Τα παιδιά, που γεννιούνται από μητέρες, που παρουσιάζουν χαμηλά επίπεδα μιας βιταμίνης, είναι πιθανό να εκδηλώσουν συριγμό και να χρειασθούν φάρμακα κατά του άσθματος τους πρώτους μήνες της ζωής τους. Οι επιστήμονες παρακολούθησαν πάνω από 650 μητέρες και τα μωρά τους για τα πρώτα δύο χρόνια της ζωής τους. Στη διάρκεια της περιόδου παρακολούθησης οι μητέρες σημείωναν αν και τι είδους φάρμακα για αναπνευστική δυσχέρεια ή άσθμα χρειάσθηκαν τα μωρά τους. Οι επιστήμονες ανακάλυψαν πως τα παιδιά με συριγμό ή άσθμα ήταν πιθανότερο να έχουν γεννηθεί από μητέρες οι οποίες είχαν αμέσως μετά τον τοκετό χαμηλά επίπεδα μιας μορφής της βιταμίνης Ε που λέγεται άλφα-τοκοφερόλη, στον οργανισμό τους. Κύριες πηγές βιταμίνης Ε είναι τα φυτικά έλαια, όπως το ηλιέλαιο, το καλαμποκέλαιο και το σογιέλαιο, όπως δήλωσε ο επικεφαλής της έρευνας Δρ Cosby Stone από το Vanderbilt University Medical Center στο Nashville. Οι ειδικοί διευκρινίζουν ότι δεν ξέρουν πως ακριβώς εμπλέκεται η βιταμίνη στην εμφάνιση της πνευμονοπάθειας στα παιδιά, αλλά η παρατηρούμενη συσχέτιση θα μπορούσε οφείλεται στην αντιοξειδωτική δράση της και τη σημασία της για την καλή λειτουργία του αναπνευστικού συστήματος. Τα νέα ευρήματα παρουσιάσθηκαν στο ετήσιο συνέδριο της Αμερικανικής Ακαδημίας Αλλεργίας, Άσθματος και Ανοσολογίας που πραγματοποιείται στην Ατλάντα και δημοσιεύθηκαν στο περιοδικό The Journal of Allergy and Clinical Immunology.

Γαστρίτιδα είναι μια σχετικά συχνή πάθηση του στομάχου στους ενήλικες και μπορεί επίσης να επηρεάσει τα παιδιά... Το τοίχωμα του στομάχου φλεγμαίνει και μπορεί ακόμη να υπάρχουν και ανοιχτές πληγές (έλκη) που σχηματίζονται στα τοιχώματα. Η γαστρίτιδα μπορεί να είναι οξεία, ή χρόνια, με την τελευταία συχνά να συνδέεται με λοίμωξη από το βακτήριο H.pylori (ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού). Τι συμβαίνει στην γαστρίτιδα Το στομάχι έχει την ικανότητα να παράγει διαβρωτικά υγρά γαστρικού οξέος. Έχει επίσης μηχανισμούς για να διασφαλίσει ότι αυτό το οξύ, μαζί με άλλα ισχυρά πεπτικά ένζυμα που εκκρίνει το στομάχι, δεν ερεθίζουν ή διαβρώνουν το τοίχωμά του. Αυτό διευκολύνεται σε μεγάλο βαθμό από ένα φράγμα βλέννας που χωρίζει το οξύ και τα ένζυμα μέσα στο στομάχι από τον ιστό στο τοίχωμα του στομάχου. Ωστόσο, αυτό το φυσικό φράγμα βλέννας μπορεί μερικές φορές να μην λειτουργήσει αποτελεσματικά. Το οξύ του στομάχου και τα ένζυμα μπορούν στη συνέχεια να έλθουν σε επαφή με το τοίχωμα του στομάχου. Λόγω της διαβρωτικής φύσης τους, το οξύ και τα ένζυμα προκαλούν φλεγμονή του τοιχώματος του στομάχου. Αυτό επηρεάζει τα κύτταρα παραγωγής βλέννας στο τοίχωμα του στομάχου, τα οποία αδυνατούν να αποκαταστήσουν την ζημιά στις πληγείσες περιοχές του φράγματος βλέννας. Η γαστρίτιδα μπορεί να χαρακτηριστεί ως μη διαβρωτική, ή διαβρωτική. Στην μη διαβρωτική γαστρίτιδα το τοίχωμα του στομάχου φλεγμαίνει, αλλά δεν υπάρχουν ανοικτές πληγές (έλκη) στον ιστό. Αντίθετα, στην διαβρωτική γαστρίτιδα, το τοίχωμα του στομάχου είναι κατεστραμμένο στο σημείο που υπάρχουν έλκη. Οι δύο κύριες αιτίες στην γαστρίτιδα είναι η υπερβολική χρήση φαρμάκων και η βακτηριακή λοίμωξη. Υπάρχουν διάφορες άλλες αιτίες, όπως η υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ (αλκοολική γαστρίτιδα) και οι περιπτώσεις που το ανοσοποιητικό σύστημα επιτίθεται στο τοίχωμα του στομάχου (αυτοάνοση γαστρίτιδα). Ωστόσο, αυτές οι αιτίες είναι λιγότερο συχνές σε σύγκριση με τη χρήση φαρμάκων και την βακτηριακή λοίμωξη του στομάχου. Φάρμακα όπως τα μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη (που μπορεί κανείς να βρει στα φαρμακεία ακόμα και χωρίς συνταγή γιατρού) μπορεί να θέσουν σε κίνδυνο το φράγμα της βλέννας του στομάχου επηρεάζοντας την έκκριση βλέννας. Το ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού (H.pylori) είναι ένα είδος βακτηρίων που μπορεί να αντέξει το οξύ του στομάχου. Πώς να εντοπίσετε την γαστρίτιδα Πολλοί άνθρωποι δεν γνωρίζουν ότι έχουν χρόνια γαστρίτιδα μέχρι αυτή να εντοπιστεί κατά τη διάρκεια άλλων διαγνωστικών εξετάσεων. Τα συμπτώματα μπορεί να εκληφθούν ως αποτέλεσμα άλλων παθήσεων, όπως η δυσπεψία και μερικές φορές τα συμπτώματα είναι τόσο ασαφή, ή ήπια, ώστε παραβλέπονται εντελώς. Η παρουσία των κάτωθι συμπτωμάτων μπορεί να είναι ενδεικτική για πιθανότητα γαστρίτιδας, αλλά μπορεί επίσης να ισχύουν και στο πεπτικό έλκος, το οποίο με τη σειρά του πολλές φορές συνδέεται με τη γαστρίτιδα. Τα συμπτώματα αυτά χαρακτηρίζονται από: Δυσφορία στην άνω κοιλιακή χώραΑλλαγή στην όρεξηΝαυτίαΆλλα πεπτικά συμπτώματα που τείνουν να υποχωρούν, ή να επιδεινώνονται με το φαγητό Η γαστρίτιδα εκδηλώνεται στο στομάχι, ενώ το πεπτικό έλκος είναι πιο πιθανό να συμβεί στο δωδεκαδάκτυλο (πρώτο τμήμα του λεπτού εντέρου), το οποίο ξεκινάει από το στομάχι. Τα πεπτικά έλκη συχνά προηγούνται της γαστρίτιδας και της δωδεκαδακτυλίτιδας. Γαστρίτιδα: Τα 6 βασικά συμπτώματα Πόνος με αίσθηση καψίματος: Το στομάχι βρίσκεται στο πάνω αριστερό τεταρτημόριο της κοιλιάς, ακριβώς κάτω από τον αριστερό θώρακα. Ως εκ τούτου, ο πόνος γίνεται αισθητή συνήθως σε αυτή την περιοχή αν και μπορεί να εκτείνεται προς το πάνω και μεσαία περιοχή της κοιλιάς. Ο πόνος τείνει να εντείνεται όταν είστε πεινασμένοι, ή μετά το φαγητό και κατά τις πρώτες πρωινές ώρες, όταν αυξάνεται η έκκριση οξέων στο στομάχι, λόγω του φυσικού κύκλου του σώματος.Ναυτία και έμετος: Η ναυτία οφείλεται σε ερεθισμό και μερικές φορές ακόμη και σε διάβρωση του τοιχώματος του στομάχου. Μερικές φορές μπορεί να είναι επίμονη, αλλά συνήθως εντείνεται, όταν είστε πεινασμένοι, ή ακόμη και μετά το φαγητό. Ο εμετός δεν συμβαίνει πάντοτε, αλλά μπορεί να προκύψει σε σοβαρές περιπτώσεις ναυτίας. Όταν ο εμετός έχει κόκκινα ή μαύρα σωματίδια, τότε αυτό μπορεί να είναι ένα σημάδι αιμορραγίας στο στομάχι. Αίσθημα φουσκώματος: Ένα άτομο μπορεί να αισθάνεται ότι χόρτασε και ότι έχει φούσκωμα στο στομάχι, ακόμα και μετά από μερικές μόνο μπουκιές φαγητού. Ωστόσο, αυτό δεν οφείλεται στην πραγματική διάταση του στομάχου, αλλά στον ερεθισμό του τοιχώματος του στομάχου. Το φούσκωμα μπορεί να συμβεί από μόνη του, ή να προκύψει σε περιόδους κατά τις οποίες επιδεινώνονται τα άλλα συμπτώματα. Αλλαγές στην όρεξη: Μια αλλαγή στην όρεξη μπορεί επίσης να συμβεί με γαστρίτιδα. Μερικοί άνθρωποι τρώνε πιο συχνά γεύματα μέσα στην ημέρα για να μειώσουν τον πόνος με αίσθηση καψίματος, καθώς και τη ναυτία. Δεν είναι ασυνήθιστο για κάποιους να τρώνε πιο συχνά, ή μεγαλύτερες ποσότητες τροφής επειδή απλά και μόνο έχουν μάθει εμπειρικά ότι αυτό μειώνει τα συμπτώματα από τη χρόνια γαστρίτιδα (την οποία μάλλον δεν ξέρουν καν ότι την έχουν). Σε άλλες περιπτώσεις, συμβαίνει το αντίθετο και υπάρχει απώλεια της όρεξης στην χρόνια γαστρίτιδα.Διαταραχές του ύπνου: Η γαστρίτιδα μπορεί να επηρεάσει τον ύπνο του ασθενούς. Ως μέρος της κιρκαδικού ρυθμού (το 24ωρο βιολογικό ρολόι του σώματος) η έκκριση οξέος στο στομάχι αυξάνεται κατά τις πρώτες πρωινές ώρες. Αυτό μπορεί να ερεθίσει περαιτέρω την ήδη υπάρχουσα φλεγμονή του στομάχου και να επιδεινώσει τα έλκη (αν υπάρχουν). Επιδείνωση από άγχος και διεγερτικά: Πολλοί άνθρωποι με γαστρίτιδα αναφέρουν μια επιδείνωση των συμπτωμάτων κατά τη διάρκεια ψυχολογικού στρες. Αυτό είναι πιο πιθανό να οφείλεται στην αύξηση της παραγωγής οξέος στο στομάχι κατά τη διάρκεια αυτών των επεισοδίων. Πολλές διαφορετικές τροφές και ποτά μπορεί επίσης να επιδεινώσουν τα συμπτώματα. Το αλκοόλ, ο καφές και άλλα ροφήματα με καφεΐνη, καθώς και οι πικάντικες τροφές τείνουν να επιδεινώνουν τη γαστρίτιδα. Εκτός από το αλκοόλ (στην περίπτωση της αλκοολικής γαστρίτιδας) αυτές οι τροφές και τα ποτά δεν προκαλούν τη γαστρίτιδα από μόνα τους, αλλά επιδεινώνουν τα συμπτώματα.

