ΠΑΙΔΕΙΑ

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΥΠ.Π.Ε.Θ.Σειρά συναντήσεων του Υπουργού με την πανεπιστημιακή κοινότητα για τις αλλαγές στην Τριτοβάθμια ΕκπαίδευσηΜετά την επιστολή του Υπουργού Παιδείας Έρευνας και Θρησκευμάτων Καθηγητή κ. Κ. Γαβρόγλου προς όλα τα μέλη Δ.Ε.Π., Ε.Ε.Π., Ε.ΔΙ.Π. και Ε.Τ.Ε.Π. των Πανεπιστημίων και των Τ.Ε.Ι., προκειμένου να υπάρξει ένας ευρύτερος προβληματισμός για θέματα του υπό διαμόρφωση νομοσχεδίου για την ανώτατη εκπαίδευση, η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου μελετά και επεξεργάζεται τα σχόλια και τις παρατηρήσεις που έχουν ήδη αποσταλεί τα οποία θα δημοσιοποιηθούν και θα ληφθούν υπόψη.Για το ίδιο θέμα έχει προγραμματιστεί συνάντηση του Υπουργού με την Π.Ο.Σ.Δ.Ε.Π. και την Ο.Σ.Ε.Π.-Τ.Ε.Ι. την ερχόμενη εβδομάδα και τρείς συναντήσεις με τους Κοσμήτορες των Σχολών των Α.Ε.Ι., ανάλογα με τα γνωστικά πεδία που θεραπεύουν.Η διαδικασία θα ολοκληρωθεί με τις συναντήσεις με τη Σύνοδο των Πρυτάνεων και τη Διάσκεψη των Προέδρων των Τ.Ε.Ι.H προσέγγιση αυτή καταδεικνύει ότι το Υπουργείο βασίζεται τόσο στη γνώμη κάθε μέλους της ακαδημαϊκής κοινότητας όσο και στη διαβούλευση με τα συλλογικά όργανα. Θεωρήσαμε σωστό να ακολουθήσουμε μια διαδικασία και να ορίσουμε ένα νομοθετικό πλαίσιο που βασίζεται στην εμπιστοσύνη της πολιτείας προς την ακαδημαϊκή κοινότητα και δεν θα υποχωρήσουμε σε αυτό.

Στην Ιαπωνία, περισσότερα από 10 εκατομμύρια παιδιά τρώνε νόστιμα, φρέσκα τρόφιμα κάθε μέρα στο σχολείο γιατί η χώρα θεωρεί το μεσημεριανό φαγητό ως μέρος της εκπαίδευσης ενός παιδιού και όχι ως ένα διάλειμμα μέσα στη σχολική ημέρα. Αυτό που οι μαθητές καταναλώνουν δεν έχει καμία σχέση με τα επεξεργασμένα, ξαναζεσταμένα γεύματα ή τα ανθυγιεινά σνακ που βρίσκονται συνήθως στις σχολικές καντίνες των υπόλοιπων χωρών.Τα συστατικά των γευμάτων προέρχονται από τοπικούς αγρότες ή από το αγρόκτημα του σχολείου και η ομάδα των μαγείρων ετοιμάζει τα πιάτα κάθε πρωί. Το γεύμα παίρνει ένα διαφορετικό χαρακτήρα όταν αντιμετωπίζεται ως χρόνος εκπαίδευσης και όχι απλά διασκέδασης. Και αυτό είναι ακριβώς που κάνει την Ιαπωνία να ξεχωρίζει από τον υπόλοιπο κόσμο. Οι Ιάπωνες δίνουν μεγάλη προτεραιότητα στην υγιεινή διατροφή μαθητών, προσφέροντάς τους οφέλιμα, σπιτικά γεύματα σε καθημερινή βάση. Περισσότεροι από 10 εκατομμύρια μαθητές πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, στο 94% των σχολείων της χώρας, γευματίζουν μέσω αυτού του προγράμματος. Τα γεύματα παρασκευάζονται καθημερινά από την αρχή από μια ομάδα μαγείρων στις σχολικές κουζίνες και συχνά χρησιμοποιούν τα λαχανικά που καλλιεργούνται σε σχολικούς κήπους από τους ίδιους τους μαθητές.Στα τέλη του 19ου αιώνα, κάποια σχολεία στην Ιαπωνία άρχισαν να προσφέρουν γεύματα για τα φτωχά παιδιά. Το σχολικό γεύμα καθιερώθηκε σε εθνικό επίπεδο μετά το Β ‘Παγκόσμιο Πόλεμο, με το διάταγμα Lunch School Act του 1954. Στα χρόνια μετά τον πόλεμο, αυτά τα γεύματα αποτελούνταν σε μεγάλο βαθμό από διεθνείς δωρεές και περιείχαν κυρίως αποβουτυρωμένο γάλα σε σκόνη και ψωμί. Από τη δεκαετία του 1970 και μετά, αυτό που προσέφεραν τα σχολεία άρχισε να μοιάζει πολύ στο γεύμα που τρώνε τα παιδιά σήμερα, δηλαδή σούπες, λαχανικά, ψάρια, και φυσικά ρύζι.