ΥΓΕΙΑ

Η δραστηριότητα του ανθρώπινου εγκεφάλου μπορεί να συνεχίζεται για περισσότερα από 10 λεπτά μετά τον θάνατο, υποστηρίζει μια νέα, σοκαριστική μελέτη, τα ευρήματα της οποίας εγείρουν σημαντικά επιστημονικά και ηθικά ερωτήματα. Σύμφωνα με την Independent, Καναδοί γιατροί σε μονάδα εντατικής θεραπείας παρατήρησαν ότι ο εγκέφαλος ενός ασθενή συνέχιζε να λειτουργεί ακόμα και αφού εκείνος είχε κηρυχθεί κλινικά νεκρός. Ειδικότερα, δοκιμές που πραγματοποίησαν αφότου επιβεβαιώθηκε ο θάνατός του με μια σειρά τυπικών ελέγχων (όπως π.χ. απουσία παλμών και αντίδρασης στις κόρες) ανίχνευσαν εγκεφαλικά κύματα τα οποία παρατηρούνται στο στάδιο του βαθύ ύπνου. «Ανιχνεύσαμε μεμονωμένες εξάρσεις κυμάτων Δέλτα μετά την παύση του καρδιακού παλμού και της αρτηριακή πίεσης», ανέφερε χαρακτηριστικά η μελέτη που δημοσίευσε πρόσφατα μια επιστημονική ομάδα από το Πανεπιστήμιο του Οντάριο, αναφερόμενη σε έναν από τους τέσσερις ασθενείς που είχαν επιλεγεί για να συμμετάσχουν. Αξίζει να σημειωθεί ότι, ενώ στους τρεις άλλους ασθενείς η εγκεφαλική δραστηριότητα, με τη μορφή κυμάτων, διακόπηκε προτού ακόμα σταματήσει η καρδιά τους, οι εγκέφαλοι και των τεσσάρων ατόμων είχαν διαφορετική «συμπεριφορά» τα λεπτά μετά τον θάνατό τους, κάτι που περιπλέκει ακόμα περισσότερο τα πράγματα και βαθαίνει το μυστήριο της μετά-θάνατον κατάστασης του ανθρώπινου σώματος. Όπως επισημαίνουν οι Καναδοί ιατροί στη μελέτη του, ο σκοπός της εγκεφαλικής δραστηριότητας που ανιχνεύτηκε στον έναν ασθενή παραμένει άγνωστος, και πρέπει να είμαστε προσεκτικοί σχετικά με την εξαγωγή συμπερασμάτων από ένα τόσο μικρό δείγμα. Ωστόσο, συμπληρώνουν, η πιθανότητα η καταγραφή αυτή να οφείλεται σε λάθος είναι απειροελάχιστη, αφού τα μηχανήματα είχαν ελεγχθεί και είχε επιβεβαιωθεί η σωστή λειτουργία τους. Παλαιότερες έρευνες οι οποίες είχαν πραγματοποιηθεί σε ποντίκια, είχαν δείξει ότι σχεδόν όλη η εγκεφαλική δραστηριότητα στα συγκεκριμένα ζώα σβήνει μετά από μια μυστηριώδη «αναλαμπή» η οποία συμβαίνει περίπου ένα λεπτό μετά τον θάνατο. Ωστόσο οι αντίστοιχες έρευνες που έχουν πραγματοποιηθεί σε ανθρώπους δεν έχουν δώσει μέχρι στιγμής ξεκάθαρα ευρήματα για το πότε ακριβώς «απενεργοποιείται» ο δικός μας εγκέφαλος.

Τον σημαντικό ρόλο της διατροφής και την αξία του πρωινού γεύματος, την επιρροή των κοινωνικοοικονομικών παραγόντων, τον ρόλο της ψυχικής υγείας και τη θετική επίδραση της φυσικής δραστηριότητας στην καρδιαγγειακή υγεία, διαπιστώνει η μελέτη «Κορινθία», που εκπονήθηκε από μεγάλη ομάδα καρδιολόγων και επιστημόνων άλλων ειδικοτήτων, με κύριο ερευνητή τον καθηγητή Δημήτρη Τούσουλη, διευθυντή της Α' Πανεπιστημιακής Καρδιολογικής Κλινικής του ΕΚΠΑ. Ειδικότερα, όσοι καταναλώνουν τακτικά πρωινό, εμφανίζουν μικρότερη επίπτωση περιφερικής αγγειακής νόσου και αθηροσκλήρωσης, ενώ όσοι καταναλώνουν μικρά και συχνά γεύματα παρουσιάζουν μία σειρά από ευνοϊκούς καρδιαγγειακούς παράγοντες, όπως καλύτερη λειτουργικότητα της καρδιάς, μειωμένο ποσοστό αθηρωμάτωσης, με παρουσία ελαχίστων αλλοιώσεων στις καρωτίδες αρτηρίες και σημαντική μείωση των καρδιαγγειακών συμβαμάτων. Σημαντικά είναι και τα ευρήματα σχετικά με την κατανάλωση καφέ, καθώς οι επιστήμονες παρατήρησαν ότι όσοι ανέφεραν κατανάλωση τριών και πλέον φλιτζανιών καφέ ημερησίως εμφάνιζαν μειωμένη έκταση της αθηρωμάτωσης στις καρωτίδες αρτηρίες. Η μελέτη «Κορινθία» αναδεικνύει, επίσης, την επιρροή των κοινωνικοοικονομικών παραγόντων (όπως το εισόδημα, η οικογενειακή κατάσταση και το επίπεδο εκπαίδευσης), στην καρδιαγγειακή υγεία, ενώ σημαντικός είναι και ο ρόλος της ψυχικής υγείας, καθώς οι ηλικιωμένοι ασθενείς με συμπτωματολογία κατάθλιψης εμφανίζουν αυξημένο επιπολασμό καρδιαγγειακών νόσων. Επιβεβαιώνεται η θετική επίδραση της φυσικής δραστηριότητας στην καρδιαγγειακή υγεία, καθώς οι ερευνητές παρατήρησαν ότι οι ηλικιωμένοι ασθενείς με αυξημένη σωματική δραστηριότητα στην καθημερινότητά τους, παρουσιάζουν μειωμένο επιπολασμό κολπικής μαρμαρυγής, μια συχνής αρρυθμίας σε ηλικιωμένα άτομα, με δυνητικά σοβαρές επιπλοκές και συνέπειες για τη συνολική υγεία των πασχόντων. Η μελέτη «Κορινθία» αφορά στην αξιολόγηση περισσοτέρων από 1.700 εθελοντών από διάφορες περιοχές της Κορίνθου, με στόχο τον συσχετισμό περιβαλλοντικών παραγόντων και του τρόπου ζωής, με την εμφάνιση χρόνιων παθήσεων, όπως τα καρδιαγγειακά (στεφανιαία νόσος, έμφραγμα μυοκαρδίου, καρδιακή ανεπάρκεια, αγγειακά εγκεφαλικά επεισόδια), τα νοσήματα του αναπνευστικού συστήματος (άσθμα και χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια) και διάφορες μορφές καρκίνου. Η περιοχή της Κορίνθου επιλέχθηκε διότι συνδυάζει ορεινές, ημι-ορεινές και παραθαλάσσιες περιοχές, με διαφορετική έκθεση σε μία σειρά από περιβαλλοντικούς παράγοντες. Οι συμμετέχοντες υποβλήθηκαν από τους ερευνητές σε εξετάσεις αίματος για καθορισμό βιοχημικών δεικτών και δεικτών που συνδέονται με την αθηροσκλήρωση και την εξέλιξη των καρδιαγγειακών νόσων, σε κλινική εξέταση, σε ηλεκτροκαρδιογράφημα, έλεγχο καρωτίδων, υπερηχοκαρδιογραφικό έλεγχο και μετρήσεις σχετιζόμενες με την αθηροσκλήρωση. Επίσης, αξιολογήθηκαν μία σειρά από δημογραφικά χαρακτηριστικά και χαρακτηριστικά που σχετίζονται με τις συνήθειες ζωής. Τα προκαταρκτικά αποτελέσματα της μελέτης, θα παρουσιαστούν στο 13ο Διεθνές Συνέδριο Καρδιαγγειακής Ιατρικής «Cardio Athena 2017», που διοργανώνεται από την Α' Καρδιολογική Κλινική του Πανεπιστημίου Αθηνών στο νοσοκομείο «Ιπποκράτειο» και το ομώνυμο εργαστήριο του Πανεπιστημίου Αθηνών, σε συνεργασία με το Ινστιτούτο Αρρυθμιών και το Ίδρυμα Καρδιαγγειακής Έρευνας και Επιμόρφωσης «ΚΑΡΔΙΑ», στις 10-11 Μαρτίου στην Αθήνα. Στο επίκεντρο του συνεδρίου θα βρεθούν όλες οι τελευταίες εξελίξεις στη διάγνωση, την πρόληψη και τη θεραπεία των καρδιαγγειακών παθήσεων και θα αναλυθεί η επίπτωση που έχει στην καρδιαγγειακή υγεία, η χρήση των ηλεκτρονικών τσιγάρων, μέσω «επιστημονικής αντιπαράθεσης» των υπέρ και των κατά.

