Ο θάνατος εκπαιδευτικού στη Θεσσαλονίκη έχει προκαλέσει έντονη συγκίνηση και βαθύ προβληματισμό στην εκπαιδευτική κοινότητα, με την ΑΕΛΜΕ Κορινθίας να τοποθετείται δημόσια για το τραγικό γεγονός και τις συνθήκες που, σύμφωνα με καταγγελίες, συνδέονται με την εργασιακή καθημερινότητα στο σχολείο όπου υπηρετούσε η εκπαιδευτικός.
Στην ανακοίνωσή της εκφράζει τα συλλυπητήριά της στην οικογένεια και τους συναδέλφους της, ενώ παράλληλα αναδεικνύει τις πιέσεις που αντιμετωπίζουν σήμερα οι εκπαιδευτικοί μέσα στο σχολικό περιβάλλον.
Η ΕΛΜΕ Κορινθίας επισημαίνει ότι το περιστατικό φέρνει ξανά στο προσκήνιο τις ιδιαίτερα δύσκολες συνθήκες εργασίας στα σχολεία, κάνοντας λόγο για εντατικοποίηση της δουλειάς, αυξημένες ευθύνες και κλίμα πίεσης που επηρεάζει την καθημερινότητα των εκπαιδευτικών. Στο κείμενό της υπογραμμίζει την ανάγκη ουσιαστικής στήριξης των εκπαιδευτικών, ενίσχυσης του παιδαγωγικού τους ρόλου και λήψης μέτρων από το Υπουργείο Παιδείας για την προστασία της εργασιακής τους ασφάλειας και αξιοπρέπειας.
H ανακοίνωση από Α ΕΛΜΕ Κορινθίας:
ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ ΣΥΝΑΔΕΛΦΙΣΣΑΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ
Θλίψη , οδύνη και αγανάκτηση έχει προκαλέσει στην εκπαιδευτική κοινότητα και σε ολόκληρη την κοινωνία ο θάνατος της συναδέλφισσας εκπαιδευτικού στη Θεσσαλονίκη, που σύμφωνα με δημόσιες καταγγελίες συνδέεται με τις συνθήκες εργασίας που είχαν διαμορφωθεί στο σχολείο της. Εκφράζουμε τα θερμά μας συλλυπητήρια στην οικογένειά της και στους συναδέλφους της.
Με αφορμή το δυσάρεστο αυτό γεγονός έρχεται στην επιφάνεια ένα ιδιαίτερα ευαίσθητο και σημαντικό θέμα, οι δύσκολες συνθήκες στις οποίες εργάζονται σήμερα οι εκπαιδευτικοί. Αναδεικνύει την ασφυκτική πίεση, την εντατικοποίηση της εργασίας, καθώς και το κλίμα φόβου και αυταρχισμού που διαμορφώνεται όλο και συχνότερα στους χώρους εργασίας των εκπαιδευτικών με ευθύνη του Υπουργείου Παιδείας. Η σχολική καθημερινότητα δυσκολεύει και χειροτερεύει. Οι εκπαιδευτικοί εκτός από τον διδακτικό τους ρόλο επωμίζονται και πολλές άλλες ευθύνες που επιφέρουν εργασιακή εξουθένωση, πίεση και άγχος. Τα πολυπληθή τμήματα, οι μετακινήσεις σε 3 και 4 σχολεία, οι υποχρεωτικές υπερωρίες, η ελλιπής στήριξη των σχολικών μονάδων με Κοινωνικούς Λειτουργούς και Ψυχολόγους και η οικονομική απαξίωση των εκπαιδευτικών διαμορφώνουν μια γκρίζα πραγματικότητα. Παράλληλα, οι εκπαιδευτικοί δέχονται λεκτικές επιθέσεις, απειλές και απαξιωτική συμπεριφορά από μαθητές, γονείς αλλά και από το ευρύτερο κοινωνικό περιβάλλον.
