Πίνακας περιεχομένων

Η διαδοχική ασφάλιση και ο υπολογισμός για να βγεί ένας εργαζόμενος στην , παραμένει ένα σύνθετο αλλά κρίσιμο ζήτημα για χιλιάδες ασφαλισμένους που έχουν απασχοληθεί σε περισσότερους από έναν πρώην ασφαλιστικούς φορείς. Το πλαίσιο που εφαρμόζεται σήμερα έχει διαμορφωθεί κυρίως από τον νόμο 4670/2020, ο οποίος αντικατέστησε το παλαιότερο άρθρο 19 του νόμου 4387/2016, και εξακολουθεί να ισχύει έως και το 2025. Δείτε αναλυτικά στο

Το άρθρο 26 του ν. 4670/2020 τέθηκε σε ισχύ από τις 28 Φεβρουαρίου 2020 και αποτελεί σήμερα τη βάση για τον τρόπο υπολογισμού και εξέτασης αιτήσεων που εμπίπτουν στο καθεστώς της διαδοχικής ασφάλισης. Ορίζεται ρητά ότι οι διατάξεις του ισχύουν αναδρομικά για όλες τις αιτήσεις που κατατέθηκαν μετά τις 13 Μαΐου 2016, ημερομηνία έναρξης εφαρμογής του νόμου 4387/2016.

Σύμφωνα με την εγκύκλιο 50/2020 του, που εξειδικεύει τη νέα διαδικασία, για την απονομή σύνταξης με διαδοχική ασφάλιση, υπεύθυνος για την εξέταση του αιτήματος είναι αρχικά ο τελευταίος πρώην ασφαλιστικός φορέας στον οποίο υπαγόταν ο ασφαλισμένος. Εφόσον σε αυτόν δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις, το αίτημα μεταφέρεται στον προηγούμενο φορέα, με κριτήριο τον μεγαλύτερο χρόνο ασφάλισης.

Δείτε 

Εναλλακτικές επιλογές για θεμελίωση συνταξιοδοτικού δικαιώματος

Ιδιαίτερη σημασία δίνεται και στην περίπτωση που ο ασφαλισμένος έχει συμπληρώσει το 67ο έτος της ηλικίας του και έχει πραγματοποιήσει τουλάχιστον 15 έτη ασφάλισης. Σε αυτές τις περιπτώσεις, η αίτηση μπορεί να εξεταστεί αποκλειστικά από τον τελευταίο φορέα, ακόμη κι αν δεν πληρούνται πλήρως οι λοιπές προϋποθέσεις. Αυτό διευκολύνει σημαντικά ασφαλισμένους με σποραδικό ή διακεκομμένο ασφαλιστικό ιστορικό σε διάφορα ταμεία.

Επιπλέον, σύμφωνα με νεότερη διευκρίνιση που δόθηκε με εγκύκλιο στις 21 Ιανουαρίου 2025 (αρ. πρωτ. 83427), για τους ασφαλισμένους που υπήχθησαν για πρώτη φορά στην ασφάλιση μετά την 1η Ιανουαρίου 1993 – τους λεγόμενους «νέους ασφαλισμένους» – η μεταφορά του αιτήματος σε προηγούμενο φορέα είναι δυνατή μόνο εφόσον ο αιτών έχει συμπληρώσει το 62ο έτος της ηλικίας του.

Τι ισχύει για τον παράλληλο χρόνο ασφάλισης

Στο νέο καθεστώς ενσωματώνεται και ο τρόπος αντιμετώπισης του παράλληλου χρόνου ασφάλισης. Ο χρόνος ασφάλισης μετά την 1η Ιανουαρίου 2017 θεωρείται ενιαίος και δεν απαιτείται επιλογή ανάμεσα σε ταμεία. Ωστόσο, για τον παράλληλο χρόνο έως τις 31 Δεκεμβρίου 2016, ο ασφαλισμένος έχει δύο επιλογές: είτε να τον χρησιμοποιήσει για θεμελίωση του συνταξιοδοτικού του δικαιώματος είτε να τον αξιοποιήσει ως χρόνο προσαύξησης της σύνταξης, με εφαρμογή ειδικού ποσοστού αναπλήρωσης (0,075% ανά μήνα εισφορών).

ΕΦΚΑ: Τι ισχύει για τη διαδοχική ασφάλιση

Η δυνατότητα επιλογής αυτής της προσαύξησης δίνει κίνητρο σε πολλούς ασφαλισμένους να δηλώσουν και να αξιοποιήσουν παλαιότερους παράλληλους χρόνους που ενδεχομένως δεν είχαν λάβει υπόψη τους σε προηγούμενες αιτήσεις.

Μέχρι και σήμερα η βασική αρχιτεκτονική του άρθρου 26 του ν. 4670/2020 παραμένει σε ισχύ, όπως και οι διευκρινίσεις που έχουν δοθεί από το 2020 έως σήμερα. Οι αιτήσεις εξακολουθούν να αξιολογούνται με βάση τη χρονική σειρά υπαγωγής σε ταμεία, με ευελιξίες που επιτρέπουν σε πολλές περιπτώσεις την αναδρομική αναγνώριση δικαιωμάτων.

Διαβάστε επίσης 

Τι πρέπει να γνωρίζουν οι ασφαλισμένοι

Όσοι ασφαλισμένοι έχουν διανύσει ασφαλιστικό βίο σε περισσότερα από ένα ταμεία και πλησιάζουν την ηλικία συνταξιοδότησης, οφείλουν να γνωρίζουν πως το αίτημά τους εξετάζεται βάσει της σειράς των ταμείων στα οποία υπάγονταν, αλλά και της χρονικής διάρκειας παραμονής σε καθένα από αυτά. Η δυνατότητα θεμελίωσης μέσω προηγούμενου φορέα παραμένει ενεργή, υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις, ενώ ειδικές διατάξεις συνεχίζουν να ισχύουν για όσους έχουν ασφαλιστεί μετά το 1993.

Το ξέρατε; 

Οι ασφαλισμένοι καλούνται επίσης να μελετήσουν προσεκτικά τη χρήση του παράλληλου χρόνου, καθώς η σωστή επιλογή μπορεί να οδηγήσει είτε σε ταχύτερη θεμελίωση είτε σε υψηλότερο ποσό σύνταξης.