Το ρόδι αποτελεί μια πραγματική υπερτροφή που μπορεί να συμβάλλει στην παράταση της διάρκεια της ζωής μας. Αυτό το πλούσιο σε αντιοξειδωτικά φρούτο έχει σημαντικά οφέλη για την υγεία ανδρών και γυναικών, όπως η δράση του ενάντια στη φλεγμονή που σχετίζεται με τον καρκίνο του μαστού, αλλά και η καταπολέμηση της στυτικής δυσλειτουργίας στους άνδρες. Οι πολυφαινόλες που περιέχει και συγκεκριμένα οι τανίνες, οι ανθοκυανίνες και το ελλαγικό οξύ, είναι τα στοιχεία που ωφελούν το μυαλό και το σώμα. Δείτε αναλυτικά τις ιδιότητες του ροδιού και πώς προστατεύουν την υγεία ανδρών και γυναικών. Καταπολεμά την παχυσαρκία Ένα ποτήρι χυμού από ρόδι την ημέρα μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο παχυσαρκίας. Επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο Queen Margaret, στο Εδιμβούργο, έδιναν καθημερινά για τρεις εβδομάδες σε εθελοντές συμπλήρωμα ροδιού που περιείχε τη φλούδα και τους σπόρους του φρούτου. Μετά από τρεις εβδομάδες, οι εθελοντές έπιναν ένα ποτήρι χυμό ροδιού πριν από το γεύμα που περιείχε σάλτσα ντομάτας. Όσοι είχαν λάβει το συμπλήρωμα πεινούσαν λιγότερο, είχαν λιγότερες λιγούρες και αισθάνονταν πιο χορτάτοι σε σχέση με την ομάδα ελέγχου που λάμβανε εικονικό φάρμακο. Οι ειδικοί εκτιμούν ότι οι πολυφαινόλες του ροδιού λειτουργούν ως κατασταλτικό της όρεξης. Προστατεύει από τις καρδιακές παθήσεις Εμπλουτίζοντας τη διατροφή σας με τις πολύτιμες πολυφαινόλες που περιέχονται στο ρόδι, μπορείτε να αποτρέψετε ή να επιβραδύνετε ενδοθηλιακές δυσλειτουργίες, οι οποίες αποτελούν προάγγελο της αθηροσκλήρωσης και των εγκεφαλικών επεισοδίων. Έρευνες έχουν δείξει ότι μια ημερήσια δόση του συμπληρώματος ροδιού, «σβήνει» πολλές από τις καταστροφικές επιπτώσεις της λιπαρής διατροφής στον οργανισμό. Προστατεύει από τον καρκίνο του μαστού Εργαστηριακά πειράματα έδειξαν ότι τα ρόδια περιέχουν ορισμένες χημικές ουσίες οι οποίες προστατεύουν από τον καρκίνο του μαστού, με την ισχυρότερη δράση να ασκείται από το ελλαγικό οξύ. Η ουσία αυτή αναστέλλει την αρωματάση, ένα ένζυμο που σχετίζεται με την ανάπτυξη ορμονοεξαρτώμενου καρκίνου του μαστού. Άλλη έρευνα έδειξε ότι τα φυτοχημικά των ροδιών επιβραδύνουν την ανάπτυξη διαφόρων τύπων καρκίνου του μαστού. Συγκεκριμένα οι ελλαγιταννίνες που περιέχουν, ανέστειλαν την ανάπτυξη των οιστρογόνων-απόκριση καρκίνου του μαστού σε διάφορες δοκιμές. Καθώς δεν έχει καταγραφεί κάποια παρενέργεια από την κατανάλωση ροδιών, οι ειδικοί αναφέρουν ότι οι γυναίκες έχουν πολλούς λόγους να τα καταναλώνουν. Κατά του καρκίνου του προστάτη Μελέτη ουρολόγων από το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας στο Λος Άντζελες (UCLA), διαπίστωσε ότι οι άντρες με καρκίνο του προστάτη που έπιναν ένα ποτήρι χυμό ροδιού την ημέρα παρουσίαζαν πολύ βραδύτερη αύξηση στα επίπεδα του ειδικού προστατικού αντιγόνου (PSA) στο αίμα τους. Το PSA είναι μια ουσία που παράγεται από τα κύτταρα του προστάτη, είτε αυτά είναι υγιή είτε έχουν γίνει καρκινικά. Ωστόσο, τα καρκινικά προστατικά κύτταρα την παράγουν σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό, γι' αυτό και το PSA χρησιμοποιείται ως καρκινικός δείκτης. Βελτιώνει τη μνήμη Οι πολυφαινόλες των ροδιών μπορούν να συμβάλουν στη βελτίωση της μνήμης και της γνωστικής λειτουργίας τους ηλικιωμένους. Σχετική μελέτη έδειξε ότι μεσήλικες και ηλικιωμένοι που έπιναν καθημερινά ένα ποτήρι χυμό ροδιού επί ένα μήνα βελτίωσαν σημαντικά τους δείκτες λεκτικής και οπτικής μνήμης. Καταπολεμά την αρθρίτιδα Τα αντιφλεγμονώδη συστατικά του βοηθούν στην εξουδετέρωση της φλεγμονής που συσχετίζεται με την αρθρίτιδα, μειώνοντας παράλληλα τη βαρύτητα των συμπτωμάτων. Μελέτη του 2016 διαπίστωσε ότι ο χυμός ροδιού μείωσε τους βιοδείκτες της ρευματοειδούς αρθρίτιδας και το οξειδωτικό στρες. Εθελοντές που ήπιαν χυμό ροδιού δύο φορές την ημέρα παρουσίασαν λιγότερη ευαισθησία, οίδημα και πόνο στις αρθρώσεις.

Νέα βρετανική έρευνα έδειξε, ότι παιδιά, που κάθονται καθηλωμένα μπροστά από οποιαδήποτε οθόνη για πάνω από τρεις ώρες, κινδυνεύουν να προσληφθούν από διαβήτη τύπου 2. Ο χρόνος που ένα παιδί περνάει μπροστά σε μια τηλεόραση, έναν υπολογιστή, ένα τάμπλετ, ένα κινητό τηλέφωνο ή μια κονσόλα παιχνιδιών αυξάνει διάφορους παράγοντες κινδύνου για διαβήτη, όπως η συσσώρευση λίπους στο σώμα, η παχυσαρκία και η αντίσταση στην ινσουλίνη, με συνέπεια τα κύτταρα του λίπους να μην ανταποκρίνονται στην εν λόγω ορμόνη που παράγεται από το πάγκρεας και ρυθμίζει τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα. Οι ερευνητές, με επικεφαλής τη δρα Κλερ Ναϊτινγκέιλ του Ινστιτούτου Ερευνών για την Υγεία του Πληθυσμού του Πανεπιστημίου Σεντ Τζορτζ του Λονδίνου, που έκαναν τη δημοσίευση στο βρετανικό περιοδικό παιδιατρικής «Archives of Disease in Childhood», ανέλυσαν στοιχεία για ένα αντιπροσωπευτικό δείγμα σχεδόν 4.500 παιδιών ηλικίας εννέα έως δέκα ετών από 220 δημοτικά. Από αυτά τα παιδιά, στο ένα άκρο το 4% δεν έκαναν καθόλου χρήση οθονών, ενώ στο άλλο άκρο το 18% έκαναν χρήση πάνω από τρεις ώρες. Ο χρόνος των υπόλοιπων παιδιών κυμαινόταν κάπου ενδιάμεσα. Τα αγόρια ήταν πιθανότερο (22%) από ό,τι τα κορίτσια (14%) να περνάνε άνω των τριών ωρών κάθε μέρα μπροστά σε μια οθόνη. Τα παιδιά που κολλούσαν στις οθόνες κατά μέσο όρο πάνω από ένα τρίωρο ημερησίως, είχαν μεγαλύτερα