Ενώ οι δήμοι έχουν αναλάβει το κόστος της προετοιμασίας των γευμάτων, οι γονείς πληρώνουν για τα υλικά, περίπου $ 2,50 ανά γεύμα. Μειωμένα ή δωρεάν γεύματα είναι διαθέσιμα για εκείνους που έχουν ανάγκη. Μερικά παιδιά εξαρτώνται από το σχολικό γεύμα για τη διατροφή τους και περίπου 16% των νοικοκυριών με δύο γονείς στην Ιαπωνία δεν είναι σε θέση να παρέχουν αρκετή τροφή για τα παιδιά τους, ενώ αυτό το ποσοστό αυξάνεται σε 32% για τις μονογονεϊκές οικογένειες.Υπάρχει ένας όρος στα Ιαπωνικά για την «εκπαίδευση για τις τροφές και τη διατροφή»: Shokuiku. Το 2005, λόγω του αυξανόμενου ποσοστού παιδιών με διατροφικές διαταραχές, η κυβέρνηση θέσπισε ένα νόμο για το Shokuiku που ενθαρρύνει τα σχολεία να εκπαιδεύσουν τα παιδιά στις καλές διατροφικές επιλογές. Το 2007, η κυβέρνηση υποστήριξε την πρόσληψη εκπαιδευτικών διαιτολόγων και διατροφολόγων οι οποίοι, αν και βρίσκονται σε ένα μικρό μόνο ποσοστό της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας βαθμίδας, διατελούν ιδιαίτερα σημαντικό έργο με πολύ θετικά αποτελέσματα. Σχετική έρευνα έχει δείξει π.χ. ότι η φοίτηση των παιδιών είναι καλύτερη και πιο τακτική μέχρι ότι τα απορρίμματα είναι αρκετά λιγότερα.Οι μαθητές του δημοτικού και γυμνασίου τρώνε το μεσημεριανό γεύμα στην τάξη τους, μαθαίνοντας ταυτόχρονα για τη διατροφή, την ιστορία και τα έθιμα του φαγητού της χώρας τους. Επίσης, τα παιδιά εξυπηρετούν με τη σειρά το ένα το άλλο στο γεύμα, σερβίροντας, καθαρίζοντας και ανακυκλώνοντας. Το μεσημεριανό είναι σχεδόν ιερό γι’ αυτά και παίρνουν το χρόνο για να καθίσουν μαζί με το δάσκαλο και να φάνε όλοι παρέα. Όλα αυτά βοηθούν τους μαθητές να αποκτήσουν μια αίσθηση ευγνωμοσύνης και να εκτιμήσουν όχι μόνο την τροφή αλλά και την κοινωνική συμπεριφορά. Το συγκεκριμένο πρόγραμμα σχολικών γευμάτων της Ιαπωνίας έχει, χωρίς καμία αμφιβολία, συμβάλει επίσης στο παγκόσμια χαμηλό ποσοστό παχυσαρκίας της χώρας. Παράλληλα, το προσδόκιμο ζωής στην Ιαπωνία, φτάνει τα 85 χρόνια και είναι ένα από τα πιο υψηλά παγκοσμίως.Το τελικό αποτέλεσμα όλης αυτής της αξιέπαινης προσπάθειας είναι μαθητές όχι μόνο χορτάτοι αλλά κυρίως υπεύθυνοι και με υγιεινές διατροφικές συνήθειες._______________________ Πηγή: itrofi.gr

25 Απριλίου: Παρουσίαση της ετήσιας έκθεσης του Κ.ΑΝ.Ε.Π. - ΓΣΕΕ για την Π.Ε. & Δ.Ε. Δείτε: εδώ το πρόγραμμα της εκδήλωσης εδώ το έγγραφο του Υπουργείου

ΦΕΚ B 1367 - 21.04.2017Ημερομηνία κυκλοφορίας 21.04.2017 Σελίδες 8 (12801 - 12808)

22-04-17 Κανένα πρόβλημα με τη λειτουργία του 1ου Ειδικού Δημοτικού Σχολείου Αμαρουσίου Το Υπουργείο Παιδείας ενημερώνει την εκπαιδευτική κοινότητα και τους γονείς των μαθητών του 1ου Ειδικού Δημοτικού Σχολείου Αμαρουσίου ότι δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα με τη λειτουργία του σχολείου που φιλοξενείται στις εγκαταστάσεις του Σικιαρίδειου Ιδρύματος. Σε συνεργασία με το Υπουργείο Εργασίας εξασφαλίστηκε η απρόσκοπτη λειτουργία του σχολείου, το οποίο θα ανοίξει κανονικά τη Δευτέρα 24 Απριλίου για θα υποδεχτεί τους μαθητές του μετά τις διακοπές του Πάσχα. Οι δηλώσεις του κ. Πατούλη που προσπαθεί να δημιουργήσει εντυπώσεις και να προκαλέσει σύγχυση στους πολίτες- εν προκειμένω στους μαθητές, τις οικογένειες τους και την εκπαιδευτική κοινότητα του 1ου Ειδικού Σχολείου Αμαρουσίου, δυσχεραίνοντας την επίλυση των όποιων προβλημάτων. Στη συγκεκριμένη περίπτωση μια προσπάθεια διασταύρωσης των πληροφοριών θα αρκούσε.