Επιστήμονες στις ΗΠΑ ανέπτυξαν ένα πειραματικό τεστ αίματος, το οποίο μπορεί να ανιχνεύσει έγκαιρα τον καρκίνο και, επιπλέον, να εντοπίσει σε ποιο σημείο του σώματος αρχίζει να αναπτύσσεται ο όγκος. Το τεστ, εφόσον βελτιωθεί και εφαρμοσθεί κλινικά, μπορεί να βοηθήσει, ώστε να μειωθούν οι επεμβατικές διαδικασίες, όπως οι βιοψίες. Οι ερευνητές του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια-Σαν Ντιέγκο, με επικεφαλής τον καθηγητή εμβιομηχανικής Κουν Ζανγκ, έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό γενετικής "Nature Genetics". Τα συνήθη γενετικά τεστ αίματος για τον καρκίνο ανιχνεύουν το DNA που απελευθερώνεται από τα κύτταρα του όγκου. Όμως δεν είναι σε θέση να δώσουν ενδείξεις για το πού αναπτύσσεται ο καρκίνος μέσα στο σώμα. Αλλά, η γνώση της τοποθεσίας του όγκου είναι κρίσιμης σημασίας για την έγκαιρη και πιο αποτελεσματική θεραπεία. Το νέο τεστ χρησιμοποιεί μια νέου τύπου «υπογραφή DNA» που μπορεί τόσο να ανιχνεύσει τα καρκινικά κύτταρα στο αίμα, όσο και να εντοπίσει τη θέση τους. Όταν ένας όγκος αρχίζει να αναπτύσσεται σε μια περιοχή του σώματος, ανταγωνίζεται με τα υγιή κύτταρα για θρεπτικά συστατικά και για χώρο, σταδιακά καταστρέφοντάς τα. Καθώς τα υγιή κύτταρα πεθαίνουν, απελευθερώνουν DNA στο αίμα και ανάλογα με την «υπογραφή» του εκάστοτε γενετικού υλικού, είναι δυνατό να εκτιμηθεί από ποιο σημείο του σώματος αυτό προέρχεται. Κάθε ιστός του σώματος μπορεί να εντοπισθεί από μια μοναδική «υπογραφή». «Κάναμε την ανακάλυψη τυχαία. Αρχικά είχαμε ακολουθήσει τη συμβατική προσέγγιση και ψάχναμε απλώς για σήματα καρκινικών κυττάρων, προσπαθώντας να καταλάβουμε από πού έρχονταν. Όμως ταυτόχρονα βλέπαμε σήματα από άλλα κύτταρα και συνειδητοποιήσαμε ότι αν ενοποιούσαμε τις δύο ομάδες σημάτων, θα μπορούσαμε στην πραγματικότητα να προσδιορίσουμε την παρουσία ή απουσία ενός όγκου και το πού αυτός αναπτύσσεται», ανέφερε ο Ζανγκ. Όπως είπε, προτού το τεστ αξιοποιηθεί στην κλινική πρακτική, πρέπει να βελτιωθεί σε συνεργασία με ογκολόγους.

Την πρώτη αιτία θανάτου σε παιδιά, εφήβους και νεαρούς ενήλικες αποτελεί ο καρκίνος, μετά τα ατυχήματα. Στην Ευρώπη, κάθε χρόνο καταγράφονται 15.000 νέες διαγνώσεις παιδιών μέχρι 15 χρονών, 20.000 σε έφηβους και νέους ενήλικες ηλικίας 15 μέχρι 24 χρονών. Υπολογίζεται ότι ένα παιδί κάθε 600 γεννήσεις θα αναπτύξει καρκίνο πριν τα 20ά του γενέθλια, ενώ κάθε μέρα 20 περίπου παιδιά και έφηβοι πεθαίνουν από καρκίνο. Τα παραπάνω στοιχεία έδωσαν χθες στη δημοσιότητα η «Φλόγα» και η Ελληνική Εταιρεία Παιδιατρικής Αιματολογίας / Ογκολογίας με αφορμή την Ημέρα Ενημέρωσης για τον Καρκίνο της παιδικής ηλικίας. Αναφερόμενη στα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι μικροί ασθενείς και οι οικογένειές τους, η πρόεδρος της Φλόγας Μαρία Τρυφωνίδη τόνισε πως πρέπει «να γίνουν προσλήψεις μονίμων ιατρών και παραϊατρικού προσωπικού - όχι επικουρικών, διευκόλυνση ιατρών και νοσηλευτών να παρακολουθούν τις εξελίξεις της ιατρικής με τη χρηματοδότηση συγγραμμάτων».

