Η ΠΟΣΔΕΠ παρεμβαίνει δυναμικά στη δημόσια διαβούλευση για το Σχέδιο Νόμου που αφορά την ίδρυση Ανώτατης Σχολής Παραστατικών Τεχνών, εκφράζοντας σοβαρές επιφυλάξεις για τη σκοπιμότητα και τον σχεδιασμό της προτεινόμενης ρύθμισης.
Όπως επισημαίνει στην ανακοίνωσή της, η δημιουργία ενός νέου Πανεπιστημιακού Ιδρύματος με επίκεντρο την ερμηνευτική διάσταση των παραστατικών τεχνών εγείρει κρίσιμα ζητήματα θεσμικής συνοχής, ακαδημαϊκού προσανατολισμού και δημόσιου οφέλους.
Η Ομοσπονδία υπογραμμίζει ότι στα υφιστάμενα Πανεπιστήμια λειτουργούν ήδη Τμήματα με συναφές αντικείμενο, ενώ θέτει στο επίκεντρο της συζήτησης το ερώτημα αν η ίδρυση ενός νέου αυτόνομου Ιδρύματος αποτελεί πράγματι αναβάθμιση της καλλιτεχνικής εκπαίδευσης ή αν, αντίθετα, οδηγεί σε περαιτέρω κατακερματισμό και διοικητική επιβάρυνση σε μια περίοδο διαχρονικής υποχρηματοδότησης της ανώτατης εκπαίδευσης.
ΔΕΙΤΕ ΑΠΘ: Δεκάδες συλλήψεις σε αστυνομική επιχείρηση στην Πολυτεχνική Σχολή
Η Ανακοίνωση για την ίδρυση Ανώτατης Σχολής Παραστατικών Τεχνών:
Με το υπό διαβούλευση Σχέδιο Νόμου για την «Ίδρυση Ανώτατης Σχολής Παραστατικών Τεχνών» εισάγεται ουσιαστικά η δημιουργία ενός ακόμη Πανεπιστημιακού Ιδρύματος. Το νέο Πανεπιστήμιο έχει αντικείμενο την ερμηνευτική διάσταση των παραστατικών τεχνών και περιλαμβάνει μία Σχολή με πέντε Τμήματα, αντίστοιχα των λειτουργούντων κρατικών σχολών του Εθνικού Θεάτρου, της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος, του Κρατικού Ωδείου Θεσσαλονίκης και της Κρατικής Σχολής Ορχηστικής Τέχνης. Ωστόσο, εγείρονται ερωτήματα ως προς τη σκοπιμότητα, τη θεσμική συνοχή και το συνολικό δημόσιο όφελος αυτής της ρύθμισης.
Στα υφιστάμενα Πανεπιστήμια λειτουργούν ήδη Τμήματα που θεραπεύουν συναφή γνωστικά αντικείμενα (θεατρικές σπουδές, μουσικές σπουδές, κινηματογράφος, χορός, πολιτιστική διαχείριση, κλπ). Η σύγχρονη προσέγγιση για την ανώτατη εκπαίδευση προάγει τη σύζευξη θεωρίας και πράξης, τη διεπιστημονικότητα, τη συνεργασία μεταξύ καλλιτεχνικών, ανθρωπιστικών και κοινωνικών επιστημών και τη δια σύνδεση με την έρευνα και την τεχνολογία. Η «απομόνωση» της ερμηνευτικής διάστασης σε ξεχωριστό Ίδρυμα ενδέχεται να αποδυναμώσει τη δημιουργική ώσμωση μεταξύ καλλιτεχνικής πράξης και επιστημονικής τεκμηρίωσης, περιορίζοντας τη συνολική ποιότητα των παρεχόμενων σπουδών.
ΔΕΙΤΕ Ανησυχία για τα γεγονότα στο ΑΠΘ και αντιδράσεις για το πλαίσιο ασφάλειας στα ΑΕΙ
Σε μια χώρα όπου η ανώτατη εκπαίδευση υποχρηματοδοτείται διαχρονικά, η ίδρυση νέου Πανεπιστημίου δεν είναι ουδέτερη πράξη. Κάθε νέα διοικητική δομή συνεπάγεται οργανικές θέσεις, πάγιες δαπάνες, υποδομές, γραφειοκρατία. Το ερώτημα είναι απλό: πώς θα παραχθεί μεγαλύτερη προστιθέμενη αξία, δημιουργώντας ένα νέο ίδρυμα ή ενισχύοντας ουσιαστικά τα ήδη υπάρχοντα;
Η ίδρυση ενός αυτοτελούς Ιδρύματος με έμφαση αποκλειστικά στην ερμηνευτική διάσταση προκρίνει μια αποσπασματική θεσμική λύση, η οποία δε βασίζεται ούτε σε μακροπρόθεσμο ακαδημαϊκό σχεδιασμό, ούτε σε τεκμηριωμένες μελέτες βιωσιμότητας ούτε σε ευρεία επιστημονική συναίνεση.
Η ίδρυση Ανώτατης Σχολής Παραστατικών Τεχνών, με τον τρόπο που προτείνεται, ενδέχεται να προάγει τον κατακερματισμό και την αποσπασματική γνώση, αντί να ενισχύσει τη θεσμική συνοχή και την ποιοτική αναβάθμιση της καλλιτεχνικής εκπαίδευσης. Αντί για δημιουργία νέων τριτοβάθμιων δομών, με καινοφανείς επιλογές όπως εκλογή σε θέση ΔΕΠ χωρίς τίτλο πρώτου κύκλου σπουδών (πανεπιστημιακό πτυχίο), η συζήτηση οφείλει να μετατοπιστεί στη στρατηγική ενίσχυση των υπαρχουσών Σχολών και Τμημάτων Τεχνών, με γνώμονα το δημόσιο συμφέρον, την ακαδημαϊκή αριστεία και τη βιώσιμη ανάπτυξη του πολιτιστικού οικοσυστήματος της χώρας.
Ακολουθείστε το iPaidia στο Google News