Την απάντηση σε αυτό το ερώτημα επεχείρησαν να δώσουν ερευνητές από το πανεπιστήμιο της Βόννης, με μία μελέτη που εξέτασε τιο γενετικό υλικό 20.000 ανδρών. Τα ευρήματά τους έδειξαν ότι η πρόωρη απώλεια των μαλλιών συνδέεται με μια σειρά από σωματικά χαρακτηριστικά και ασθένειες. Μέχρι σήμερα, ήταν γνωστό ότι οι άνδρες με πρόωρη απώλεια μαλλιών υποφέρουν περισσότερο από καρδιαγγειακά νοσήματα και εμφανίζουν πιο συχνά καρκίνο του προστάτη. Η μελέτη συμπεριέλαβε 11.000 άνδρες από διάφορες χώρες με πρόωρη τριχόπτωση και 12.000 άνδρες χωρίς τριχόπτωση που χρησιμοποιήθηκαν ως ομάδα ελέγχου.“Καταφέραμε να αναγνωρίσουμε 63 μεταλλάξεις στο ανθρώπινο γονιδίωμα που αυξάνουν την πιθανότητα πρόωρης φαλάκρας", εξηγεί η Δρ Stefanie Heilmann-Heimbach. "Κάποιες από αυτές τις μεταλλάξεις συνδέθηκαν επίσης με άλλα χαρακτηριστικά και παθήσεις, όπως το μικρό ύψος, η πρώιμη εφηβεία και και διάφορους τύπους καρκίνου"."Ωστόσο, οι άνδρες με πρόωρη φαλάκρα δεν θα πρέπει να ανησυχούν", τόνισε ο Markus Nöthen, Διευθυντής του Ινστιτούτου Ανθρώπινης Γενετικής του Πανεπιστημίου της Βόννης. "Ο κίνδυνος ασθένειας αυξάνει ελάχιστα”.Tα γενετικά ευρήματα επιβεβαιώνουν επίσης τον δεσμό μεταξύ της τριχόπτωσης και του αυξημένου κινδύνου για καρκίνο του προστάτη. Η σχέση με τη καρδιαγγειακή νόσο ήταν ακόμη πιο σύνθετη. "Βρήκαμε επίσης σχέση μεταξύ του ανοιχτού τόνου στην επιδερμίδα και της αυξημένης οστικής πυκνότητας. Ίσως οι άνδρες με ανοιχτόχρωμη επιδερμίδα να χάνουν τα μαλλιά τους πρόωρα και αυτή η απώλεια να είναι ο λόγος για τον οποίο συνθέτουν περισσότερη βιταμίνη D”, σημειώνει ο καθηγητής Nöthen.H μελέτη έριξε επίσης φως στις βιολογικές αιτίες της απώλειας μαλλιών, αναγνωρίζοντας τα γονίδια που εμπλέκονται. Τα κύτταρα του ανοσοποιητικού και τα λιποκύτταρα στην επιδερμίδα του κεφαλιού εμπλέκονται επίσης στην απώλεια των μαλλιών όπως και τα κύτταρα των θυλάκων της τρίχας.

Ονομάζεται και “Ringworm” ή “Tinea”. Είναι η κοινή μυκητιασική λοίμωξη στο δέρμα που συνήθως επηρεάζει διάφορα σημεία σε όλο το σώμα (tinea corporis), το τριχωτό της κεφαλής (tinea capitis), τα πόδια (tinea pedis, ή “πόδι του αθλητή”) και τη βουβωνική χώρα (tinea cruris). Δείτε όλα όσα πρέπει να ξέρετε για την μυκητιασική δερματική λοίμωξη και πώς θα την αναγνωρίσετε στο δέρμα σας: Μήπως Ringworm (σ.σ. worm = σκουλήκι στα αγγλικά) σημαίνει ότι έχω τα σκουλήκια; Όχι η πάθηση δεν προκαλείται από κάποιο σκουλήκι. Είναι μια μυκητιασική λοίμωξη που συχνά σχηματίζει ένα εξάνθημα σε σχήμα δακτυλίου. Μπορεί να έχει ένα κόκκινο κέντρο ή κανονικό τόνο του δέρματος στο εσωτερικό του δακτυλίου. Τι προκαλεί την λοίμωξη; Ορισμένοι μύκητες μπορεί να βοηθούν το σώμα, αλλά ένας τύπος δερματόφυτου μύκητα που προκαλεί την λοίμωξη αυτή, ερεθίζει το δέρμα σε μεγάλο βαθμό. Αυτοί οι μύκητες τρέφονται από τους νεκρούς ιστούς του δέρματος σας, τα μαλλιά και τα νύχια. Τα δερματόφυτα ευδοκιμούν σε ζεστές, υγρές περιοχές, όπως οι πτυχώσεις του δέρματος στην περιοχή βουβωνική χώρα, ή ανάμεσα στα δάχτυλα. Είναι πιο πιθανό να το πάθετε αν ιδρώνετε υπερβολικά ή έχετε μικροτραυματισμούς στο δέρμα σας, το τριχωτό της κεφαλής, ή στα νύχια σας. Ringworm στο σώμα (Tinea Corporis) Υπάρχουν διάφοροι τύποι λοίμωξης, που μπορεί να επηρεάσουν διάφορα μέρη του σώματος. Όταν ο μύκητας προσβάλλει την επιδερμίδα, προκαλεί φαγούρα και κόκκινα, πρησμένα, φολιδωτά μπαλώματα που μπορεί να ξεφλουδίζουν και να εκκρίνουν υγρό. Συχνά είναι πιο κόκκινα εξανθήματα στην περίμετρό τους σε σύγκριση με τον φυσιολογικό τόνο του δέρματός σας, δημιουργώντας την εμφάνιση ενός δακτυλίου. Ringworm στο τριχωτό της κεφαλής (Tinea capitis) Αυτό επηρεάζει συνήθως τα άτομα στο τέλος της παιδικής ή της εφηβικής ηλικίας και εξαπλώνεται συχνά στα σχολεία. Εκδηλώνεται ως αποσπασματική, κλιμάκωση φαλακρών σημείων στο τριχωτό της κεφαλής. Μυκητιασική δερματική λοίμωξη στο πόδι (Tinea Pedis) Πρόκειται για μια εξαιρετικά κοινή διαταραχή του δέρματος, επίσης γνωστή ως “πόδι του αθλητή”. Αυτή η μυκητιασική λοίμωξη μπορεί να προκαλέσει φλεγμονή και ξεφλούδισμα σε ιστούς των δαχτύλων του ποδιού, ειδικά ανάμεσα στο τέταρτο και του πέμπτο δάχτυλο. Άλλα συμπτώματα περιλαμβάνουν φαγούρα, κάψιμο, ερυθρότητα και τσούξιμο στα πέλματα των ποδιών. Μυκητιασική δερματική λοίμωξη στη βουβωνική χώρα (Tinea cruris) Σε αυτή την περίπτωση τα σημάδια τείνουν να είναι κοκκινωπά-καφέ και μπορεί να εκτείνονται από τις πτυχώσεις της βουβωνικής χώρας μέχρι και τους μηρούς. Συνήθως εμφανίζεται σε ενήλικες άνδρες και αγόρια, λόγω του ιδρώτα, της ζέστης και της υγρασίας, και από τις τριβές από τα στενά ρούχα. Ringworm στα γένια (Tinea barbae) Η λοίμωξη στη γενειοφόρου περιοχή του προσώπου και του λαιμού, με οιδήματα και έντονη τοπική αποξήρανση, μερικές φορές προκαλεί πτώση των τριχών. Ringworm στο πρόσωπο (Tinea Faciei) Όταν εμφανίζεται έξω από την γενειοφόρο περιοχή, σπανίως η λοίμωξη είναι σε σχήμα δακτυλίου. Συνήθως προκαλεί απολέπιση ερυθρών ξηρών περιοχών με δυσδιάκριτα άκρα. Λοίμωξη στο χέρι (Tinea Manus) Όταν εκδηλώνεται στο χέρι, συνήθως πλήττει τις παλάμες και τα κενά μεταξύ των δακτύλων. Δημιουργεί πάχυνση (υπερκεράτωση) αυτών των περιοχών, συχνά στο ένα μόνο χέρι. Πολλές φορές εκδηλώνεται μαζί με την αντίστοιχη λοίμωξη στα πόδια. Ringworm των νυχιών (Tinea Unguium) Είναι η πιο κοινή μυκητιασική λοίμωξη των νυχιών, που ονομάζεται επίσης και ονυχομυκητίαση. Μπορεί να κάνει τα νύχια φαίνονται λευκά, παχιά, θολά και εύθραυστα, αλλά τις περισσότερες φορές τα νύχια φαίνονται κίτρινα, παχιά και εύθραυστα. Τα τεχνητά νύχια στις γυναίκες αυξάνουν τον κίνδυνο για τη συγκεκριμένη λοίμωξη. Μεταδίδεται εύκολα Το ringworm είναι εξαιρετικά μεταδοτική πάθηση και μπορεί να εξαπλωθεί με πολλούς τρόπους: Μπορείτε να κολλήσετε από ένα μολυσμένο άτομο, ζώο, αντικείμενο, ακόμη και από το έδαφος. Η θερμότητα και η υγρασία βοηθούν τους μύκητες αναπτυχθούν και να ευδοκιμήσουν, γεγονός που καθιστά τα συμπτώματα πιο συχνά σε περιοχές όπου ιδρώνετε. Οι μύκητες αναπτύσσονται επίσης σε πτυχώσεις του δέρματος, όπως εκείνες στην βουβωνική χώρα ή ανάμεσα στα δάχτυλα. Αντιμετώπιση Η μυκητιασική δερματική λοίμωξη μπορεί να αντιμετωπιστεί με αντιμυκητιασικές κρέμες που περιέχουν κλοτριμαζόλη (Cruex, Lotrimin), μικοναζόλη (Desenex, Monistat-Derm), κετοκοναζόλη (Nizoral), και τερμπιναφίνη (Lamisil). Σε περιπτώσεις σοβαρών ή ανθεκτικών λοιμώξεων στο τριχωτό της κεφαλής ή τα νύχια, ο γιατρός σας μπορεί να συνταγογραφήσει χάπια όπως τερβιναφίνη, ιτρακοναζόλη (Sporanox), γκριζεοφουλβίνη, φλουκοναζόλη (Diflucan), ciclopirox, ή ναφτιφίνη.

Για περισσότερα από 75 χρόνια η έρευνα του Πανεπιστημίου του Χάρβαρντ Grant and Glueck study παρακολούθησε τη σωματική και ψυχική υγεία δύο ομάδων, 465 φτωχών ανδρών που μεγάλωσαν στη Βοστώνη από το 1993 ως το 2014 (Grant study) και 268 αποφοίτων των ετών 1993-1994 του Χάρβαρντ (Glueck study). Το πιο ξεκάθαρο μήνυμα από τα αποτελέσματά είναι ότι οι καλές σχέσεις μας βοηθάνε να είμαστε πιο υγιείς και πιο ευτυχισμένοι. Όταν έχουμε ανθρώπους στους οποίους μπορούμε να στηριχτούμε, είμαστε πιο ήρεμοι, νοιώθουμε λιγότερο πόνο, τόσο σωματικό όσο και ψυχικό, διατηρούμε το μυαλό μας σε καλύτερη κατάσταση. Φαίνεται επίσης ότι όσοι νοιώθουν μοναξιά, είναι πιο πιθανό να έχουν χειρότερη υγεία και να πεθάνουν νωρίτερα. Επιπλέον οι επιστήμονες τονίζουν ότι δεν χρειάζεται μόνο να έχουμε πολλές φιλίες ή μία μόνιμη ερωτική σχέση αλλά ότι παίζει μεγάλο ρόλο η ποιότητα των σχέσεων που έχουμε, το πόση ασφάλεια και αγάπη νοιώθουμε σε αυτές. Επίσης προτείνουν, αν περνάμε δύσκολες φάσεις στη ζωή μας (π.χ. πένθος, διαζύγιο, απόλυση κ.α.), να ζητάμε βοήθεια από κάποιον σύμβουλο, ψυχολόγο, ομάδα υποστήριξης κλπ.