Αν κάθε φορά που εσείς ή κάποιο κοντινό σας πρόσωπο που βρίσκεται σε προχωρημένη ηλικία ξεχνάει που έβαλε τα κλειδιά ή τα γυαλιά του, αυτό δεν σημαίνει ότι πάσχει από Αλτσχάιμερ. Η έκπτωση της μνήμης σίγουρα αποτελεί την πιο κοινή ένδειξη της νόσου που διαταράσσει την καθημερινότητα. Υπάρχουν όμως και άλλα πρώιμα σημάδια που γίνονται πιο δύσκολα αντιληπτά και πρέπει να σας βάλουν σε υποψίες. Εάν παρατηρήσετε τα παρακάτω συμπτώματα σε κάποιο αγαπημένο σας πρόσωπο, πρέπει να επισκεφθείτε γιατρό προκειμένου να λάβετε σχετική βοήθεια ή να αποκλείσει άλλες πιθανές αιτίες. Απάθεια Ένας άνθρωπος που βρίσκεται στα αρχικά στάδια της νόσου Αλτσχάιμερ μπορεί να αρχίσει να αποσύρεται από κοινωνικές δραστηριότητες που μέχρι πρόσφατα τον έκαναν χαρούμενο, όπως η συναναστροφή με φίλους ή η ενασχόληση με τα εγγόνια του. Η απροθυμία για συμμετοχή σε δραστηριότητες μπορεί να αναπτυχθεί στους ασθενείς με Αλτσχάιμερ σε πολύ πρώιμα στάδια της νόσου. Έρευνα έχει δείξει ότι η αδιαφορία στα άτομα με ήπια νοητική εξασθένηση μπορεί να προβλέψει την εξέλιξη της νόσου. Αλλαγές στην προσωπική υγιεινή ή την εμφάνιση Η αδιαφορία και η απάθεια μπορεί να επηρεάσει και τις καθημερινές συνήθειες. Κάποιοι πάσχοντες από Αλτσχάιμερ μπορεί να φορούν τα ίδια ρούχα για πολλές μέρες ή ξαφνικά να σταματήσουν να κάνουν μπάνιο. Στα πρώτα στάδια της νόσου, όταν αρχίζει η απάθεια, το άτομο αμελεί την εμφάνισή του και αδιαφορεί για την εικόνα του. Ο ρόλος της οικογένειας είναι πολύ σημαντικός σε αυτή τη φάση, καθώς τα μέλη της θα παρατηρήσουν τις αλλαγές στη ρουτίνα του πάσχοντος. Άγχος και κατάθλιψη Οι άνθρωποι που διαπιστώνουν ότι έχουν αρχίσει να ξεχνάνε, γίνονται ανήσυχοι. Είναι πολύ πιθανό να επαναλαμβάνουν τις ίδιες ερωτήσεις σχετικά με απλά πράγματα (Πού πάμε; Τι κάνουμε; Πότε φεύγουμε;), επειδή τα έχουν ξεχάσει. Η αλλαγή περιβάλλοντος είναι επίσης κάτι που τους προκαλεί άγχος.Έρευνες έχουν δείξει ότι τα άτομα με κατάθλιψη διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο να εκδηλώσουν άνοια και Αλτσχάιμερ αργότερα. Δεν είναι απολύτως σαφές αν η κατάθλιψη προκαλεί άνοια ή αποτελεί αντίδραση στην πάθηση, γι’ αυτό χρειάζεται περισσότερη έρευνα. Αλλαγές στην όραση Όσοι είναι σε προχωρημένη ηλικία και στα πρώτα στάδια της νόσου μπορεί να ζητήσουν ιατρική βοήθεια για προβλήματα στην όρασή τους κατά την οδήγηση. Είναι όμως πιθανό το πρόβλημα να μην οφείλεται στην όραση, αλλά σε φθορά σημείων του εγκεφάλου λόγω του Αλτσχάιμερ. Οι αλλαγές στον εγκέφαλο μπορεί να οδηγήσουν ακόμη σε αλλαγές στην όσφρηση ή την ακοή.