επίπεδα σωματικού λίπους, ινσουλίνης στο αίμα μετά από νηστεία (αύξηση 10,7%), αντίστασης στην ινσουλίνη (10,5%) και λεπτίνης (9,3%), της ορμόνης που εμπλέκεται στην όρεξη. Όλα αυτά είναι παράγοντες κινδύνου για εμφάνιση διαβήτη, αν και οι επιστήμονες δεν συνέχισαν την μελέτη τους για να δουν κατά πόσο τα παιδιά όντως εμφάνισαν τη νόσο αργότερα. Πάντως, οι ερευνητές συστήνουν να μειωθεί ο χρόνος χρήσης οθονών από τα παιδιά, ώστε να μειωθούν οι παράγοντες κινδύνου για διαβήτη τύπου 2. Η ενθάρρυνση της σωματικής άσκησης αντί του καθιστικού τρόπου ζωής και η υγιής ισορροπημένη διατροφή είναι επίσης αναγκαία για τα παιδιά. Πηγή κειμένου: newsbeast.gr

Οι νέοι συμβασιούχοι, που προσελήφθησαν στα δημόσια Νοσοκομεία από άσχετες ειδικότητες δημιούργησαν ποικίλλα προβλήματα. Σύμφωνα με ρεπορτάζ του κεντρικού δελτίου ειδήσεων του ΣΚΑΪ οι περισσότεροι από αυτούς έχουν άσχετες με το αντικείμενο ειδικότητες και είναι μεγάλοι σε ηλικία. Χαρακτηριστικά παραδείγματα: Οικοδόμοι σε ρόλο τραυματιοφορέα, οδηγοί ταξί και κομμώτριες ως βοηθοί νοσηλευτών και νοικοκυρές σε ρόλο βοηθού θαλάμων. Τουλάχιστον 3.150 άτομα άσχετων ειδικοτήτων, ηλικίας άνω των 50 ετών, έχουν προσληφθεί από το Υπουργείο Υγείας με σκοπό να καλυφθούν οι τεράστιες ελλείψεις βοηθητικού προσωπικού τα δημόσια νοσοκομεία. Οι περισσότεροι ήταν μακροχρόνια άνεργοι και προσελήφθησαν μέσω ΟΑΕΔ με συμβάσεις κοινωφελούς εργασίας. Όπως ανέφερε ο Πρόεδρος της Νοσηλευτικής Ομοσπονδίας ΕΣΥ στην τηλεόραση του ΣΚΑΪ , τα προβλήματα -πολλές φορές- είναι τόσο μεγάλα, αφού οι άνθρωποι που προσλαμβάνονται χρειάζονται οι ίδιοι νοσηλεία. Σύμφωνα με την εκπρόσωπο εργαζομένων στο Δ.Σ ΑΧΕΠΑ, προσλαμβάνονται άνθρωποι ακόμη και 60 ετών, με σκοπό να συμπληρώσουν τα ένσημά τους και να βγουν στη σύνταξη.

Ένας στους 10 Eλληνες είναι διαβητικός και το γνωρίζει, ενώ 300.000 με 500.000 έχουν σακχαρώδη διαβήτη και δεν το γνωρίζουν. Τα στοιχεία αυτά προκύπτουν από τις στατιστικές προσεγγίσεις των τελευταίων χρόνων, αλλά και από τα στοιχεία της Εθνικής Μελέτης Νοσηρότητας (Ε.ΜΕ.ΝΟ) και θα ανακοινωθούν στο 15ο Πανελλήνιο Διαβητολογικό Συνέδριο, που θα πραγματοποιηθεί στην Αθήνα από τις 15 έως τις 18 Μαρτίου.Η Εθνική Μελέτη Νοσηρότητας., έγινε σε τυχαίο δείγμα του πληθυσμού των ενηλίκων που ζουν στην Ελλάδα. Από τα συνολικά 5.967 άτομα που συμμετείχαν, στα 5.843 άτομα (ποσοστό 97,7%) ήταν γνωστό αν είχαν ή όχι διαγνωσμένο διαβήτη. Οι 660 δήλωσαν ότι είχαν διαγνωσμένο διαβήτη, με το 82,3% αυτών να βρίσκεται υπό θεραπεία για τον διαβήτη την τελευταία εβδομάδα. Οι εργαστηριακές εξετάσεις για 504 από το σύνολο των 660 ατόμων που ανέφεραν ότι έχουν διαγνωστεί με διαβήτη, δείχνουν ότι το 26,7% έχουν γλυκοζυλιωμένη ≥ 7,1%, δηλαδή θεωρούνται αρρύθμιστοι. Εξαιρώντας τα άτομα που είχαν διαγνωσμένο διαβήτη, βρέθηκαν 63 άτομα με ενδείξεις για αδιάγνωστο διαβήτη.