ΥΓΕΙΑ

Δεν είναι γαλακτομπούρεκο, ούτε προφιτερόλ. Μακάρι να ήταν μιλφέιγ ή σοκολατόπιτα, αλλά πραγματικά θα μιλάγαμε για σκάνδαλο. Παρόλα αυτά, το εν λόγω είδους γλυκού είναι πολύ αγαπημένο, εννοείται νόστιμο και πάνω απ' όλα τρώγεται χωρίς τύψεις γιατί δεν περιέχει ζωικά ή φυτικά λιπαρά. Γι' αυτό το λόγο οι ειδικοί το συστήνουν στη δίαιτα ή όταν απλά προσέχουμε τι τρώμε. Μιλάμε για το γλυκό του κουταλιού. Μελιντζανάκι; Βύσσινο; Νεράντζι; Σταφύλι; Συκαλάκι; Περγαμόντο; Ό,τι κι αν προτιμάς, μπορείς να το φας χωρίς τύψεις, αφού μία γενναιόδωρη κουταλιά περιέχει 100-120 θερμίδες και θα σε γλυκάνει σε βαθμό λιγώματος. Όλα αυτά βέβαια, υπό την προϋπόθεση ότι θα περιοριστείς σε μία κουταλιά. Αν κατεβάσεις όλο το βάζο, θα ισχύσουν άλλα μέτρα κι άλλα σταθμά. Το μεγάλο τους ατού είναι πως δημιουργούν κορεσμό, είναι πλούσια σε φυτικές ίνες και άρα στην καλή λειτουργία του εντέρου, αποτελούν πλούσια πηγή βιταμινών και συνδυάζονται με γιαουρτάκι. Το πιο χαμηλό σε θερμίδες γλυκό κουταλιού είναι το πορτοκάλι ή το νεράντζι, δηλαδή κάτι εσπεριδοειδές. Την επόμενη φορά λοιπόν που θα λαχταρίσεις γλυκό, ψάξε για το κλασικό βαζάκι μέσα στο ντουλάπι και βούτα το κουτάλι, μία φορά όμως.

Το αυχενικό σύνδρομο είναι το νούμερο ένα πρόβλημα που έχει προκύψει λόγω του σύγχρονου τρόπου ζωής. Δείτε ποιες καθημερινές κινήσεις επιδεινώνουν το πρόβλημα αυτό. Το αυχενικό σύνδρομο μπορεί να προκληθεί από: Μια δραστηριότητα που βλάπτει το λαιμό Ένα τραυματισμό ή από περίεργες κινήσεις όπως: Κρατώντας το κεφάλι σας προς τα εμπρός ή σε περίεργη θέση για μεγάλα χρονικά διαστήματα ενώ εργάζεστε. Κοιμάστε σε ένα μαξιλάρι που είναι πάρα πολύ υψηλό ή πολύ επίπεδο Εργάζεστε ή ασκείστε χρησιμοποιώντας το πάνω μέρος του σώματος και τα χέρια. Επίσης, ορισμένα ιατρικά προβλήματα μπορεί να προκαλέσουν πόνο στον αυχένα. Αυτά περιλαμβάνουν: Ινομυαλγία Ρευματοειδής αρθρίτιδα Αγκυλοποιητική σπονδυλίτιδα Λοίμωξη ή όγκος στην περιοχή του λαιμού Ορισμένα φάρμακα μπορεί να προκαλέσουν πόνο στον αυχένα ως παρενέργεια από τη λήψη τους Εναλλακτικές θεραπείες Διάφορες εναλλακτικές θεραπείες μπορούν να ανακουφίσουν άμεσα από τα συμπτώματα της συνδρόμου. Αυτές περιλαμβάνουν: Μασάζ το οποίο έχει την ιδιότητα να χαλαρώνει την περιοχή που προκαλεί πόνο και να χαρίζει ευελιξία. Γιόγκα Γιόγκα ή Qi Gong Qi Gong. Ακολουθώντας αυτά τα προγράμματα ασκήσεων βοηθούν στη χαλάρωση και στη βελτίωση της αναπνοής, ενώ μειώνει το άγχος και προάγουν τη διατήρηση της υγείας. Βελονισμός, ο οποίος γίνεται με την εισαγωγή πολύ λεπτών βελονών στο δέρμα. Ο βελονισμός χρησιμοποιείται για την ανακούφιση του πόνου και για τη θεραπεία πολλών παθήσεων.

Ο καρκίνος είναι μια ομάδα από ασθένειες που συνήθως προσβάλλουν τους ενήλικες και σπάνια αφορούν την παιδική και την εφηβική ηλικία. Ο καρκίνος στο παιδί είναι ιδιαίτερα σπάνια νόσος (μόλις 1-2% των περιπτώσεων καρκίνου στον άνθρωπο), ωστόσο είναι η συχνότερη αιτία θανάτου από νόσο μετά τον πρώτο χρόνο της ζωής και η δεύτερη αιτία θανάτου αν συμπεριληφθούν τα ατυχήματα (τα ατυχήματα ευθύνονται για το 44% των θανάτων και ο καρκίνος για το 10% των θανάτων κατά την παιδική ηλικία). Πώς και γιατί ξεκινά το πρώτο παθολογικό (καρκινικό) κύτταρο; Γιατί εμφανίζεται στο συγκεκριμένο παιδί; Στις ερωτήσεις αυτές δεν υπάρχει σαφής απάντηση. Αυτό που είναι γνωστό είναι ότι στα περισσότερα παιδιά δεν είναι κληρονομική ασθένεια, δηλαδή δεν μεταφέρεται από τον γονιό (ή τους παππούδες) στο παιδί, ούτε μεταδοτική. Ωστόσο, σε ορισμένες σπάνιες περιπτώσεις (λιγότερες από 5%) έχει σαφώς αποδειχθεί η συμμετοχή κληρονομικότητας. Η διάγνωση του καρκίνου σε ένα παιδί προκαλεί σοβαρή διατάραξη των ισορροπιών και των δεδομένων σε ολόκληρη την οικογένεια, η οποία καλείται σε ανασύνταξη δυνάμεων, υπέρβαση της απειλής για τη ζωή του παιδιού, τροποποίηση του γονικού ρόλου και κατανόηση του προβλήματος. Η ομάδα υγείας, από την άλλη πλευρά, καλείται να αντιμετωπίσει την οικογένεια ως σύνολο από την πρώτη ημέρα και ανεξάρτητα από την πρόγνωση του παιδιού, έχοντας υπόψη ότι όταν νοσεί το παιδί πάσχει ολόκληρη η οικογένεια. Η ιδιαιτερότητα του καρκίνου στο παιδί και η διαφορά της νόσου από τον καρκίνο στους ενήλικες είναι, μεταξύ άλλων, η εμφάνισή του σε εξελισσόμενο οργανισμό τόσο βιολογικά όσο και ψυχοκοινωνικά, η ιδιαίτερη ιστολογική εικόνα (π.χ. ο τύπος της λευχαιμίας, το είδος του λεμφώματος και του συμπαγούς όγκου), η ιδιαίτερη εντόπιση (σπάνια εντόπιση σε περιοχές όπως ο πνεύμονας, ο μαστός, ο προστάτης κ.λπ.) και η ιδιαίτερη πρόγνωση της νόσου. Στα παιδιά των ανεπτυγμένων χωρών και αποθεραπεύονται και γίνονται τελείως καλά. Οι μορφές καρκίνου από τις οποίες είναι δυνατόν να πάσχει ένα παιδί είναι η λευχαιμία, τα λεμφώματα και οι διάφορες μορφές όγκων που ονομάζονται συμπαγείς όγκοι. Συχνότερος τύπος καρκίνου στα παιδιά είναι η λευχαιμία και συγκεκριμένα η οξεία λεμφοβλαστική λευχαιμία και ακολουθούν οι όγκοι του κεντρικού νευρικού συστήματος, τα λεμφώματα και η νόσος Ηodgkin, οι όγκοι νεφρών και επινεφριδίων, οι όγκοι μαλακών μορίων και οστών και άλλοι σπανιότεροι όγκοι. Τα παιδιά που πάσχουν από καρκίνο πρέπει να παραπέμπονται σε εξειδικευμένα και κατάλληλα στελεχωμένα παιδιατρικά ογκολογικά τμήματα όπου υπάρχει η εμπειρία, η γνώση και η υποδομή για την αντιμετώπιση της νόσου. Ποια είναι τα ύποπτα συμπτώματα που θα οδηγήσουν στην πιθανή διάγνωση καρκίνου στο παιδί; - Πυρετός χωρίς σαφή εστία λοίμωξης. - Μάζα (όγκος) σε οποιοδήποτε σημείο του σώματος, δηλαδή στο κεφάλι, στον τράχηλο (λαιμό), στον θώρακα, στην κοιλιά, στα πόδια κ.λπ. Ειδικές κλινικές και ακτινολογικές εξετάσεις θα οδηγήσουν στη διάγνωση. - Συμπτώματα από το νευρικό σύστημα, όπως είναι ο πονοκέφαλος, ο έμετος (ειδικά τις πρωινές ώρες), η αλλαγή της συμπεριφοράς του παιδιού κ.λπ. - Αιμορραγία στο δέρμα χωρίς να έχει προηγηθεί τραυματισμός εκδηλώνεται με τη μορφή κόκκινων στιγμάτων-κηλίδων που ονομάζονται πετέχειες ή μελανιών που ονομάζονται εκχυμώσεις. Σε ορισμένες περιπτώσεις παρατηρείται αιμορραγία από τη μύτη, από τα ούλα, από τα ούρα, από το στομάχι κ.λπ. - Συμπτώματα και ευρήματα από τα μάτια μπορεί να οδηγήσουν στην έγκαιρη διάγνωση κάποιας μορφής καρκίνου. Τέτοια συμπτώματα είναι διόγκωση ή πτώση των βλεφάρων, η προβολή του βολβού του ματιού προς τα εμπρός, το λευκοκίτρινο λαμπερό χρώμα στην κόρη, οι μελανιές στα βλέφαρα, η ξαφνική αλλαγή στην οπτική οξύτητα κ.λπ. - Πόνος σε οποιοδήποτε σημείο του σώματος (κεφάλι, κοιλιά, άκρα) και ιδιαίτερα πόνος στα οστά των άκρων και της μέσης πρέπει να διερευνάται. - Διάφορα άλλα συμπτώματα όπως είναι η ανορεξία, η κακοδιαθεσία, η ωχρότητα, η κόπωση, η απώλεια βάρους κ.λπ., μεμονωμένα ή σε συνδυασμό με κάποιο από τα παραπάνω, επιβάλλουν την διερεύνηση του παιδιού. Επειδή για τον καρκίνο της παιδικής ηλικίας, σε αντίθεση με τον καρκίνο των ενηλίκων, δεν υπάρχει πρόληψη, προτείνεται η αξιολόγηση των ύποπτων συμπτωμάτων και ευρημάτων που οδηγεί στην έγκαιρη διάγνωση του καρκίνου στο παιδί και σε πλήρη ίαση στα περισσότερα από τα παιδιά που νοσούν. Αξίζει να επισημανθεί ότι και στα παιδιά πρέπει να διδάσκεται αγωγή υγείας (σωστή διατροφή, αποφυγή καπνίσματος, άσκηση), έτσι ώστε να αποφεύγεται η εμφάνιση καρκίνου στην ενήλικη ζωή. Μετά τη διάγνωση της νόσου απαιτείται η ενημέρωση των γονιών αλλά και του παιδιού. Η ενημέρωση πρέπει να γίνεται από γιατρό με εμπειρία και προς τους δύο γονείς και οι πληροφορίες πρέπει να είναι κατά το δυνατό σαφείς και επαναλαμβανόμενες. Το παιδί ενημερώνεται λαμβάνοντας υπόψη την ηλικία και την ωριμότητα του, αλλά και ότι πρέπει να «ακούμε όχι μόνο όσα λέει το παιδί αλλά και όσα φοβάται να πει». Η δημιουργία κλίματος εμπιστοσύνης έχει καθοριστική σημασία. Πορεία και εξέλιξη Με τη σύγχρονη θεραπευτική αγωγή, ο καρκίνος στα παιδιά ιάται στις περισσότερες περιπτώσεις: Tα παιδιά που πάσχουν από καρκίνο, όπως αναφέρθηκε, πρέπει να παραπέμπονται σε ειδικά οργανωμένα παιδιατρικά ογκολογικά τμήματα και να αντιμετωπίζονται από ειδικά εκπαιδευμένους παιδιάτρους και ευαισθητοποιημένο και έμπειρο νοσηλευτικό προσωπικό, ψυχολόγο, κοινωνικό λειτουργό, οι οποίοι συνεργάζονται με σκοπό την προσφορά της άριστης ιατρικής και ψυχοκοινωνικής φροντίδας, όχι μόνο στο άρρωστο παιδί, αλλά και σε ολόκληρη την οικογένεια. Η φροντίδα αυτή προσφέρεται όχι μόνο κατά τη διάρκεια της θεραπείας, αλλά και μετά τη συμπλήρωση της θεραπείας και την επίτευξη του στόχου, που είναι η ίαση του παιδιού, δηλαδή στην περίοδο της προσπάθειας του παιδιού για επανένταξη. Με τη σύγχρονη θεραπευτική αγωγή, δύο στα τρία παιδιά που πάσχουν από καρκίνο στις ανεπτυγμένες χώρες (δηλαδή στο 20% των παιδιών του κόσμου) αποθεραπεύονται, δηλαδή ιώνται από τη νόσο. Επίσης, σήμερα 1 σε κάθε 900 νεαρά άτομα ηλικίας 25-35 χρόνων είχαν νοσήσει κατά την παιδική τους ηλικία από καρκίνο και είχαν ιαθεί.