Ο οργανισμός της γάτας είναι διαφορετικός και κάτι τέτοιο είναι απόλυτα λογικό. Υπάρχουν 3 τρόποι με τους οποίους μπορεί να κολλήσετε κάποια ασθένεια από άρρωστη γάτα: Ένα εύκολο συμπέρασμα από τα παραπάνω είναι ότι εάν δεν πλησιάζετε μια γάτα (και τα περιττώματα της φυσικά) δεν υπάρχει περίπτωση να κολλήσετε κάτι, οπότε οι ασθένειες δεν είναι δικαιολογία να μην φιλοξενήσετε κάποιον μαζί με το κατοικίδιό του στο σπίτι σας. Άμεση επαφή – Μύκητες ή μικρόβια από τη γούνα της γάτας Γρατσουνιές ή τσιμπήματα – Μικροοργανισμοί από τα νύχια ή το στόμα της γάτας Περιττώματα – Αυγά σκουληκιών ή παράσιτα που μολύνουν τα δάχτυλα ή το φαγητό. Παρακάτω ακολουθεί μια λίστα με τις περισσότερες γνωστές ασθένειες που μπορούν να μεταδοθούν στον άνθρωπο ή να τον επηρεάσουν: Λύσσα Η σοβαρότερη ασθένεια από όλες. Αν και στην Ελλάδα είναι πολύ σπάνια, (συναντάται κυρίως στη Νότια Αμερική, στην Αφρική και στο βόρειο τμήμα της Ασίας) εάν δαγκωθείτε από λυσσασμένο ζώο μπορεί να αποδειχτεί μοιραίο, αν δεν το φροντίσει άμεσα γιατρός. Ο ιός της λύσσας βρίσκεται στο σάλιο των μολυσμένων ζώων και μεταφέρεται μέσω δαγκώματος ή –σπανιότερα- από ανοιχτές πληγές που έγλυψε κάποιο μολυσμένο ζώο. Cat-scratch fever Πρόκειται για πολύ σπάνια ασθένεια, αλλά θα πρέπει να την έχετε υπόψιν σας. Τα συμπτώματα εμφανίζονται σε τρεις με δέκα μέρες μετά από μια δαγκωματιά ή γρατσουνιά από μολυσμένη γάτα και το κυριότερο σύμπτωμα είναι ένας πρησμένος λεμφικός αδένας κοντά στην περιοχή. Πιθανώς να υπάρξει πυρετός, πονοκέφαλος, κόπωση ή μειωμένη όρεξη. Στις περισσότερες περιπτώσεις ο άνθρωπος αναρρώνει μόνος του, το πολύ σε 2 μήνες, μετά από θεραπεία με παυσίπονα για τον πονοκέφαλο και τον πυρετό. Σε ορισμένες περιπτώσεις, εάν η μόλυνση είναι σοβαρή, πιθανόν να χρειαστεί αντιβίωση. Η ασθένεια σχεδόν ποτέ δεν προκαλεί μετέπειτα προβλήματα. Αξίζει να τονίσουμε ότι η γάτα δεν είναι άρρωστη και δεν παρουσιάζει συμπτώματα. Τοξοπλάσμωση Οι γάτες συχνά μεταφέρουν το πρωτόζωο Toxoplasmagondll. Αυτό είναι η αιτία της τοξοπλάσμωσης, μια μορφή του παράσιτου που είναι παρούσα στα περιττώματα της γάτας. Στις περισσότερες περιπτώσεις η μόλυνση προκαλεί ελάχιστα ή καθόλου συμπτώματα, αλλά αν μια γυναίκα είναι μολυσμένη κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, τα παράσιτα μέσω του πλακούντα θα έχουν πρόσβαση στο έμβρυο. Βέβαια, πλέον, όταν μια γυναίκα αποφασίσει να κάνει απογόνους πάντα ο ιατρικός έλεγχος περιλαμβάνει και το συγκεκριμένο πρωτόζωο και αν βρεθεί εφαρμόζεται η κατάλληλη –απλή- θεραπεία. Η τοξοπλάσμωση μεταφέρεται στους ανθρώπους μέσω κατάποσης περιττωμάτων της γάτας. Ο συνηθέστερος τρόπος μετάδοσης είναι να κολλήσουν στα νύχια του ανθρώπου σωματίδια από περιττώματα καθώς καθαρίζουν την τουαλέτα της γάτας (εκτός αν χρησιμοποιούν γάντια) ή να πέσει ένα σωματίδιο από περιττώματα στο φαγητό σας, από μια γάτα που της επιτρέπεται να ανεβαίνει σε τραπέζια και πιθανόν να έχει κολλήσει κάποιο μικρό κομματάκι στο πατουσάκι της. Σημαντικό είναι να αναφερθεί ότι το παράσιτο που προκαλεί τοξοπλάσμωση δεν μπορεί να επηρεάσει τους ανθρώπους, αν είναι έξω από τον οργανισμό της γάτας για τουλάχιστον 24 ώρες. Επίσης οι γάτες μπορούν να μεταφέρουν το παράσιτο μόλις 10 ημέρες μετά τη μόλυνση. Όπως καταλαβαίνετε λοιπόν, η τήρηση των στοιχειωδών κανόνων υγιεινής θα σας κρατήσει μακριά από την ασθένεια. Toxocariasis Η Toxocariasis δεν μεταφέρεται από άνθρωπο σε άνθρωπο. Ξεκινά όταν ένας άνθρωπος καταπιεί μολυσμένα αυγά. Αυτό μπορεί να συμβεί αν καταπιείτε βρωμιά από περιττώματα της γάτας με κάποιον από τους προαναφερθέντες τρόπους. Σε εξαιρετικά σπάνιες περιπτώσεις, μπορεί να προκαλέσει μείωση της όρασης ή ακόμα και τύφλωση. Αυτό είναι συχνότερο σε παιδιά που παίζουν σε άμμο -μολυσμένη από περιττώματα- γάτας. Ringworm Το Ringworm είναι εξαιρετικά μεταδοτικό και σχεδόν όλα τα θηλαστικά είναι ευπρόσβλητα σε αυτό. Ωστόσο είναι πολύ εύκολο να αντιμετωπιστεί. Το Ringworm συχνά είναι εύκολο να εντοπιστεί υπό υπεριώδη ακτινοβολία και ένα δείγμα από τα μαλλιά σας θα πρέπει να δίνεται στον κτηνίατρο για βιολογική καλλιέργεια. Εάν βρεθείτε θετικός, πρέπει να δίνετε εβδομαδιαία δείγματα κατά τη διάρκεια της θεραπείας. Hookworms Τα hookworms είναι εσωτερικά παράσιτα. Αυτά που προσβάλλουν τα αιλουροειδή είναι λιγότερο επιθετικοί «βρικόλακες» από αυτά που προσβάλλουν τα σκυλιά, καθώς αυτά που προσβάλλουν τις γάτες δεν επηρεάζουν τον άνθρωπο εσωτερικά. Ωστόσο μπορούν να προκαλέσουν δερματικά προβλήματα και αυτό δεν θα συμβεί αν τηρείτε τους βασικούς κανόνες υγιεινής. Μπορείτε να καταλάβετε ότι η γάτα σας έχει προσβληθεί από το παράσιτο εάν παρουσιάζει αναιμία, απώλεια τριχώματος και βάρους. Μικροοργανισμοί των αυτιών Εάν μείνουν χωρίς θεραπεία, μπορούν να προκαλέσουν βακτηριακές μολύνσεις και σε τραβηγμένες περιπτώσεις, ρήξη του τύμπανου προκαλώντας αποπληξία και κώφωση. Είναι η πιο συχνή αιτία μόλυνσης του εξωτερικού αυτιού της γάτας, ειδικά στα νεαρά γατάκια. Το συχνό ξύσιμο των αυτιών και το κούνημα του κεφαλιού πάνω κάτω, είναι τα πιο συχνά συμπτώματα. Οι μικροοργανισμοί αυτοί είναι πολύ μεταδοτικοί και μεταφέρονται εύκολα μεταξύ των γατών αλλά και από τις γάτες στον άνθρωπο, καθώς και σε άλλα ζώα. Ζουν στην επιφάνεια της επιδερμίδας του αυτιού και τρέφονται από τα υγρά και τα κομμάτια των ιστών του. Ticks Τα ticks είναι συγγενικά προς τις αράχνες παράσιτα που τρέφονται με αίμα. Ζουν βαθιά μέσα στην επιδερμίδα και είναι δύσκολο να αφαιρεθούν. Αν μέρος του παράσιτου μείνει στην επιδερμίδα, θα προκαλέσει περισσότερα προβλήματα. Ο πιο αποδοτικός τρόπος να αφαιρεθεί ένα τέτοιο παράσιτο είναι να αναισθητοποιηθεί με αλκοόλ. Έτσι θα χαλαρώσει τη λαβή του και θα μπορεί να αφαιρεθεί εύκολα με ένα τσιμπιδάκι. Συνήθως βρίσκονται στην εξοχή, σε λιβάδια που πέρασαν πρόβατα ή ακόμα και στον κήπο σας. Θα καταλάβετε ότι η γάτα σας πιθανόν να έχει τσιμπηθεί από ένα αν παρουσιάζει πυρετό, μείωση της όρεξης, ξαφνικούς πόνους στο σώμα ή στα πόδια, πρήξιμο στις αρθρώσεις, κατάθλιψη, λήθαργο, βήχα. Επικοινωνήστε με τον κτηνίατρο σας αμέσως. Αν αφαιρέσετε μερικά από τα παράσιτα, κρατήστε τα ώστε να τα εξετάσει και να καταλάβει σε ποιο είδος ανήκουν. Ψύλλοι Εάν η γάτα σας δεν έχει κάνει πρόσφατα αποπαρασίτωση, πιθανότατα θα έχει ψύλλους. Οι ψύλλοι πηδάνε στους ανθρώπους για να τραφούν, ειδικά σε ζεστό καιρό. Τα τσιμπήματα βρίσκονται συνήθως γύρω από τους αστραγάλους και γενικά στο χαμηλό τμήμα του ποδιού. Το συμπέρασμα από τα παραπάνω είναι ότι εάν τηρούνται οι βασικοί κανόνες υγιεινής (όπως για παράδειγμα πλύσιμο των χεριών μετά από το καθάρισμα της τουαλέτας της γάτας), εμβολιάζεται και αποπαρασιτώνεται όταν πρέπει, είναι αρκετά απίθανο να κολλήστε οποιαδήποτε μόλυνση από τη συμβίωση σας με τη γατούλα. Οι πιθανότητες μειώνονται ακόμη περισσότερο, αν η γάτα δεν βγαίνει από το σπίτι και κατά συνέπεια, δεν έρχεται σε επαφή με άλλα, πιθανώς μολυσμένα, ζώα.

