησιάζουν τους συμμαθητές που απομονώνονται και να μην τους κοροϊδεύουν ή τους επιτίθενται.

Η εικόνα που είχε ο πατέρας για τη Λυδία

Μιλώντας για την κόρη του, ο πατέρας της 16χρονης ανέφερε ότι ήταν ένα εσωστρεφές παιδί, το οποίο προσπαθούσε να δημιουργήσει φιλίες χωρίς να βρίσκει πάντα ανταπόκριση. Όπως είπε, η Λυδία είχε έναν δίδυμο αδερφό που διαγνώστηκε με βαριά μορφή αυτισμού σε ηλικία 3 ετών.

Ηλιούπολη: Στο μικροσκόπιο τα κινητά και οι συνομιλίες των δύο 17χρονων

Σύμφωνα με τον ίδιο, η κατάσταση αυτή επηρέασε την ψυχολογία της κόρης του και ενδεχομένως δημιούργησε δικές της εσωτερικές φοβίες. Η Λυδία, όπως περιέγραψε, προσπαθούσε να σταθεί μέσα στο σχολικό και κοινωνικό περιβάλλον, όμως συχνά δυσκολευόταν να συνδεθεί με παιδιά της ηλικίας της.

Τα προβλήματα κοινωνικοποίησης και το bullying

Ο πατέρας της ανέφερε ότι στο γυμνάσιο η Λυδία εμφάνιζε εσωστρέφεια και δυσκολίες στην κοινωνικοποίηση. Είχε κάνει πολλές προσπάθειες να έρθει κοντά με συνομηλίκους της, όμως δεν έβρισκε πάντα την ανταπόκριση που αναζητούσε.

Όπως είπε, υπήρξαν και περιστατικά bullying στο σχολείο, τα οποία τη στενοχωρούσαν και τη σημάδεψαν. Ο ίδιος αντιλήφθηκε ότι η κόρη του χρειαζόταν ειδική στήριξη και προσπάθησε να την πλησιάσει.

Η προσπάθεια του πατέρα να τη στηρίξει

Υπουργείο Παιδείας: Ψυχολόγοι και κοινωνικοί λειτουργοί στο σχολείο των δύο 17χρονων κοριτσιών

Ο πατέρας της Λυδίας περιέγραψε ότι προσπάθησε να προσεγγίσει το παιδί του, αν και στην αρχή εκείνη ήταν επιφυλακτική ακόμη και απέναντί του. Όπως είπε, είχε ανάγκη να μιλήσει, να αισθανθεί καλά και να νιώσει ότι την αγκαλιάζουν.

Ο ίδιος πίστευε ότι η κόρη του τού έλεγε όσα βίωνε, όμως, όπως παραδέχθηκε, αυτό τελικά δεν ίσχυε. Ανέφερε ότι υπήρχαν σημάδια, καθώς η Λυδία έλεγε πολλές φορές ότι στεναχωριέται και ότι ζορίζεται.

Οι πιέσεις, οι εξετάσεις και η ανάγκη για αποδοχή

Σύμφωνα με τον πατέρα της, η Λυδία είχε μπει στη φάση προετοιμασίας για τις εξετάσεις και ένιωθε ότι δεν την εκτιμούσαν. Έκανε μεγάλη προσπάθεια να είναι άριστη μαθήτρια και ήθελε πάντα να είναι πρώτη.

Ο ίδιος τη χαρακτήρισε «άνθρωπο θησαυρό», με πλούτο στο δημιουργικό κομμάτι. Όπως είπε, ήθελε να έχει καθαρό δωμάτιο, ασχολούνταν με τον αθλητισμό και, πίσω από όλα αυτά, φαίνεται πως υπήρχαν άγχη που την πίεζαν.

Το μεγάλο παράπονο που είχε εκφράσει

Ο πατέρας της 16χρονης ανέφερε ότι η Λυδία είχε εκφράσει ένα μεγάλο παράπονο στην αδερφή της. Είχε προσπαθήσει να αποκτήσει φίλες, όμως είχε βιώσει απορρίψεις.

Όπως είπε, αναρωτιόταν τι άλλο μπορούσε να κάνει για να έχει μία φίλη. Προσπαθούσε, σύμφωνα με τον πατέρα της, μέσα από τις σχολικές της επιδόσεις να κερδίσει αποδοχή, αλλά δεν ένιωθε ότι τη λάμβανε. Αυτό που ζητούσε ήταν μια απλή παρέα, έναν κολλητό ή μια κολλητή.

Το μήνυμα προς τα παιδιά

Με αφορμή όσα έζησε η οικογένειά του, ο πατέρας της Λυδίας απηύθυνε μήνυμα προς τους ανηλίκους. Κάλεσε τα παιδιά, όταν βλέπουν έναν συμμαθητή ή μία συμμαθήτρια να απομακρύνεται και να μη μιλά, να μην τον κοροϊδεύουν και να μην του επιτίθενται.

Αντίθετα, ζήτησε από τα παιδιά να κάνουν την κίνηση και να μιλήσουν σε αυτόν τον συμμαθητή ή τη συμμαθήτρια. Το μήνυμά του είχε ως κεντρικό σημείο την ανάγκη για ανθρώπινη προσέγγιση, προσοχή και στήριξη μέσα στο σχολικό περιβάλλον.

Η συγκίνηση στην κηδεία και το αναπάντητο «γιατί»

Ο πατέρας της Λυδίας μίλησε με έντονη συγκίνηση για την ημέρα της κηδείας της κόρης του. Όπως ανέφερε, συγκινήθηκε όταν είδε ότι είχε έρθει όλο το σχολείο, κάτι που χαρακτήρισε ως μια μεγάλη επιβράβευση.

Είπε ότι χάρηκε που τίμησαν τη Λυδία, έστω και μετά τα γεγονότα, και εξέφρασε με σπαρακτικό τρόπο την επιθυμία να μπορούσε η κόρη του να δει πόσοι άνθρωποι ήταν εκεί και πόσο την αγαπούσαν. Παράλληλα, ανέφερε ότι η Λυδία δεν άφησε σημείωμα, αφήνοντας στην οικογένεια το βαθύ και αναπάντητο «γιατί».

Κλείνοντας, ο πατέρας της είπε ότι η κόρη του δεν ήθελε να τους στενοχωρήσει και ότι τους αγαπούσε πολύ. Όπως ανέφερε, εκείνη θεώρησε πως, αν συνέχιζε να υπάρχει, θα τους επιβάρυνε, αφήνοντας με τα λόγια του ένα βαθιά ανθρώπινο και συγκινητικό αποτύπωμα.