Με βάση τα στοιχεία αυτά ο συνολικός επιπολασμός του διαβήτη στον ενήλικο πληθυσμό, εκτιμάται στο 10% του ενήλικου πληθυσμού. Τα έως σήμερα επιδημιολογικά στοιχεία για τον σακχαρώδη διαβήτη στην Ελλάδα, προσδιόριζαν τους διαβητικούς στο 8%-9% του πληθυσμού (800-900 χιλιάδες), ενώ υπάρχει ένα ποσοστό 3%-4% του πληθυσμού που δεν γνωρίζει ότι πάσχει από τη νόσο.Το πιο ανησυχητικό στοιχείο, είναι ότι ο αριθμός των ατόμων με διαβήτη στην Ελλάδα έχει τετραπλασιαστεί τα τελευταία 30 χρόνια, και ότι ο διαβήτης τύπου 1 αυξάνεται κατά 3% κάθε χρόνο στα παιδιά και στους εφήβους. Επίσης, ο διαβήτης τύπου 2 προσβάλλει πλέον όλο και μικρότερες ηλικίες νέους και παιδιά.Ενδιαφέρον έχει και η παρατήρηση, ότι ο διαβήτης έχει υψηλότερη συχνότητα εμφάνισης στο δυτικό κόσμο, πράγμα που σχετίζεται με τη διατροφή και την καθιστική ζωή - αλλά και ότι οι διαβητικοί παρουσιάζουν ίδιο κίνδυνο εμφράγματος μυοκαρδίου, με τον κίνδυνο που έχουν για έμφραγμα, άνθρωποι που είναι κατά 15 χρόνια μεγαλύτεροι τους. Ο διαβήτης δηλαδή γερνάει πρόωρα την καρδιά. Oπως ανακοινώθηκε σήμερα, μερικές από τις σημαντικές εργασίες του συνεδρίου περιλαμβάνουν τις αναθεωρημένες κατευθυντήριες οδηγίες της Ελληνικής Διαβητολογικής Εταιρείας, τα νέα φάρμακα, τις έννοιες καρδιαγγειακής ασφάλειας και οφέλους, το τεχνητό πάγκρεας, αλλά και το νέο αλγόριθμο της μεταβολικής χειρουργικής, στην οποία η ΕΔΕ έχει δώσει ήδη την έγκρισή της μαζί με άλλες επιστημονικές εταιρείες.

Επιδημία ιλαράς έχει ξεσπάσει στη Ρουμανία, προκαλώντας την ανησυχία των τοπικών αρχών. Από τον Σεπτέμβριο μέχρι σήμερα, 17 παιδιά έχουν χάσει τη ζωή τους, ενώ οι νοσούντες τον τελευταίο χρόνο έχουν φτάσει τους 3400. Ο υπουργός υγείας της Ρουμανίας Florian Bodog, επεσήμανε ότι κανένα από τα παιδιά που πέθαναν δεν είχε εμβολιαστεί και τόνισε πως το μεγαλύτερο πρόβλημα με τη νόσο είναι πως οι πολίτες είναι πλημμελώς ενημερωμένοι και αμελούν σε πολύ μεγάλο βαθμό τον εμβολιασμό των παιδιών τους. Η φτώχεια και η ανεπαρκής πρόσβαση στις υπηρεσίες υγείας, θεωρούνται επίσης δύο πιθανές αιτίες. Δυστυχώς τα τελευταία χρόνια, πολλοί γονείς, με αφορμή λανθασμένες πληροφορίες που διαβάζουν στο διαδίκτυο, αποφασίζουν να μην εμβολιάσουν τα παιδιά τους. Όπως σημείωσε όμως και ο Bodog "ο εμβολιασμός είναι το μοναδικό μέτρο που μπορεί να συμβάλει στην πρόληψη της νόσου". Το τελευταίο θύμα από την ιλαρά ήταν ένα κοριτσάκι ηλικίας μόλις ενός έτους στην πόλη Σάτου Μάρε.