του Γιώργου ΚαλημερίδηΤον περασμένο Νοέμβριο στην πολιτεία της Μασαχουσέτης των ΗΠΑ πραγματοποιήθηκε ένα πολύ ενδιαφέρον δημοψήφισμα για το αν θα έπρεπε να επεκταθούν τα λεγόμενα charter schools. Αν και παράδοξο για τα ελληνικά δεδομένα να γίνεται δημοψήφισμα για ζητήματα εκπαιδευτικής πολιτικής, το συγκεκριμένο δημοψήφισμα πήρε μεγάλες πολιτικές διαστάσεις, φτάνει να αναλογιστούμε ότι ψήφισαν περίπου 3.5 εκατομμύρια άνθρωποι και ξοδεύτηκαν 40 εκατ. δολάρια για την εκλογική καμπάνια των δύο αντίπαλων στρατοπέδων που είναι και το υψηλότερο ιστορικά για τη συγκεκριμένη πολιτεία. Το ερώτημα, αν και παραπλανητικό, καθώς δεν αφορούσε συνολικά την πολιτική απέναντι στα charter schools, αλλά τη δημιουργία ή όχι 12 καινούριων charters, μετατράπηκε σε μια συνολική πολιτική αντιπαράθεση μεταξύ των υποστηρικτών της επιχειρηματικής δράσης στα σχολεία και των εκπαιδευτικών σωματείων και των συλλογικοτήτων που υπερασπίζονται το δημόσιο σχολείο και βλέπουν τη μόρφωση ως συλλογικό κοινωνικό δικαίωμα.Τα charter schools, δηλαδή σχολεία δημόσιας χρηματοδοτήσης αλλά ιδιωτικού επιχειρηματικού ελέγχου, αποτελούν την αιχμή του δόρατος του διεθνούς νεοφιλελευθερισμού, ενώ στις ΗΠΑ, ειδικότερα, ισχυρά καπιταλιστικά συγκροτήματα, όπως το ίδρυμα Melinda & Bill Gates και το Walton Education Foundation είναι βασικοί υποστηρικτές τους. Το γεγονός ότι μεγιστάνες του κεφαλαίου, των οποίων το εισόδημα ισοδυναμεί συχνά με το ΑΕΠ ολόκληρων χωρών, είναι υποστηρικτές των συγκεκριμένων σχολείων είναι ενδεικτικό των ενδιαφερόντων του κεφαλαίου για το δημόσιο σχολείο και την καπιταλιστική αναδιάρθρωσή του. Αντίστοιχα, σε πολιτικό επίπεδο, το κίνημα των charter schools έχει διακομματική πολιτική υποστήριξη, καθώς και τα δύο τελευταία μεγάλα ομοσπονδιακά εκπαιδευτικά προγράμματα το No Child Left Behind (NCLF) και το Race to the Top των κυβερνήσεων Μπους και Ομπάμα στόχευαν στην επέκταση των συγκεκριμένων σχολείων.Το αναπάντεχο αποτέλεσμα και η συντριπτική νίκη του ΟΧΙ, των υποστηρικτών δηλαδή του δημόσιου σχολείου, με 62%, αποτελεί, από αυτή την άποψη, μια μεγάλη ήττα των καπιταλιστικών δυνάμεων στις ΗΠΑ στο πεδίο του σχολείου, αλλά και του αμερικάνικου πολιτικού κατεστημένου τόσο της συγκεκριμένης πολιτείας, όσο και ευρύτερα. Μια ήττα που κατά τη γνώμη μας έχει ένα ευρύτερο διεθνές ενδιαφέρον και αξίζει να απασχολήσει λίγο περισότερο τις δυνάμεις εκείνες που μάχονται για την υπεράσπιση του δημόσιου δωρεάν σχολείου για όλα τα παιδιά της εργαζόμενης πλειοψηφίας. Σε μεγάλο βαθμό, όπως θα ισχυριστούμε και παρακάτω, αποδεικνύεται ότι το σχολείο της αγοράς δεν είναι μια εκπαιδευτική νομοτέλεια και ασφαλώς το εκπαιδευτικό κίνημα στην Ελλάδα δεν είναι απολίθωμα του παρελθόντος, μια συντεχνία με ιδεολογικές αγκυλώσεις που αδυνατεί να παρακολουθήσει το νέο της σχολικής αυτονομίας και της εκπαιδευτικής επιχειρηματικότητας. Εκτός και αν βαφτίσουμε τη Μασαχουσέτη του MIT, του Χάρβαρντ και του Ταφτς διεθνής έδρα του εκπαιδευτικού λαϊκισμού.