Το καλύτερο αντίδοτο για όσους υποφέρουν από γενικευμένη κόπωση και εξάντληση λόγω του καρκίνου είναι η σωματική άσκηση σε συνδυασμό ίσως, με την ψυχοθεραπεία. Η άσκηση φέρνει καλύτερα αποτελέσματα σε σχέση με τα έξτρα φλιτζάνια καφέ, τον ύπνο ή τα φάρμακα, και γι' αυτό πρέπει να είναι το πρώτο πράγμα που συνιστούν οι γιατροί, σύμφωνα με μια νέα αμερικανική επιστημονική έρευνα. Οι ερευνητές, με επικεφαλής την αναπληρώτρια καθηγήτρια, Κάρεν Μούστιαν του Ιατρικού Κέντρου του Πανεπιστημίου του Ρότσεστερ της Νέας Υόρκης, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο αμερικανικό περιοδικό ογκολογίας "JAMA Oncology", μελέτησαν (μετα-ανάλυση) 113 τυχαιοποιημένες κλινικές δοκιμές, που αφορούσαν συνολικά πάνω από 11.500 ασθενείς, εκ των οποίων σχεδόν οι μισές ήσαν γυναίκες με καρκίνο του μαστού. Η σωματική εξάντληση είναι η συχνότερη παρενέργεια κατά την αντικαρκινική θεραπεία και μετά από αυτήν. Μπορεί να μειώσει την ικανότητα ενός ασθενούς να κάνει ολοκληρωμένα την θεραπεία του, μειώνοντας έτσι τις πιθανότητες επιβίωσής του, ενώ υποσκάπτει την ποιότητα της ζωής του, καθώς ο ασθενής δυσκολεύεται να πάρει μέρος σε διάφορες δραστηριότητες Διαφέρει από τη συνήθη χρόνια κόπωση, δεν ανακουφίζεται με την ανάπαυση ή τον ύπνο και μπορεί να διαρκέσει για μήνες ή και για χρόνια. Οι επιστήμονες θεωρούν πιθανό ότι προκαλείται από τη χρόνια φλεγμονή στον οργανισμό λόγω της νόσου και της θεραπείας. Η νέα μελέτη διαπίστωσε ότι η τόσο η αερόβια όσο η αναερόβια σωματική άσκηση -με ή χωρίς παράλληλη ψυχοθεραπεία- είναι πιο αποτελεσματική στο να μειωθεί η εξάντληση, σε σχέση με τις φαρμακευτικές παρεμβάσεις με φάρμακα, όπως το Ritalin ή το Modafinil. «Τα φάρμακα αυτά δεν “δουλεύουν” πολύ καλά, μολονότι συνταγογραφούνται συνεχώς. Οι καρκινοπαθείς ήδη παίρνουν πολλά φάρμακα και όλα έχουν κινδύνους και παρενέργειες, συνεπώς αν μπορεί κανείς να μειώσει τα φάρμακα, αυτό αποβαίνει σε όφελος των ασθενών», δήλωσε η Μούστιαν. Θετική επίδραση έχει από μόνη της και η ψυχολογική παρέμβαση, η οποία βοηθά τον ασθενή να προσαρμοσθεί στη νέα κατάστασή του και να αλλάξει την προσωπική συμπεριφορά του.

Ανεύρυσμα ονομάζεται η παθολογική αύξηση της διαμέτρου ενός αγγείου τουλάχιστον κατά 50%. Έτσι, για την κοιλιακή αορτή, όπου η φυσιολογική διάμετρος στους ενήλικες είναι περίπου 20 χιλιοστά, ως ανεύρυσμα θεωρείται κάθε διάταση πάνω από 30 χιλιοστά. Το ανεύρυσμα κοιλιακής αορτής (ΑΚΑ) είναι μια σχετικά συχνή και δυνητικά απειλητική για την ζωή πάθηση. Η πλέον τρομακτική και θορυβώδης επιπλοκή του ΑΚΑ είναι η ρήξη, η οποία συχνά οδηγεί και στον θάνατο του ασθενούς. Ενώ και τα μικρά ανευρύσματα μπορεί να οδηγηθούν σε ρήξη, μεγαλύτερος είναι ο κίνδυνος για τα μεγαλύτερα και γι’ αυτόν τον λόγο η πρώιμη και έγκαιρη διάγνωση και η κατάλληλη εκτίμηση των πιθανοτήτων ρήξης αποτελούν τα κλειδιά για την διαχείριση των ΑΚΑ. Επιδημιολογία Οι πιο πολλοί ασθενείς με ΑΚΑ αρχίζουν να αναπτύσσουν το ανεύρυσμά τους περίπου στην ηλικία των 55 ετών. Η πάθηση προκαλείται πιθανώς από πολλούς παράγοντες, έτσι το ανεύρυσμα θεωρείται αντίδραση του αγγειακού τοιχώματος σε διάφορες ασθένειες. Δεν είναι σπάνια πάθηση και τις περισσότερες φορές συνοδεύεται και από άλλες παθολογικές καταστάσεις, όπως η περιφερική αποφρακτική αρτηριοπάθεια, η στεφανιαία νόσος και διάφορες αναπνευστικές διαταραχές, όπως η αποφρακτική πνευμονοπάθεια. H πιθανότητα εμφάνισης του ΑΚΑ υπολογίζεται από 3 έως 117 στα 100.000 περιστατικά ανά έτος. Παρατηρείται εξαπλάσια πιθανότητα διάγνωσης ανευρύσματος σε συγγενείς πρώτου βαθμού ασθενούς με ΑΚΑ. Οι ασθενείς με μεγαλύτερο κίνδυνο εμφάνισης ΑΚΑ είναι οι άνδρες ηλικίας άνω των 50 ετών με ταυτόχρονο ή μη ιστορικό περιφερικής αγγειακής νόσου. Στις γυναίκες η εμφάνιση της νόσου καθυστερεί, έχοντας κατώτερο όριο εμφάνισης τα 60 έτη. Αιτιοπαθογένεια Η δημιουργία ενός ανευρύσματος κοιλιακής αορτής (ΑΚΑ) είναι στις περισσότερες περιπτώσεις μια εκφυλιστική διεργασία. Έρευνες έχουν δείξει ότι σε ασθενείς με ΑΚΑ υπάρχουν διαταραχές στην περιεκτικότητα του αρτηριακού τοιχώματος στις δομικές πρωτεΐνες ελαστίνη και κολλαγόνο. Δομικές και αιμοδυναμικές συνθήκες μοναδικές για την υπονεφρική αορτή μπορούν να εξηγήσουν την «προτίμηση» δημιουργίας ΑΚΑ σε αυτήν την ανατομική περιοχή, αλλά η στρατολόγηση των φλεγμονωδών κυττάρων στον έσω ελαστικό και τον έξω χιτώνα της αορτής φαίνεται να αποτελεί πρώιμο και καθοριστικό παθοφυσιολογικό γεγονός για την δημιουργία του ΑΚΑ. Παράγοντες κινδύνου Η ανευρυσματική νόσος είναι πιθανώς πολυπαραγοντική. Παράγοντες κινδύνου που σχετίζονται με την εμφάνιση του ΑΚΑ είναι η κληρονομικότητα, η αυξανόμενη ηλικία, το φύλο, το κάπνισμα, η υπέρταση, η δυσλιπιδαιμία και η χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια. Συμπτώματα - Επιπλοκές Τα ανευρύσματα της κοιλιακής αορτής είναι συνήθως ασυμπτωματικά. Ένα αυξανόμενο σε διάμετρο ανεύρυσμα με πιθανότητα ρήξης ή ένα ραγέν ανεύρυσμα εμφανίζεται με αιφνίδιας έναρξης άλγος (συνεχές ή κωλικοειδές) στην οσφυική ή κοιλιακή χώρα που μπορεί να ακτινοβολεί στους γλουτούς, στις βουβώνες, στο όσχεο ή στους όρχεις, λιποθυμικό επεισόδιο και ταχεία κυκλοφορική κατάρριψη του ασθενούς. Οι συχνότερες επιπλοκές είναι η ρήξη (5-10/100.000 άτομα), τα θρομβοεμβολικά επεισόδια και η πίεση των παρακείμενων ιστών. Ο ρυθμός αύξησης του ανευρύσματος καθώς και η διάμετρός του αποτελούν βασικό κριτήριο για τον κίνδυνο ρήξης του ανευρύσματος. Συγκεκριμένα, υψηλής επικινδυνότητας θεωρούνται αυτά που έχουν διάμετρο μεγαλύτερη και μεγάλο ρυθμό αύξησης. Διάγνωση - Κλινική εξέταση - Έγχρωμο υπερηχογράφημα αορτής (πρώτη εξέταση που πρέπει να γίνεται και η εξέταση για την παρακολούθηση μικρών ΑΚΑ) - Υπολογιστική τομογραφία άνω και κάτω κοιλίας - Αγγειογραφία (μετά τη διάγνωση για καθορισμό τεχνικών λεπτομερειών της επέμβασης όπου απαιτείται) Αντιμετώπιση Οι δύο κύριες επιλογές να αντιμετωπιστεί το ΑΚΑ είναι: (1) ανοικτή χειρουργική επέμβαση ή (2) ενδαγγειακή αποκατάσταση του ανευρύσματος. Και οι δύο επιλογές είναι δυνατό να χρησιμοποιηθούν τόσο στην περίπτωση που το ΑΚΑ έχει υποστεί ρήξη όσο και στην εκλεκτική αντιμετώπιση, αν και η μέχρι σήμερα εμπειρία σε ενδαγγειακή αποκατάσταση του ανευρύσματος (EVAR) στην περίπτωση της ρήξης είναι περιορισμένη. Η τελική απόφαση για την επιλογή της κατάλληλης για κάθε ασθενή μεθόδου ανήκει στον ειδικό αγγειοχειρουργό, μετά από αναλυτική ενημέρωση του ασθενούς για τα μειονεκτήματα και τα πλεονεκτήματα της κάθε μεθόδου. Πηγή κειμένου: Ελληνική Αγγειολογική Εταιρεία

