Εκπαιδευτικοί καταγγέλλουν εξαναγκασμό σε υπερωρίες λόγω ελλείψεων στα σχολεία

Η επιβολή υποχρεωτικών υπερωριών στους εκπαιδευτικούς προκαλεί έντονες αντιδράσεις, με τα τοπικά σωματεία στη Λήμνο και τον Άγιο Ευστράτιο να κάνουν λόγο για απαράδεκτες πρακτικές που επιχειρούν να καλύψουν τα σοβαρά κενά στα σχολεία. Όπως καταγγέλλεται, ενώ οι ελλείψεις ήταν γνωστές εδώ και μήνες, δεν υπήρξε έγκαιρη μέριμνα για την κάλυψή τους, οδηγώντας σε λύσεις τελευταίας στιγμής που επιβαρύνουν περαιτέρω τους ήδη πιεσμένους εκπαιδευτικούς.

Την ίδια ώρα, γίνεται λόγος για συνολική αποδιοργάνωση στη λειτουργία των σχολικών μονάδων, με συνεχείς μετακινήσεις εκπαιδευτικών, αλλαγές προγραμμάτων και αβεβαιότητα για μαθητές και γονείς. Τα σωματεία υπογραμμίζουν ότι η επιλογή των υποχρεωτικών υπερωριών δεν αποτελεί λύση, αλλά εντείνει την εργασιακή εξουθένωση και υποβαθμίζει την εκπαιδευτική διαδικασία, ζητώντας άμεσες παρεμβάσεις και ουσιαστική στελέχωση των σχολείων.

Να σταματήσει τώρα η επιβολή υποχρεωτικών υπερωριών στους εκπαιδευτικούς!

Τα Σωματεία των Εκπαιδευτικών της Λήμνου και του Αγίου Ευστρατίου (ΣΕΠΕ και ΕΛΜΕ), καταγγέλλουμε την απαράδεκτη επιλογή της Διοίκησης να επιχειρεί να καλύψει τα εναπομείναντα εκπαιδευτικά κενά με την επιβολή υποχρεωτικών υπερωριών σε συναδέλφους εκπαιδευτικούς.

Στο εδώλιο εκπαιδευτικοί για κινητοποίηση ενάντια σε προώθηση ιδιωτικής εκπαίδευσης

Αρχικά, είναι πραγματικά προκλητικό, λίγο πριν το Πάσχα, να εξακολουθούν να υπάρχουν κενά στα σχολεία της Λήμνου και του Αγ. Ευστρατίου, παρότι αυτά ήταν γνωστά στη Διεύθυνση ήδη από το καλοκαίρι! Ως Σωματεία, όπως κάθε χρόνο, είχαμε έγκαιρα προειδοποιήσει – πριν την έναρξη της σχολικής χρονιάς – για την ανάγκη να καλυφθούν όλα τα εκπαιδευτικά κενά με μόνιμες προσλήψεις εκπαιδευτικών, ώστε από την πρώτη μέρα λειτουργίας των σχολείων όλοι οι εκπαιδευτικοί να βρίσκονται στις θέσεις τους και όλοι οι μαθητές να διδάσκονται το σύνολο των μαθημάτων τους.

Δυστυχώς, για άλλη μια χρονιά, η Διοίκηση δεν φρόντισε για το αυτονόητο. Για άλλη μια χρονιά αποδεικνύεται, με τον πιο εκκωφαντικό τρόπο, ότι το συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα των μαθητών μας, σε όποιο σημείο της χώρας κι αν ζουν, να έχουν ισότιμη πρόσβαση σε δημόσια και δωρεάν Παιδεία υψηλού επιπέδου, χωρίς ελλείψεις και κενά εκπαιδευτικών, αντιμετωπίζεται από την Κυβέρνηση ως ασύμφορο κόστος και δεν αποτελεί προτεραιότητα. Αυτή η πολιτική της υποστελέχωσης, της διαχείρισης “με το σταγονόμετρο” και της διαρκούς μετάθεσης ευθυνών στις πλάτες των εκπαιδευτικών και των μαθητών οδηγεί τα σχολεία σε αδιέξοδο.

Μπροστά σε αυτό το αδιέξοδο, για το οποίο ολοφάνερα ευθύνεται αποκλειστικά η ίδια, η Διοίκηση επιλέγει πρόχειρες και αυταρχικές μεθοδεύσεις, αντί για πραγματικές λύσεις. Επιχειρεί να “μπαλώσει” τα κενά όπως-όπως και την τελευταία στιγμή, επιβάλλοντας υποχρεωτικές υπερωρίες σε συναδέλφους, ανεξάρτητα από το αν το επιθυμούν ή όχι. Και στην πλειονότητα των περιπτώσεων δεν το επιθυμούν, γιατί ήδη εργάζονται σε εξαντλητικούς ρυθμούς, με τεράστιες απαιτήσεις και πολλαπλά καθήκοντα, πολλές φορές μοιρασμένοι σε δύο, τρία ή και τέσσερα σχολεία. Η επιπλέον επιβάρυνσή τους με υποχρεωτικές υπερωρίες δεν αποτελεί “λύση”. Αποτελεί ακόμα ένα μέτρο έντασης της εργασιακής εξουθένωσης και υποβάθμισης της εκπαιδευτικής διαδικασίας.