Η πνευμονία ταξινομείται ανάλογα με τον αιτιολογικό παράγοντα που την προκάλεσε (πχ πνευμονιοκοκκική, άτυπη κλπ), καθώς και ανάλογα με την προέλευση του παθογόνου παράγοντα (ενδονοσοκομειακή και εξωνοσοκομειακή ή της κοινότητας). Πνευμονία: Αίτια Το αίτιο της πνευμονίας είναι κάποιο μικρόβιο, δεν αποκλείονται όμως και οι ιοί ή κάποιοι μύκητες, οι τελευταίοι σε ανοσοκατεσταλμένα άτομα. Συνηθέστερα, μπορεί να είναι κάποιο βακτήριο, όπως τα παρακάτω: ΠνευμονιόκοκκοςΑιμόφιλοςΜυκόπλασμαΧλαμύδιαΙοί: RSV, Influenza, Parainfluenza Σπανιότερα: σταφυλόκοκκος χρυσίζων, μύκητες Πνευμονία: Συμπτώματα Πυρετός με ή χωρίς ρίγοςΑπόχρεμψηΔύσπνοιαΤαχύπνοιαΠλευριτικός πόνος (πόνος στο θώρακα)Σύγχυση Πνευμονία: Διάγνωση Η διάγνωση της πνευμονίας βασίζεται στην κλινική εικόνα και την κλινική εξέταση του ιατρού σε συνδυασμό με: Αιματολογικές εξετάσειςΑέρια αρτηριακού αίματος (υποξαιμία)Ακτινογραφία θώρακος (πυκνώσεις)Σημεία μικροβιαιμίας (αν υπάρχουν)Υπολογισμός ειδικού score, για την αξιολόγηση της πιθανής εισαγωγής του ασθενή στο νοσοκομείο Πνευμονία: Θεραπεία Η θεραπευτική αντιμετώπιση περιλαμβάνει τα ακόλουθα: Αντιμετώπιση συμπτωμάτων (πυρετού με αντιπυρετικά κλπ)Χορήγηση οξυγόνουΚατάλληλο αντιβιοτικό ή συνδυασμό αυτώνΝοσηλεία περίπου 4 μέρες με ενδοφλέβια αγωγή και αν μπορεί να σιτιστεί από το στόμα συνεχίζει με από του στόματος αγωγή. Συνήθως ο ασθενής παραμένει 7-8 μέρες στο νοσοκομείο και εξέρχεται με οδηγίες (φαρμακευτική αγωγή κλπ). Η υποχώρηση των συμπτωμάτων γίνεται σταδιακά από την 3η ημέρα, όσον αφορά τον πυρετό, έως, συνήθως, τη 15η ημέρα, σε σχέση με το βήχα και την καταβολή δυνάμεων. Πνευμονία: Επιπλοκές Απόστημα ή εμπύημα πνεύμοναΕνδοκαρδίτιδα / περικαρδίτιδαΠλευρίτιδα / πλευριτική συλλογήΣύνδρομο Αναπνευστικής Ανεπάρκειας Ενηλίκων (ARDS)Μικροβιαιμία / σηπτικό σοκ

Αν κάθε φορά που εσείς ή κάποιο κοντινό σας πρόσωπο που βρίσκεται σε προχωρημένη ηλικία ξεχνάει που έβαλε τα κλειδιά ή τα γυαλιά του, αυτό δεν σημαίνει ότι πάσχει από Αλτσχάιμερ. Η έκπτωση της μνήμης σίγουρα αποτελεί την πιο κοινή ένδειξη της νόσου που διαταράσσει την καθημερινότητα. Υπάρχουν όμως και άλλα πρώιμα σημάδια που γίνονται πιο δύσκολα αντιληπτά και πρέπει να σας βάλουν σε υποψίες. Εάν παρατηρήσετε τα παρακάτω συμπτώματα σε κάποιο αγαπημένο σας πρόσωπο, πρέπει να επισκεφθείτε γιατρό προκειμένου να λάβετε σχετική βοήθεια ή να αποκλείσει άλλες πιθανές αιτίες. Απάθεια Ένας άνθρωπος που βρίσκεται στα αρχικά στάδια της νόσου Αλτσχάιμερ μπορεί να αρχίσει να αποσύρεται από κοινωνικές δραστηριότητες που μέχρι πρόσφατα τον έκαναν χαρούμενο, όπως η συναναστροφή με φίλους ή η ενασχόληση με τα εγγόνια του. Η απροθυμία για συμμετοχή σε δραστηριότητες μπορεί να αναπτυχθεί στους ασθενείς με Αλτσχάιμερ σε πολύ πρώιμα στάδια της νόσου. Έρευνα έχει δείξει ότι η αδιαφορία στα άτομα με ήπια νοητική εξασθένηση μπορεί να προβλέψει την εξέλιξη της νόσου. Αλλαγές στην προσωπική υγιεινή ή την εμφάνιση Η αδιαφορία και η απάθεια μπορεί να επηρεάσει και τις καθημερινές συνήθειες. Κάποιοι πάσχοντες από Αλτσχάιμερ μπορεί να φορούν τα ίδια ρούχα για πολλές μέρες ή ξαφνικά να σταματήσουν να κάνουν μπάνιο. Στα πρώτα στάδια της νόσου, όταν αρχίζει η απάθεια, το άτομο αμελεί την εμφάνισή του και αδιαφορεί για την εικόνα του. Ο ρόλος της οικογένειας είναι πολύ σημαντικός σε αυτή τη φάση, καθώς τα μέλη της θα παρατηρήσουν τις αλλαγές στη ρουτίνα του πάσχοντος. Άγχος και κατάθλιψη Οι άνθρωποι που διαπιστώνουν ότι έχουν αρχίσει να ξεχνάνε, γίνονται ανήσυχοι. Είναι πολύ πιθανό να επαναλαμβάνουν τις ίδιες ερωτήσεις σχετικά με απλά πράγματα (Πού πάμε; Τι κάνουμε; Πότε φεύγουμε;), επειδή τα έχουν ξεχάσει. Η αλλαγή περιβάλλοντος είναι επίσης κάτι που τους προκαλεί άγχος.Έρευνες έχουν δείξει ότι τα άτομα με κατάθλιψη διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο να εκδηλώσουν άνοια και Αλτσχάιμερ αργότερα. Δεν είναι απολύτως σαφές αν η κατάθλιψη προκαλεί άνοια ή αποτελεί αντίδραση στην πάθηση, γι’ αυτό χρειάζεται περισσότερη έρευνα. Αλλαγές στην όραση Όσοι είναι σε προχωρημένη ηλικία και στα πρώτα στάδια της νόσου μπορεί να ζητήσουν ιατρική βοήθεια για προβλήματα στην όρασή τους κατά την οδήγηση. Είναι όμως πιθανό το πρόβλημα να μην οφείλεται στην όραση, αλλά σε φθορά σημείων του εγκεφάλου λόγω του Αλτσχάιμερ. Οι αλλαγές στον εγκέφαλο μπορεί να οδηγήσουν ακόμη σε αλλαγές στην όσφρηση ή την ακοή.

Στα 100.000 άτομα, τα 300 θα παρουσιάσουν αύξηση των επιπέδων του ουρικού οξέως κάποια στιγμή στη ζωή τους. Τι ακριβώς σημαίνει αυτό; Το ουρικό οξύ είναι μία κρυσταλλική ουσία που υπάρχει φυσιολογικά στον οργανισμό και αποτελεί το τελικό προϊόν του μεταβολισμού των πουρινών (τμήμα των πρωτεϊνών των τροφών). Πρόκειται για έναν γνωστό όρο, όμως, ελάχιστοι γνωρίζουν την ταυτότητα της υπερουριχαιμίας, της μεταβολικής διαταραχής που συνίσταται στην αύξησή του. 1. Για ποιους λόγους αυξάνεται; Τα αυξημένα επίπεδα ουρικού οξέος οφείλονται είτε σε υπερπαραγωγή του στον οργανισμό, λόγω διαταραχής του μεταβολισμού και είτε σε ελαττωμένη απέκκριση από τα νεφρά σε περιπτώσεις έκπτωσης της νεφρικής λειτουργίας. Άλλες αιτίες ενδεχομένως να είναι η λήψη ορισμένων φαρμάκων, όπως διουρητικών και μικρών δόσεων ασπιρίνης (μεγάλες δόσεις ασπιρίνης δρουν ουρικοαπεκκριτικά) καθώς και παθολογικές καταστάσεις που συνδέονται με καταστροφή των ιστών (π.χ. πνευμονίες, λευχαιμίες, λεμφώματα, αιμολυτικές αναιμίες). 2. Τι ρόλο παίζει η διατροφή; Συνήθως εμφανίζεται σε παχύσαρκα άτομα, σε άτομα που καταναλώνουν μεγάλη ποσότητα αλκοόλ και σε κρεατοφάγους. Οι τροφές που πρέπει να αποφεύγονται είναι κυρίως τα σπλάχνα ζώων, τα μυαλά, το κυνήγι, οι σαρδέλες, οι αντζούγιες κ.ά. 3. Ποιοι κινδυνεύουν περισσότερο; «Προτιμά» τους άνδρες και εμφανίζεται συνήθως στις ηλικίες μεταξύ 45-60 ετών, χωρίς όμως να αποκλείονται μικρότερες ηλικίες. Σπανιότερα εμφανίζεται σε γυναίκες και σπανιότατα πριν την κλιμακτήριο. 4. Τι προβλήματα μπορεί να προκαλέσει η αύξησή του; Η εναπόθεση του επιπλέον ουρικού οξέως στις αρθρώσεις, μπορεί να προκαλέσει οξεία ουρική αρθρίτιδα, η οποία συνήθως εμφανίζεται στην άρθρωση του μεγάλου δακτύλου του ποδιού (ποδάγρα) αλλά και στον ταρσό και στο γόνατο και σπανιότερα σε άλλες αρθρώσεις. Η κατάσταση αυτή είναι πολύ επώδυνη και για την αντιμετώπισή της απαιτείται φαρμακευτική αγωγή. Η υπερουριχαιμία μπορεί ακόμα να προκαλέσει βλάβες στα νεφρά και επί χρονιότητας της νόσου να εμφανίσει τόφους (αθροίσεις κρυστάλλων ουρικού μονονατρίου) στις διάφορες αρθρώσεις. Σε κάποιες περιπτώσεις, όμως, μπορεί να μην έχει και καθόλου εκδηλώσεις. 5. Ποιες είναι οι επιπλοκές της διαταραχής; Ο πόνος στις αρθρώσεις και κυρίως του μεγάλου δακτύλου του ποδιού είναι το βασικό σύμπτωμα που οδηγεί τους ανθρώπους στο γιατρό. Η διάγνωση της υπερουριχαιμίας γίνεται με μέτρηση των επιπέδων του ουρικού οξέως στο αίμα και η αντιμετώπιση είναι φαρμακευτική. Η αμέλεια και η χρονιότητα της νόσου μπορεί να οδηγήσουν σε σοβαρές επιπλοκές.