Το σύμπτωμα-κλειδί της σκωληκοειδίτιδας είναι ο πόνος χαμηλά και δεξιά στην κοιλιακή χώρα, δεν είναι όμως το μοναδικό που θα πρέπει να σας κινητοποιήσει να επισκεφτείτε άμεσα το πλησιέστερο νοσοκομείο. Όσο νωρίτερα εντοπιστεί η φλεγμονή της σκωληκοειδούς απόφυσης τόσο ευκολότερα αντιμετωπίζεται και μάλιστα σε αρκετές περιπτώσεις μόνο με αντιβιοτικά, χωρίς να απαιτείται χειρουργική επέμβαση. Φροντίστε λοιπόν να αναγνωρίσετε σωστά τα παρακάτω τέσσερα συμπτώματα ως ενδεικτικά της σκωληκοειδίτιδας ώστε να λάβετε όσο το δυνατόν πιο άμεσα την απαραίτητη ιατρική βοήθεια. 1. Απώλεια όρεξης Η αδικαιολόγητη απώλεια της όρεξης είναι πολύ χαρακτηριστική στους ασθενείς με σκωληκοειδίτιδα. Η απώλεια όρεξης εκδηλώνεται σε ποσοστό 74-78% των περιστατικών σκωληκοειδίτιδας. 2. Ναυτία και τάση προς έμετο Η ναυτία και η τάση προς έμετο σε περίπτωση σκωληκοειδίτιδας εκδηλώνονται συνήθως μετά από μια κρίση έντονου πόνου. 3. Δυσκοιλιότητα ή διάρροια Μια λοίμωξη ή φλεγμονή σε οποιοδήποτε τμήμα της γαστρεντερικής οδού αναπόφευκτα εμποδίζει την ομαλή πέψη. Δεν αποκλείεται λοιπόν η σκωληκοειδίτιδα να οδηγήσει σε επεισόδιο δυσκοιλιότητας ή διάρροιας, το οποίο μάλιστα μπορεί να συνοδεύεται από εμφανές πρήξιμο στην κοιλιά. 4. Πυρετός Ο πυρετός είναι ένα γενικό σύμπτωμα που υποδηλώνει ότι έχει διαταραχθεί η ομαλή λειτουργία κάποιου οργάνου ή συστήματος του οργανισμού. Ο πυρετός λόγω σκωληκοειδίτιδας εκδηλώνεται όταν η φλεγμονή έχει μείνει αδιάγνωστη για αρκετές ημέρες και κυμαίνεται από 37,2-38,3 βαθμούς Κελσίου.

Ορισμένοι αμφισβητούν την ύπαρξη των τροφών με τις λεγόμενες αρνητικές θερμίδες, ωστόσο μια νέα επιστημονική έρευνα έρχεται να... κλείσει στόματα, αφού αποδεικνύει ότι ένα δημοφιλές λαχανικό μπορεί βοηθήσει στην καύση θερμίδων ενώ το ίδιο παρέχει ελάχιστη ενέργεια. Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του Γουόρικ και τα πανεπιστημιακά νοσοκομεία του Κόβεντρι και του Γουόρικσερ διεξήγαγαν για πρώτη φορά ένα πρωτότυπο πείραμα που αποδεικνύει ότι το σέλινο έχει την ιδιότητα να οδηγεί σε καύση έως και διπλάσιων θερμίδων από αυτές που παρέχει. Οι ερευνητές τοποθέτησαν έναν εθελοντή σε έναν ειδικό θάλαμο που τους επέτρεπε να μετρούν κάθε θερμίδα που έκαιγε ο οργανισμός του ενώ ακολούθησε ένα 12ωρο διατροφολόγιο που περιελάμβανε ωμό σέλινο και smoothie σέλινου. Τόσο το ωμό σέλινο (326 γραμμάρια) όσο και το smoothie σέλινου είχαν ενεργειακή αξία 53 θερμίδες. Οι μετρήσεις έδειξαν ότι ο εθελοντής έκαψε 72 θερμίδες χάρη στο ωμό σέλινο και 112 θερμίδες χάρη στο smoothie. Σχολιάζοντας τη διαφορά που παρατηρήθηκε ανάμεσα στο ωμό σέλινο και το smoothie, ο Δρ Τομ Μπάρμπερ από το Πανεπιστήμιο του Γουόρικ αναφέρει πως η πολτοποίηση του λαχανικού επιτρέπει να διασπαστούν οι φυτικές του ίνες και να απελευθερωθούν τα θρεπτικά συστατικά του, με αποτέλεσμα το συκώτι εργάζεται πιο εντατικά, κάτι που οδηγεί σε μεγαλύτερες καύσεις. Το σέλινο αποτελείται σε ποσοστό περίπου 75% από νερό και σε ποσοστό 25% από φυτικές ίνες. Έχει αντιοξειδωτική και αντιφλεγμονώδη δράση, επομένως συμβάλλει στον έλεγχο της αρτηριακής πίεσης και της χοληστερόλης ώστε να μειωθεί ο κίνδυνος καρδιοπάθειας. Επίσης, το σέλινο παρέχει την πολύτιμη βιταμίνη C, η οποία ενισχύει το ανοσοποιητικό συστημα.