Τα δύο στρατόπεδαΠοιοι όμως συγκρούστηκαν πραγματικά στο δημοψήφισμα της Μασαχουσέτης ;Το στρατόπεδο του ΝΑΙ το αποτελούσε όλος ο καλός αστικός κόσμος. Ειδικότερα, η ομάδα «Οικογένειες για Άριστα Σχολεία» (Famillies for Excellent Schools- FES), μια επιχειρηματική ομάδα πίεσης με έδρα την Νέα Υόρκη (που πρωταγωνιστεί στην ιδιωτικοποίηση του σχολείου) η οποία ελέγχεται πολιτικά από χρηματιστές της Wall Street και ισχυρούς εκπαιδευτικούς παράγοντες. Στην καμπάνια του ΝΑΙ συνέβαλαν οικονομικά ο πρώην δήμαρχος της Νέας Υόρκης Michael Bloomberg, η οικογένεια Walton, γνωστή στις ΗΠΑ για το “ενδιαφέρον” της στα ζητήματα παιδείας και η ομάδα Democrats for Education Reform, η οποία δρα στο εσωτερικό του Δημοκρατικού κόμματος, με στόχο την πολιτική υποστήριξη των charters. Όλες οι πτέρυγες επομένως του καπιταλιστικού πολιτικού φάσματος ενωμένες. Ο ρεπουμπλικάνος κυβερνήτης της πολιτείας Charlie Baker ήταν υποστηρικτής του ΝΑΙ, ενώ ΜΜΕ που ελέγχονται άμεσα από τον ίδιο συμμετείχαν στην καμπάνια του ΝΑΙ με σχετικά τηλεοπτικά διαφημιστικά σποτ. Στο ίδιο μήκος κύματος και ο υπουργός παιδείας της πολιτείας James Peyser, ο οποίος μάλιστα ήταν μέλος του εκτελεστικού γραφείου της εταιρείας «Οικογένειες για Άριστα Σχολεία» που προαναφέραμε, άρα είχε και άμεσο υλικό ενδιαφέρον για το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματοςΤο ΝΑΙ υποστήριζε αυτό που υποστηρίζουν παντού οι αστικές δυνάμεις. Προϋπόθεση για την άνοδο των εκπαιδευτικών επιπέδων είναι η απελευθέρωση των σχολείων από τον δημόσιο έλεγχο, η εισαγωγή ιδιωτικοοικονομικών κριτηρίων λειτουργίας και ο άμεσος έλεγχος των σχολείων από το κεφάλαιο αντί των δημόσιων κρατικών γραφειοκρατιών. Στην περίπτωση μάλιστα της Μασαχουσέτης, μια πολιτεία που υιοθέτησε σταδιακά τα charter schools, τα συγκεκριμένα σχολεία είχαν τις πιο υψηλές αποδόσεις σε εθνικό επίπεδο. Το στρατόπεδο του ΝΑΙ μπορούσε, επομένως, να τεκμηριώσει πολύ πιο συγκεκριμένα την επιχειρηματολογία του και έπαιζε σε ένα πολύ πιο ευνοϊκό εκπαιδευτικό τοπίο, από ότι στις πόλεις που ανήκουν στη λεγόμενη ζώνη της σκουριάς (Ντητρόιτ – Σικάγο), όπου η μαζική επέκταση των charter schools συνοδεύεται από μεγάλα σκάνδαλα διασπάθισης δημόσιου χρήματος από διάφορες αρπακτικές εταιρείες που χωρίς κανένα δημόσιο έλεγχο απλά απομυζούν δημόσιο χρήμα, αδιαφορώντας για την εκπαίδευση των παιδιών . Τα εκπαιδευτικά σκάνδαλα της σχολικής αυτονομίας-ιδιωτικοποίησης είναι γενικά άγνωστα στην ελληνική εκπαιδευτική κοινότητα- θυμίζουν αρκετά τις μαφιόζικες εργολαβικές εταιρείες καθαρισμού – και ίσως χρειαστεί κάποια στιγμή να επανέλθουμε. Αυτό που έχει σημασία ωστόσο εδώ να τονιστεί είναι ότι στην περίπτωση της Μασαχουσέτης το αστικό μπλοκ έδινε τη μάχη με τους καλύτερους δυνατούς όρους: πλουσιοπάροχη οικονομική στήριξη, προβολή των ΜΜΕ, πετυχημένα ιδιωτικά σχολεία και στήριξη από όλο το πολιτικό κατεστημένο ρεμπουπλικανικό (τοπική κυβέρνηση), άλλα και δημοκρατικοί.Ποιοι επομένως περιόρισαν αυτό το τρανό στρατόπεδο στο 38% και το συνέντριψαν πολιτικά;Η απάντηση είναι απλή. Τα εκπαιδευτικά σωματεία, αλλά και συλλογικότητες εργαζόμενων γονέων, αλλά και μαθητών. Η βασική ομάδα οργάνωσης του ΟΧΙ ονομαζόταν «Σώστε τα Δημόσια Σχολεία Μας» (Save Our Public Schools-SOAP), όπου συμμετείχαν εκπαιδευτικά σωματεία, γονείς και έφηβοι . Μάλιστα το στρατόπεδο του ΝΑΙ θεώρησε ότι η ταύτιση της εκστρατείας του ΟΧΙ με τους συνδικαλιστές του δημόσιου σχόλειου επαρκούσε για τη νίκη, συν ασφαλώς τις διάφορες κατασκευασμένες δημοσκοπήσεις. Υποτίμησε, πολιτικά επομένως, δύο στοίχεια, αφενός τη λαϊκή και νεολαιίστική παρέμβαση και αφετέρου ότι η μάχη ήταν ένας πολιτιστικός πόλεμος (cultural war), όπως θα έλεγε ο Ira Shor, δηλαδή μια αντιπαράθεση γύρω από το νόημα, γύρω από το ρόλο του σχολείου, άρα προοπτικά γύρω από το ποιες κοινωνικές αξίες, σε ποια κοινωνία. Αυτή τη μάχη την κέρδισαν τελικά οι εκπαιδευτικοί, η νεολαία και οι εργαζόμενοι, χωρίς παχυλή χρηματοδότηση και χωρίς έλεγχο στα ΜΜΕ.