Μια βροχούλα αρκεί για να βοηθήσει στη διασπορά των μικροβίων. Τα βακτήρια που υπάρχουν στο χώμα, είναι δυνατό να διασπαρούν στον αέρα μέσω των σταγόνων της βροχής και στη συνέχεια να εξαπλωθούν μακριά με τη βοήθεια του αέρα. Είναι η πρώτη φορά που οι επιστήμονες ανακαλύπτουν έναν άγνωστο έως τώρα μηχανισμό, ο οποίος ρίχνει φως στον τρόπο που οι μικροοργανισμοί καταφέρνουν να ταξιδεύουν σε μεγάλες αποστάσεις. Προηγούμενες μελέτες έχουν δείξει ότι καθώς μια σταγόνα πέφτει στο χώμα, παγιδεύει μικροσκοπικές φυσαλλίδες αέρα, οι οποίες σκάνε καθώς ανεβαίνουν ψηλότερα, δημιουργώντας έτσι μικρότερα αιωρούμενα σταγονίδια νερού ή αερολύματα. Ήταν επίσης ανέκαθεν γνωστό ότι το χώμα βρίθει μικροβίων. Όμως, έως τώρα παρέμενε ασαφές με ποιον τρόπο τα βακτήρια μεταφέρονται στην ατμόσφαιρα, καθώς οι επιστήμονες πίστευαν ότι οι μικροοργανισμοί δεν είναι δυνατόν να επιβιώσουν τη στιγμή που δημιουργούνται τα αερολύματα. Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον αναπληρωτή καθηγητή Κάλεν Μπιούι του Τμήματος Μηχανολόγων Μηχανικών του ΜΙΤ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό «Nature Communications», απέδειξαν για πρώτη φορά ότι όχι μόνο τα βακτήρια επιβιώνουν, αλλά εξαπλώνονται στην ατμόσφαιρα. Χρησιμοποιώντας κάμερες υψηλής ταχύτητας, συσκευές φθορίζουσας απεικόνισης και τεχνικές προσομοίωσης σε υπολογιστές, διαπίστωσαν ότι μία μοναδική σταγόνα της βροχής μπορεί να μεταφέρει στον αέρα το 0,01% των βακτηρίων που υπάρχουν στο χώμα πάνω στο οποίο πέφτει. Στην ατμόσφαιρα όπου εκτινάσσονται, τα βακτήρια αυτά μπορούν να επιβιώσουν για πάνω από μία ώρα. Αν και το ποσοστό των βακτηρίων που μεταφέρονται στην ατμόσφαιρα φαίνεται χαμηλό, οι ερευνητές εκτιμούν ότι οι βροχοπτώσεις -αλλά και τα ψεκαστικά συστήματα ποτίσματος- σε παγκόσμιο επίπεδο μπορούν να μεταφέρουν στον αέρα το 1,6% έως 25% των συνολικών βακτηρίων της ξηράς ή δέκα έως 800 τρισεκατομμύρια μικρόβια ετησίως. Το ποσοστό ποικίλει ανάλογα με το είδος του χώματος και το κατά τόπους κλίμα (στα θερμότερα τροπικά κλίματα αυξάνει). Οι επιστήμονες δήλωσαν ότι τα νέα ευρήματα έχουν επιπτώσεις για το κλίμα, την αγροτική παραγωγή και την ανθρώπινη υγεία, όμως δεν υπάρχουν ασφαλή στοιχεία -ακόμη τουλάχιστον- ότι ο εν λόγω μηχανισμός διευκολύνει την εξάπλωση διαφόρων ασθενειών μετά από τις έντονες βροχοπτώσεις. Πάντως έχει όντως παρατηρηθεί μια αύξηση του αριθμού των λοιμώξεων των πνευμόνων μετά από βροχές.

Ένα από τα πιο γνωστά «γιατροσόφια» για γρήγορη απώλεια βάρους είναι το νερό με λεμόνι , το πρωί νηστικοί. Όλο και κάποιος γνωστός σου το κάνει είτε για να αδυνατίσει, είτε γιατί τον βοηθά να νιώθει ευεξία. Μπορεί να το έχεις δοκιμάσει και εσύ στην προσπάθεια σου να χάσεις εκείνα τα 2-3 κιλάκια που σου έχουν μείνει από τις διακοπές ή τις γιορτές. Πιθανόν να έχεις ακούσει και τις διάφορες παραλλαγές του είτε με 1 κ γλ μέλι, είτε με τζίντζερ ή με κάθε λογής υλικά ανάλογα με τους σκοπούς αυτού που το καταναλώνει. Υπάρχουν διάφορες απόψεις σχετικά με το αν πρέπει ή όχι να πίνουμε το πρωί νερό με λεμόνι.... Ας ρίξουμε μια πιο επιστημονική ματιά βασιζόμενοι σε έρευνες και μελέτες. Λοιπόν το νερό από μόνο του είναι γεγονός ότι όχι μόνο βοηθά στην ενυδάτωση του οργανισμού αλλά ενισχύει και την εξάλειψη των αποβλήτων του σώματος μέσω της διούρησης. Μήπως τελικά η αποτοξίνωση οφείλεται περισσότερο στο νερό παρά στο λεμόνι; Το λεμόνι από την άλλη είναι πλούσιο σε βιταμίνη C, η οποία βοηθάει το ανοσοποιητικό μας σύστημα. Περιέχει πηκτίνες, οι οποίες «ταΐζουν» τους φιλικούς μικροοργανισμούς του εντέρου και βοηθάνε στην καλύτερη πέψη. Επίσης είναι πλούσιο σε κάλλιο, όπως και το πορτοκάλι, άρα βοηθάει να φύγει το πρήξιμο από το αλατάκι που φάγαμε. Είναι γεγονός πως οι πηκτίνες ( οι φυτικές ίνες του λεμονιού), που αναφέραμε παραπάνω, βοηθάνε στην μείωση της όρεξης , ωστόσο ολόκληρο το λεμόνι περιέχει 2 γρ φυτικών ινών. Οι λίγες σταγόνες που ρίχνεις στο πρωινό σου ρόφημα .... είναι ειλικρινά ελάχιστες, οπότε είναι δύσκολο να σε βοηθήσουν να χάσεις βάρος. Πέρα από όλα τα παραπάνω, υπάρχει και η άλλη πλευρά του νομίσματος. Πρέπει να δίνεις προσοχή όταν καταναλώνεις το νερό με το λεμόνι, γιατί του οξύ του λεμονιού συμβάλει στην διάβρωση του σμάλτου και η οξύτητα του μπορεί να σου προκαλέσει καούρες και άλλες ενοχλήσεις στο άδειο στομάχι. Όσον αφορά, λοιπόν, το αδυνάτισμα..... όπως καταλαβαίνεις δεν υπάρχει κάποια έρευνα ή κάποια επιστημονική μελέτη που να αποδεικνύει κάτι τέτοιο. Ωστόσο μην απογοητεύεσαι. Το λεμόνι σαν τροφή προσδίδει πάρα πολλά οφέλη στον οργασμό. Μάθε και αυτό. Η μυρωδιά του έχει την τάση να μειώνει το άγχος.... Τελικά τι να κάνεις; Εμείς προτείνουμε το εξής. Αν ήδη καταναλώνεις το πρωί ένα ποτήρι νερό με λεμόνι και το αντέχεις, νιώθεις ότι σου προσφέρει κάτι, συνέχισέ το. Αν όμως δεν το έχεις δοκιμάσει ή γενικότερα έχεις ευαισθησίες με το στομάχι ή το έντερο, καλύτερα να το αποφύγεις. Αν θες να το εφαρμόσεις, προτίμησε κάποια άλλη στιγμή μέσα στην ημέρα κυρίως μετά από ένα βαρύ γεύμα που θα σου προσφέρει και καλύτερη πέψη.

Την πρώτη αιτία θανάτου σε παιδιά, εφήβους και νεαρούς ενήλικες αποτελεί ο καρκίνος, μετά τα ατυχήματα. Στην Ευρώπη, κάθε χρόνο καταγράφονται 15.000 νέες διαγνώσεις παιδιών μέχρι 15 χρονών, 20.000 σε έφηβους και νέους ενήλικες ηλικίας 15 μέχρι 24 χρονών. Υπολογίζεται ότι ένα παιδί κάθε 600 γεννήσεις θα αναπτύξει καρκίνο πριν τα 20ά του γενέθλια, ενώ κάθε μέρα 20 περίπου παιδιά και έφηβοι πεθαίνουν από καρκίνο. Τα παραπάνω στοιχεία έδωσαν χθες στη δημοσιότητα η «Φλόγα» και η Ελληνική Εταιρεία Παιδιατρικής Αιματολογίας / Ογκολογίας με αφορμή την Ημέρα Ενημέρωσης για τον Καρκίνο της παιδικής ηλικίας. Αναφερόμενη στα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι μικροί ασθενείς και οι οικογένειές τους, η πρόεδρος της Φλόγας Μαρία Τρυφωνίδη τόνισε πως πρέπει «να γίνουν προσλήψεις μονίμων ιατρών και παραϊατρικού προσωπικού - όχι επικουρικών, διευκόλυνση ιατρών και νοσηλευτών να παρακολουθούν τις εξελίξεις της ιατρικής με τη χρηματοδότηση συγγραμμάτων».