Ο καρκίνος είναι μια ομάδα από ασθένειες που συνήθως προσβάλλουν τους ενήλικες και σπάνια αφορούν την παιδική και την εφηβική ηλικία. Ο καρκίνος στο παιδί είναι ιδιαίτερα σπάνια νόσος (μόλις 1-2% των περιπτώσεων καρκίνου στον άνθρωπο), ωστόσο είναι η συχνότερη αιτία θανάτου από νόσο μετά τον πρώτο χρόνο της ζωής και η δεύτερη αιτία θανάτου αν συμπεριληφθούν τα ατυχήματα (τα ατυχήματα ευθύνονται για το 44% των θανάτων και ο καρκίνος για το 10% των θανάτων κατά την παιδική ηλικία). Πώς και γιατί ξεκινά το πρώτο παθολογικό (καρκινικό) κύτταρο; Γιατί εμφανίζεται στο συγκεκριμένο παιδί; Στις ερωτήσεις αυτές δεν υπάρχει σαφής απάντηση. Αυτό που είναι γνωστό είναι ότι στα περισσότερα παιδιά δεν είναι κληρονομική ασθένεια, δηλαδή δεν μεταφέρεται από τον γονιό (ή τους παππούδες) στο παιδί, ούτε μεταδοτική. Ωστόσο, σε ορισμένες σπάνιες περιπτώσεις (λιγότερες από 5%) έχει σαφώς αποδειχθεί η συμμετοχή κληρονομικότητας. Η διάγνωση του καρκίνου σε ένα παιδί προκαλεί σοβαρή διατάραξη των ισορροπιών και των δεδομένων σε ολόκληρη την οικογένεια, η οποία καλείται σε ανασύνταξη δυνάμεων, υπέρβαση της απειλής για τη ζωή του παιδιού, τροποποίηση του γονικού ρόλου και κατανόηση του προβλήματος. Η ομάδα υγείας, από την άλλη πλευρά, καλείται να αντιμετωπίσει την οικογένεια ως σύνολο από την πρώτη ημέρα και ανεξάρτητα από την πρόγνωση του παιδιού, έχοντας υπόψη ότι όταν νοσεί το παιδί πάσχει ολόκληρη η οικογένεια. Η ιδιαιτερότητα του καρκίνου στο παιδί και η διαφορά της νόσου από τον καρκίνο στους ενήλικες είναι, μεταξύ άλλων, η εμφάνισή του σε εξελισσόμενο οργανισμό τόσο βιολογικά όσο και ψυχοκοινωνικά, η ιδιαίτερη ιστολογική εικόνα (π.χ. ο τύπος της λευχαιμίας, το είδος του λεμφώματος και του συμπαγούς όγκου), η ιδιαίτερη εντόπιση (σπάνια εντόπιση σε περιοχές όπως ο πνεύμονας, ο μαστός, ο προστάτης κ.λπ.) και η ιδιαίτερη πρόγνωση της νόσου. Στα παιδιά των ανεπτυγμένων χωρών και αποθεραπεύονται και γίνονται τελείως καλά. Οι μορφές καρκίνου από τις οποίες είναι δυνατόν να πάσχει ένα παιδί είναι η λευχαιμία, τα λεμφώματα και οι διάφορες μορφές όγκων που ονομάζονται συμπαγείς όγκοι. Συχνότερος τύπος καρκίνου στα παιδιά είναι η λευχαιμία και συγκεκριμένα η οξεία λεμφοβλαστική λευχαιμία και ακολουθούν οι όγκοι του κεντρικού νευρικού συστήματος, τα λεμφώματα και η νόσος Ηodgkin, οι όγκοι νεφρών και επινεφριδίων, οι όγκοι μαλακών μορίων και οστών και άλλοι σπανιότεροι όγκοι. Τα παιδιά που πάσχουν από καρκίνο πρέπει να παραπέμπονται σε εξειδικευμένα και κατάλληλα στελεχωμένα παιδιατρικά ογκολογικά τμήματα όπου υπάρχει η εμπειρία, η γνώση και η υποδομή για την αντιμετώπιση της νόσου. Ποια είναι τα ύποπτα συμπτώματα που θα οδηγήσουν στην πιθανή διάγνωση καρκίνου στο παιδί; - Πυρετός χωρίς σαφή εστία λοίμωξης. - Μάζα (όγκος) σε οποιοδήποτε σημείο του σώματος, δηλαδή στο κεφάλι, στον τράχηλο (λαιμό), στον θώρακα, στην κοιλιά, στα πόδια κ.λπ. Ειδικές κλινικές και ακτινολογικές εξετάσεις θα οδηγήσουν στη διάγνωση. - Συμπτώματα από το νευρικό σύστημα, όπως είναι ο πονοκέφαλος, ο έμετος (ειδικά τις πρωινές ώρες), η αλλαγή της συμπεριφοράς του παιδιού κ.λπ. - Αιμορραγία στο δέρμα χωρίς να έχει προηγηθεί τραυματισμός εκδηλώνεται με τη μορφή κόκκινων στιγμάτων-κηλίδων που ονομάζονται πετέχειες ή μελανιών που ονομάζονται εκχυμώσεις. Σε ορισμένες περιπτώσεις παρατηρείται αιμορραγία από τη μύτη, από τα ούλα, από τα ούρα, από το στομάχι κ.λπ. - Συμπτώματα και ευρήματα από τα μάτια μπορεί να οδηγήσουν στην έγκαιρη διάγνωση κάποιας μορφής καρκίνου. Τέτοια συμπτώματα είναι διόγκωση ή πτώση των βλεφάρων, η προβολή του βολβού του ματιού προς τα εμπρός, το λευκοκίτρινο λαμπερό χρώμα στην κόρη, οι μελανιές στα βλέφαρα, η ξαφνική αλλαγή στην οπτική οξύτητα κ.λπ. - Πόνος σε οποιοδήποτε σημείο του σώματος (κεφάλι, κοιλιά, άκρα) και ιδιαίτερα πόνος στα οστά των άκρων και της μέσης πρέπει να διερευνάται. - Διάφορα άλλα συμπτώματα όπως είναι η ανορεξία, η κακοδιαθεσία, η ωχρότητα, η κόπωση, η απώλεια βάρους κ.λπ., μεμονωμένα ή σε συνδυασμό με κάποιο από τα παραπάνω, επιβάλλουν την διερεύνηση του παιδιού. Επειδή για τον καρκίνο της παιδικής ηλικίας, σε αντίθεση με τον καρκίνο των ενηλίκων, δεν υπάρχει πρόληψη, προτείνεται η αξιολόγηση των ύποπτων συμπτωμάτων και ευρημάτων που οδηγεί στην έγκαιρη διάγνωση του καρκίνου στο παιδί και σε πλήρη ίαση στα περισσότερα από τα παιδιά που νοσούν. Αξίζει να επισημανθεί ότι και στα παιδιά πρέπει να διδάσκεται αγωγή υγείας (σωστή διατροφή, αποφυγή καπνίσματος, άσκηση), έτσι ώστε να αποφεύγεται η εμφάνιση καρκίνου στην ενήλικη ζωή. Μετά τη διάγνωση της νόσου απαιτείται η ενημέρωση των γονιών αλλά και του παιδιού. Η ενημέρωση πρέπει να γίνεται από γιατρό με εμπειρία και προς τους δύο γονείς και οι πληροφορίες πρέπει να είναι κατά το δυνατό σαφείς και επαναλαμβανόμενες. Το παιδί ενημερώνεται λαμβάνοντας υπόψη την ηλικία και την ωριμότητα του, αλλά και ότι πρέπει να «ακούμε όχι μόνο όσα λέει το παιδί αλλά και όσα φοβάται να πει». Η δημιουργία κλίματος εμπιστοσύνης έχει καθοριστική σημασία. Πορεία και εξέλιξη Με τη σύγχρονη θεραπευτική αγωγή, ο καρκίνος στα παιδιά ιάται στις περισσότερες περιπτώσεις: Tα παιδιά που πάσχουν από καρκίνο, όπως αναφέρθηκε, πρέπει να παραπέμπονται σε ειδικά οργανωμένα παιδιατρικά ογκολογικά τμήματα και να αντιμετωπίζονται από ειδικά εκπαιδευμένους παιδιάτρους και ευαισθητοποιημένο και έμπειρο νοσηλευτικό προσωπικό, ψυχολόγο, κοινωνικό λειτουργό, οι οποίοι συνεργάζονται με σκοπό την προσφορά της άριστης ιατρικής και ψυχοκοινωνικής φροντίδας, όχι μόνο στο άρρωστο παιδί, αλλά και σε ολόκληρη την οικογένεια. Η φροντίδα αυτή προσφέρεται όχι μόνο κατά τη διάρκεια της θεραπείας, αλλά και μετά τη συμπλήρωση της θεραπείας και την επίτευξη του στόχου, που είναι η ίαση του παιδιού, δηλαδή στην περίοδο της προσπάθειας του παιδιού για επανένταξη. Με τη σύγχρονη θεραπευτική αγωγή, δύο στα τρία παιδιά που πάσχουν από καρκίνο στις ανεπτυγμένες χώρες (δηλαδή στο 20% των παιδιών του κόσμου) αποθεραπεύονται, δηλαδή ιώνται από τη νόσο. Επίσης, σήμερα 1 σε κάθε 900 νεαρά άτομα ηλικίας 25-35 χρόνων είχαν νοσήσει κατά την παιδική τους ηλικία από καρκίνο και είχαν ιαθεί.

