Πανελλήνιες, κατάθλιψη και νέοι: «Οι εξετάσεις δεν είναι ούτε η αρχή, ούτε το τέλος στη ζωή των παιδιών μας»

Ένας πατέρας και εκπαιδευτικός καταθέτει μια βαθιά προσωπική και επώδυνη μαρτυρία για τους νέους, την πίεση των πανελλήνιων εξετάσεων, την ψυχική υγεία και την ανάγκη η Παιδεία να σταθεί ουσιαστικά δίπλα στα παιδιά πριν να είναι αργά.

Όπως αναφέρει στο iPaidia.gr : «Θα μιλήσω για το πρόσφατο γεγονός, ως πατέρας και εκπαιδευτικός που βιώνει πράγματα που οι περισσότεροι δεν βιώνουν καθότι έχω χάσει το γιο μου 27 χρονών, ξαφνικά ύστερα από Ιατρικες και νοσοκομειακες αμέλειες στο 424 ΓΣΝΕ τον Νοέμβριο του 2023 κάτι που μ έκανε να καταλάβω πόσο αδιάφορη και δολοφονική είναι πολλές φορές η κοινωνία μας για τους νέους.

Ο γιος μου μου έλεγε: “Πατέρα αυτό που ζουν οι νέοι της ηλικίας μου είναι αυταπάτες. Η ζωή είναι τελείως διαφορετική και θέλω να τους βοηθήσω να το δουν”. Το ξέρουν οι φίλοι του που τον έζησαν και το είχε κάνει πράξη για όσους έχουν διαβάσει τη διατριβή του στο Πανεπιστήμιο.

Γιε μου μας λείπεις πολύ!».

Αναλυτικά το άρθρο που επέστειλε στο iPaidia.gr o κύριος Αριστείδης Γκάτσης, Καθηγητής Φυσικός:

Από το πρόσφατο συμβάν: «Μαμά και μπαμπά, τρία χρόνια τώρα είμαι σε μια κατάσταση κατάθλιψης… Φέτος είναι η χρονιά που θα δώσω πανελλήνιες εξετάσεις, αλλά φοβάμαι ότι δεν θα πάω καλά.».

Ενώ σήμερα θα έπρεπε να είναι η Μεγάλη Παρασκευή για την Παιδεία μας. Ενώ θα έπρεπε οι μαθητές μας να πάρουν το λόγο και να κλείσουν τα σχολεία ως συμπαράσταση στο πένθος των συμμαθητών τους. Ενώ θα έπρεπε να είμαστε βαθιά συντετριμμένοι εμείς οι καθηγητές και οι γονείς που δεν καταφέραμε να αποτρέψουμε ένα τέτοιο γεγονός ενώ το ζούμε καθημερινά. Ενώ… ενώ…

Τι κάνουμε; Για άλλη μια φορά σκουπίζουμε το πάτωμα με υποκρισία και τα θάβουμε όλα κάτω από το χαλί. Αν και οι εκπαιδευτικοί καταβάλλουν τεράστιες ψυχικές προσπάθειες να έρθουν κοντά στους μαθητές, να τους μεταδώσουν πέρα από τις γνώσεις, την αγάπη για τη ζωή και τον συνάνθρωπο, με δεκάδες προγράμματα να τους βοηθήσουν να αποφύγουν τις σύγχρονες κακοτοπιές και να τους στηρίξουν ψυχολογικά, δεν φτάνει. Γιατί το έργο τους έχει γίνει πολύ δύσκολο. Είναι αντιμέτωποι με ένα σύστημα αδιάφορο και αμείλικτο που δεν εννοεί να καταλάβει. Τους υποχρεώνει να βγάλουν την ύλη, να διδάσκουν και να μεταδίδουν γνώσεις του 1900 με ένα κατεβατό ασκήσεων στις θετικές επιστήμες και μια τυφλή αποστήθιση στις θεωρητικές μέχρι την Γ Λυκείου, χωρίς γεφυρώματα με τη σύγχρονη εποχή, για το μέλλον, χωρίς καν συζήτηση, με συνεχείς απαγορεύσεις χωρίς εξήγηση. Πόσο πρέπει να εθελοτυφλούμε με όσα συμβαίνουν δίπλα μας αντί να καθόμαστε να δούμε τα αίτια. Γιατί δεν βροντοφωνάζουμε αυτό που βιώνουμε;