Τα παιδιά, που γεννιούνται από μητέρες, που παρουσιάζουν χαμηλά επίπεδα μιας βιταμίνης, είναι πιθανό να εκδηλώσουν συριγμό και να χρειασθούν φάρμακα κατά του άσθματος τους πρώτους μήνες της ζωής τους. Οι επιστήμονες παρακολούθησαν πάνω από 650 μητέρες και τα μωρά τους για τα πρώτα δύο χρόνια της ζωής τους. Στη διάρκεια της περιόδου παρακολούθησης οι μητέρες σημείωναν αν και τι είδους φάρμακα για αναπνευστική δυσχέρεια ή άσθμα χρειάσθηκαν τα μωρά τους. Οι επιστήμονες ανακάλυψαν πως τα παιδιά με συριγμό ή άσθμα ήταν πιθανότερο να έχουν γεννηθεί από μητέρες οι οποίες είχαν αμέσως μετά τον τοκετό χαμηλά επίπεδα μιας μορφής της βιταμίνης Ε που λέγεται άλφα-τοκοφερόλη, στον οργανισμό τους. Κύριες πηγές βιταμίνης Ε είναι τα φυτικά έλαια, όπως το ηλιέλαιο, το καλαμποκέλαιο και το σογιέλαιο, όπως δήλωσε ο επικεφαλής της έρευνας Δρ Cosby Stone από το Vanderbilt University Medical Center στο Nashville. Οι ειδικοί διευκρινίζουν ότι δεν ξέρουν πως ακριβώς εμπλέκεται η βιταμίνη στην εμφάνιση της πνευμονοπάθειας στα παιδιά, αλλά η παρατηρούμενη συσχέτιση θα μπορούσε οφείλεται στην αντιοξειδωτική δράση της και τη σημασία της για την καλή λειτουργία του αναπνευστικού συστήματος. Τα νέα ευρήματα παρουσιάσθηκαν στο ετήσιο συνέδριο της Αμερικανικής Ακαδημίας Αλλεργίας, Άσθματος και Ανοσολογίας που πραγματοποιείται στην Ατλάντα και δημοσιεύθηκαν στο περιοδικό The Journal of Allergy and Clinical Immunology.

Γαστρίτιδα είναι μια σχετικά συχνή πάθηση του στομάχου στους ενήλικες και μπορεί επίσης να επηρεάσει τα παιδιά... Το τοίχωμα του στομάχου φλεγμαίνει και μπορεί ακόμη να υπάρχουν και ανοιχτές πληγές (έλκη) που σχηματίζονται στα τοιχώματα. Η γαστρίτιδα μπορεί να είναι οξεία, ή χρόνια, με την τελευταία συχνά να συνδέεται με λοίμωξη από το βακτήριο H.pylori (ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού). Τι συμβαίνει στην γαστρίτιδα Το στομάχι έχει την ικανότητα να παράγει διαβρωτικά υγρά γαστρικού οξέος. Έχει επίσης μηχανισμούς για να διασφαλίσει ότι αυτό το οξύ, μαζί με άλλα ισχυρά πεπτικά ένζυμα που εκκρίνει το στομάχι, δεν ερεθίζουν ή διαβρώνουν το τοίχωμά του. Αυτό διευκολύνεται σε μεγάλο βαθμό από ένα φράγμα βλέννας που χωρίζει το οξύ και τα ένζυμα μέσα στο στομάχι από τον ιστό στο τοίχωμα του στομάχου. Ωστόσο, αυτό το φυσικό φράγμα βλέννας μπορεί μερικές φορές να μην λειτουργήσει αποτελεσματικά. Το οξύ του στομάχου και τα ένζυμα μπορούν στη συνέχεια να έλθουν σε επαφή με το τοίχωμα του στομάχου. Λόγω της διαβρωτικής φύσης τους, το οξύ και τα ένζυμα προκαλούν φλεγμονή του τοιχώματος του στομάχου. Αυτό επηρεάζει τα κύτταρα παραγωγής βλέννας στο τοίχωμα του στομάχου, τα οποία αδυνατούν να αποκαταστήσουν την ζημιά στις πληγείσες περιοχές του φράγματος βλέννας. Η γαστρίτιδα μπορεί να χαρακτηριστεί ως μη διαβρωτική, ή διαβρωτική. Στην μη διαβρωτική γαστρίτιδα το τοίχωμα του στομάχου φλεγμαίνει, αλλά δεν υπάρχουν ανοικτές πληγές (έλκη) στον ιστό. Αντίθετα, στην διαβρωτική γαστρίτιδα, το τοίχωμα του στομάχου είναι κατεστραμμένο στο σημείο που υπάρχουν έλκη. Οι δύο κύριες αιτίες στην γαστρίτιδα είναι η υπερβολική χρήση φαρμάκων και η βακτηριακή λοίμωξη. Υπάρχουν διάφορες άλλες αιτίες, όπως η υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ (αλκοολική γαστρίτιδα) και οι περιπτώσεις που το ανοσοποιητικό σύστημα επιτίθεται στο τοίχωμα του στομάχου (αυτοάνοση γαστρίτιδα). Ωστόσο, αυτές οι αιτίες είναι λιγότερο συχνές σε σύγκριση με τη χρήση φαρμάκων και την βακτηριακή λοίμωξη του στομάχου. Φάρμακα όπως τα μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη (που μπορεί κανείς να βρει στα φαρμακεία ακόμα και χωρίς συνταγή γιατρού) μπορεί να θέσουν σε κίνδυνο το φράγμα της βλέννας του στομάχου επηρεάζοντας την έκκριση βλέννας. Το ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού (H.pylori) είναι ένα είδος βακτηρίων που μπορεί να αντέξει το οξύ του στομάχου. Πώς να εντοπίσετε την γαστρίτιδα Πολλοί άνθρωποι δεν γνωρίζουν ότι έχουν χρόνια γαστρίτιδα μέχρι αυτή να εντοπιστεί κατά τη διάρκεια άλλων διαγνωστικών εξετάσεων. Τα συμπτώματα μπορεί να εκληφθούν ως αποτέλεσμα άλλων παθήσεων, όπως η δυσπεψία και μερικές φορές τα συμπτώματα είναι τόσο ασαφή, ή ήπια, ώστε παραβλέπονται εντελώς. Η παρουσία των κάτωθι συμπτωμάτων μπορεί να είναι ενδεικτική για πιθανότητα γαστρίτιδας, αλλά μπορεί επίσης να ισχύουν και στο πεπτικό έλκος, το οποίο με τη σειρά του πολλές φορές συνδέεται με τη γαστρίτιδα. Τα συμπτώματα αυτά χαρακτηρίζονται από: Δυσφορία στην άνω κοιλιακή χώραΑλλαγή στην όρεξηΝαυτίαΆλλα πεπτικά συμπτώματα που τείνουν να υποχωρούν, ή να επιδεινώνονται με το φαγητό Η γαστρίτιδα εκδηλώνεται στο στομάχι, ενώ το πεπτικό έλκος είναι πιο πιθανό να συμβεί στο δωδεκαδάκτυλο (πρώτο τμήμα του λεπτού εντέρου), το οποίο ξεκινάει από το στομάχι. Τα πεπτικά έλκη συχνά προηγούνται της γαστρίτιδας και της δωδεκαδακτυλίτιδας. Γαστρίτιδα: Τα 6 βασικά συμπτώματα Πόνος με αίσθηση καψίματος: Το στομάχι βρίσκεται στο πάνω αριστερό τεταρτημόριο της κοιλιάς, ακριβώς κάτω από τον αριστερό θώρακα. Ως εκ τούτου, ο πόνος γίνεται αισθητή συνήθως σε αυτή την περιοχή αν και μπορεί να εκτείνεται προς το πάνω και μεσαία περιοχή της κοιλιάς. Ο πόνος τείνει να εντείνεται όταν είστε πεινασμένοι, ή μετά το φαγητό και κατά τις πρώτες πρωινές ώρες, όταν αυξάνεται η έκκριση οξέων στο στομάχι, λόγω του φυσικού κύκλου του σώματος.Ναυτία και έμετος: Η ναυτία οφείλεται σε ερεθισμό και μερικές φορές ακόμη και σε διάβρωση του τοιχώματος του στομάχου. Μερικές φορές μπορεί να είναι επίμονη, αλλά συνήθως εντείνεται, όταν είστε πεινασμένοι, ή ακόμη και μετά το φαγητό. Ο εμετός δεν συμβαίνει πάντοτε, αλλά μπορεί να προκύψει σε σοβαρές περιπτώσεις ναυτίας. Όταν ο εμετός έχει κόκκινα ή μαύρα σωματίδια, τότε αυτό μπορεί να είναι ένα σημάδι αιμορραγίας στο στομάχι. Αίσθημα φουσκώματος: Ένα άτομο μπορεί να αισθάνεται ότι χόρτασε και ότι έχει φούσκωμα στο στομάχι, ακόμα και μετά από μερικές μόνο μπουκιές φαγητού. Ωστόσο, αυτό δεν οφείλεται στην πραγματική διάταση του στομάχου, αλλά στον ερεθισμό του τοιχώματος του στομάχου. Το φούσκωμα μπορεί να συμβεί από μόνη του, ή να προκύψει σε περιόδους κατά τις οποίες επιδεινώνονται τα άλλα συμπτώματα. Αλλαγές στην όρεξη: Μια αλλαγή στην όρεξη μπορεί επίσης να συμβεί με γαστρίτιδα. Μερικοί άνθρωποι τρώνε πιο συχνά γεύματα μέσα στην ημέρα για να μειώσουν τον πόνος με αίσθηση καψίματος, καθώς και τη ναυτία. Δεν είναι ασυνήθιστο για κάποιους να τρώνε πιο συχνά, ή μεγαλύτερες ποσότητες τροφής επειδή απλά και μόνο έχουν μάθει εμπειρικά ότι αυτό μειώνει τα συμπτώματα από τη χρόνια γαστρίτιδα (την οποία μάλλον δεν ξέρουν καν ότι την έχουν). Σε άλλες περιπτώσεις, συμβαίνει το αντίθετο και υπάρχει απώλεια της όρεξης στην χρόνια γαστρίτιδα.Διαταραχές του ύπνου: Η γαστρίτιδα μπορεί να επηρεάσει τον ύπνο του ασθενούς. Ως μέρος της κιρκαδικού ρυθμού (το 24ωρο βιολογικό ρολόι του σώματος) η έκκριση οξέος στο στομάχι αυξάνεται κατά τις πρώτες πρωινές ώρες. Αυτό μπορεί να ερεθίσει περαιτέρω την ήδη υπάρχουσα φλεγμονή του στομάχου και να επιδεινώσει τα έλκη (αν υπάρχουν). Επιδείνωση από άγχος και διεγερτικά: Πολλοί άνθρωποι με γαστρίτιδα αναφέρουν μια επιδείνωση των συμπτωμάτων κατά τη διάρκεια ψυχολογικού στρες. Αυτό είναι πιο πιθανό να οφείλεται στην αύξηση της παραγωγής οξέος στο στομάχι κατά τη διάρκεια αυτών των επεισοδίων. Πολλές διαφορετικές τροφές και ποτά μπορεί επίσης να επιδεινώσουν τα συμπτώματα. Το αλκοόλ, ο καφές και άλλα ροφήματα με καφεΐνη, καθώς και οι πικάντικες τροφές τείνουν να επιδεινώνουν τη γαστρίτιδα. Εκτός από το αλκοόλ (στην περίπτωση της αλκοολικής γαστρίτιδας) αυτές οι τροφές και τα ποτά δεν προκαλούν τη γαστρίτιδα από μόνα τους, αλλά επιδεινώνουν τα συμπτώματα.