Ελληνίδες ερευνήτριες ανακάλυψαν μία ορμόνη που εκκρίνεται από τα κύτταρα των οστών και μπορεί να καταστείλει την όρεξη και να μειώσει την ποσότητα της τροφής. Η ανακάλυψη, που διευρύνει τη μικρή γκάμα των γνωστών ορμονών που προέρχονται από τα οστά, φέρνει στο φως έναν άγνωστο έως τώρα βιολογικό μηχανισμό ρύθμισης της όρεξης. Μελλοντικά η εν λόγω ορμόνη (λιποκαλίνη 2) θα μπορούσε να αξιοποιηθεί κατάλληλα για τον έλεγχο της παχυσαρκίας στο μέλλον, τη θεραπεία του διαβήτη τύπου 2 και άλλων μεταβολικών διαταραχών. Οι επιστήμονες, με επικεφαλής την αναπληρώτρια καθηγήτρια Σταυρούλα Κουστένη και τη συνεργάτιδά της ερευνήτρια Ιωάννα Μόσιαλου του Τμήματος Φυσιολογίας και Κυτταρικής Βιοφυσικής του Ιατρικού Κέντρου του Πανεπιστημίου Κολούμπια της Νέας Υόρκης, έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό "Nature". Όπως δήλωσε η Κουστένη, «τα τελευταία χρόνια μελέτες δικές μας και άλλες έδειξαν ότι τα οστά αποτελούν όργανο του ενδοκρινικού συστήματος και παράγουν ορμόνες που επηρεάζουν την ανάπτυξη του εγκεφάλου, την ισορροπία της γλυκόζης, τη λειτουργία των νεφρών και την ανδρική γονιμότητα. Τα ευρήματά μας προσθέτουν σε αυτό τον κατάλογο μία κρίσιμη νέα λειτουργία των ορμονών των οστών, την καταστολή της όρεξης, πράγμα που μπορεί να ανοίξει μια τελείως νέα προσέγγιση στη θεραπεία των μεταβολικών διαταραχών». Έως τώρα -αρχής γενομένης από το 2007- είχε ανακαλυφθεί ότι τα οστά εκκρίνουν τουλάχιστον δύο ορμόνες, τη FGF23 και την οστεοκαλσίνη. Το 2010 η Κουστένη ανακάλυψε ότι η απενεργοποίηση ενός γονιδίου (FOXO1) στους οστεοβλάστες, δηλαδή στα κύτταρα από όπου δημιουργούνται τα οστά, έκανε τα ποντίκια να τρώνε λιγότερο, να είναι πιο αδύνατα και να έχουν καλύτερα επίπεδα σακχάρου (γλυκόζης) στο αίμα τους. Αυτή τη φορά, οι ερευνήτριες ανακοίνωσαν ότι ανακάλυψαν άλλη μια ορμόνη των οστών, τη λιποκαλίνη 2 (LCN2), μια πρωτεΐνη που εκκρίνεται από τους οστεοβλάστες. Η συγκεκριμένη ορμόνη επεμβαίνει στον μεταβολισμό, καθώς εμπλέκεται στην έκκριση της ινσουλίνης και βελτιώνει την αντοχή στη γλυκόζη, όπως έδειξαν οι μελέτες στα πειραματόζωα. Διαπιστώθηκε, επίσης, ότι η ορμόνη LCN2 μπορεί να διασχίσει τον αιματοεγκεφαλικό φραγμό και να εισχωρήσει στον υποθάλαμο του εγκεφάλου. Στη συνέχεια -μέσω των κατάλληλων νευρώνων- ενεργοποιεί έναν γνωστό μηχανισμό (βιολογικό ‘μονοπάτι') καταστολής της όρεξης, με συνέπεια να μειώνεται η πρόσληψη της τροφής και έτσι να παρατηρείται απώλεια βάρους τόσο στα πειραματόζωα με φυσιολογικό βάρος, όσο και στα παχύσαρκα. «Η ελπίδα μας είναι ότι η λιποκαλίνη 2 μπορεί να έχει τα ίδια αποτελέσματα στους ανθρώπους και ότι τα ευρήματά μας θα είναι δυνατό να μεταφραστούν στην ανάπτυξη θεραπειών για την παχυσαρκία και άλλες μεταβολικές διαταραχές», δήλωσε η κ. Κουστένη. Οι πρώτες ενδείξεις στους ανθρώπους είναι όντως ενθαρρυντικές. Σε μια ανάλυση ασθενών με διαβήτη τύπου 2, η ερευνητική ομάδα βρήκε ότι τα επίπεδα της εν λόγω ορμόνης στο αίμα τους ήταν αντιστρόφως ανάλογη με το βάρος τους και το επίπεδο της γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης (μια ένδειξη για το επίπεδο του σακχάρου σε βάθος χρόνου). «Με άλλα λόγια, οι ασθενείς με υψηλότερα επίπεδα λιποκαλίνης 2 είχαν χαμηλότερο βάρος και καλύτερη ισορροπία γλυκόζης», δήλωσε η Ελληνίδα φυσιολόγος, η οποία γεννήθηκε στην Αθήνα, σπούδασε στο Τμήμα Χημείας του Πανεπιστημίου Πατρών, πήρε το διδακτορικό της από το Πανεπιστήμιο του Κάρντιφ στη Βρετανία και τελικά μετακινήθηκε στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια των ΗΠΑ το 2006. Προς το παρόν, παραμένει πάντως ασαφές γιατί τα οστά μπορεί να εμπλέκονται στη μείωση της όρεξης. Πιθανώς η εν λόγω ορμόνη να βοηθά στη διατήρηση της οστικής μάζας και της σκελετικής ανάπτυξης.