Ηλιούπολη: Στο μικροσκόπιο τα κινητά και οι συνομιλίες των δύο 17χρονων

Αντί να δημιουργούμε στρεσογόνες καταστάσεις στους εφήβους γιατί δεν βροντοφωνάζουμε ότι οι Πανελλήνιες δεν είναι το ούτε η αρχή, ούτε το τέλος στη ζωή των παιδιών μας; Γιατί δεν βροντοφωνάζουμε τις αιτίες που διώχνουν τους νέους μας στο εξωτερικό; Γιατί αφήνουμε κακοποιά στοιχεία να εισβάλλουν στην ζωή των παιδιών και να τα απομακρύνουν από μας τους γονείς; Γιατί δεν βροντοφωνάζουμε όταν δεν είμαστε ικανοί να αντιμετωπίζουμε το κακό πριν συμβεί; Οι νέοι μας το λένε, μας το φωνάζουν. Τι καταλάβαμε; Ποια ανάπτυξη χαρακτήρα και ποια ελευθερία επιλογών τους δίνουμε; Ποιους εναλλακτικούς βιώσιμους προσανατολισμούς; Ποια ζωή τους προσφέρουμε; Είμαστε δίπλα τους ναι ή όχι; Χωμένοι στο πως να επιβιώσουμε ή να βγάλουμε χρήματα με οποιοδήποτε τρόπο, χωρίς να θέλουμε να αλλάξουμε το τρόπο σκέψης μας και συμπεριφορά μας. Χωρίς συγγνώμη.

400 έως 500 αυτοκτονίες ετησίως στην Ελλάδα. Η αυτοκτονία είναι η τρίτη αιτία θανάτου για τις ηλικίες 15 έως 29 ετών. Η πιο σοβαρή αιτία είναι το αβέβαιο μέλλον και οι συναναστροφές. Κι όμως, «η αυτοκτονία είναι προβλέψιμη» λένε οι ειδικοί. Δηλαδή πόσοι νέοι πρέπει να χάσουν ακόμα τη ζωή τους για να αντιληφθούμε ότι κάτι δεν πάει καλά; Πόσο ακόμα θα πρέπει να μην αναγνωρίζουμε τα λάθη μας; Γιατί φοβόμαστε την αλήθεια; Ως πότε θα ζούμε με αυταπάτες ότι κάποιος Σωτήρας θα έρθει να σώσει εμάς και τα παιδιά μας; Για ποιες αξίες μιλάμε σήμερα;

Ηλιούπολη: Συγκλονίζει το σημείωμα της 17χρονης που σκοτώθηκε  – «Φέτος δίνω Πανελλήνιες, αλλά φοβάμαι ότι δε θα τα πάω καλά»

Πιστεύω ότι τα θέματα της Παιδείας, αξιών και προσανατολισμού των νέων πρέπει να συγχρονιστούν από τη ρίζα με τις σημερινές απαιτήσεις άμεσα και καθοριστικά από εξειδικευμένους με ενσυναίσθηση και πείρα. Πέρα από πολιτικές σκοπιμότητες. Κάποια στιγμή αν όχι άμεσα, η συζήτηση να ξεκινήσει.

Σημείωση: Μιλήστε. Αν κάποιος δικός σας άνθρωπος βρίσκεται σε κρίση ή σκέφτεται να κάνει κακό στον εαυτό του, μην τον αφήσετε. Καλέστε άμεσα το 1018, την 24ωρη Γραμμή Παρέμβασης για την Αυτοκτονία της ΚΛΙΜΑΚΑ, ή το 112/166 σε περίπτωση άμεσου κινδύνου. Η αναζήτηση βοήθειας δεν είναι αδυναμία. Είναι πράξη επιβίωσης.