Επιστήμονες στις ΗΠΑ ανέπτυξαν ένα πειραματικό τεστ αίματος, το οποίο μπορεί να ανιχνεύσει έγκαιρα τον καρκίνο και, επιπλέον, να εντοπίσει σε ποιο σημείο του σώματος αρχίζει να αναπτύσσεται ο όγκος. Το τεστ, εφόσον βελτιωθεί και εφαρμοσθεί κλινικά, μπορεί να βοηθήσει, ώστε να μειωθούν οι επεμβατικές διαδικασίες, όπως οι βιοψίες. Οι ερευνητές του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια-Σαν Ντιέγκο, με επικεφαλής τον καθηγητή εμβιομηχανικής Κουν Ζανγκ, έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό γενετικής "Nature Genetics". Τα συνήθη γενετικά τεστ αίματος για τον καρκίνο ανιχνεύουν το DNA που απελευθερώνεται από τα κύτταρα του όγκου. Όμως δεν είναι σε θέση να δώσουν ενδείξεις για το πού αναπτύσσεται ο καρκίνος μέσα στο σώμα. Αλλά, η γνώση της τοποθεσίας του όγκου είναι κρίσιμης σημασίας για την έγκαιρη και πιο αποτελεσματική θεραπεία. Το νέο τεστ χρησιμοποιεί μια νέου τύπου «υπογραφή DNA» που μπορεί τόσο να ανιχνεύσει τα καρκινικά κύτταρα στο αίμα, όσο και να εντοπίσει τη θέση τους. Όταν ένας όγκος αρχίζει να αναπτύσσεται σε μια περιοχή του σώματος, ανταγωνίζεται με τα υγιή κύτταρα για θρεπτικά συστατικά και για χώρο, σταδιακά καταστρέφοντάς τα. Καθώς τα υγιή κύτταρα πεθαίνουν, απελευθερώνουν DNA στο αίμα και ανάλογα με την «υπογραφή» του εκάστοτε γενετικού υλικού, είναι δυνατό να εκτιμηθεί από ποιο σημείο του σώματος αυτό προέρχεται. Κάθε ιστός του σώματος μπορεί να εντοπισθεί από μια μοναδική «υπογραφή». «Κάναμε την ανακάλυψη τυχαία. Αρχικά είχαμε ακολουθήσει τη συμβατική προσέγγιση και ψάχναμε απλώς για σήματα καρκινικών κυττάρων, προσπαθώντας να καταλάβουμε από πού έρχονταν. Όμως ταυτόχρονα βλέπαμε σήματα από άλλα κύτταρα και συνειδητοποιήσαμε ότι αν ενοποιούσαμε τις δύο ομάδες σημάτων, θα μπορούσαμε στην πραγματικότητα να προσδιορίσουμε την παρουσία ή απουσία ενός όγκου και το πού αυτός αναπτύσσεται», ανέφερε ο Ζανγκ. Όπως είπε, προτού το τεστ αξιοποιηθεί στην κλινική πρακτική, πρέπει να βελτιωθεί σε συνεργασία με ογκολόγους.

Την πρώτη αιτία θανάτου σε παιδιά, εφήβους και νεαρούς ενήλικες αποτελεί ο καρκίνος, μετά τα ατυχήματα. Στην Ευρώπη, κάθε χρόνο καταγράφονται 15.000 νέες διαγνώσεις παιδιών μέχρι 15 χρονών, 20.000 σε έφηβους και νέους ενήλικες ηλικίας 15 μέχρι 24 χρονών. Υπολογίζεται ότι ένα παιδί κάθε 600 γεννήσεις θα αναπτύξει καρκίνο πριν τα 20ά του γενέθλια, ενώ κάθε μέρα 20 περίπου παιδιά και έφηβοι πεθαίνουν από καρκίνο. Τα παραπάνω στοιχεία έδωσαν χθες στη δημοσιότητα η «Φλόγα» και η Ελληνική Εταιρεία Παιδιατρικής Αιματολογίας / Ογκολογίας με αφορμή την Ημέρα Ενημέρωσης για τον Καρκίνο της παιδικής ηλικίας. Αναφερόμενη στα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι μικροί ασθενείς και οι οικογένειές τους, η πρόεδρος της Φλόγας Μαρία Τρυφωνίδη τόνισε πως πρέπει «να γίνουν προσλήψεις μονίμων ιατρών και παραϊατρικού προσωπικού - όχι επικουρικών, διευκόλυνση ιατρών και νοσηλευτών να παρακολουθούν τις εξελίξεις της ιατρικής με τη χρηματοδότηση συγγραμμάτων».

Αν κάθε φορά που εσείς ή κάποιο κοντινό σας πρόσωπο που βρίσκεται σε προχωρημένη ηλικία ξεχνάει που έβαλε τα κλειδιά ή τα γυαλιά του, αυτό δεν σημαίνει ότι πάσχει από Αλτσχάιμερ. Η έκπτωση της μνήμης σίγουρα αποτελεί την πιο κοινή ένδειξη της νόσου που διαταράσσει την καθημερινότητα. Υπάρχουν όμως και άλλα πρώιμα σημάδια που γίνονται πιο δύσκολα αντιληπτά και πρέπει να σας βάλουν σε υποψίες. Εάν παρατηρήσετε τα παρακάτω συμπτώματα σε κάποιο αγαπημένο σας πρόσωπο, πρέπει να επισκεφθείτε γιατρό προκειμένου να λάβετε σχετική βοήθεια ή να αποκλείσει άλλες πιθανές αιτίες. Απάθεια Ένας άνθρωπος που βρίσκεται στα αρχικά στάδια της νόσου Αλτσχάιμερ μπορεί να αρχίσει να αποσύρεται από κοινωνικές δραστηριότητες που μέχρι πρόσφατα τον έκαναν χαρούμενο, όπως η συναναστροφή με φίλους ή η ενασχόληση με τα εγγόνια του. Η απροθυμία για συμμετοχή σε δραστηριότητες μπορεί να αναπτυχθεί στους ασθενείς με Αλτσχάιμερ σε πολύ πρώιμα στάδια της νόσου. Έρευνα έχει δείξει ότι η αδιαφορία στα άτομα με ήπια νοητική εξασθένηση μπορεί να προβλέψει την εξέλιξη της νόσου. Αλλαγές στην προσωπική υγιεινή ή την εμφάνιση Η αδιαφορία και η απάθεια μπορεί να επηρεάσει και τις καθημερινές συνήθειες. Κάποιοι πάσχοντες από Αλτσχάιμερ μπορεί να φορούν τα ίδια ρούχα για πολλές μέρες ή ξαφνικά να σταματήσουν να κάνουν μπάνιο. Στα πρώτα στάδια της νόσου, όταν αρχίζει η απάθεια, το άτομο αμελεί την εμφάνισή του και αδιαφορεί για την εικόνα του. Ο ρόλος της οικογένειας είναι πολύ σημαντικός σε αυτή τη φάση, καθώς τα μέλη της θα παρατηρήσουν τις αλλαγές στη ρουτίνα του πάσχοντος. Άγχος και κατάθλιψη Οι άνθρωποι που διαπιστώνουν ότι έχουν αρχίσει να ξεχνάνε, γίνονται ανήσυχοι. Είναι πολύ πιθανό να επαναλαμβάνουν τις ίδιες ερωτήσεις σχετικά με απλά πράγματα (Πού πάμε; Τι κάνουμε; Πότε φεύγουμε;), επειδή τα έχουν ξεχάσει. Η αλλαγή περιβάλλοντος είναι επίσης κάτι που τους προκαλεί άγχος.Έρευνες έχουν δείξει ότι τα άτομα με κατάθλιψη διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο να εκδηλώσουν άνοια και Αλτσχάιμερ αργότερα. Δεν είναι απολύτως σαφές αν η κατάθλιψη προκαλεί άνοια ή αποτελεί αντίδραση στην πάθηση, γι’ αυτό χρειάζεται περισσότερη έρευνα. Αλλαγές στην όραση Όσοι είναι σε προχωρημένη ηλικία και στα πρώτα στάδια της νόσου μπορεί να ζητήσουν ιατρική βοήθεια για προβλήματα στην όρασή τους κατά την οδήγηση. Είναι όμως πιθανό το πρόβλημα να μην οφείλεται στην όραση, αλλά σε φθορά σημείων του εγκεφάλου λόγω του Αλτσχάιμερ. Οι αλλαγές στον εγκέφαλο μπορεί να οδηγήσουν ακόμη σε αλλαγές στην όσφρηση ή την ακοή.