  Ο πόνος είναι ένας από τους τρόπους που χρησιμοποιεί το σώμα σας για να σας πει ότι κάτι δεν πάει καλά. Σε ό,τι αφορά τον πόνο στην πλάτη, η αιτία μπορεί να είναι κάτι προφανές, όπως ένας τραυματισμός ή η προσπάθεια που καταβάλατε για να σηκώσετε κάτι βαρύ, αλλά και κάτι στο οποίο δεν […]

Οι άνθρωποι, που αποφεύγουν τη γλουτένη, υπάρχει περίπτωση να αυξήσουν τον κίνδυνο εμφάνισης διαβήτη τύπου 2, ενώ η κατανάλωση περισσότερης γλουτένης μειώνει τον κίνδυνο, σύμφωνα με νέα αμερικανική επιστημονική έρευνα. Η γλουτένη είναι μια πρωτεΐνη που υπάρχει στο σιτάρι, στο κριθάρι και στη σίκαλη, προσδίνοντας στο ψωμί και σε άλλα προϊόντα της αρτοποιίας ελαστικότητα κατά το ψήσιμο, καθώς και καλύτερη γευστική υφή. Ένα μικρό ποσοστό του πληθυσμού (γύρω στο 1%) δεν ανέχεται αυτή την πρωτεΐνη και πρέπει να την αποφεύγει, ενώ ένα ακόμη 4% έως 6% μπορεί να έχει μικρότερα προβλήματα. Όμως, οι «δίαιτες χωρίς γλουτένη» τείνουν να γίνουν δημοφιλείς ακόμη και σε ανθρώπους που δεν έχουν καθόλου τέτοια προβλήματα, παρόλο που υπάρχει έλλειψη στοιχείων, τα οποία να αποδεικνύουν ότι η αποχή από την εν λόγω πρωτεΐνη θα αποφέρει κάποιο όφελος μακροπρόθεσμα. Περίπου ένας στους δέκα ανθρώπους (10%), ιδίως κάποιος πιο μορφωμένος και πιο πλούσιος, δηλώνει πλέον ότι αποφεύγει τροφές με αυτή την πρωτεΐνη στο πλαίσιο ενός -υποτίθεται- πιο υγιεινού τρόπου ζωής. Οι ερευνητές του Τμήματος Διατροφής της Σχολής Δημόσιας Υγείας του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ, που έκαναν τη σχετική ανακοίνωση σε επιδημιολογικό συνέδριο της Αμερικανικής Καρδιολογικής Ένωσης στο Πόρτλαντ, ανέλυσαν στοιχεία για τη διατροφή σχεδόν 200.000 ατόμων σε βάθος 30ετίας. Διαπιστώθηκε ότι όσοι κατανάλωναν την περισσότερη γλουτένη, είχαν κατά μέσο όρο 13% μικρότερη πιθανότητα να αναπτύξουν διαβήτη τύπου 2, σε σχέση με όσους κατανάλωναν τη λιγότερη (λιγότερα από τέσσερα γραμμάρια τη μέρα). «Οι τροφές χωρίς γλουτένη συχνά έχουν λιγότερες διατροφικές ίνες και άλλα θρεπτικά ιχνοστοιχεία, όπως βιταμίνες και μέταλλα (Β12, ψευδάργυρο, μαγνήσιο, ασβέστιο, σελήνιο κ.α.), πράγμα που τις καθιστά λιγότερο θρεπτικές, αλλά και πιο ακριβές», δήλωσε ο ερευνητής Γκεντ Ζονγκ. Οι ίνες αποτελούν γνωστό παράγοντα προστασίας έναντι του διαβήτη.

Ανεύρυσμα εγκεφάλου είναι ένα εξόγκωμα ή διόγκωση σε ένα αιμοφόρο αγγείο στον εγκέφαλο.Το εγκεφαλικό ανεύρυσμα μπορεί να παρουσιάσει διαρροή ή ρήξη, προκαλώντας αιμορραγία στον εγκέφαλο (αιμορραγικό εγκεφαλικό επεισόδιο). Πιο συχνά μια ρήξη ανευρύσματος εγκεφάλου εμφανίζεται στο χώρο μεταξύ του εγκεφάλου και των λεπτών ιστών που καλύπτουν τον εγκέφαλο. Αυτό το είδος αιμορραγικού εγκεφαλικού επεισοδίου ονομάζεται “υπαραχνοειδής αιμορραγία”. Η ρήξη ανευρύσματος είναι άμεσα απειλητική για τη ζωή του ατόμου και απαιτεί κατεπείγουσα ιατρική θεραπεία. Συμπτώματα: Ρήξη ανευρύσματος Μια ξαφνική, πολύ έντονη κεφαλαλγία (πονοκέφαλος) είναι το βασικό σύμπτωμα μιας ρήξης ανευρύσματος. Αυτή η κεφαλαλγία συχνά περιγράφεται από πολλούς ασθενείς ως “ο χειρότερος πονοκέφαλος που είχαν ποτέ”.Τα πιο συνήθη συμπτώματα μιας ρήξης ανευρύσματος περιλαμβάνουν: Αιφνίδια, εξαιρετικά σοβαρή κεφαλαλγίαΝαυτία και έμετο«Πιάσιμο» στον λαιμόΘολή ή διπλή όρασηΕυαισθησία στο φωςΕπιληπτική κρίσηΒλεφαρόπτωσηΑπώλεια της συνείδησηςΣύγχυση Ανεύρυσμα που έχει απλή διαρροή Σε ορισμένες περιπτώσεις, ένα ανεύρυσμα μπορεί να αρχίσει να διαρρέει μόνο μία μικρή ποσότητα αίματος. Αυτή η διαρροή μπορεί να προκαλέσει: Αιφνίδια, εξαιρετικά σοβαρή κεφαλαλγίαΜια πιο σοβαρή ρήξη ακολουθεί σχεδόν πάντα την απλή διαρροήΑνεύρυσμα που δεν έχει διαρραγεί (σπάσει) ακόμα Ένα ανεύρυσμα εγκεφάλου που δεν έχει σπάσει μπορεί να μην προκαλέσει κανένα σύμπτωμα, ιδιαίτερα αν είναι μικρό. Ωστόσο, ένα μεγάλο ανεύρυσμα μπορεί να πιέζει τους παρακείμενους ιστούς του εγκεφάλου και τα νεύρα, προκαλώντας ενδεχομένως: Πόνο πάνω και πίσω από το ένα μάτιΗ κόρη του ματιού μεγαλώνειΑλλαγές στην όραση ή διπλωπία (διπλή όραση)Μούδιασμα, αδυναμία ή παράλυση της μιας πλευράς του προσώπουΒλεφαρόπτωση

