Η καθημερινότητα των αναπληρωτών και νεοδιόριστων εκπαιδευτικών τα τελευταία χρόνια εξελίσσεται σε έναν διαρκή αγώνα επιβίωσης. Χιλιάδες άνθρωποι καλούνται κάθε Σεπτέμβρη να εγκαταλείψουν τον τόπο τους, να μετακινηθούν σε άγνωστες περιοχές και να ξεκινήσουν από το μηδέν, με μοναδικό στόχο να στηρίξουν το δημόσιο σχολείο και να μη μείνουν τάξεις χωρίς εκπαιδευτικό. Πίσω όμως από αυτή την προσφορά κρύβεται μια σκληρή πραγματικότητα, που συχνά μένει αθέατη.
Το οικονομικό βάρος που επωμίζονται είναι δυσανάλογο με τις απολαβές τους. Για να μπορέσει ένας αναπληρωτής να εγκατασταθεί στον τόπο τοποθέτησής του, χρειάζεται να πληρώσει ενοίκια, εγγυήσεις, μεταφορές, λογαριασμούς και βασικά έξοδα διαβίωσης, πριν ακόμη λάβει τον πρώτο μισθό του. Οι τιμές των ενοικίων, ιδιαίτερα στα μεγάλα αστικά κέντρα και στις τουριστικές περιοχές, έχουν εκτοξευθεί, ενώ οι λογαριασμοί κοινής ωφέλειας, όπως το ρεύμα, φτάνουν συχνά σε εξωπραγματικά επίπεδα, όπως αποδεικνύεται από ποσά της τάξης των 335 ευρώ που καλούνται να πληρώσουν από έναν ήδη πιεσμένο προϋπολογισμό.
Μέσα σε αυτές τις συνθήκες, το επάγγελμα του εκπαιδευτικού μετατρέπεται από λειτούργημα σε οικονομικό άθλο. Το ανεπαρκές επίδομα ενοικίου, οι καθυστερήσεις στις πληρωμές και η απουσία ουσιαστικής κρατικής μέριμνας οδηγούν πολλούς σε αδιέξοδο και τελικά σε παραιτήσεις. Η ανάγκη για άμεση και πραγματική στήριξη δεν είναι απλώς ένα αίτημα κλάδου, αλλά προϋπόθεση για να συνεχίσει να λειτουργεί με αξιοπρέπεια η δημόσια εκπαίδευση.
Δείτε Προσλήψεις αναπληρωτών: Δραματική υποστελέχωση στα σχολεία παρά τη νέα φάση
Συνθήκες επιβίωσης αναπληρωτών και νεοδιόριστων εκπαιδευτικών και άμεση ανάγκη ουσιαστικής στήριξης
Είμαστε οι άνθρωποι που αφήνουμε τα σπίτια μας, τις οικογένειές μας και τη ζωή μας για να έρθουμε να μορφώσουμε τα παιδιά σας. Ερχόμαστε να στηρίξουμε το δημόσιο σχολείο, να κρατήσουμε όρθια την εκπαίδευση και να καλύψουμε κενά που διαφορετικά θα άφηναν παιδιά χωρίς εκπαιδευτικό.
Για να μπορέσουμε όμως να φτάσουμε στον τόπο τοποθέτησης, να νοικιάσουμε σπίτι, να πληρώσουμε εγγυήσεις, μετακομίσεις, βασικό εξοπλισμό και τα πρώτα έξοδα διαβίωσης, ένας αναπληρωτής χρειάζεται τουλάχιστον 2000 ευρώ μέχρι να πληρωθεί για πρώτη φορά. Ποσό που οι περισσότεροι δεν διαθέτουν.

Αυτή είναι η πραγματικότητα που οδηγεί σε κύμα παραιτήσεων. Όχι επειδή οι εκπαιδευτικοί δεν θέλουν να δουλέψουν. Όχι επειδή δεν αγαπούν το επάγγελμα. Αλλά επειδή δεν μπορούν να επιβιώσουν οικονομικά.
Μας ανακοινώθηκε επίδομα ενοικίου 150 ευρώ, το οποίο όμως δεν αφορά όλους και δεν καλύπτει περιοχές όπως μεγάλα αστικά κέντρα όπου τα ενοίκια είναι ήδη απλησίαστα. Την ίδια στιγμή καλούμαστε να πληρώνουμε λογαριασμούς που ξεπερνούν τα όρια της αντοχής μας, με χαρακτηριστικό παράδειγμα λογαριασμούς ρεύματος που φτάνουν τα 335 ευρώ.
Και μέσα σε αυτή την πραγματικότητα ακούμε δημόσιες δηλώσεις ότι «το τζάμπα πέθανε». Για εμάς δεν υπήρξε ποτέ τίποτα τζάμπα. Υπάρχει μόνο αγώνας για να μπορέσουμε να σταθούμε όρθιοι, ενώ ταυτόχρονα καλούμαστε να στηρίξουμε ψυχολογικά, παιδαγωγικά και ανθρώπινα τα παιδιά που μας εμπιστεύεται η κοινωνία.
Η εκπαίδευση όμως δεν μπορεί να βασίζεται στην οικονομική εξάντληση των εκπαιδευτικών. Δεν μπορεί να ζητάτε από ανθρώπους να εγκαταλείπουν τη ζωή τους για να μορφώσουν τα παιδιά της χώρας χωρίς να μπορούν οι ίδιοι να ζήσουν αξιοπρεπώς.
Ζητούμε καθολική εφαρμογή επιδόματος ενοικίου για όλους τους αναπληρωτές και νεοδιόριστους εκπαιδευτικούς. Ζητούμε ένταξη όλων των περιοχών, συμπεριλαμβανομένων των μεγάλων αστικών κέντρων. Ζητούμε πραγματική στήριξη, ώστε να μπορούμε να επιτελούμε το έργο μας χωρίς να οδηγούμαστε στην οικονομική κατάρρευση.
Αν θέλετε εκπαιδευτικούς στις τάξεις, αν θέλετε τα παιδιά σας να έχουν δάσκαλο και νηπιαγωγό, τότε στηρίξτε αυτούς που κρατούν ζωντανή τη δημόσια εκπαίδευση.