Ο οργανισμός της γάτας είναι διαφορετικός και κάτι τέτοιο είναι απόλυτα λογικό. Υπάρχουν 3 τρόποι με τους οποίους μπορεί να κολλήσετε κάποια ασθένεια από άρρωστη γάτα: Ένα εύκολο συμπέρασμα από τα παραπάνω είναι ότι εάν δεν πλησιάζετε μια γάτα (και τα περιττώματα της φυσικά) δεν υπάρχει περίπτωση να κολλήσετε κάτι, οπότε οι ασθένειες δεν είναι δικαιολογία να μην φιλοξενήσετε κάποιον μαζί με το κατοικίδιό του στο σπίτι σας. Άμεση επαφή – Μύκητες ή μικρόβια από τη γούνα της γάτας Γρατσουνιές ή τσιμπήματα – Μικροοργανισμοί από τα νύχια ή το στόμα της γάτας Περιττώματα – Αυγά σκουληκιών ή παράσιτα που μολύνουν τα δάχτυλα ή το φαγητό. Παρακάτω ακολουθεί μια λίστα με τις περισσότερες γνωστές ασθένειες που μπορούν να μεταδοθούν στον άνθρωπο ή να τον επηρεάσουν: Λύσσα Η σοβαρότερη ασθένεια από όλες. Αν και στην Ελλάδα είναι πολύ σπάνια, (συναντάται κυρίως στη Νότια Αμερική, στην Αφρική και στο βόρειο τμήμα της Ασίας) εάν δαγκωθείτε από λυσσασμένο ζώο μπορεί να αποδειχτεί μοιραίο, αν δεν το φροντίσει άμεσα γιατρός. Ο ιός της λύσσας βρίσκεται στο σάλιο των μολυσμένων ζώων και μεταφέρεται μέσω δαγκώματος ή –σπανιότερα- από ανοιχτές πληγές που έγλυψε κάποιο μολυσμένο ζώο. Cat-scratch fever Πρόκειται για πολύ σπάνια ασθένεια, αλλά θα πρέπει να την έχετε υπόψιν σας. Τα συμπτώματα εμφανίζονται σε τρεις με δέκα μέρες μετά από μια δαγκωματιά ή γρατσουνιά από μολυσμένη γάτα και το κυριότερο σύμπτωμα είναι ένας πρησμένος λεμφικός αδένας κοντά στην περιοχή. Πιθανώς να υπάρξει πυρετός, πονοκέφαλος, κόπωση ή μειωμένη όρεξη. Στις περισσότερες περιπτώσεις ο άνθρωπος αναρρώνει μόνος του, το πολύ σε 2 μήνες, μετά από θεραπεία με παυσίπονα για τον πονοκέφαλο και τον πυρετό. Σε ορισμένες περιπτώσεις, εάν η μόλυνση είναι σοβαρή, πιθανόν να χρειαστεί αντιβίωση. Η ασθένεια σχεδόν ποτέ δεν προκαλεί μετέπειτα προβλήματα. Αξίζει να τονίσουμε ότι η γάτα δεν είναι άρρωστη και δεν παρουσιάζει συμπτώματα. Τοξοπλάσμωση Οι γάτες συχνά μεταφέρουν το πρωτόζωο Toxoplasmagondll. Αυτό είναι η αιτία της τοξοπλάσμωσης, μια μορφή του παράσιτου που είναι παρούσα στα περιττώματα της γάτας. Στις περισσότερες περιπτώσεις η μόλυνση προκαλεί ελάχιστα ή καθόλου συμπτώματα, αλλά αν μια γυναίκα είναι μολυσμένη κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, τα παράσιτα μέσω του πλακούντα θα έχουν πρόσβαση στο έμβρυο. Βέβαια, πλέον, όταν μια γυναίκα αποφασίσει να κάνει απογόνους πάντα ο ιατρικός έλεγχος περιλαμβάνει και το συγκεκριμένο πρωτόζωο και αν βρεθεί εφαρμόζεται η κατάλληλη –απλή- θεραπεία. Η τοξοπλάσμωση μεταφέρεται στους ανθρώπους μέσω κατάποσης περιττωμάτων της γάτας. Ο συνηθέστερος τρόπος μετάδοσης είναι να κολλήσουν στα νύχια του ανθρώπου σωματίδια από περιττώματα καθώς καθαρίζουν την τουαλέτα της γάτας (εκτός αν χρησιμοποιούν γάντια) ή να πέσει ένα σωματίδιο από περιττώματα στο φαγητό σας, από μια γάτα που της επιτρέπεται να ανεβαίνει σε τραπέζια και πιθανόν να έχει κολλήσει κάποιο μικρό κομματάκι στο πατουσάκι της. Σημαντικό είναι να αναφερθεί ότι το παράσιτο που προκαλεί τοξοπλάσμωση δεν μπορεί να επηρεάσει τους ανθρώπους, αν είναι έξω από τον οργανισμό της γάτας για τουλάχιστον 24 ώρες. Επίσης οι γάτες μπορούν να μεταφέρουν το παράσιτο μόλις 10 ημέρες μετά τη μόλυνση. Όπως καταλαβαίνετε λοιπόν, η τήρηση των στοιχειωδών κανόνων υγιεινής θα σας κρατήσει μακριά από την ασθένεια. Toxocariasis Η Toxocariasis δεν μεταφέρεται από άνθρωπο σε άνθρωπο. Ξεκινά όταν ένας άνθρωπος καταπιεί μολυσμένα αυγά. Αυτό μπορεί να συμβεί αν καταπιείτε βρωμιά από περιττώματα της γάτας με κάποιον από τους προαναφερθέντες τρόπους. Σε εξαιρετικά σπάνιες περιπτώσεις, μπορεί να προκαλέσει μείωση της όρασης ή ακόμα και τύφλωση. Αυτό είναι συχνότερο σε παιδιά που παίζουν σε άμμο -μολυσμένη από περιττώματα- γάτας. Ringworm Το Ringworm είναι εξαιρετικά μεταδοτικό και σχεδόν όλα τα θηλαστικά είναι ευπρόσβλητα σε αυτό. Ωστόσο είναι πολύ εύκολο να αντιμετωπιστεί. Το Ringworm συχνά είναι εύκολο να εντοπιστεί υπό υπεριώδη ακτινοβολία και ένα δείγμα από τα μαλλιά σας θα πρέπει να δίνεται στον κτηνίατρο για βιολογική καλλιέργεια. Εάν βρεθείτε θετικός, πρέπει να δίνετε εβδομαδιαία δείγματα κατά τη διάρκεια της θεραπείας. Hookworms Τα hookworms είναι εσωτερικά παράσιτα. Αυτά που προσβάλλουν τα αιλουροειδή είναι λιγότερο επιθετικοί «βρικόλακες» από αυτά που προσβάλλουν τα σκυλιά, καθώς αυτά που προσβάλλουν τις γάτες δεν επηρεάζουν τον άνθρωπο εσωτερικά. Ωστόσο μπορούν να προκαλέσουν δερματικά προβλήματα και αυτό δεν θα συμβεί αν τηρείτε τους βασικούς κανόνες υγιεινής. Μπορείτε να καταλάβετε ότι η γάτα σας έχει προσβληθεί από το παράσιτο εάν παρουσιάζει αναιμία, απώλεια τριχώματος και βάρους. Μικροοργανισμοί των αυτιών Εάν μείνουν χωρίς θεραπεία, μπορούν να προκαλέσουν βακτηριακές μολύνσεις και σε τραβηγμένες περιπτώσεις, ρήξη του τύμπανου προκαλώντας αποπληξία και κώφωση. Είναι η πιο συχνή αιτία μόλυνσης του εξωτερικού αυτιού της γάτας, ειδικά στα νεαρά γατάκια. Το συχνό ξύσιμο των αυτιών και το κούνημα του κεφαλιού πάνω κάτω, είναι τα πιο συχνά συμπτώματα. Οι μικροοργανισμοί αυτοί είναι πολύ μεταδοτικοί και μεταφέρονται εύκολα μεταξύ των γατών αλλά και από τις γάτες στον άνθρωπο, καθώς και σε άλλα ζώα. Ζουν στην επιφάνεια της επιδερμίδας του αυτιού και τρέφονται από τα υγρά και τα κομμάτια των ιστών του. Ticks Τα ticks είναι συγγενικά προς τις αράχνες παράσιτα που τρέφονται με αίμα. Ζουν βαθιά μέσα στην επιδερμίδα και είναι δύσκολο να αφαιρεθούν. Αν μέρος του παράσιτου μείνει στην επιδερμίδα, θα προκαλέσει περισσότερα προβλήματα. Ο πιο αποδοτικός τρόπος να αφαιρεθεί ένα τέτοιο παράσιτο είναι να αναισθητοποιηθεί με αλκοόλ. Έτσι θα χαλαρώσει τη λαβή του και θα μπορεί να αφαιρεθεί εύκολα με ένα τσιμπιδάκι. Συνήθως βρίσκονται στην εξοχή, σε λιβάδια που πέρασαν πρόβατα ή ακόμα και στον κήπο σας. Θα καταλάβετε ότι η γάτα σας πιθανόν να έχει τσιμπηθεί από ένα αν παρουσιάζει πυρετό, μείωση της όρεξης, ξαφνικούς πόνους στο σώμα ή στα πόδια, πρήξιμο στις αρθρώσεις, κατάθλιψη, λήθαργο, βήχα. Επικοινωνήστε με τον κτηνίατρο σας αμέσως. Αν αφαιρέσετε μερικά από τα παράσιτα, κρατήστε τα ώστε να τα εξετάσει και να καταλάβει σε ποιο είδος ανήκουν. Ψύλλοι Εάν η γάτα σας δεν έχει κάνει πρόσφατα αποπαρασίτωση, πιθανότατα θα έχει ψύλλους. Οι ψύλλοι πηδάνε στους ανθρώπους για να τραφούν, ειδικά σε ζεστό καιρό. Τα τσιμπήματα βρίσκονται συνήθως γύρω από τους αστραγάλους και γενικά στο χαμηλό τμήμα του ποδιού. Το συμπέρασμα από τα παραπάνω είναι ότι εάν τηρούνται οι βασικοί κανόνες υγιεινής (όπως για παράδειγμα πλύσιμο των χεριών μετά από το καθάρισμα της τουαλέτας της γάτας), εμβολιάζεται και αποπαρασιτώνεται όταν πρέπει, είναι αρκετά απίθανο να κολλήστε οποιαδήποτε μόλυνση από τη συμβίωση σας με τη γατούλα. Οι πιθανότητες μειώνονται ακόμη περισσότερο, αν η γάτα δεν βγαίνει από το σπίτι και κατά συνέπεια, δεν έρχεται σε επαφή με άλλα, πιθανώς μολυσμένα, ζώα.

Το καλύτερο αντίδοτο για όσους υποφέρουν από γενικευμένη κόπωση και εξάντληση λόγω του καρκίνου είναι η σωματική άσκηση σε συνδυασμό ίσως, με την ψυχοθεραπεία. Η άσκηση φέρνει καλύτερα αποτελέσματα σε σχέση με τα έξτρα φλιτζάνια καφέ, τον ύπνο ή τα φάρμακα, και γι' αυτό πρέπει να είναι το πρώτο πράγμα που συνιστούν οι γιατροί, σύμφωνα με μια νέα αμερικανική επιστημονική έρευνα. Οι ερευνητές, με επικεφαλής την αναπληρώτρια καθηγήτρια, Κάρεν Μούστιαν του Ιατρικού Κέντρου του Πανεπιστημίου του Ρότσεστερ της Νέας Υόρκης, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο αμερικανικό περιοδικό ογκολογίας "JAMA Oncology", μελέτησαν (μετα-ανάλυση) 113 τυχαιοποιημένες κλινικές δοκιμές, που αφορούσαν συνολικά πάνω από 11.500 ασθενείς, εκ των οποίων σχεδόν οι μισές ήσαν γυναίκες με καρκίνο του μαστού. Η σωματική εξάντληση είναι η συχνότερη παρενέργεια κατά την αντικαρκινική θεραπεία και μετά από αυτήν. Μπορεί να μειώσει την ικανότητα ενός ασθενούς να κάνει ολοκληρωμένα την θεραπεία του, μειώνοντας έτσι τις πιθανότητες επιβίωσής του, ενώ υποσκάπτει την ποιότητα της ζωής του, καθώς ο ασθενής δυσκολεύεται να πάρει μέρος σε διάφορες δραστηριότητες Διαφέρει από τη συνήθη χρόνια κόπωση, δεν ανακουφίζεται με την ανάπαυση ή τον ύπνο και μπορεί να διαρκέσει για μήνες ή και για χρόνια. Οι επιστήμονες θεωρούν πιθανό ότι προκαλείται από τη χρόνια φλεγμονή στον οργανισμό λόγω της νόσου και της θεραπείας. Η νέα μελέτη διαπίστωσε ότι η τόσο η αερόβια όσο η αναερόβια σωματική άσκηση -με ή χωρίς παράλληλη ψυχοθεραπεία- είναι πιο αποτελεσματική στο να μειωθεί η εξάντληση, σε σχέση με τις φαρμακευτικές παρεμβάσεις με φάρμακα, όπως το Ritalin ή το Modafinil. «Τα φάρμακα αυτά δεν “δουλεύουν” πολύ καλά, μολονότι συνταγογραφούνται συνεχώς. Οι καρκινοπαθείς ήδη παίρνουν πολλά φάρμακα και όλα έχουν κινδύνους και παρενέργειες, συνεπώς αν μπορεί κανείς να μειώσει τα φάρμακα, αυτό αποβαίνει σε όφελος των ασθενών», δήλωσε η Μούστιαν. Θετική επίδραση έχει από μόνη της και η ψυχολογική παρέμβαση, η οποία βοηθά τον ασθενή να προσαρμοσθεί στη νέα κατάστασή του και να αλλάξει την προσωπική συμπεριφορά του.

