Το δημοκρατικό σχολείο παρεξηγείται συχνά ως «χαλαρό» σχολείο. Όμως η δημοκρατία δεν ταυτίζεται με την ασυδοσία· αντίθετα, προϋποθέτει κανόνες, όρια και ευθύνες.
Το παιδί είναι μικρό, ευάλωτο, συχνά χωρίς ισχυρή φωνή· γι’ αυτό και μπορεί εύκολα να καταστεί θύμα ποικίλων καταστάσεων. Για τον λόγο αυτό, η ανάδειξη και η κατοχύρωση των δικαιωμάτων του αποτελεί αναγκαία προϋπόθεση για την προστασία και την ευημερία του. Τα δικαιώματα δεν είναι απλώς θεωρητικές διακηρύξεις· οφείλουν να λειτουργούν ως πρακτικά εργαλεία ασφάλειας, […]
• «Τον Όργουελ τον φόβιζαν οι άνθρωποι που θα απαγόρευαν τα βιβλία.
• Τον Χάξλεϊ τον φόβιζε το γεγονός ότι δεν θα υπήρχε λόγος να απαγορευτεί ένα βιβλίο, γιατί δεν θα βρισκόταν άνθρωπος πρόθυμος να διαβάσει.
Το τελευταίο διάστημα αρχίζει πάλι και εμφανίζεται έντονα το φαινόμενο της συχνής και εύκολης διακοπής της δια ζώσης λειτουργίας των σχολικών μονάδων και η εφαρμογή τηλεκπαίδευσης.
Η συζήτηση γύρω από τα όρια της παιδαγωγικής πράξης επανέρχεται στο προσκήνιο, καθώς ολοένα και περισσότερα περιστατικά δείχνουν ότι οι εκπαιδευτικοί βρίσκονται αντιμέτωποι με αδικαιολόγητες πιέσεις και καχυποψία για τον τρόπο άσκησης του έργου τους.
Όλα τα σχολεία και τα πανεπιστήμια, όλα τα εκπαιδευτικά συστήματα όπου γης και όπου χρόνου, όλα τα εκπαιδευτικά κέντρα και οι σχολές κάθε είδους στα βιβλία στηρίχτηκαν, με αυτά υπηρέτησαν την αποστολή τους, με αυτά υπήρξαν!
Φέτος τον Νοέμβριο συμπληρώνονται εκατό χρόνια από την κλιμάκωση της έντασης των επεισοδίων στην ελληνική εκπαιδευτική κοινότητα το 1925. Γράφει ο ΧΡΗΣΤΟΣ ΣΤΡΥΦΤΟΣ – ΙΣΤΟΡΙΚΟΣ Βρισκόμαστε σε μια ταλαιπωρημένη Ελλάδα σε στρατιωτικό, πολιτικό, κοινωνικό και οικονομικό επίπεδο, η οποία σταδιακά προσπαθεί να ορθοποδήσει έπειτα της τραγωδίας της Μικρασιατικής Καταστροφής. Ήδη μετά το 1922 είναι εμφανής […]
Ο δάσκαλος στην Ελλάδα του 2025 λειτουργεί μέσα σε ένα περιβάλλον ακραίας πίεσης, όπου η επιθετικότητα των γονιών, το κενό εξουσίας και η απουσία κρατικής προστασίας μετατρέπουν τη διδασκαλία σε καθημερινή μάχη επιβίωσης.
Η εξέγερση του Πολυτεχνείου στις 17 Νοεμβρίου 1973 υπήρξε μείζον ιστορικό γεγονός για τη σύγχρονη ιστορία της Ελλάδας. Αναμφισβήτητα ήταν κυρίως μια εξέγερση της φοιτητικής νεολαίας ενάντια στην τυραννία.
Η συζήτηση γύρω από την Τεχνητή Νοημοσύνη αποκτά όλο και μεγαλύτερο βάρος, όχι μόνο ως τεχνολογικό φαινόμενο, αλλά ως βαθιά πολιτικό ζήτημα που αγγίζει τον πυρήνα της δημοκρατίας μας.
Η Ελλάδα των μεταλλίων στην Κορέα, τα παιδιά που συγκίνησαν τον Πρωθυπουργό και η φετινή απειλή της «απουσίας» Πέρσι, η Εθνική Ομάδα Ρομποτικής της Ελλάδας έγραψε ιστορία. Σε έναν από τους πιο δύσκολους διεθνείς διαγωνισμούς παγκοσμίως, την 26η Ολυμπιάδα Ρομποτικής (IROC 2024) στην Κορέα, τα ελληνικά παιδιά αντιμετώπισαν ομάδες από όλο τον κόσμο, αρκετές εκ […]
Η ειρήνη και η ευημερία είναι οι ύψιστοι σκοποί κάθε κράτους και κάθε κοινωνίας. Αλλά η προαγωγή τους, η κατάκτησή τους και η διατήρησή τους δεν είναι εύκολη υπόθεση.
Παρακολουθούμε ένα θέατρο του παραλόγου. Σε ένα μείζον και ιστορικής σημασίας εκπαιδευτικό, κοινωνικό και πολιτικό ζήτημα, αυτό της Τεχνητής Νοημοσύνης (ΤΝ), η κυβέρνηση της Ν.Δ. και η ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας προχωρούν χωρίς κανένα συγκροτημένο σχέδιο αλλά μόνο με σπασμωδικές και χωρίς ουσία κινήσεις και χωρίς να ανοίξει σχετικό διάλογο με την εκπαιδευτική κοινότητα, με […]
Ο εκπαιδευτικός Χρήστος Μπλέτσας καταγγέλλει παραπληροφόρηση για περιστατικό σε Δημοτικό Σχολείο ενόψει της παρέλασης της 28ης Οκτωβρίου, τονίζοντας ότι δεν υπήρξε ρατσισμός αλλά άγνοια των κανονισμών.
Ας το παραδεχτούμε, γιατί είναι προτιμότερο για τη συνέχεια. Η εκπαίδευση βρίσκεται σε αμηχανία. Δεν υπάρχει ένα βασικό σχέδιο για το πως διαμορφώνονται σήμερα οι εκπαιδευτικές πολιτικές, για το πως οργανώνονται τα εκπαιδευτικά συστήματα, για το ποιο πρέπει να είναι το περιεχόμενο της θεσμικής Γνώσης και η δομή και η λειτουργία του σχολείου.
Η Κατερίνα είναι μαθήτρια στην Δ’ τάξη του Δημοτικού . Είναι πρωί… Μόλις έφτασε στο σχολείο κι αντί να πάει να παίξει ή να κουβεντιάσει με τις φίλες της κάθεται στο παγκάκι και ανοίγει βιαστικά την τσάντα της.
Πολλοί πιστεύουν ότι η διδασκαλία είναι μία απλή αναμετάδοση κεκτημένης γνώσης. Πόσο έξω πέφτουν. Είναι μάχη εναντίον του απρόβλεπτου. Μία παράσταση χωρίς σενάριο, σκηνοθεσία και κείμενα.
Του Νίκου Τσούλια Η UNESCO, που προωθεί εδώ και πολλές δεκαετίες εκ μέρους του ΟΗΕ, τη συνεργασία στην εκπαίδευση, στην επιστήμη, στον πολιτισμό και στην επικοινωνία με σκοπό την ενίσχυση της ειρήνης παγκοσμίως, αναδεικνύει και εφέτος τον καθοριστικό για τις σύγχρονες κοινωνίες ρόλο των εκπαιδευτικών. Σε κοινό μήνυμα της κας Audrey Azoulay, Γενικής Διευθύντριας της […]