Πολύ σημαντικό είναι το πρωινό γεύμα για την υγεία της καρδιάς. Η μελέτη "Κορινθία", που εκπονήθηκε από μεγάλη ομάδα καρδιολόγων και επιστημόνων άλλων ειδικοτήτων, με κύριο ερευνητή τον καθηγητή Δημήτρη Τούσουλη, Διευθυντή της Α’ Πανεπιστημιακής Καρδιολογικής Κλινικής του ΕΚΠΑ και τη συμμετοχή των καρδιολόγων Ε. Οικονόμου, Γ. Λάζαρο, Ε. Χριστοφοράτου και Χ. Χασικίδη, έδειξε πως όσοι καταναλώνουν τακτικά πρωινό εμφανίζουν μικρότερη επίπτωση περιφερικής αγγειακής νόσου και αθηροσκλήρωσης. Οι συμμετέχοντες της μελέτης που κατανάλωναν μικρά και συχνά γεύματα παρουσίασαν μία σειρά από ευνοϊκούς καρδιαγγειακούς παράγοντες, όπως καλύτερη λειτουργικότητα της καρδιάς, μειωμένο ποσοστό αθηρωμάτωσης με παρουσία ελαχίστων αλλοιώσεων στις καρωτίδες αρτηρίες και σημαντική μείωση των καρδιαγγειακών συμβαμάτων. Σε σχέση, επίσης, με τη διατροφή σημαντικά είναι και τα ευρήματα σχετικά με την κατανάλωση καφέ, ένα από τα πλέον καταναλισκόμενα ροφήματα, παγκοσμίως. Οι ερευνητές παρατήρησαν ότι όσοι ανέφεραν κατανάλωση τριών και πλέον φλιτζανιών καφέ, ημερησίως, εμφάνιζαν μειωμένη έκταση της αθηρωμάτωσης στις καρωτίδες αρτηρίες». Η μελέτη «Κορινθία» αναδεικνύει, επίσης, την επιρροή των κοινωνικοοικονομικών παραγόντων (όπως το εισόδημα, η οικογενειακή κατάσταση και το επίπεδο εκπαίδευσης) στην καρδιαγγειακή υγεία, ενώ σημαντικός είναι και ο ρόλος της Ψυχικής Υγείας, καθώς οι ηλικιωμένοι ασθενείς με συμπτωματολογία κατάθλιψης εμφανίζουν αυξημένο επιπολασμό καρδιαγγειακών νόσων. Τέλος, επιβεβαιώνεται η θετική επίδραση της φυσικής δραστηριότητας στην καρδιαγγειακή υγεία. Οι ερευνητές παρατήρησαν ότι οι ηλικιωμένοι ασθενείς με αυξημένη σωματική δραστηριότητα στην καθημερινότητά τους παρουσιάζουν μειωμένο επιπολασμό κολπικής μαρμαρυγής, μια συχνής αρρυθμίας σε ηλικιωμένα άτομα με δυνητικά σοβαρές επιπλοκές και συνέπειες για τη συνολική υγεία των πασχόντων.Η μελέτη "Κορινθία" πραγματοποιήθηκε σε πάνω από 1.700 εθελοντές από διάφορες περιοχές της Κορίνθου, με στόχο τον συσχετισμό περιβαλλοντικών παραγόντων και του τρόπου ζωής με την εμφάνιση χρόνιων παθήσεων, όπως τα καρδιαγγειακά (στεφανιαία νόσος, έμφραγμα μυοκαρδίου, καρδιακή ανεπάρκεια, αγγειακά εγκεφαλικά επεισόδια), τα νοσήματα του αναπνευστικού συστήματος (άσθμα και χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια) και διάφορες μορφές καρκίνου.Η μελέτη παρουσιάστηκε στο Συνέδριο Καρδιαγγειακής Ιατρικής “Cardio Athena 2017”, που πραγματοποιήθηκε χθες και προχθές στην Αθήνα, από την Α’ Καρδιολογική Κλινική του Πανεπιστημίου Αθηνών στο Γ.Ν.Α. «Ιπποκράτειο» και το Ομώνυμο Εργαστήριο του Πανεπιστημίου Αθηνών, σε συνεργασία με το Ινστιτούτο Αρρυθμιών και το Ίδρυμα Καρδιαγγειακής Έρευνας και Επιμόρφωσης «ΚΑΡΔΙΑ».