Η επιχειρηματολογία του ΟΧΙ δεν είχε τίποτα το πολιτικά ριζοσπαστικό με βάση τις δικές μας πολιτικές παραδοχές, υποστήριξε απλά μεταρρυθμιστικά, μάλλον, πράγματα – με ριζοσπαστική όμως προοπτική στο δεδομένο κοινωνικό πλαίσιο. Πιο συγκεκριμένα, τα charters αποσπούν δημόσια κεφάλαια από το δημόσιο σχολείο, η φιλελεύθερη επιλογή σχολείου είναι μια φενάκη, η πολιτική της ιδιωτικοποίησης λειτουργεί εις βάρος των πιο αδύναμων κοινωνικά μαθητών, χωρίς απαραίτητα να αμφισβητήσει συνολικά τη σχολική επιλογή και να διεκδικήσει την κατάργηση των charters. Υπεράσπισε το δημόσιο σχολείο και τη μόρφωση ως συλλογικό κοινωνικό δικαίωμα.Αν κάποιος έβλεπε την ταξική και φυλετική δυναμική του δημοψηφίσματος θα διαπίστωνε ότι τόσο οι εργατικές περιοχές των παραδοσιακών αμερικάνων λευκών, όσο και οι αντίστοιχες των μαύρων και των λατίνων ψήφισαν ΟΧΙ. Το ΝΑΙ κυριάρχησε μόνο σε περιοχές των ανώτερων κοινωνικών ομάδων. Οι από τα κάτω, παρά τις εθνικές και φυλετικές διαφορές τους ενοποιήθηκαν γύρω από το στόχο ενός δημόσιου σχολείου για όλους. Το ταξικό, σε κάθε περίπτωση, κυριάρχησε, σε απογοήτευση του μεταμοντέρνου κατακερματισμού των πολιτισμικών ταυτοτήτων και της διαδεδομένης πεποίθησης στις ΗΠΑ ότι οι μαύροι υποστηρίζουν γενικά τα charters.ΣυμπεράσματαΤι μας αφορούν εμάς όλα αυτά ; Ένα δημοψήφισμα σε μια πολιτεία περίπου 6.5 εκατομμυρίων ανθρώπων κάπου στην Βοστώνη των ΗΠΑ;Πριν απαντήσουμε στο ερώτημα να θέσουμε μερικές προϋποθέσεις για να μπορούμε να συζητάμε πιο τεκμηριωμένα. Η Μασαχουσέτη, δεν είναι, ασφαλώς, όλες οι ΗΠΑ. Η πολιτική στο Ντητρόιτ και στο Σικάγο, αλλά ακόμη και στην ανατολική ακτή της χώρας όπως στη Νέα Υόρκη είναι αρκετά διαφορετική. Και ασφαλώς η Ελλάδα, θυμίζει περισσότερο το τοπίο ερήμωσης και καταστροφής του χρεοκοπημένου Ντητρόιτ, παρά της Μασαχουσέτης. Για αυτό και με άνεση κυκλοφορούν στο ελληνικό εκπαιδευτικό τοπίο οι εκπαιδευτικές ιδέες του Danielson group και τα προγράμματα εκπαιδευτικών κουπονιών της Χιλής. Επίσης το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος ήταν κατά βάση συντηρητικό, δε θα έχουμε απλά δημιουργία νέων charters και όχι συνολικά κατάργησή τους. Τέλος, η ανάπτυξη των charters στη Μασαχουσέτη ήταν σχετικά μικρή (78 σχολεία σε όλη την πολιτεία) και η κοινωνική καταβύθιση- απαξίωση του δημόσιου σχολείου πολύ πιο περιορισμένη από ότι σε άλλες πολιτείες των ΗΠΑ. Αυτά είναι στοιχεία, τα οποία οφείλουμε να λάβουμε υπόψη μας.