Από την τάξη στην εστίαση: Η σκληρή πραγματικότητα των αναπληρωτών εκπαιδευτικών – Δεύτερη δουλειά αντί για διακοπές

Η ολοκλήρωση της σχολικής χρονιάς δεν σηματοδοτεί για χιλιάδες εκπαιδευτικούς μια περίοδο ξεκούρασης, αλλά την έναρξη ενός νέου κύκλου επαγγελματικής ανασφάλειας. Αντί για διακοπές, πολλοί στρέφονται σε εποχικές ή παράλληλες εργασίες προκειμένου να εξασφαλίσουν το απαραίτητο εισόδημα μέχρι τις νέες προσλήψεις του Σεπτεμβρίου.

Οι μαρτυρίες αναπληρωτών αποτυπώνουν μια καθημερινότητα που χαρακτηρίζεται από οικονομική πίεση, συνεχείς μετακινήσεις και αβεβαιότητα για το μέλλον. Για αρκετούς, η δεύτερη ή ακόμη και η τρίτη εργασία δεν αποτελεί πλέον προσωρινή λύση του καλοκαιριού, αλλά σταθερόβήμα στοιχείο της ζωής τους, σύμφωνα με όσα λένε στο Βήμα.

Το καλοκαίρι φέρνει νέα εργασία αντί για ξεκούραση

Ο 29χρονος Γιάννης Σεμερτζίδης, αναπληρωτής εκπαιδευτικός ειδικής αγωγής στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση, λίγες ημέρες μετά τη λήξη των μαθημάτων άφησε τη σχολική αίθουσα και ξεκίνησε να εργάζεται σε κατάστημα εστίασης. Όπως περιγράφει στο Βήμα, το επίδομα ανεργίας δεν επαρκεί για να καλύψει τις βασικές υποχρεώσεις, όπως το ενοίκιο, οι λογαριασμοί και τα καθημερινά έξοδα.

Η Κομισιόν παραπέμπει την Ελλάδα στο Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τους αναπληρωτές εκπαιδευτικούς- Οι λόγοι

Παρότι αγαπά το επάγγελμά του και τη δουλειά με τα παιδιά, αναφέρει ότι μέσα στα τέσσερα χρόνια ως αναπληρωτής έχει βρεθεί πολλές φορές να σκέφτεται ακόμη και την αποχώρησή του από την εκπαίδευση. Αν επιστρέψει τον Σεπτέμβριο στα σχολεία, αυτό θα γίνει μόνο εφόσον προσληφθεί από την πρώτη φάση και πιθανότατα σε διαφορετική σχολική μονάδα από εκείνη της προηγούμενης χρονιάς.

Η δεύτερη δουλειά γίνεται μέρος της καθημερινότητας

Η ανάγκη συμπληρωματικού εισοδήματος δεν περιορίζεται στους θερινούς μήνες. Σύμφωνα με τις εμπειρίες αναπληρωτών, για αρκετούς η δεύτερη ή και η τρίτη εργασία συνεχίζεται και κατά τη διάρκεια της σχολικής χρονιάς.

Καθηγητές για παραπομπή της Ελλάδας στο ΔΕΕ: Μαζικοί μόνιμοι διορισμοί και τέλος στην εργασιακή ομηρία των αναπληρωτών

Η Γεωργία Χασιώτη, αναπληρώτρια τα τελευταία οκτώ χρόνια στη Θεσσαλονίκη, αναφέρει ότι μετά το σχολείο ακολουθούν ιδιαίτερα μαθήματα ή μουσικές εμφανίσεις. Όπως εξηγεί, επιλέγει πλέον να δηλώνει σχολεία κοντά στον τόπο κατοικίας της, καθώς οι τοποθετήσεις σε απομακρυσμένες περιοχές συνοδεύονται από σημαντικές δυσκολίες, ενώ οι σχετικές ανακοινώσεις γίνονται συχνά μόλις δύο ημέρες πριν από την ανάληψη υπηρεσίας.