Μπορεί εσείς να απολαμβάνετε τις νότες λουλουδιών του νέου αρώματος που σας έκαναν δώρο ή το άρωμα βανίλιας της ενυδατικής κρέμας χεριών που χρησιμοποιείτε καθημερινά, όμως μπορεί για κάποιο συνάδελφο ή φίλο σας αυτές οι μυρωδιές να είναι δυσάρεστες έως και ανυπόφορες. Σύμφωνα με μια νέα επιστημονική μελέτη που πραγματοποιήθηκε στην Αυστραλία, η ευαισθησία στα αρώματα είναι ένα πέρα για πέρα αληθινό πρόβλημα για ορισμένους ανθρώπους και προκαλεί σοβαρά συμπτώματα όπως οι ημικρανίες ή και οι δυσκολίες στην αναπνοή. Στη μελέτη, η οποία δημοσιεύεται στην επιθεώρηση Preventive Medicine Reports, συμμετείχαν περίπου 1.000 άνθρωποι, οι οποίοι ερωτήθηκαν σχετικά με την έκθεσή τους σε προϊόντα που περιέχουν αρώματα (π.χ. προϊόντα προσωπικής υγιεινής, αποσμητικά χώρου, καθαριστικά και απορρυπαντικά) και για συμπτώματα που πιθανώς συνδέονται με τα εν λόγω προϊόντα. Σύμφωνα με τις απαντήσεις των συμμετεχόντων, η ευαισθησία στα αρώματα είναι ένα αρκετά συχνό πρόβλημα που χαρακτηρίζεται από ήπια έως σοβαρά συμπτώματα. Ένας στους τρεις συμμετέχοντες δήλωσε ότι έχει εκδηλώσει μία ή και περισσότερες ενοχλήσεις λόγω της έκθεσης σε κάποιο προϊόν που περιέχει αρώματα –είτε το χρησιμοποίησαν οι ίδιοι είτε εκτέθηκαν σε αυτό σε κάποιο δημόσιο χώρο. Το πιο κοινό σύμπτωμα που αναφέρθηκε ήταν η δυσκολία στην αναπνοή (π.χ. βήχας ή δύσπνοια), καθώς σχεδόν το 17% των συμμετεχόντων δήλωσαν ότι τους έχει συμβεί λόγω της έκθεσης σε κάποιο άρωμα. Άλλα συνήθη συμπτώματα ήταν η παραγωγή βλεννώδους έκκρισης (π.χ. ρινική συμφόρηση, δάκρυα) σε ποσοστό 14%, η ημικρανία σε ποσοστό 10% και οι δερματικές αντιδράσεις (π.χ. εξανθήματα, μούδιασμα στο δέρμα, δερματίτιδα) σε ποσοστό 9,5%. Κρίση άσθματος ανέφερε ποσοστό 7,6% των συμμετεχόντων, ενώ γαστρεντερικά προβλήματα ποσοστό 3,3%. Τέλος, σχεδόν το 5% των συμμετεχόντων δήλωσαν πως έχουν εκδηλώσει νευρολογικά προβλήματα (π.χ. ζαλάδα, λιποθυμία), ενώ ποσοστό 4,1% είπε πως έχει εκδηλώσει πνευματικές δυσκολίες όπως αποδυνάμωση της μνήμης ή δυσκολία συγκέντρωσης. «Βάσει των ευρημάτων, είναι αρκετά ξεκάθαρο ότι οι επιπτώσεις της ευαισθησίας στα αρώματα μπορεί να είναι άμεσες, σοβαρές και πιθανώς πολύ επιβαρυντικές» αναφέρει η Αν Στάινμαν, επικεφαλής της μελέτης, από το Πανεπιστήμιο της Μελβούρνης. Για τα άτομα που παρουσιάζουν ευαισθησία στα αρώματα, η Στάινμαν συνιστά να μην χρησιμοποιούν αποσμητικά χώρου, να προτιμούν φυσικά καθαριστικά όπως το ξίδι και η μαγειρική σόδα και να μην διστάζουν να ενημερώσουν έναν συνάδελφο για μια μυρωδιά που τους ενοχλεί στον χώρο εργασίας (π.χ. κάποιο αρωματικό κερί).

Όταν μας ταλαιπωρούν γαστρεντερικές ενοχλήσεις, εύλογα αναρωτιόμαστε εάν είναι αποτέλεσμα κάποιας λοίμωξης ή αν ευθύνεται κάτι που φάγαμε. Με μια πρώτη ματιά, η γαστρεντερίτιδα και η τροφική δηλητηρίαση μοιάζουν πολύ, όμως για να απαλλαγούμε από τα συμπτώματα πρέπει να αναγνωρίσουμε σωστά την αιτία του προβλήματος. Στην πραγματικότητα, η γαστρεντερίτιδα και η τροφική δηλητηρίαση συνδέονται, αφού τα ίδια βακτήρια και οι ίδιοι ιοί είναι δυνατό να βρίσκονται τόσο σε τρόφιμα όσο και στον ανθρώπινο οργανισμό, προκαλώντας παρόμοια προβλήματα. Ποιες είναι λοιπόν οι ομοιότητες και ποιες οι διαφορές μεταξύ γαστρεντερίτιδας και τροφικής δηλητηρίασης που θα μας βοηθήσουν να τις ξεχωρίσουμε; Τα αίτια Τόσο η γαστρεντερίτιδα όσο και η τροφική δηλητηρίαση είναι αποτέλεσμα έκθεσης σε βακτήριο ή σε ιό. Η διάκριση μεταξύ των δύο γίνεται με βάση τον τρόπο ή το μέσο έκθεσης στον παθογόνο μικροοργανισμό. Η τροφική δηλητηρίαση διαπιστώνεται όταν ο μικροοργανισμός προσβάλλει το σώμα διά μέσου κάποιας τροφής, ενώ η γαστρεντερίτιδα οφείλεται σε έκθεση στα σωματικά υγρά ασθενούς, επαφή με μολυσμένη επιφάνεια και γενικότερα σε άμεση ή έμμεση μετάδοση από άλλο άτομο. Οι μικροοργανισμοί που συνήθως προκαλούν τροφική δηλητηρίαση είναι ο νοροϊός, η σαλμονέλα, το καμπυλοβακτηρίδιο, το κλωστηρίδιο το διαθλαστικό, το εσερίχια κόλι και ο χρυσίζων σταφυλόκοκκος. Η γαστρεντερίτιδα οφείλεται συνήθως σε ιούς (κυρίως τον νοροϊό), στη σαλμονέλα και στο καμπυλοβακτηρίδιο. Τα συμπτώματα Τα συμπτώματα της γαστρεντερίτιδας και της τροφικής δηλητηρίασης είναι ως επί το πλείστον κοινά και περιλαμβάνουν τις κράμπες στην κοιλιά, τον πυρετό, τα ρίγη, τη ναυτία, τη μειωμένη όρεξη, τη διάρροια, τους πόνους στους μυς ή στις αρθρώσεις, τον πονοκέφαλο και την τάση προς έμετο. Το «κλειδί» για να ξεχωρίσουμε τη γαστρεντερίτιδα από την τροφική δηλητηρίαση είναι η χρονική στιγμή εκδήλωσης και η διάρκεια των συμπτωμάτων. Τα συμπτώματα της τροφικής δηλητηρίασης τυπικά εκδηλώνονται λίγες ώρες μετά την κατανάλωση της μολυσμένης τροφής, ενώ τα συμπτώματα της γαστρεντερίτιδας εμφανίζονται 24 έως 48 ώρες μετά την έκθεση στον παθογόνο μικροοργανισμό. Όταν εμφανιστούν οι πρώτες ενοχλήσεις, θα πρέπει λοιπόν να αναλογιστείτε πιθανές πηγές μόλυνσης με τις οποίες ήρθατε σε επαφή και πότε (π.χ. εάν συναντήσατε κάποιο ασθενή ή αν φάγατε κάτι ύποπτο και πότε). Όσο για τη διάρκεια των συμπτωμάτων, εάν αυτά επιμένουν για αρκετές ημέρες (κατά μέσο όρο μία εβδομάδα) τότε μάλλον πρόκειται για γαστρεντερίτιδα. Απαραίτητα μέτρα για την ταχύτερη ανάρρωση από τη γαστρεντερίτιδα και την τροφική δηλητηρίαση είναι η ανάπαυση, η επαρκής ενυδάτωση και η αναπλήρωση ηλεκτρολυτών. Από κει και πέρα, ο γιατρός μπορεί να προτείνει εξειδικευμένες στρατηγικές (π.χ. φαρμακευτική αγωγή) ανάλογα με τη διάγνωση. Πηγή κειμένου: womenshealthmag.com

Μπορεί για πολλούς ενηλίκους το ψηφιακό δράμα και το cyberbullying να φαίνεται το ίδιο και το αυτό, αλλά για τα παιδιά, δεν ισχύει το ίδιο. Σε αντίθεση με το cyberbullying που περιλαμβάνει συνεχόμενο τραμπουκισμό εις βάρος ενός παιδιού, το ψηφιακό δράμα συνεπάγεται καθημερινές διαφωνίες και συναισθηματικές κόντρες που προκύπτουν online μεταξύ φίλων ή γνωστών, καθώς και με τη χρήση μηνυμάτων. Για παράδειγμα, ένας έφηβος θα αλλάξει το status του στο Facebook, αμέσως μετά από έναν τσακωμό ή θα σπεύσει να δημοσιεύσει ένα σχόλιο για κάποιον φίλο, ώστε άλλα άτομα να το δουν και να το συζητήσουν. Με την ίδια λογική που η λέξη "δράμα" περιγράφει μια παράσταση, τα παιδιά εμπλέκονται σε αυτό, έχοντας ένα κοινό στο μυαλό τους. Σε κάποιες περιπτώσεις, σύμφωνα με το www.safekids.gr το ψηφιακό δράμα μπορεί να κλιμακωθεί σε σύγκρουση στον πραγματικό κόσμο, είτε λεκτική είτε και σωματική. Παραθέτουμε κάποιους τρόπους με τους οποίους μπορούμε να βοηθήσουμε τα παιδιά μας να το αποφύγουν: • Τα βοηθάμε να θέσουν όρια. Κατανοούμε πως στην εποχή μας οι σχέσεις συχνά υφίστανται τόσο online όσο και offline. Τα παιδιά χρειάζονται την καθοδήγηση των γονιών τους στο να καθορίσουν τα απαραίτητα όρια για υγιείς σχέσεις. • Χρειάζεται ένα διάστημα αποχής. Με το να έχουν συνεχή πρόσβαση στο texting και στο online posting, τα παιδιά δεν κάνουν ένα διάλειμμα από όλη αυτή την αέναη διαδικασία που τελικά συντηρεί το ψηφιακό δράμα. Στην πράξη, απαιτείται κάποιος χρόνος χωρίς συσκευές, ώστε να δοθεί η δυνατότητα στα παιδιά να χαλαρώσουν. • Δίνουμε στα παιδιά να καταλάβουν πως είμαστε πάντα εκεί γι' αυτά. Τους υπενθυμίζουμε με κάθε ευκαιρία ότι είμαστε διαθέσιμοι για ειλικρινή διάλογο. Κατά τη διάρκεια του διαλόγου, τους υπενθυμίζουμε πως υπάρχουν και άλλα άτομα που μπορεί να απευθυνθούν, όπως ένας σχολικός σύμβουλος, ο αγαπημένος τους καθηγητής, ένας προπονητής ή ακόμα και ο γονιός ενός φίλου τους. Το να γνωρίζουν πως υπάρχει κάποιος έμπιστος ενήλικος που μπορεί να τα βοηθήσει, είναι πιθανό να ενθαρρύνει τα παιδιά να ανοιχτούν περισσότερο. • Χρησιμοποιούμε τα media για να μιλήσουμε στα παιδιά μας σχετικά με το τι σημαίνει ψηφιακό δράμα. Τα τηλεοπτικά reality συχνά στηρίζονται στην ακραία συμπεριφορά ως διασκέδαση. Συζητάμε με τα παιδιά σχετικά με το πώς αυτές οι εκπομπές ενθαρρύνουν τα αρνητικά στερεότυπα και συμπεριφορές σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ των δύο φύλων αλλά και εν γένει. • Τέλος, προσπαθούμε πάντα να δώσουμε το καλό παράδειγμα. Μια οικογενειακή ατμόσφαιρα που δεν διακρίνεται για τις υπερβολικές αντιδράσεις της και δεν καταφεύγει με μεγάλη ευκολία στο δράμα κάθε φορά που προκύπτει κάποιο ζήτημα, δείχνει και στα νεαρά άτομα τον τρόπο με τον οποίο θα πρέπει να αντιμετωπίζουν τα προβλήματα.