Σε κάθε περίπτωση ωστόσο υπάρχει μια διαλεκτική που δεν μπορούμε να παραβλέψουμε ή να υποτιμήσουμε: 2.5 εκατ. άνθρωποι, λαϊκής κυρίως προέλευσης, με τη μαζική συλλογική παρέμβαση του εκπαιδευτικού κινήματος είπαν ΟΧΙ στην επέκταση των ιδιωτικών σχολείων, ΟΧΙ στη μόρφωση ως εμπόρευμα. Σε αυτή τη βάση, και με τις προϋποθέσεις και τους περιορισμούς που τέθηκαν παραπάνω, μπορούμε να καταλήξουμε σε κάποια γενικότερα συμπεράσματα:α. Η Μασαχουσέτη, όπως τονίζει ο Lawrewnce Blum αποδεικνύει ότι η πλήρης εμπέδωση των νεοφιλελεύθερων πολιτικών στο δημόσιο σχολείο δημιουργεί, την ίδια στιγμή, και τους πολιτικούς όρους για την αμφισβήτηση και την ανατροπή τους . Όχι αυτόματα και μηχανιστικά όμως, αλλά ως αποτέλεσμα της συγκροτημένης πολιτικής δράσης κοινωνικών κινημάτων. Η Μασαχουσέτη έχει ένα από τα πιο οργανωμένα εκπαιδευτικά σωματεία σε πανεθνικό επίδεδο και αυτό έπαιξε σημαντικό ρόλο στην έκβαση του δημοψηφίσματος. H εκπαιδευτική ηγεμονία του νεοφιλελευθερισμού που τόσο απασχολεί την αριστερή εκπαιδευτική διανόηση δεν σημαίνει, σε καμιά περίπτωση, εξάλειψη των κοινωνικών αντιθέσεων και πλήρη ενσωμάτωση των κυριαρχούμενων κοινωνικών τάξεων στον εκπαιδευτικό σχεδιασμό του αστισμού. Κάθε ηγεμονία, όσο ισχυρή και αν είναι, διαπερνάται πάντα και από διαδικασίες ανεξαρτητοποίησης και αντι-ηγεμονικής πάλης των κυριαρχούμενων ομάδων. Σε μια κοινωνία, όπως η αμερικάνικη, όπου το ατομικό, η επιχειρηματικότητα και ο ανταγωνισμός κυριαρχούν δεν σημαίνει ότι οι εργαζόμενοι δεν μπορούν να συσπειρωθούν γύρω από τις έννοιες του συλλογικού, του δημόσιου συμφέροντος και των κοινωνικών δικαιωμάτων.β. Όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά παντού η εκπαιδευτική μεταρρύθμιση είναι ζήτημα σύγκρουσης διαφορετικών μορφωτικών σχεδίων. Στην εγχώρια εκπαιδευτική σκηνή έννοιες όπως η σχολική αυτονομία και η αριστεία των πρότυπων σχολείων και προοπτικά των σχολείων ιδιωτικού ελέγχου προβάλλονται ως αυτονόητες εκπαιδευτικές αλήθειες, ως βασικές εκσυγχρονιστικές αρχές που μόνο ο συντηρητισμός των εκπαιδευτικών σωματείων αρνείται. Μια υποτιθέμενα εθνική αγκύλωση, απέναντι σε αυτονόητες διεθνείς εκπαιδευτικές τάσεις. Τα πράγματα ασφαλώς και δεν είναι έτσι και παντού δίνεται μια μάχη για την υπεράσπιση του δημόσιου σχολείου απέναντι στην πολιτική των δυνάμεων της ιδιωτικοποίησης και της εμπορευματοποίησης του μορφωτικού δικαιώματος. H Μασαχουσέτη είναι ένα τέτοιο παράδειγμα. Το γεγονός ότι στις 3 Μάη του 2016 χιλιάδες γονείς στην Αγγλία δεν έστειλαν το παιδί τους στο σχολείο διαμαρτυρόμενοι για τις πολλαπλές εξετάσεις και την αποκλειστική επικέντρωση στα μετρήσιμα αποτελέσματα και την άνοδο των επιπέδων- αντίστοιχες προτάσεις κάνει ο ΟΟΣΑ και για το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα- είναι ένα δεύτερο χαρακτηριστικό παράδειγμα.Καταληκτικά, αυτό που οι εγχώριοι οργανωτές του εκπαιδευτικού διαλόγου και η ηγεσία του υπουργείου Παιδείας θεωρούν ως αδιαμφισβήτητη εκπαιδευτική αλήθεια, βρίσκεται διεθνώς σε βαθιά κρίση και αμφισβήτηση. Αυτό αξίζει να το έχουμε υπόψη μας.Βιβλιογραφικές αναφορέςΒlum L. (2017), “ What we can learn from the Massachusetts ballot question campaign on charter school expansion” . National Education Policy Center on line at: http://nepc.colorado.edu/publication/ma-charterΜπύσι Γκλυκσμαν Κ. (1984), Ο Γκράμσι και το Κράτος. Αθήνα: εκδ. Θεμέλιο.Απόselidodeiktis

