Η πρόταση για καθορισμό ανώτατου ορίου 20 ανά τμήμα στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση από το σχολικό έτος 2026-2027 επαναφέρει στο προσκήνιο τη συζήτηση για την ποιότητα της εκπαιδευτικής διαδικασίας και τις πραγματικές προτεραιότητες της εκπαιδευτικής πολιτικής.

Το ζήτημα θέτει δημόσια ο πρόεδρος της Πανελλήνιας Επιστημονικής Ένωσης Διευθυντών και Διευθυντριών Μονάδων Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης, Τηλέμαχος Κουντούρης, υποστηρίζοντας ότι πρόκειται για μια ρεαλιστική και άμεσα εφαρμόσιμη πρόταση χωρίς επιπλέον δημοσιονομικό κόστος.

Σύμφωνα με τον ίδιο, η μείωση του αριθμού μαθητών ανά τμήμα δεν αποτελεί συντεχνιακό αίτημα, αλλά παιδαγωγική αναγκαιότητα που συνδέεται άμεσα με την ποιότητα της διδασκαλίας, την αποτελεσματική στήριξη των μαθητών και τη βελτίωση του σχολικού περιβάλλοντος. Θέτοντας ευθέως το ερώτημα γιατί η Πολιτεία δεν προχωρά στην υλοποίηση της πρότασης, επισημαίνει ότι η επιλογή αυτή αντανακλά τις πραγματικές προτεραιότητες για το μέλλον της δημόσιας εκπαίδευσης.

Αναλυτικά το κείμενό του:

Γιατί η Πολιτεία δεν υλοποιεί την ρεαλιστική και εφαρμόσιμη πρόταση της Ένωσης Διευθυντών/ντριών για μέγιστο αριθμό 20 μαθητών/τριών ανά τμήμα στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση, από το σχολικό έτος 2026-2027;

Η πρόταση της Ένωσης Διευθυντών/ντριών για μέγιστο αριθμό 20 μαθητών/τριών ανά τμήμα στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση από το σχολικό έτος 2026-2027 δεν αποτελεί ένα συντεχνιακό αίτημα· αποτελεί μια ρεαλιστική, παιδαγωγικά τεκμηριωμένη και διοικητικά εφαρμόσιμη επιλογή. Και μάλιστα, χωρίς δημοσιονομικό κόστος, εφόσον υπάρξει σωστή διαχείριση του μαθητικού δυναμικού.

Σχολεία: Γιατί δεν προχωρά η μείωση των μαθητών ανά τάξη στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση;

ΔΕΙΤΕ 

Το ερώτημα λοιπόν είναι πολιτικό: γιατί δεν υλοποιείται;

Η διεθνής παιδαγωγική εμπειρία δείχνει ότι μικρότερα τμήματα:

ενισχύουν την εξατομικευμένη διδασκαλία,
μειώνουν τις εντάσεις και τα φαινόμενα παραβατικότητας,
στηρίζουν ουσιαστικά μαθητές με μαθησιακές δυσκολίες,
ενδυναμώνουν τη σχέση εμπιστοσύνης εκπαιδευτικού–μαθητή.

Στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση, όπου θεμελιώνονται δεξιότητες και στάσεις ζωής, η ποιότητα της αλληλεπίδρασης είναι καθοριστική.
Δεν είναι πολυτέλεια — είναι προϋπόθεση.

Η Ένωση Διευθυντών/ντριών δεν ζητά προνόμια.
Ζητά συνθήκες που επιτρέπουν στους εκπαιδευτικούς να κάνουν σωστά τη δουλειά τους.

Η υιοθέτηση του ανώτατου ορίου των 20 μαθητών/τριών δεν είναι απλώς οργανωτική ρύθμιση.
Είναι δήλωση προτεραιότητας.

ΔΕΙΤΕ 

Και το ερώτημα παραμένει:
Θέλουμε ποιοτική Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση στην πράξη ή μόνο στα χαρτιά;