Η κατάθλιψη αποτελεί ψυχική διαταραχή με κύρια χαρακτηριστικά την κακή διάθεση, τη χαμηλή αυτοεκτίμηση, την απουσία ενδιαφέροντος και ευχαρίστησης. Πρόκειται για μια ψυχική νόσο που επεκτείνεται σε κάθε γωνιά του πλανήτη, με τη μεγαλύτερη συχνότητα εμφάνισης να εστιάζεται στις ΗΠΑ. Περίπου 7% του πληθυσμού της χώρας έχει βιώσει -τουλάχιστον- ένα καταθλιπτικό επεισόδιο. Πειράματα που εφαρμόστηκαν σε ποντίκια, έδειξαν ότι οι γαλακτοβάκιλλοι, τα καλά βακτήρια, δηλαδή, που υπάρχουν στο έντερο και αναπτύσσονται και στο γιαούρτι, δρουν ενάντια της υπέρτασης, του άγχους, αλλά και της κατάθλιψης. Οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι η ποσότητα των γαλακτοβακίλλων του εντέρου επηρεάζει τα επίπεδα ενός μεταβολίτη στο αίμα (κυνουρενίνης), ο οποίος σχετίζεται άμεσα με την κατάθλιψη. Όταν οι γαλακτοβάκιλλοι του εντέρου, λοιπόν, μειώνονται, ανεβαίνουν τα επίπεδα της κυνουρενίνης και επομένως, τα συμπτώματα της κατάθλιψης. Όταν χορηγήθηκαν γαλακτοβάκιλλοι στα ποντίκια, μέσω της διατροφής, παρατηρήθηκε υποχώρηση των συμπτωμάτων. Ερευνητές από την Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου της Βιρτζίνια υποστηρίζουν ότι τα ευρήματά τους θα συμβάλλουν στην καλύτερη κατανόηση της σχέσης του μικροβιώματος του εντέρου και της κατάθλιψης, ενώ δηλώνουν αισιόδοξοι ότι θα καταφέρουν να αντιμετωπίσουν τη νόσο με φυσικούς τρόπους. Επισημαίνουν, ωστόσο, ότι το γιαούρτι δεν πρέπει να θεωρείται θεραπεία για την κατάθλιψη. Οι πάσχοντες μπορούν άφοβα να καταναλώνουν γιαούρτι, όσοι όμως ακολουθούν φαρμακευτική αγωγή, δεν πρέπει -σε καμία περίπτωση- να τη διακόψουν, χωρίς προηγούμενη συνεννόηση με τον γιατρό τους.

Τα αποκαλυπτικά ευρήματα μελέτης Καναδών εγείρουν σημαντικά επιστημονικά και ηθικά ερωτήματα απασχολούν την ιατρική κοινότητα. Καναδοί γιατροί σε μονάδα εντατικής θεραπείας παρατήρησαν, σύμφωνα με την Independent, ότι ο εγκέφαλος ενός ασθενή συνέχιζε να λειτουργεί ακόμα και 10 λεπτά αφού εκείνος είχε κηρυχθεί κλινικά νεκρός! Σύμφωνα με την μελέτη ανιχνεύθηκαν εγκεφαλικά κύματα τα οποία παρατηρούνται στο στάδιο του βαθύ ύπνου. «Ανιχνεύσαμε μεμονωμένες εξάρσεις κυμάτων Δέλτα μετά την παύση του καρδιακού παλμού και της αρτηριακή πίεσης», ανέφερε χαρακτηριστικά η μελέτη που δημοσίευσε πρόσφατα μια επιστημονική ομάδα από το Πανεπιστήμιο του Οντάριο. Αυτό που έχει ιδιαίτερη σημασία είναι πως η έρευνα των ιατρών έγινε σε τέσσερις ασθενείς που είχαν επιλεγεί να συμμετάσχουν. Τα κύματα εντοπίστηκαν μόνο σε έναν από αυτούς κάτι που περιπλέκει ακόμα περισσότερο τα πράγματα και βαθαίνει το μυστήριο της μετά-θάνατον κατάστασης του ανθρώπινου σώματος. Στους τρεις άλλους ασθενείς η εγκεφαλική δραστηριότητα, με τη μορφή κυμάτων, διακόπηκε προτού ακόμα σταματήσει η καρδιά τους! Σε κάθε περίπτωση πάντως, οι εγκέφαλοι και των τεσσάρων ατόμων είχαν διαφορετική «συμπεριφορά» τα λεπτά μετά τον θάνατό τους! Οι Καναδοί παρά τη σημαντική ανακάλυψη που έκαναν παραμένουν ιδιαίτερα συγκρατημένοι και τονίζουν πως πρέπει να είμαστε προσεκτικοί σχετικά με την εξαγωγή συμπερασμάτων από ένα τόσο μικρό δείγμα. Ξεκαθαρίζουν πως η πιθανότητα η καταγραφή αυτή να οφείλεται σε λάθος είναι απειροελάχιστη, αφού τα μηχανήματα είχαν ελεγχθεί και είχε επιβεβαιωθεί η σωστή λειτουργία τους και τονίζουν πως ο σκοπός της εγκεφαλικής δραστηριότητας που ανιχνεύτηκε στον έναν ασθενή παραμένει άγνωστος…

Υπόμνημα στην Εισαγγελία Νάξου κατέθεσαν, οι γιατροί του Επιστημονικού Συμβουλίου και της Επιστημονικής Επιτροπής του Νοσοκομείου Σαντορίνης, σχετικά με τη λειτουργία του Ιδρύματος. Οι γιατροί καταγγέλλουν μεγάλες ελλείψεις προσωπικού στις βασικές ειδικότητες, σημειώνοντας ότι στον Παθολογικό, Καρδιολογικό και Χειρουργικό Τομέα υπηρετούν 5 γιατροί από 21 που προβλέπει το οργανόγραμμα. Επισημαίνουν ότι «με το τόσο μειωμένο ιατρικό προσωπικό στις κύριες ειδικότητες, η λειτουργία του Νοσοκομείου ως και οι εφημερίες αυτού καθίσταται ανασφαλείς και τίθεται σε κίνδυνο η υγεία των ασθενών ως και η υγεία των γιατρών». Αναφέρουν ότι έχουν ενημερώσει την Διοίκηση του Νοσοκομείου και την πολιτική ηγεσία του υπουργείου Υγείας σχετικά με την αδυναμία εκτελέσεως του προγράμματος των εφημεριών ως και της συνολικής λειτουργίας του Νοσοκομείου, λόγω του μειωμένου ιατρικού προσωπικού. Καταγγέλλουν την παραίτηση από το Νοσοκομείο επτά γιατρών και κάνουν λόγο για εργασιακή εξουθένωση, επισημαίνοντας ότι δεν παίρνουν τα ρεπό τους και κάνουν υπεράριθμες εφημερίες. Παρόμοια κατάσταση αναφέρει η Πανελλήνια Ομοσπονδία Εργαζομένων στα Δημόσια Νοσοκομεία (ΠΟΕΔΗΝ), επικρατεί και σε άλλα Νοσοκομεία και καλεί σε συγκέντρωση στην πλατεία Μαβίλη στην Αθήνα την Τετάρτη 15 Μαρτίου στις 12 το μεσημέρι.