Η τροφή εκτός του ότι αποτελεί βασικό καύσιμο επιβίωσης, αποτελεί και μία απόλαυση, την οποία σίγουρα δεν μπορούμε να αρνηθούμε αλλά ούτε και πρέπει. Χρειάζεται ωστόσο μία κόκκινη γραμμή εκεί που η απόλαυση συναντά την λαιμαργία. Ας δούμε τι μας συστήνει η Ομάδα του Λόγω Διατροφής για να καταπολεμήσουμε την λαιμαργία μας: Αρχικά, βάλε ως στόχο να χάνεις 1-2 κιλά την εβδομάδα δίχως να παραλείψεις κάποια ομάδα τροφίμων. Ένα από τα μεγαλύτερα λάθη που κάνουν οι περισσότεροι είναι να στρέφονται σε εξαντλητικές δίαιτες ή δίαιτες express. Με αυτό τον τρόπο το μόνο που καταφέρνουν είναι να ρίχνουν το μεταβολισμό τους σε χαμηλότερα επίπεδα. Πρέπει να επιλέγεις να καταναλώνεις τροφές οι οποίες είναι όσο πιο κοντά γίνεται στην φυσική τους μορφή. Αν δεν μπορείς να αντισταθείς στη γλυκιά γεύση προτίμησε κάποιο γλύκισμα με χαμηλές θερμίδες όπως μαύρη σοκολάτα με ξηρούς καρπούς, μπάρες δημητριακών ολικής αλέσεως, ζελέ χωρίς ζάχαρη, ρυζογκοφρέτες με μέλι ή ταχίνι, γιαούρτι με μέλι, φρούτο, ξηρούς καρπούς και κανέλα. Τέλος αντί για ζάχαρη μπορείς να χρησιμοποιείς το μέλι. Επίσης, καλό είναι όπου η ζάχαρη είναι απαραίτητη να προτιμάτε ακατέργαστη. Το εβδομαδιαίο πρόγραμμα πρέπει να αποτελείται από 2 μερίδες ψάρι, 1 μερίδα κοτόπουλο, 2 μερίδες όσπρια, 1 μερίδα ζυμαρικά ολικής αλέσεως. Το κόκκινο κρέας είναι καλό να καταναλώνεται 1 φορά στις 15 μέρες. Να εντάξεις στη διατροφή σου τις φυτικές ίνες (φρούτα, λαχανικά, όσπρια, ξηρούς καρπούς δημητριακά ολικής). Καταναλώνοντας φυτικές ίνες, ίσως να πετύχεις πιο εύκολα μείωση του βάρους σου, αφού οι φυτικές ίνες σε χορταίνουν περισσότερο επιβραδύνοντας την απορρόφηση της τροφής, καθυστερώντας έτσι το επόμενο γεύμα. Να τρως κάθε 3 ώρες και ποτέ να μην μένεις πολλές ώρες νηστική και να μειώσεις την τάση σου να τσιμπολογάς. Εάν θέλεις αποτελεσματικό αδυνάτισμα στην περιφέρεια πρέπει να πίνεις πολύ νερό. Το νερό ενεργοποιεί τον μεταβολισμό, παρασύρει τις τοξίνες και τις αποβάλει μέσω της διούρησης. Σίγουρα γνωρίζεις ότι οι τοξίνες δημιουργούν την γνωστή κατακράτηση. Είναι απαραίτητο να πίνεις τουλάχιστον 1,5 λίτρα νερό την ημέρα. Επιπλέον, τα βότανα θα σε βοηθήσουν στο αδυνάτισμα στα μπούτια (το πράσινο τσάι, η λουίζα, η τσουκνίδα). Επιπλέον, μην τρως μπροστά στην τηλεόραση, διότι με αυτό τον τρόπο καταναλώνεις περισσότερες θερμίδες. Μην τρως στο πόδι και αφοσιώσου στο γεύμα σου. Κάθισε στο τραπέζι σου και απολαύσε το φαγητό σου με ηρεμία.Γυμνάσου. Kάνε αερόβιο ή Pilates. Ακόμη και αν δεν μπορείς να γραφτείς σε κάποιο γυμναστήριο, μπορείς πολύ εύκολα να γυμναστείς στο σπίτι ή ακόμη και να περπατήσεις. Οπότε φόρα τα αθλητικά σου παπούτσια και ξεκίνα!

Οι γυναίκες που ακολουθούν συστηματικά τη μεσογειακή διατροφή, αντιμετωπίζουν μικρότερο κίνδυνο για καρκίνο του μαστού, σύμφωνα με μια νέα μεγάλη ολλανδική επιστημονική μελέτη.Προηγούμενες μελέτες έχουν αναδείξει τα οφέλη της μεσογειακής διατροφής για την υγεία (καρδιοπάθεια, εγκεφαλικά κ.α.) και η νέα έρευνα διευρύνει τη γκάμα των ωφελειών. Η μεσογειακή διατροφή περιλαμβάνει πολλά φρούτα και λαχανικά, ελαιόλαδο, πλήρη δημητριακά και ξηρούς καρπούς, καθώς επίσης περιορισμένες ποσότητες κόκκινου κρέατος και γλυκών.Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον καθηγητή Πιτ Βαν ντεν Μπραντ του Τμήματος Επιδημιολογίας του Πανεπιστημίου του Μάαστριχτ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο διεθνές περιοδικό για θέματα καρκίνου "International Journal of Cancer", σύμφωνα με τη βρετανική «Γκάρντιαν», ανέλυσαν στοιχεία για 62.573 γυναίκες ηλικίας 55 έως 69 ετών σε βάθος δύο δεκαετιών. Από αυτές, οι 3.354 πέθαναν από καρκίνο του μαστού.Η μελέτη συσχέτισε το είδος της διατροφής με τον κίνδυνο θανάτου. Διαπιστώθηκε ότι η Μεσογειακή διατροφή μπορεί να μειώσει έως 40% τον κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του μαστού αρνητικού για υποδοχείς οιστρογόνων. Είναι μια από τις πιο επικίνδυνες μορφές καρκίνου για τις γυναίκες μετά την εμμηνόπαυση και δεν μπορεί να θεραπευθεί με ορμονοθεραπεία.Η έρευνα έδειξε ότι η μείωση του κινδύνου είναι μεγαλύτερη, αν η Μεσογειακή διατροφή περιλαμβάνει αρκετούς ξηρούς καρπούς. Εκτιμήθηκε ότι αν όλες οι γυναίκες έτρωγαν μεσογειακά, θα μπορούσαν να αποφευχθούν το 2,3% όλων των περιπτώσεων καρκίνου του μαστού και σχεδόν το ένα τρίτο (32,4%) των μη ορμονο-ευαίσθητων καρκίνων του μαστού.Ο καρκίνος του μαστού είναι η συχνότερη μορφή καρκίνου στις γυναίκες. Μία μικρότερη περσινή μελέτη, που είχε παρουσιασθεί σε συνέδριο της Αμερικανικής Εταιρείας Κλινικής Ογκολογίας, είχε καταλήξει στο συμπέρασμα ότι η Μεσογειακή διατροφή μειώνει επίσης τον κίνδυνο επανεμφάνισης του καρκίνου του μαστού, που προηγουμένως είχε θεραπευθεί.