Με μηνυτήρια αναφορά στο Τμήμα Αντιμετώπισης Ρατσιστικής Βίας το Τμήμα Σεξουαλικού Προσανατολισμού και Ταυτότητας Φύλου του Ελληνικού Παρατηρητηρίου των Συμφωνιών του Ελσίνκι, η Πολύχρωμη Πολυπολιτισμική Ομπρέλα Ξάνθης και το Φεστιβάλ Υπερηφάνειας Αθήνας Athens Pride καταγγέλλουν τη διανομή ομοφοβικού φυλλαδίου από θεολόγο σε μαθητές Λυκείου της Βόρειας Ελλάδας.Σύμφωνα με το Παρατηρητήριο, το περιεχόμενο του παρακάτω φυλλαδίου «είναι στο σύνολό του και με πρόθεση ομοερωτοφοβικό, αφού μεταξύ άλλων αποκαλεί την ομοφυλοφιλία προσβλητικά “διαταραχή” και “ασθένεια,” που δήθεν δημιουργεί “πρόσφορο έδαφος για την παιδεραστία” ενώ τα ομοερωτικά άτομα δήθεν “παρουσιάζουν πολύ συχνότερα κατάθλιψη, απόπειρες αυτοκτονίας, γενικευμένη αγχώδη διαταραχή, διαταραχή διαγωγής, χρήση ουσιών, αλκοολισμό… αυξημένο κίνδυνο για σεξουαλικά μεταδιδόμενα νοσήματα” και η ομοφυλοφιλία δήθεν ευθύνεται “για την τρομακτική αύξηση του καρκίνου του στόματος σε ποσοστό 80%”».Ακολουθεί ολόκληρη η ανακοίνωση:"[Ο/η ΜΜ], θεολόγος που ανήκει στη Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης [Βόρεια Ελλάδα] και είναι οργανικά τοποθετημένη/ος στο [σχολείο], μοίρασε το ακόλουθο (και συνημμένο) συνημμένο φυλλάδιο μεταξύ [στις αρχές του] 2017 σε όλους και όλες τους και τις χριστιανούς/ές μαθητές και μαθήτριες της Γ’ Λυκείου, το περιεχόμενο του οποίου είναι στο σύνολό του και με πρόθεση ομοερωτοφοβικό, αφού μεταξύ άλλων αποκαλεί την ομοφυλοφιλία προσβλητικά “διαταραχή” και “ασθένεια,” που δήθεν δημιουργεί “πρόσφορο έδαφος για την παιδεραστία” ενώ τα ομοερωτικά άτομα δήθεν “παρουσιάζουν πολύ συχνότερα κατάθλιψη, απόπειρες αυτοκτονίας, γενικευμένη αγχώδη διαταραχή, διαταραχή διαγωγής, χρήση ουσιών, αλκοολισμό… αυξημένο κίνδυνο για σεξουαλικά μεταδιδόμενα νοσήματα” και η ομοφυλοφιλία δήθεν ευθύνεται “για την τρομακτική αύξηση του καρκίνου του στόματος σε ποσοστό 80%.”Το έντυπο παραβιάζει δια του τύπου το άρθρο 1 του αντιρατσιστικού νόμου (με την επιβαρυντική διάταξη της παραγράφου 5), σε συνδυασμό με το άρθρο 5, που προβλέπουν:Άρθρο 1: 1. Όποιος με πρόθεση, δημόσια, προφορικά ή δια του τύπου, μέσω του διαδικτύου ή με οποιοδήποτε άλλο μέσο ή τρόπο, υποκινεί, προκαλεί, διεγείρει ή προτρέπει σε πράξεις ή ενέργειες που μπορούν να προκαλέσουν διακρίσεις, μίσος ή βία κατά προσώπου ή ομάδας προσώπων, που προσδιορίζονται με βάση τη φυλή, το χρώμα, τη θρησκεία, τις γενεαλογικές καταβολές, την εθνική ή εθνοτική καταγωγή, το σεξουαλικό προσανατολισμό, την ταυτότητα φύλου ή την αναπηρία, κατά τρόπο που εκθέτει σε κίνδυνο τη δημόσια τάξη ή ενέχει απειλή για τη ζωή, την ελευθερία ή τη σωματική ακεραιότητα των ως άνω προσώπων, τιμωρείται με φυλάκιση τριών (3) μηνών έως τριών (3) ετών και με χρηματική ποινή πέντε έως είκοσι χιλιάδων (5.000 – 20.000) ευρώ. (…) 5. Αν η πράξη των προηγουμένων παραγράφων τελέστηκε από δημόσιο λειτουργό ή υπάλληλο, κατά την άσκηση των ανατεθειμένων σε αυτόν καθηκόντων, επιβάλλεται: α) στις περιπτώσεις των παραγράφων 1 και 2, φυλάκιση έξι (6) μηνών έως τριών (3) ετών και χρηματική ποινή δέκα χιλιάδων έως είκοσι πέντε χιλιάδων (10.000 -25.000) ευρώ και β) στην περίπτωση της παραγράφου 3, φυλάκιση τουλάχιστον ενός (1) έτους και χρηματική ποινή είκοσι πέντε χιλιάδων έως πενήντα χιλιάδων (25.000 – 50.000) ευρώ.»Άρθρο 5: 1. Οι πράξεις που περιγράφονται στον παρόντα νόμο, καθώς και τα εγκλήματα που τελούνται συνεπεία αυτών, διώκονται αυτεπαγγέλτως. Ο παθών, κατά την υποβολή της έγκλησης, όπως και όταν παρίσταται ως πολιτικώς ενάγων, δεν καταβάλλει το σχετικό παράβολο υπέρ του Δημοσίου.