Στην Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων της Βουλής, κατά τη συζήτηση για το και τη νέα αρχιτεκτονική του Λυκείου, η βουλευτής Ιωαννίνων της Νέας Αριστεράς, Μερόπη Τζούφη, άσκησε σφοδρή κριτική στην κυβέρνηση, επισημαίνοντας ότι ο διάλογος παρουσιάζεται ως «ανοιχτός», ενώ ήδη διαμορφώνεται δημόσια ως τετελεσμένο.

Η Μερόπη Τζούφη υπογράμμισε ότι η συζήτηση για το Εθνικό Απολυτήριο δεν είναι ουδέτερη τεχνική επεξεργασία, αλλά βαθιά πολιτική επιλογή που αφορά τον πυρήνα του κοινωνικού ρόλου της εκπαίδευσης: ποιο σχολείο θέλουμε, ποια γνώση θεωρούμε κοινωνικά χρήσιμη, ποιον ρόλο αποδίδουμε στο δημόσιο εκπαιδευτικό σύστημα και ποια παιδιά έχουν πραγματικά δικαίωμα στο μέλλον της χώρας.

Παράλληλα, τόνισε ότι δεν γίνεται να μιλά η κυβέρνηση για «νέα αρχιτεκτονική» του Λυκείου χωρίς να λογοδοτεί για το αποτύπωμα της εκπαιδευτικής της πολιτικής από το 2019 έως σήμερα, που έχει ήδη επιβαρύνει το δημόσιο σχολείο και το δημόσιο πανεπιστήμιο.

ΔΕΙΤΕ 

Κεντρικά σημεία της παρέμβασης:

• Προειλημμένες κατευθύνσεις και έλλειψη θεσμικής διαφάνειας: ενώ δηλώνεται ότι δεν υπάρχουν προειλημμένες αποφάσεις, πληθαίνουν δημοσιεύματα και δημόσιες «ερωταπαντήσεις» που παρουσιάζουν το Εθνικό Απολυτήριο ως ολοκληρωμένο σχέδιο, χωρίς να έχει δοθεί κανένα επίσημο γραπτό κείμενο.

• Συνέχεια αντιεκπαιδευτικών επιλογών: η κυβέρνηση διατηρεί και ενισχύει την Τράπεζα Θεμάτων, επιμένει στην Ελάχιστη Βάση Εισαγωγής, δεν καταργεί τις Πανελλαδικές και προωθεί παράλληλες «διαδρομές» διαφοροποιημένης αξίας (όπως το International Baccalaureate), χωρίς ουσιαστική συζήτηση για χρηματοδότηση, στελέχωση και δημοκρατική λειτουργία του σχολείου.

Νέα Αριστερά για Εθνικό Απολυτήριο: Όχι σε νέο ταξικό φίλτρο στο Λύκειο

• Ελάχιστη Βάση Εισαγωγής – μηχανισμός αποκλεισμού και πίεση στα ΑΕΙ: η Ελάχιστη Βάση Εισαγωγής δεν βελτίωσε την ποιότητα των σπουδών, αλλά αποδιάρθρωσε τον ακαδημαϊκό χάρτη της χώρας, ιδιαίτερα στην περιφέρεια, οδηγώντας τμήματα σε δραστική μείωση εισακτέων, σε συνθήκες ασφυξίας και σε κίνδυνο απαξίωσης.

ΔΕΙΤΕ 

• Ιδιωτικοποίηση της μεταλυκειακής εκπαίδευσης: ο περιορισμός της πρόσβασης στο δημόσιο πανεπιστήμιο δεν εξαφανίζει τη ζήτηση· τη μετατοπίζει σε ιδιωτικά κολέγια και ιδιωτικά ΙΕΚ, επιταχύνοντας μια στρατηγική συρρίκνωσης του δημόσιου χώρου και ενίσχυσης της αγοράς εκπαίδευσης.

• Υποστελέχωση σχολείων και απαξίωση εκπαιδευτικών: τα σχολεία λειτουργούν με δομικά κενά, με αναπληρωτές σε διαρκή μετακίνηση, ενώ ειδική αγωγή, ενισχυτική διδασκαλία και ψυχοκοινωνική υποστήριξη υπολειτουργούν. Ταυτόχρονα, οι εκπαιδευτικοί παραμένουν μισθολογικά καθηλωμένοι, σε συνθήκες διοικητικής πίεσης και αξιολόγησης που λειτουργεί ως πειθαρχικός μηχανισμός και όχι ως εργαλείο βελτίωσης.

Όπως τόνισε η βουλευτής της Νέας Αριστεράς, «δεν θα δώσουμε λευκή επιταγή σε έναν διάλογο που οδηγεί σε προαποφασισμένα συμπεράσματα, ούτε θα νομιμοποιήσουμε ένα Εθνικό Απολυτήριο που λειτουργεί ως νέος ταξικός φραγμός. Η εκπαίδευση είναι κοινωνικό δικαίωμα. Το σχολείο είναι δημόσιο αγαθό και το μέλλον των παιδιών δεν μπορεί να εξαρτάται από το εισόδημα, τον τόπο κατοικίας ή την πρόσβαση σε ιδιωτικούς μηχανισμούς στήριξης».