«Η απόφαση δεν παράγει κανένα πρακτικό αποτέλεσμα, καθώς η θεωρητική θητεία αυτών έχει λήξει πλέον. Άρα δεν τίθεται θέμα επιστροφής τους, (όσων "δικαιώθηκαν" με αυτήν την απόφαση ή με μελλοντικές ίδιες αποφάσεις)». Αυτό σημειώνει, με ανάρτησή του στο Facebook, ο αναπληρωτής υπουργός Υγείας, Παύλος Πολάκης, σχολιάζοντας την απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας, σύμφωνα με την οποία κρίθηκαν μη νόμιμες οι απολύσεις διοικητών και αναπληρωτών διοικητών των κρατικών νοσοκομείων, που έγιναν το 2015, μετά από διαδικασία αξιολόγησης από πενταμελή επιτροπή του υπουργείου Υγείας. Ο κ. Πολάκης αναφέρει ότι «αυτοί οι διοικητές απομακρύνθηκαν με διαδικασία διπλής αξιολόγησης (βαθμολογία από διοικητές των ΥΠΕ και προφορική συνέντευξη από επιτροπή που προβλέπει ο νόμος), που δεν έχει ξαναγίνει ποτέ στην ιστορία του ελληνικού κράτους». «Διατηρήσαμε 15 που είχαν θετική αξιολόγηση και είχαν παράξει έργο. Τα νοσοκομεία μας έχουν νόμιμες διοικήσεις, επιλεγμένες αξιοκρατικά (με ανοιχτή διαδικασία με 1.500 αιτήσεις) και οι οποίες συνεχίζουν κανονικά το έργο τους», προσθέτει ο αναπληρωτής υπουργός Υγείας. «Ο καθένας μπορεί να βγάλει τα συμπεράσματα του για το ΣτΕ και την απόφαση του .....Συνεχίζουμε....μέχρι τέλους τον αγώνα για την ανάταξη του δημοσίου συστήματος υγείας και τη μάχη κατά της διαφθοράς στον χώρο», καταλήγει ο κ. Πολάκης.

Ο καρκίνος του τραχήλου της μήτρας είναι ο μοναδικός καρκίνος που μπορεί να προληφθεί μέσω του εμβολιασμού. Παρακάτω ξεδιαλύνουμε κάποιους μύθους και αλήθειες σε σχέση με το συγκεκριμένο είδος καρκίνου και τον εμβολιασμό. Mπορεί μια γυναίκα να πάθει καρκίνο του τραχήλου της μήτρας στα 20;Ναι. Συνήθως κορίτσια που ξεκίνησαν τις σεξουαλικές επαφές τους, στα 14 ή στα 15 και δεν επισκέφθηκαν ποτέ γυναικολόγο. Που πιθανόν έκαναν λοίμωξη από HPV σε μικρή ηλικία, η οποία προχώρησε και έγινε καρκίνος.Ένα χρόνο από την έναρξη των επαφών, πρέπει κάθε γυναίκα να αρχίσει να υποβάλλεται σε τεστ Παπανικολάου. Χρειάζονται αναμνηστική δόση οι γυναίκες που εμβολιάζονται;Μετά από 7,5 χρόνια δοκιμών με το εμβόλιο, υπάρχουν ενδείξεις ότι έχει καλή ανοσογονική απάντηση. Η διάρκειά της, υπάρχουν ελπίδες ότι θα είναι μακροχρόνια. Οι γυναίκες που εμβολιάζονται συνεχίζουν να κάνουν το τεστ Παπανικολάου;Ασφαλώς. Τα εμβόλια προστατεύουν από τους τύπους του HPV που προκαλούν το 70-90% των συνολικών περιστατικών καρκίνου του τραχήλου της μήτρας. Απομένει ένα ποσοστόστο οποίο το εμβόλιο δεν προσφέρει κάλυψη.

Είναι γνωστό ότι το γιαούρτι αποτελεί ιδανική τροφή για το έντερο, την επιδερμίδα και τα μαλλιά. Σύμφωνα με τα ευρήματα νέας μελέτης, το γιαούρτι θα μπορούσε να συμβάλλει και στη θεραπεία της κατάθλιψης. Η κατάθλιψη είναι η ψυχική διαταραχή με τη μεγαλύτερη συχνότητα εμφάνισης στις ΗΠΑ. Περίπου 7% του πληθυσμού της χώρας έχει βιώσει τουλάχιστον ένα καταθλιπτικό επεισόδιο. Πειράματα που έγιναν σε ποντίκια, έδειξαν ότι οι γαλακτοβάκιλλοι, τα καλά βακτήρια που υπάρχουν στο έντερο και αναπτύσσονται και στο γιαούρτι, δρουν ενάντια της υπέρτασης, του άγχους και της κατάθλιψης. Οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι η ποσότητα των γαλακτοβακίλλων του εντέρου επηρεάζει τα επίπεδα ενός μεταβολίτη στο αίμα (κυνουρενίνης), ο οποίος σχετίζεται με την κατάθλιψη. Όταν οι γαλακτοβάκιλλοι του εντέρου μειώνονται, ανεβαίνουν τα επίπεδα της κυνουρενίνης και ταυτόχρονα τα συμπτώματα της κατάθλιψης. Όταν στα ποντίκια χορηγήθηκαν γαλακτοβάκιλλοι μέσω της διατροφής, τα συμπτώματα υποχώρησαν. Οι ερευνητές από την Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου της Βιρτζίνια υποστηρίζουν ότι τα ευρήματά τους θα συμβάλλουν στην καλύτερη κατανόηση της σχέσης του μικροβιώματος του εντέρου και της κατάθλιψης, ενώ εκφράζουν την ελπίδα για αντιμετώπιση της νόσου με φυσικούς τρόπους. Επισημαίνουν πάντως ότι το γιαούρτι δεν πρέπει να θεωρείται θεραπεία για την κατάθλιψη. Οι πάσχοντες μπορούν άφοβα να καταναλώνουν γιαούρτι, όσοι όμως ακολουθούν φαρμακευτική αγωγή δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να τη διακόψουν χωρίς προηγούμενη συνεννόηση με τον γιατρό τους.

Τα περισσότερα νέα αιμοκύτταρα που παράγει ο οργανισμός προέρχονται από τον μυελό, το σπογγώδες εσωτερικό τμήμα των οστών. Στους πάσχοντες από λευχαιμία γίνεται ανεξέλεγκτος πολλαπλασιασμός ανώριμων ή αδιαφοροποίητων κυττάρων στο μυελό των οστών και καθίσταται αδύνατη η παραγωγή υγιών αιμοκυττάρων. Καθώς ο αριθμός των αδιαφοροποίητων κυττάρων αυξάνεται, αυτά διοχετεύονται στο αίμα και μπορεί να εισβάλουν και σε άλλους ιστούς (π.χ. λεμφικό ιστό, συκώτι, εγκέφαλο, οστά κλπ.). Στους ενήλικες η λευχαιμία εκδηλώνεται συνήθως μεταξύ 50 και 70. Δυστυχώς η ασθένεια δεν έχει ειδικά συμπτώματα, καθώς αυτά εξαρτώνται από τον τύπο της. Τα παρακάτω είναι τα πιο κοινά στους πάσχοντες από τους πιο κοινούς τύπους λευχαιμίας ενηλίκων. Χλωμό δέρμα Η αδυναμία του οργανισμού να δημιουργήσει νέα υγιή κύτταρα έχει ως αποτέλεσμα την ανάπτυξη αναιμίας, βασικό χαρακτηριστικό της οποίας είναι το χλωμό δέρμα. Ένα άλλο χαρακτηριστικό της αναιμίας είναι τα παγωμένα χέρια. Κούραση Όπως συμβαίνει με πολλές ασθένειες, έτσι και στη λευχαιμία, το άτομο νιώθει μόνιμη κούραση. Εάν νιώθετε σαν κάτι να σας έχει ρουφήξει όλη την ενέργεια, ενημερώστε τον γιατρό σας. Η κούραση μπορεί να είναι και σημάδι της αναμίας. Λοιμώξεις ή πυρετός Τα αιμοκύτταρα αποτελούν σημαντικό τμήμα του ανοσοποιητικού συστήματος. Όταν δεν είναι υγιή, όπως συμβαίνει στους πάσχοντες από λευχαιμία, είναι αναμενόμενο να αρρωσταίνουν συχνότερα. Οι συχνές λοιμώξεις και ο πυρετός ανήκουν στα συνηθέστερα συμπτώματα της λευχαιμίας. Δυσκολία στην αναπνοή Η απουσία ενέργειας συμβαδίζει με τη δυσκολία στην αναπνοή στους πάσχοντες, ειδικά κατά τη διάρκεια της σωματικής άσκησης ή της προσπάθειας. Αν παρατηρήσετε αλλαγές στην αναπνοή σας και ειδικά δύσπνοια, συμβουλευτείτε γιατρό. Αργή επούλωση Αν παρατηρείτε ότι μια γρατζουνιά ή ένα ασήμαντο τραύμα αργεί να επουλωθεί ή το δέρμα σας μελανιάζει εύκολα σε κάποια σημεία, μπορεί να υπάρχει μετακίνηση αιμοκυττάρων που σχετίζονται με τη λευχαιμία. Οι μικρές -σαν κεφαλάκι καρφίτσας- κηλίδες στο δέρμα, γνωστές ως πετέχειες, είναι αποτέλεσμα της ρήξης των τριχοειδών αγγείων του αίματος και εμφανίζονται συνήθως στα κάτω άκρα. Άλλα συμπτώματα Αν και δεν είναι τόσο κοινά όσο τα πέντε προαναφερθέντα συμπτώματα, οι νυχτερινές εφιδρώσεις και ο πόνος στις αρθρώσεις μπορεί να συνδέονται με τη λευχαιμία. Η απώλεια βάρους παρουσιάζεται επίσης στους πάσχοντες από κάποιους τύπους λευχαιμίας. Τέλος, κάποιοι άνθρωποι αναφέρουν ρινορραγίες, πρησμένους λεμφαδένες και ρίγη.

