Η Μεγάλη Εβδομάδα του Γκάτσου

Οι «Μέρες Επιταφίου» ήταν μια παραγγελία του Μάνου Χατζιδάκι για να έγραφε εκείνος μουσική πάνω στους στίχους του Νίκου Γκάτσου και να παρουσίαζε, με την Ορχήστρα των Χρωμάτων, ένα έργο κατάλληλο για τη Μεγάλη Εβδομάδα (1990). Κάτι που, τελικά, δεν πραγματοποιήθηκε.—Μεγάλη ΔευτέραΠερίμενέ με μάνα μου περίμενέ με ακόμαώσπου να φτάσει η άνοιξη στο παγωμένο χώμα.Περίμενέ με μάνα μου σαν το πουλί του νότουπου σμίγει μάτι και φτερό να βρει τον ουρανό του.Περίμενέ με μάνα μου κάποια Παρασκευή σουστην πύλη του παράδεισου στο φρέαρ της αβύσσου.Μεγάλη ΤρίτηΚάτω απ’ τα λάβαρα της Ρώμηςστην τέντα της Μαγδαληνήςεσύ πατέρας της συγγνώμηςκι εμείς παιδιά της ηδονής.Βραχνή ακούστηκε η κραυγήστα καπηλειά της πολιτείαςεσύ αμνίον για σφαγήκι εμείς κριοί της αμαρτίας.Δε σε πτοήσαν οι Πιλάτοιούτ’ ο καιρός που ειν΄ εγγύςεσύ στων ουρανών τα πλάτηκι εμείς παρείσακτοι της γης.Μεγάλη ΤετάρτηΤετάρτη των τεφρών και των παθώνο θάνατος δεν έχει παρελθόν.Τετάρτη των ψυχών και των αγγέλωνο θάνατος δεν έχει ούτε μέλλον.Του σύμπαντος ηχεί το εκκρεμέςξυπνήστε ν’ αποδώσουμε τιμές.Φανήκαν οι ουράνιοι στρατηλάτεςσα σκοτεινού Ρουβίκωνα Γαλάτες.Της γης αναθαρρήσαν οι πληγές.Πότε θ’ ανάψει ο ήλιος πυρκαγιέςνα κάψουν το παλάτι του Ηρώδηκαι τ’ άνθος του κακού να γίνει ρόδι.Μεγάλη ΠέμπτηΑυτός που κρέμασε τον ήλιοστο μεσοδόκι τ’ ουρανούκρέμεται σήμερα σε ξύλοίλεως Κύριε γενού!Και στ’ ασπαλάθια της ερήμουμια μάνα φώναξε: «παιδί μου»!Με του Απριλιού τ’ αρχαία μάγιαμε των δαιμόνων το φιλίμπήκε στο σπίτι κουκουβάγιαμπήκε κοράκι στην αυλή.Κι όλα τ‘ αγρίμια στο λαγκάδιπήραν το δρόμο για τον Άδη.Θα ξανασπείρει καλοκαίριαστην άγρια παγωνιά του νουαυτός που κάρφωσε τ’ αστέριαστην άγια σκέπη τ’ ουρανού.Κι εγώ κι εσύ κι εμείς κι οι άλλοιθα γεννηθούμε τότε πάλι.Μεγάλη ΠαρασκευήΒαριά τα βήματά μου σέρνωστο φως της μέρας το θαμπόκρίνα της άνοιξης σου φέρνωκαι στο σταυρό σου τ’ ακουμπώφίλε δακρυοπότιστετων πρωτίστων πρώτιστε.των πρωτίστων πρώτιστε.Άρρωστος κύλησε ο αιώναςκι ο ήλιος βγαίνει μισερόςσαν το φτερό της χελιδόναςπου το σακάτεψε ο καιρόςφίλε τρισμακάριστετων αρίστων άριστε.των αρίστων άριστε.Σήμερα ο Άδης ηνεώχθηγεφύρι εγίνη ο Γολγοθάςκαι στου θανάτου εσύ την όχθηάφατο δρόμο ακολουθάςέγγιστε κι ανέγγιστετων μεγίστων μέγιστε.των μεγίστων μέγιστε.Μέγα ΣάββατονΌλα στερέψαν σιγά σιγά.Τα περιστέρια πετούν αργάσε λίμνες άνυδρες βάλτους υγρούςσε διψασμένους κήπους κι αγρούς.Πίσω απ’ τους λόφους τους χαμηλούςμε τους προφήτες και τους τρελούςστέκουν παράμερα τρία παιδιάσα γλαροπούλια στην αμμουδιά.Μες στων καιρών την ανημποριάδιώξε το γρέγο και το βοριάκαι ξαναγύρισε ήλιε στη γημε του θριάμβου σου την κραυγή.http://antikleidi.com