Ιδιαίτερα δύσκολη χαρακτηρίζει την κατάσταση στα νησιά, όπου, όπως λέει, υπάρχουν περιπτώσεις αναπληρωτών που αναγκάζονται να εγκαταλείψουν τα καταλύματά τους πριν ακόμη ολοκληρωθεί η σύμβασή τους, με ορισμένους να διαμένουν προσωρινά ακόμη και σε σκηνές ή μέσα στα αυτοκίνητά τους.

Όταν η εγκυμοσύνη συναντά την εργασιακή επισφάλεια

Πέρα από τις οικονομικές δυσκολίες, οι αναπληρωτές περιγράφουν και προβλήματα που σχετίζονται με τις ιδιαίτερες συνθήκες της εργασίας τους. Η Χριστίνα Μ., η οποία έγινε μητέρα πριν από τρεις μήνες, εξηγεί ότι κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης της εργαζόταν σε νησί χωρίς μόνιμο γυναικολόγο.

Για κάθε απαραίτητο ιατρικό έλεγχο έπρεπε να μετακινείται στην πλησιέστερη πόλη, διαδικασία που απαιτούσε τουλάχιστον δύο ημέρες άδειας λόγω των ακτοπλοϊκών δρομολογίων. Όπως αναφέρει, της προτάθηκε να χρησιμοποιεί αναρρωτική άδεια προκειμένου να πραγματοποιεί τις εξετάσεις της.

Η ίδια επισημαίνει ακόμη ότι, λόγω της ειδικής άδειας πριν και μετά τον τοκετό, έμεινε για περίπου τέσσερις μήνες χωρίς ασφαλιστικά ένσημα, γεγονός που είχε ως αποτέλεσμα να μην πληροί τις προϋποθέσεις για τη λήψη επιδόματος ανεργίας το φετινό καλοκαίρι. Παράλληλα, εκφράζει την ανησυχία της για τη νέα σχολική χρονιά, καθώς αν δεν εξασφαλιστεί θέση σε βρεφονηπιακό σταθμό για το παιδί της, ενδέχεται να μην μπορεί να δηλώσει απομακρυσμένες περιοχές και να μείνει χωρίς εργασία.

Πτυχία, μετακινήσεις και διαρκής αβεβαιότητα

Η Μαριάνθη Β., αναπληρώτρια ειδικής αγωγής τα τελευταία τέσσερα χρόνια, περιγράφει ότι το καλοκαίρι δεν αποτελεί περίοδο ανάπαυσης αλλά μετάβαση σε εργασία στον χώρο της εστίασης. Όπως τονίζει, τα έξοδα συνεχίζονται ακόμη και όταν τα σχολεία κλείνουν, ενώ ο χρόνος για πραγματική ξεκούραση είναι ελάχιστος.

Η ίδια σημειώνει ότι πολλοί εκπαιδευτικοί αποκτούν πτυχία, μεταπτυχιακά, διδακτορικά και ξένες γλώσσες, αλλά τελικά αναγκάζονται να εργαστούν ως σερβιτόροι για να εξασφαλίσουν τα προς το ζην.

Ένας κύκλος που επαναλαμβάνεται κάθε χρόνο

Για τους αναπληρωτές εκπαιδευτικούς, η λήξη της σχολικής χρονιάς σηματοδοτεί την έναρξη μιας ακόμη περιόδου αβεβαιότητας. Μέχρι να γίνουν οι νέες προσλήψεις, πολλοί αναζητούν προσωρινή εργασία για να καλύψουν τις οικονομικές τους υποχρεώσεις.

Με την επιστροφή του Σεπτεμβρίου ακολουθούν νέες τοποθετήσεις, μετακομίσεις και αλλαγές σχολικών μονάδων, με την καθημερινότητα των αναπληρωτών να παραμένει συνδεδεμένη με την ανασφάλεια τόσο ως προς την εργασία όσο και ως προς τις συνθήκες διαβίωσής τους.