Η ατοπική δερματίτιδα, μια χρόνια φλεγμονώδης δερματοπάθεια, προσβάλλει έναν στους έξι ανθρώπους και ένα στα τέσσερα παιδιά, δυσκολεύοντας την καθημερινότητά τους και καθιστώντας τους ευάλωτους στα σχόλια και στην κριτική του κοινωνικού περίγυρου. Η νόσος, μάλιστα, κατατάσσεται δεύτερη στη λίστα με τα δερματολογικά νοσήματα, που επιβαρύνουν την ποιότητα ζωής των ασθενών. Σύμφωνα με ερευνητικά δεδομένα, που παροσιάστηκαν στο πλαίσιο συνέντευξης τύπου, για τον έναν στους τρεις πάσχοντες η ατοπική δερματίτιδα έχει επίπτωση στην ερωτική του ζωή. Πάνω από το 50% των πασχόντων ανησυχεί για την επόμενη έξαρση και ρωτά τον γιατρό του με αγωνία για το θέμα. Οι επτά στους δέκα ασθενείς υφίστανται το "βάρος" της ψυχολογικής πίεσης της νόσου, έχοντας ενοχές, εξάντληση, απογοήτευση, δυσαρέσκεια, ανικανότητα... Ειδικά στα παιδιά το έκζεμα παρουσιάζει μεγάλη αύξηση και το 30% από αυτά το έχει και μετά την ενηλικίωση. Ένα στα δύο παιδιά που νοσεί και έχει εμφανείς δερματικές βλάβες, με έντονη φαγούρα και διαταραγμένο ύπνο (μία στις πέντε νύχτες), υποφέρει από ευερεθιστότητα και κακή διάθεση. Στο 60% των περιπτώσεων επηρεάζεται η σχολική απόδοση. Επιπλέον τέσσερα στα δέκα παιδιά υφίστανται σχολικό εκφοβισμό εξαιτίας της ασθένειας. Σύμφωνα με Έλληνες ειδικούς, πολλοί είναι οι παράγοντες που σχετίζονται με την εμφάνιση της νόσου. Μεταξύ αυτών η ζωή σε αστικό περιβάλλον, η μείωση του θηλασμού, η υψηλή κοινωνικοοικονομική κατάσταση, οι αλλαγές στις διατροφικές συνήθειες. "Το αυγό, η σοκολάτα, το ψάρι, το πορτοκάλι, η ντομάτα, το σπανάκι κι αυτό που ονομάζω είδη περιπτέρου, κάνουν πιο συχνό το πρόβλημα" είπε ο καθηγητής δερματολογίας στο ΑΠΘ Δημήτρης Ιωαννίδης. "Σήμερα γνωρίζουμε, πια, ότι πρόκειται για μια «έξυπνη» και πολυπαραγοντική νόσο, που εμφανίζεται όταν συνυπάρχει δυσλειτουργία του δερματικού φραγμού, ταυτόχρονα με δυσλειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος. Επιπλέον είναι σημαντικό ότι είναι μια χρόνια νόσος και οφείλουμε να την αντιμετωπίζουμε ανάλογα". Στα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι πάσχοντες, που χρησιμοποιούν κορτιζόνη, αναφέρθηκε εκτενώς η Α. Κατσαρού-Κάτσαρη, καθηγήτρια δερματολογίας, υπεύθυνη παιδο-δερματολογικού Ττήματος στο Νοσοκομείο Ανδρέας Συγγρός. "Είναι θεραπεία πρώτης επιλογής, αλλά όχι κατάλληλη για μακροχρόνια χρήση. Στόχος, πλέον, της αντιμετώπισης της ατοπικής δερματίτιδας είναι όχι μόνο η βραχυπρόθεσμη πυροσβεστική αντιμετώπιση των εξάρσεων, αλλά η απομάκρυνση του κύκλου εξάρσεων που ταλαιπωρούν παιδιά και ενήλικες Πέραν των στεροειδών υπάρχει και άλλη, νεότερη κατηγορία φαρμάκων που κυκλοφορεί διεθνώς". Οι ειδικοί τόνισαν ότι δεν χρειάζονται υστερίες από τους γονείς για πολύ συχνό πλύσιμο των παιδιών, μόλις πιάσουν κάτι. Όπως εξήγησαν, δεν χρειάζεται μπάνιο πάνω από μία φορά την ημέρα. Το μπάνιο να γίνεται χωρίς τρίψιμο και το καθαριστικό καλό είναι να μην έχει ουδέτερο ph, αλλα να είναι όξινο και να μην το βάζουν απευθείας πάνω στο σώμα, αλλά πρώτα σε ένα λεκανάκι. Αξίζει να σημειωθεί ότι, συχνά, παρατηρείται αυτό που οι γιατροί αποκαλούν "ατοπική παρέλαση". Δηλαδή να συνυπάρχουν ατοπική δερματίτιδα, αλλεργική ρινίτιδα και άσθμα. Σε αυτές τις περιπτώσεις καλό είναι να έχει ο ασθενής την ατοπική δερματίτιδα σε "καταστολή", για να μη γίνει αλλεργία. Κι ένα θετικό. Φαίνεται ότι τα παιδιά με ατοπική δερματίτιδα έχουν υψηλότερο δείκτη νοημοσύνης!

Ιγμορίτιδα είναι η φλεγμονή των ιγμορείων που ακολουθεί συνήθως κάποιο κοινό κρυολόγημα, γρίπη, ή κρίση αλλεργικής ρινίτιδας, με έντονο οίδημα του ρινικού βλεννογόνου και αυξημένη παραγωγή βλέννας. Στην ιγμορίτιδα, το οίδημα αυτό προκαλεί απόφραξη των μικρών αγωγών που συνδέουν την μύτη με τα ιγμόρεια με αποτέλεσμα την αδυναμία παροχέτευσης αυτών με συνέπεια την εμφάνιση πόνου στο πρόσωπο η το μέτωπο, ανάμεσα η πίσω από τα μάτια η ακόμα στα μάγουλα και τα επάνω δόντια. Όταν το κοινό κρυολόγημα, ή η γρίπη διαρκεί περισσότερο από μία εβδομάδα και η απλή βλέννα μετατρέπεται σε πηκτό δύσοσμο πρασινοκίτρινο πύον, τότε υπάρχει ιγμορίτιδα. Η χρόνια ιγμορίτιδα δημιουργείται, όταν η απόφραξη παραμένει για μεγάλο χρονικό διάστημα. Αίτια, επιπτώσεις και παράγοντες κινδύνου Η οξεία ιγμορίτιδα μπορεί να είναι το αποτέλεσμα: Ενός κοινού κρυολογήματος Φλεγμονών δοντιών της άνω γνάθου Καταγμάτων του προσώπου Κατάδυσης σε μολυσμένα ύδατα, ή κολύμβησης σε μολυσμένες πισίνες Κατάδυσης σε μεγάλο βάθος χωρίς απόφραξη της μύτης Τα μικρόβια που ενοχοποιούνται συχνότερα για ιγμορίτιδα είναι ο πνευμονιόκοκκος, ο στρεπτόκοκκος, ο σταφυλόκοκκος, ο αιμόφιλος, η μοραξέλα και -σπανιότερα- ορισμένα αναερόβια βακτήρια, ενώ στα παιδιά ενοχοποιούνται διάφοροι ιοί. Συμπτώματα Τα συνηθέστερα συμπτώματα της ιγμορίτιδας μπορεί είναι: Πονοκέφαλος Αίσθημα τάσης προσώπου Ρινική συμφόρηση Πυώδης ρινόρροια Βήχας Κακοδιαθεσία Χαμηλός πυρετός (δέκατα) Πονόδοντος Κακοσμία στόματος Επιπλοκές Αν δεν αντιμετωπιστεί εγκαίρως, η ιγμορίτιδα, μπορεί να προκαλέσει: Βλενογοννοκήλη Οστεομυελίτιδα οστών του κρανίου Μηνιγγίτιδα Εγκεφαλικό απόστημα Επέκταση της φλεγμονής στο μάτι με συνέπεια διπλωπία, ή και τύφλωση Θεραπεία Η θεραπεία θα εξαρτηθεί από τη διάγνωση και είναι δυνατόν να περιλαμβάνει φαρμακευτική αγωγή, χειρουργική επέμβαση, ή συνδυασμό και των δύο. Η οξεία φλεγμονή αντιμετωπίζεται κατά κανόνα με φαρμακευτική θεραπεία, ενώ η χρόνια με χειρουργική επέμβαση και βέβαια υπάρχουν και οι εναλλακτικές λύσεις στις περιπτώσεις εκείνες που τα συμπτώματα οφείλονται σε αλλεργία, ημικρανία η άλλες παθήσεις που “μιμούνται” την ιγμορίτιδα. Η συνολική διάρκεια της θεραπείας πρέπει να κρατάει τουλάχιστον 10-12 ημέρες. Πρόληψη Αντιμετώπιση της αλλεργίας Χρήση υγραντήρα σε περιπτώσεις κοινού κρυολογήματος και ανύψωση της κεφαλής κατά τον ύπνο για την καλύτερη παροχέτευση των ρινικών κόλπων. Χρήση διάφορων αποσυμφορητικών (πρέπει να γίνεται με προσοχή κυρίως από άτομα που πάσχουν από υπέρταση, αρρυθμίες, γλαύκωμα) Αποφυγή καπνίσματος Υγιεινή ζωή με ισορροπημένη διατροφή και συχνή σωματική άσκηση.