Γενικότερα, πρέπει να συνεκτιμηθεί η απόφαση 3490/2006 του Δ’ Τμήματος του Συμβουλίου της Επικρατείας όπου αναφέρεται πως η ομοερωτική κοινωνική ομάδα προστατεύεται από το Σύνταγμα, αφού «οι ερωτικές επιλογές της, όχι μόνο δεν αποδοκιμάζονται από την συνταγματική τάξη της χώρας, αλλά τουναντίον επιβάλλεται από τις διατάξεις των άρθρων 2 (σεβασμός και προστασία της αξίας του ανθρώπου) και 5 παρ. 1 (προστασία της προσωπικής ελευθερίας), ως εκδήλωση ελεύθερης επιλογής των αποτελούντων αυτή, να γίνονται απολύτως σεβαστές».Τέλος, πρέπει να ληφθεί υπόψη απόφαση του ΕΔΔΑ που επικύρωσε καταδίκη δικαστηρίων της Σουηδίας για διανομή σε μαθητές φυλλαδίων με ανάλογο ομοερωτοφοβικό περιεχόμενο (CASE OF VEJDELAND AND OTHERS v. SWEDEN – Application no. 1813/07 – JUDGMENT. STRASBOURG. 9 February 2012) τα βασικά σημεία της οποίας σε δική μας μετάφραση παρατίθενται στη συνέχεια:“54. (…) Το Δικαστήριο υπενθυμίζει ότι, σύμφωνα με τα φυλλάδια, η ομοφυλοφιλία ήταν «μια αποκλίνουσα σεξουαλική ροπή» που είχε «μια ηθικά καταστροφική επίδραση επί της ουσίας της κοινωνίας». Τα φυλλάδια ισχυρίζονταν επίσης ότι η ομοφυλοφιλία ήταν ένας από τους κύριους λόγους για τους οποίους το HIV και το AIDS είχαν ριζωθεί και ότι το «ομοφυλοφιλικό λόμπι» προσπάθησε να υποβαθμίσει την παιδεραστία. Κατά τη γνώμη του Δικαστηρίου, αν και αυτές οι δηλώσεις δεν προτρέπουν άμεσα άτομα να διαπράξουν μισαλλόδοξες πράξεις, είναι σοβαροί ισχυρισμοί που δημιουργούν προκαταλήψεις.55. Επιπλέον, το Δικαστήριο υπενθυμίζει ότι η υποκίνηση σε μίσος δεν συνεπάγεται κατ’ ανάγκη μια προτροπή σε διάπραξη πράξης βίας, ή άλλων εγκληματικών πράξεων. Επιθέσεις σε πρόσωπα που γίνονται με εξύβριση, γελοιοποίηση ή συκοφαντική δυσφήμηση συγκεκριμένων ομάδων του πληθυσμού μπορεί να είναι επαρκείς ώστε οι αρχές να ταχθούν υπέρ της καταπολέμησης του ρατσιστικού λόγου όταν η ελευθερία της έκφρασης ασκείται με ανεύθυνο τρόπο (βλ Féret ν. Βελγίου, δεν υπάρχει. 15615/07, § 73, 16 Ιουλίου 2009). Από την άποψη αυτή, το Δικαστήριο υπογραμμίζει ότι οι διακρίσεις λόγω σεξουαλικού προσανατολισμού είναι το ίδιο σοβαρές με τις διακρίσεις με βάση την «φυλή, την καταγωγή ή το χρώμα» (βλέπε, μεταξύ άλλων, Smith και Grady v. Ηνωμένου Βασιλείου, αρ. 33985/96 και 33986 / 96, § 97, ΕΔΑΔ 1999-VI).56. Το Δικαστήριο λαμβάνει επίσης υπόψη ότι τα φυλλάδια τοποθετήθηκαν στις θυρίδες νέων ανθρώπων που ήταν σε ευαίσθητη και ευεπηρέαστη ηλικία και οι οποίοι δεν είχαν τη δυνατότητα να αρνηθούν να τα αποδεχθούν (βλέπε, τηρουμένων των αναλογιών, Handyside κατά. Το Ηνωμένο Βασίλειο, 7η Δεκεμβρίου 1976, § 52, σειρά Α, αριθ. 24).”Με την παρούσα καταμηνύουμε τον/την εκπαιδευτικό στο Τμήμα Αντιμετώπισης Ρατσιστικής Βίας, που έχει μοναδική στην Ελλάδα εμπειρία στη διερεύνηση μηνύσεων για ρατσιστικά εγκλήματα, ζητάμε την άμεση ποινική δίωξη και αυστηρότατη τιμωρία του/της, δηλώνουμε παράσταση πολιτικής αγωγής για την ηθική βλάβη που υποστήκαμε (πλην του πρώτου) καθώς και όλα τα (ή πολλά) μέλη των οργανώσεων μας ως ομοερωτικά άτομα από την προαναφερόμενη παράνομη πράξη του/της εγκαλούμενου/ης και ζητούμε από αυτόν/ήν χρηματική ικανοποίηση 44 ευρώ για την ηθική βλάβη από την ως άνω παράνομη συμπεριφορά, με την επιφύλαξη διεκδίκησης περαιτέρω ικανοποίησης ενώπιον των αρμοδίων δικαστηρίων."Πηγή: efsyn.gr

ΦΕΚ B 1342 - 21.04.2017Ημερομηνία κυκλοφορίας 21.04.2017 Σελίδες 4 (12625 - 12628)