Μόνιμοι ψυχολόγοι στα σχολεία: Το μέτρο για την αντιμετώπιση της κρίσης στην εκπαίδευση

Σαν να μην έφταναν όλα αυτά, η φετινή σχολική χρονιά στα σχολεία της Λήμνου έχει ήδη σημαδευτεί από αλλεπάλληλες αλλαγές τοποθετήσεων των εκπαιδευτικών από σχολείο σε σχολείο, συνεχείς τροποποιήσεις στις διαθέσεις μαθημάτων, διαρκείς αλλαγές στα ωρολόγια προγράμματα, και τελικά ένα γενικευμένο κλίμα αποδιοργάνωσης, που έχει προκαλέσει τεράστια αναστάτωση σε εκπαιδευτικούς, μαθητές και γονείς. Το μέτρο των υποχρεωτικών υπερωριών έρχεται τώρα ως το “κερασάκι στην τούρτα” αυτής της συνολικής απορρύθμισης.

Εκείνο, όμως, που ξεπερνά κάθε λογική, είναι το γεγονός ότι αυτή τη στιγμή βρίσκονται τοποθετημένοι σε σχολεία της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης συνάδελφοι ειδικοτήτων, όπως της Φυσικής Αγωγής και των Αγγλικών, οι οποίοι υπηρετούν με μειωμένο ωράριο και οι οποίοι θα επιθυμούσαν να αναβαθμιστούν σε πλήρους ωραρίου, ώστε να καλύψουν υπαρκτές ανάγκες των σχολείων. Είναι λοιπόν προκλητικό και ακατανόητο το γεγονός ότι η διοίκηση δεν επιλέγει να αξιοποιήσει αυτή τη δυνατότητα, αναβαθμίζοντας τους συναδέλφους αυτούς – που το επιθυμούν – σε πλήρους ωραρίου, αλλά αντίθετα επιλέγει να φορτώνει άλλους εκπαιδευτικούς – που δεν το επιθυμούν – με υποχρεωτικές υπερωρίες!

Δυστυχώς, η επιλογή αυτή δεν είναι ούτε ανεξήγητη, ούτε αποτελεί ένα απλό «τεχνικό» σφάλμα. Είναι μια βαθιά πολιτική επιλογή. Είναι η συνειδητή επιλογή της υποστελέχωσης και της διαχείρισής της με όρους κόστους, σε βάρος των μορφωτικών δικαιωμάτων των μαθητών και των εργασιακών δικαιωμάτων των εκπαιδευτικών.

Απαιτούμε εδώ και τώρα:

• Να καλυφθούν τώρα όλα τα εναπομείναντα κενά στα σχολεία της Λήμνου και του Αγίου Ευστρατίου.
• Να προχωρήσει η διοίκηση στην πλήρη αξιοποίηση της δυνατότητας αναβάθμισης σε πλήρες ωράριο των συναδέλφων μειωμένου ωραρίου, όπου αυτό είναι εφικτό και αναγκαίο.
• Να σταματήσει άμεσα η επιβολή υποχρεωτικών υπερωριών σε εκπαιδευτικούς.
• Να δοθεί τέλος στις συνεχείς μετακινήσεις και στην αποδιοργάνωση των σχολικών μονάδων.
• Να υπάρξει ουσιαστικός σχεδιασμός για την πλήρη στελέχωση των σχολείων με μόνιμους διορισμούς εκπαιδευτικών, ώστε να μην επαναλαμβάνεται κάθε χρόνο η ίδια απαράδεκτη κατάσταση.

Σχολεία: Εκπαιδευτικοί αντιμέτωποι με απειλές, πιέσεις και δημόσια διαπόμπευση

Δηλώνουμε ξεκάθαρα ότι δεν θα αποδεχτούμε να πληρώνουν οι εκπαιδευτικοί και οι μαθητές τις συνέπειες των πολιτικών επιλογών που γεννούν τα κενά, την υποστελέχωση και την αποδιοργάνωση των σχολείων. Η εκπαίδευση δεν μπορεί να λειτουργεί με μπαλώματα, προχειρότητες και εξαναγκασμούς. Οι ανάγκες των σχολείων είναι πραγματικές, μετρήσιμες και απαιτούν πραγματικές και ουσιαστικές λύσεις.

Καλούμε τους συναδέλφους, τους συλλόγους διδασκόντων και όλη την εκπαιδευτική κοινότητα να βρίσκονται σε επαγρύπνηση και αγωνιστική ετοιμότητα. Δεν θα επιτρέψουμε να κανονικοποιηθεί η διάλυση των εργασιακών μας δικαιωμάτων και η υποβάθμιση της δημόσιας εκπαίδευσης.