Αν υποπτεύεστε ότι έχετε κατακράτηση υγρών, τότε υπάρχει ένα πολύ απλό τεστ που μπορείτε να κάνετε, προκειμένου να το διαπιστώσετε και να πάρετε τα μέτρα σας. Αν υποπτεύεστε ότι έχετε κατακράτηση υγρών, τότε υπάρχει ένα πολύ απλό τεστ που μπορείτε να κάνετε, προκειμένου να το διαπιστώσετε και να πάρετε τα μέτρα σας. Τα αίτια της κατακράτησης Οι παράγοντες που την προκαλούν, ποικίλουν και συχνά είναι ορμονικές. Στην πλειοψηφία των περιπτώσεων κατακράτηση υγρών παρατηρείται, όταν υπάρχει καρδιακή ανεπάρκεια, νεφρική ανεπάρκεια ή προβλήματα του θυρεοειδούς. Παράλληλα, είναι σύμπτωμα κακής κυκλοφορίας, ενώ είναι δυνατό να προκαλέσει την εμφάνιση κυτταρίτιδας. Πώς να κάνετε το τεστ! Ασκήστε μικρή και σταθερή πίεση σε 4 με 5 σημεία στους γλουτούς ή γύρω από τους αστραγάλους σας. Αν η περιοχή στην οποία ασκήσατε την πίεση, παραμένει λευκή πριν επανέλθει το φυσιολογικό χρώμα του δέρματος ή μείνει «βαθούλωμα» για δευτερόλεπτα, τότε έχετε αυξημένες πιθανότητες ο οργανισμός σας να κάνει κατακράτηση υγρών. Μία ακόμη ένδειξη είναι η εικόνα των βλεφάρων σας. Είναι φυσιολογικό να είναι πρησμένα όταν ξυπνάτε το πρωί, ωστόσο, αν το πρήξιμο δεν υποχωρεί, τότε θα πρέπει να συμβουλευτείτε γιατρό. Τι να κάνετε αν έχετε κατακράτηση Καλό είναι να περιορίσετε το αλάτι, το οποίο ενισχύει το πρόβλημα και να επιλέγετε τροφές πλούσιες σε κάλιο, που προκαλούν διούρηση με φυσικό τρόπο. Αν το πρόβλημα είναι έντονο ο γιατρό σας μπορεί να σας χορηγήσει διουρητικά.

Το γλαύκωμα «καλπάζει» τυφλώνοντας κάθε χρόνο πάνω από 1,1 εκατομμύρια ανθρώπους σε παγκόσμιο επίπεδο, σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Γλαυκώματος. Το 2013, 64,3 εκατομμύρια άνθρωποι είχαν γλαύκωμα και ο αριθμός αυτός αναμένεται να εκτοξευτεί το 2020 στα 76 εκατομμύρια. Παρά την εξέλιξη της οφθαλμολογίας, το γλαύκωμα είναι η δεύτερη πιο κοινή αιτία τύφλωσης παγκοσμίως, καθώς στα αρχικά στάδια δεν προκαλεί συμπτώματα και όταν διαγνωστεί, η βλάβη είναι μη αναστρέψιμη. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Γλαυκώματος, με την ευκαιρία της φετινής Παγκόσμιας Εβδομάδας Γλαυκώματος (12 με 18 Μαρτίου), αναφέρει ότι σύμφωνα με μελέτες, για την επιδείνωση της κατάστασης ευθύνονται οι δημοσιονομικοί περιορισμοί στον τομέα της υγείας και η έλλειψη ενημέρωσης, κυρίως στους αγροτικούς πληθυσμούς, οι οποίοι φτάνουν στον γιατρό όταν η βλάβη είναι μη αναστρέψιμη. Τακτική παρακολούθηση και έγκαιρη διάγνωση «Η έγκαιρη διάγνωση της νόσου και στη συνέχεια η τακτική παρακολούθηση του ασθενούς, μπορούν να αποτρέψουν την τύφλωση από γλαύκωμα» τονίζει ο χειρουργός οφθαλμίατρος, καθηγητής Οφθαλμολογίας του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης, Βασίλειος Κοζομπόλης. «Οι νέες χειρουργικές τεχνικές που εφαρμόζουμε στην Ελλάδα, όπως η χρήση μικροσκοπικών βαλβίδων, βοηθούν στην απορροή του υδατοειδούς υγρού που είναι υπεύθυνο για την αυξημένη πίεση του οφθαλμού και βάζουν φρένο στην εξέλιξη της νόσου. Μπορούν δε να εφαρμοστούν οι μέθοδοι αυτές επιτυχώς σε συνδυασμό με την εγχείρηση καταρράκτη», αναφέρει ο κ Κοζομπόλης. Η πάθηση εμφανίζεται συνήθως σε ασθενείς της 3ης ηλικίας, αν και σπανιότερα μπορεί να εμφανιστεί σε νέους ανθρώπους, καθώς επίσης και σε παιδιά. Παράγοντες που ενοχοποιούνται Η αιτία του γλαυκώματος είναι πολυπαραγοντική και οι βασικοί παράγοντες κινδύνου είναι: H αυξημένη ενδοφθάλμια πίεση, το οικογενειακό ιστορικό, ο λεπτός κερατοειδής, η μυωπία, ο σακχαρώδης διαβήτης, ιστορικό οφθαλμικού τραύματος και η μακροχρόνια τοπική ή συστηματική χρήση κορτιζόνης. Σύμφωνα με τους οφθαλμίατρους η μόνη άμυνα που έχουν, κυρίως τα άτομα της τρίτης ηλικίας, απέναντι στο γλαύκωμα, είναι η πρόληψη, η οποία μπορεί να γίνεται με τουλάχιστον μια εξέταση τον χρόνο. Από μελέτες που έχουν γίνει, το περπάτημα και η αερόβιος άσκηση δρουν ευεργετικά στην μείωση της ενδοφθάλμιας πίεσης, ενώ αντίθετα η συστηματική άρση βαρών μπορεί να οδηγήσει σε αύξησή της. Είναι σημαντική για όλους η προληπτική οφθαλμολογική εξέταση και κρίνεται επιβεβλημένη σε όσους έχουν κληρονομικό ιστορικό γλαυκώματος. Όπως αναφέρει ο κ. Κοζομπόλης, το οικονομικό κόστος από τις επιπτώσεις του γλαυκώματος είναι τεράστιο και ανέρχεται σε εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ σε παγκόσμια κλίμακα. Αθροιστικά, το μέσο, άμεσο και έμμεσο (επιβάρυνση οικογένειας, συστήματος υγείας, απώλεια εργατοωρών κλπ), ετήσιο κόστος για κάθε γλαυκωματικό ασθενή μπορεί να κυμαίνεται από 10.000 -20.000 ευρώ, σύμφωνα με δημοσιευμένες μελέτες.

Αν είστε νυν ή πρώην καπνιστές, θα ήταν ευχής έργο να αρχίσετε να τρώτε άφθονα φρούτα και λαχανικά, συνιστούν επιστήμονες από το Πανεπιστημιακό Ινστιτούτο Καρολίνσκα στη Σουηδία. Εξετάζοντας στοιχεία από...

Προϊόντα που ωφελούν το γαστρεντερικό σύστημα λειτουργούν επίσης σαν «ασπίδα» ενάντια στα προβλήματα ύπνου και στο στρες. Στην κάπως παράδοξη αυτή διαπίστωση κατέληξαν ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του Κολοράντο στο...

Η χρονική στιγμή, η ένταση και η διάρκεια της έκθεσής μας στον ήλιο μέσα στη μέρα συνδέονται με το βάρος μας υποστηρίζουν οι ερευνητές. Αυτό υποστηρίζει έρευνα που διενεργήθηκε από...

Επιστήμονες στη Βρετανία, μεταξύ των οποίων δύο Ελληνοκύπριοι, κατάφεραν -για πρώτη φορά στον κόσμο- να δημιουργήσουν στο εργαστήριό τους ένα έμβρυο ποντικιού, χρησιμοποιώντας μόνο δύο είδη βλαστοκυττάρων και ένα υποστηρικτικό...

Ένας Γάλλος έφηβος που έπασχε από δρεπανοκυτταρική αναιμία, έγινε ο πρώτης ασθενής στον κόσμο που φαίνεται να θεραπεύθηκε χάρη σε μια πρωτοποριακή γενετική θεραπεία. Η διαδικασία έλαβε χώρα στο Νοσκομείων...

Τα συγκοπτικά ή λιποθυμικά επεισόδια είναι από τις συχνότερες αιτίες επίσκεψης των ενηλίκων, κυρίως μεγαλύτερης ηλικίας, στο τμήμα επειγόντων περιστατικών των νοσοκομείων ή σε ιδιωτικά ιατρεία, όπου η αξιολόγηση μπορεί...