Το σχολείο είναι καθρέφτης της κοινωνίας. Μέσα σε αυτό αντανακλώνται οι κοινωνικές και οικονομικές συνθήκες που βιώνουν οι μαθητές και οι οικογένειές τους. Η κρίση στον θεσμό της οικογένειας, η κρίση των αξιών, η θεοποίηση του χρήματος, τα λανθασμένα πρότυπα των παιδιών, η δύσκολη καθημερινότητα και τα οικονομικά προβλήματα των οικογενειών, η απουσία των γονέων από τη ζωή των παιδιών, η ανεξέλεγκτη χρήση του κινητού και των κοινωνικών δικτύων και η αδυναμία επιβολής ορίων από την οικογένεια η οποία δικαιολογεί σε όλα το παιδί και κατηγορεί τον κακό δάσκαλο που στοχοποιεί το παιδί τους, η εξάντληση από το άγχος των εξετάσεων και των φροντιστηρίων, που θα γιγαντωθούν ακόμη περισσότερο αν εφαρμοστεί το λεγόμενο «εθνικό απολυτήριο», διαμορφώνουν ιδιαίτερα δύσκολες συνθήκες που καλούνται καθημερινά να διαχειριστούν οι εκπαιδευτικοί στη σχολική τάξη των 25 μαθητών.
Και εκεί ακριβώς οι εκπαιδευτικοί νιώθουν μόνοι και εκτεθειμένοι, απροστάτευτοι και φοβισμένοι, αφού κάθε παιδαγωγική τους παρέμβαση μπορεί να μετατραπεί σε αιτία σύγκρουσης με τον γονέα ή να οδηγήσει σε δημόσια στοχοποίηση, χωρίς θεσμική υποστήριξη και προστασία ούτε σε επίπεδο Διοίκησης ούτε σε επίπεδο Υπουργείου Παιδείας. Αντίθετα, εφαρμόζεται από την 1η Ιανουαρίου το νέο πειθαρχικό δίκαιο που είναι ιδιαίτερα σκληρό και αυταρχικό και “περιμένει στη γωνία” τον δάσκαλο να κάνει το λάθος για να του επιβληθούν εξοντωτικές ποινές.
Ο εκπαιδευτικός χρειάζεται ουσιαστική στήριξη στην πράξη. Να ενισχυθεί ο παιδαγωγικός ρόλος, η αξιοπρέπεια και το κύρος του μέσα στη σχολική κοινότητα για ένα σχολείο δημοκρατικό, ασφαλές και παιδαγωγικά αποτελεσματικό. Οι γονείς είναι σημαντικό να συνεργάζονται με τους εκπαιδευτικούς για το καλό των παιδιών.
Απαιτούμε το Υπουργείο Παιδείας και οι διοικητικές δομές της εκπαίδευσης, όπως οφείλουν και πρέπει, να προστατεύσουν τον εκπαιδευτικό και να του παρέχουν εργασιακή ασφάλεια. Χρειάζεται η παρουσία Κοινωνικών Λειτουργών και Ψυχολόγων στα σχολεία, η μείωση αριθμού μαθητών ανά τμήμα καθώς επίσης και ένα σαφές θεσμικό πλαίσιο και μηχανισμοί άμεσης υποστήριξης όταν προκύπτουν περιστατικά βίας ή εκφοβισμού.
Καλούμε το Δ.Σ. της ΟΛΜΕ να αναλάβει ΑΜΕΣΑ αγωνιστικές πρωτοβουλίες για την υπεράσπιση της εργασιακής και παιδαγωγικής υπόστασης των εκπαιδευτικών, προχωρώντας στην προκήρυξη πανεκπαιδευτικής κινητοποίησης μέσα στον Μάρτιο.
Οι εκπαιδευτικοί δεν είμαστε αναλώσιμοι! Η ψυχική υγεία, η αξιοπρέπεια και η εργασιακή ηρεμία είναι δικαιώματα σεβαστά και αδιαπραγμάτευτα!
Ακολουθείστε το iPaidia στο Google News