Ανεύρυσμα ονομάζεται η παθολογική αύξηση της διαμέτρου ενός αγγείου τουλάχιστον κατά 50%. Έτσι, για την κοιλιακή αορτή, όπου η φυσιολογική διάμετρος στους ενήλικες είναι περίπου 20 χιλιοστά, ως ανεύρυσμα θεωρείται κάθε διάταση πάνω από 30 χιλιοστά. Το ανεύρυσμα κοιλιακής αορτής (ΑΚΑ) είναι μια σχετικά συχνή και δυνητικά απειλητική για την ζωή πάθηση. Η πλέον τρομακτική και θορυβώδης επιπλοκή του ΑΚΑ είναι η ρήξη, η οποία συχνά οδηγεί και στον θάνατο του ασθενούς. Ενώ και τα μικρά ανευρύσματα μπορεί να οδηγηθούν σε ρήξη, μεγαλύτερος είναι ο κίνδυνος για τα μεγαλύτερα και γι’ αυτόν τον λόγο η πρώιμη και έγκαιρη διάγνωση και η κατάλληλη εκτίμηση των πιθανοτήτων ρήξης αποτελούν τα κλειδιά για την διαχείριση των ΑΚΑ. Επιδημιολογία Οι πιο πολλοί ασθενείς με ΑΚΑ αρχίζουν να αναπτύσσουν το ανεύρυσμά τους περίπου στην ηλικία των 55 ετών. Η πάθηση προκαλείται πιθανώς από πολλούς παράγοντες, έτσι το ανεύρυσμα θεωρείται αντίδραση του αγγειακού τοιχώματος σε διάφορες ασθένειες. Δεν είναι σπάνια πάθηση και τις περισσότερες φορές συνοδεύεται και από άλλες παθολογικές καταστάσεις, όπως η περιφερική αποφρακτική αρτηριοπάθεια, η στεφανιαία νόσος και διάφορες αναπνευστικές διαταραχές, όπως η αποφρακτική πνευμονοπάθεια. H πιθανότητα εμφάνισης του ΑΚΑ υπολογίζεται από 3 έως 117 στα 100.000 περιστατικά ανά έτος. Παρατηρείται εξαπλάσια πιθανότητα διάγνωσης ανευρύσματος σε συγγενείς πρώτου βαθμού ασθενούς με ΑΚΑ. Οι ασθενείς με μεγαλύτερο κίνδυνο εμφάνισης ΑΚΑ είναι οι άνδρες ηλικίας άνω των 50 ετών με ταυτόχρονο ή μη ιστορικό περιφερικής αγγειακής νόσου. Στις γυναίκες η εμφάνιση της νόσου καθυστερεί, έχοντας κατώτερο όριο εμφάνισης τα 60 έτη. Αιτιοπαθογένεια Η δημιουργία ενός ανευρύσματος κοιλιακής αορτής (ΑΚΑ) είναι στις περισσότερες περιπτώσεις μια εκφυλιστική διεργασία. Έρευνες έχουν δείξει ότι σε ασθενείς με ΑΚΑ υπάρχουν διαταραχές στην περιεκτικότητα του αρτηριακού τοιχώματος στις δομικές πρωτεΐνες ελαστίνη και κολλαγόνο. Δομικές και αιμοδυναμικές συνθήκες μοναδικές για την υπονεφρική αορτή μπορούν να εξηγήσουν την «προτίμηση» δημιουργίας ΑΚΑ σε αυτήν την ανατομική περιοχή, αλλά η στρατολόγηση των φλεγμονωδών κυττάρων στον έσω ελαστικό και τον έξω χιτώνα της αορτής φαίνεται να αποτελεί πρώιμο και καθοριστικό παθοφυσιολογικό γεγονός για την δημιουργία του ΑΚΑ. Παράγοντες κινδύνου Η ανευρυσματική νόσος είναι πιθανώς πολυπαραγοντική. Παράγοντες κινδύνου που σχετίζονται με την εμφάνιση του ΑΚΑ είναι η κληρονομικότητα, η αυξανόμενη ηλικία, το φύλο, το κάπνισμα, η υπέρταση, η δυσλιπιδαιμία και η χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια. Συμπτώματα - Επιπλοκές Τα ανευρύσματα της κοιλιακής αορτής είναι συνήθως ασυμπτωματικά. Ένα αυξανόμενο σε διάμετρο ανεύρυσμα με πιθανότητα ρήξης ή ένα ραγέν ανεύρυσμα εμφανίζεται με αιφνίδιας έναρξης άλγος (συνεχές ή κωλικοειδές) στην οσφυική ή κοιλιακή χώρα που μπορεί να ακτινοβολεί στους γλουτούς, στις βουβώνες, στο όσχεο ή στους όρχεις, λιποθυμικό επεισόδιο και ταχεία κυκλοφορική κατάρριψη του ασθενούς. Οι συχνότερες επιπλοκές είναι η ρήξη (5-10/100.000 άτομα), τα θρομβοεμβολικά επεισόδια και η πίεση των παρακείμενων ιστών. Ο ρυθμός αύξησης του ανευρύσματος καθώς και η διάμετρός του αποτελούν βασικό κριτήριο για τον κίνδυνο ρήξης του ανευρύσματος. Συγκεκριμένα, υψηλής επικινδυνότητας θεωρούνται αυτά που έχουν διάμετρο μεγαλύτερη και μεγάλο ρυθμό αύξησης. Διάγνωση - Κλινική εξέταση - Έγχρωμο υπερηχογράφημα αορτής (πρώτη εξέταση που πρέπει να γίνεται και η εξέταση για την παρακολούθηση μικρών ΑΚΑ) - Υπολογιστική τομογραφία άνω και κάτω κοιλίας - Αγγειογραφία (μετά τη διάγνωση για καθορισμό τεχνικών λεπτομερειών της επέμβασης όπου απαιτείται) Αντιμετώπιση Οι δύο κύριες επιλογές να αντιμετωπιστεί το ΑΚΑ είναι: (1) ανοικτή χειρουργική επέμβαση ή (2) ενδαγγειακή αποκατάσταση του ανευρύσματος. Και οι δύο επιλογές είναι δυνατό να χρησιμοποιηθούν τόσο στην περίπτωση που το ΑΚΑ έχει υποστεί ρήξη όσο και στην εκλεκτική αντιμετώπιση, αν και η μέχρι σήμερα εμπειρία σε ενδαγγειακή αποκατάσταση του ανευρύσματος (EVAR) στην περίπτωση της ρήξης είναι περιορισμένη. Η τελική απόφαση για την επιλογή της κατάλληλης για κάθε ασθενή μεθόδου ανήκει στον ειδικό αγγειοχειρουργό, μετά από αναλυτική ενημέρωση του ασθενούς για τα μειονεκτήματα και τα πλεονεκτήματα της κάθε μεθόδου. Πηγή κειμένου: Ελληνική Αγγειολογική Εταιρεία

Το σύμπτωμα-κλειδί της σκωληκοειδίτιδας είναι ο πόνος χαμηλά και δεξιά στην κοιλιακή χώρα, δεν είναι όμως το μοναδικό που θα πρέπει να σας κινητοποιήσει να επισκεφτείτε άμεσα το πλησιέστερο νοσοκομείο. Όσο νωρίτερα εντοπιστεί η φλεγμονή της σκωληκοειδούς απόφυσης τόσο ευκολότερα αντιμετωπίζεται και μάλιστα σε αρκετές περιπτώσεις μόνο με αντιβιοτικά, χωρίς να απαιτείται χειρουργική επέμβαση. Φροντίστε λοιπόν να αναγνωρίσετε σωστά τα παρακάτω τέσσερα συμπτώματα ως ενδεικτικά της σκωληκοειδίτιδας ώστε να λάβετε όσο το δυνατόν πιο άμεσα την απαραίτητη ιατρική βοήθεια. 1. Απώλεια όρεξης Η αδικαιολόγητη απώλεια της όρεξης είναι πολύ χαρακτηριστική στους ασθενείς με σκωληκοειδίτιδα. Η απώλεια όρεξης εκδηλώνεται σε ποσοστό 74-78% των περιστατικών σκωληκοειδίτιδας. 2. Ναυτία και τάση προς έμετο Η ναυτία και η τάση προς έμετο σε περίπτωση σκωληκοειδίτιδας εκδηλώνονται συνήθως μετά από μια κρίση έντονου πόνου. 3. Δυσκοιλιότητα ή διάρροια Μια λοίμωξη ή φλεγμονή σε οποιοδήποτε τμήμα της γαστρεντερικής οδού αναπόφευκτα εμποδίζει την ομαλή πέψη. Δεν αποκλείεται λοιπόν η σκωληκοειδίτιδα να οδηγήσει σε επεισόδιο δυσκοιλιότητας ή διάρροιας, το οποίο μάλιστα μπορεί να συνοδεύεται από εμφανές πρήξιμο στην κοιλιά. 4. Πυρετός Ο πυρετός είναι ένα γενικό σύμπτωμα που υποδηλώνει ότι έχει διαταραχθεί η ομαλή λειτουργία κάποιου οργάνου ή συστήματος του οργανισμού. Ο πυρετός λόγω σκωληκοειδίτιδας εκδηλώνεται όταν η φλεγμονή έχει μείνει αδιάγνωστη για αρκετές ημέρες και κυμαίνεται από 37,2-38,3 βαθμούς Κελσίου.