Οι βιταμίνες του συμπλέγματος Β μπορούν να συντελέσουν στη μείωση των επιπτώσεων της ατμοσφαιρικής ρύπανσης στην υγεία του ανθρώπου, σύμφωνα με νέα διεθνή μελέτη που δημοσιεύεται στο επιστημονικό έντυπο Proceedings of the National Academy of Sciences. Ερευνητές από πολλές χώρες, με επικεφαλής τη Ζία Ζονγκ της Σχολής Δημόσιας Υγείας του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ, πραγματοποίησαν κλινική δοκιμή, στην οποία χορήγησαν σε δέκα υγιείς εθελοντές 18 έως 60 ετών, είτε συμπληρώματα βιταμινών του συμπλέγματος Β (2,5 mg φυλικού οξέος, 50 mg Β6 και 1 mg Β12, καθημερινά), είτε ψευδοφάρμακο. Οι βιταμίνες αντιστάθμισαν σε μεγάλο βαθμό τη ζημιά που κάνουν στον οργανισμό τα μικροσκοπικά σωματίδια της ρύπανσης στην ατμόσφαιρα (ΡΜ2,5). Οι ερευνητές τόνισαν πάντως την ανάγκη να επιβεβαιωθούν τα ευρήματά τους με νέες μελέτες σε πόλεις με μεγάλη ατμοσφαιρική ρύπανση, όπως το Πεκίνο και η πόλη του Μεξικό. Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, το 92% του παγκόσμιου πληθυσμού ζει σε περιοχές όπου η ατμοσφαιρική ρύπανση ξεπερνά τα όρια ασφαλείας (10 μικρογραμμάρια ανά κυβικό μέτρο). Πιο επικίνδυνα είναι τα σωματίδια με διάμετρο έως 2,5 μικρόμετρα (ΡΜ2,5), τα οποία δημιουργούνται από τις εξατμίσεις των αυτοκινήτων, την καύση ξύλων και τις χημικές αντιδράσεις, με άλλα ρυπογόνα αέρια. Τα σωματίδια ΡΜ2,5 διεισδύουν βαθιά στους πνεύμονες και, καθώς προκαλούν χρόνια φλεγμονή, συμβάλλουν σε αναπνευστικές και καρδιαγγειακές παθήσεις, ενώ επιφέρουν επιγενετικές αλλαγές στο DNA των κυττάρων και επεμβαίνουν στη λειτουργία των γονιδίων. Η μελέτη δείχνει ότι η καθημερινή λήψη βιταμινών του συμπλέγματος Β μπορεί να δράσει ως αντίβαρο, μειώνοντας σε ποσοστό έως 76% αυτές τις επιπτώσεις της ρύπανσης πάνω στα γονίδια. «Μιλάμε σχεδόν για μια πλήρη αντιστάθμιση των αλλαγών της ατμοσφαιρικής ρύπανσης πάνω στο επιγονιδίωμα. Όμως, αυτό επιτυγχάνεται με υψηλή δοσολογία βιταμινών Β, μεγαλύτερη από αυτή που επιτρέπεται στη διάρκεια της εγκυμοσύνης», εξηγεί η Δρ Ζονγκ.Άλλοι επιστήμονες χαρακτήρισαν ενθαρρυντικά τα ευρήματα, αλλά επεσήμαναν το μικρό μέγεθος των συμμετεχόντων στη μελέτη. Οι ερευνητές αναγνώρισαν ότι πρόκειται απλώς για μια πιλοτική μελέτη και ότι είναι συνεπώς πρόωρο να εξαχθούν συμπεράσματα κατά πόσο οι βιταμίνες του συμπλέγματος Β μπορούν να χρησιμοποιηθούν πράγματι ως «όπλο» κατά της ρύπανσης.

Η χοληστερόλη είναι μια ουσία που βρίσκεται φυσιολογικά στα κύτταρα του ανθρώπινου οργανισμού. Βρίσκεται επίσης σε διάφορες τροφές, κυρίως στο κόκκινο κρέας, στα πουλερικά και στα γαλακτοκομικά με πλήρη λιπαρά. Μια μικρή ποσότητα χοληστερόλης είναι απαραίτητη ώστε να διατηρούνται τα αποθέματα βιταμίνης D στο σώμα, να μην διαταράσσονται τα επίπεδα ορμονών και να διενεργείται ομαλά η πέψη. Τα επίπεδα χοληστερόλης στον οργανισμό επηρεάζουν σημαντικά την καρδιαγγειακή υγεία. Για τον λόγο αυτόν, ο γιατρός σας θα σας συστήσει να κάνετε εξετάσεις μέτρησης της χοληστερόλης στο πλαίσιο ενός γενικού προληπτικού ελέγχου. Τα αποτελέσματα των εξετάσεων θα υποδείξουν εάν πρέπει να κάνετε αλλαγές στις καθημερινές σας συνήθειες ή εάν χρειάζεται να λάβετε φαρμακευτική αγωγή. Οι εξετάσεις μετρούν την LDL, την HDL, την VLDL και την ολική χοληστερόλη. - Λιποπρωτεΐνη χαμηλής πυκνότητας (LDL) Η LDL, η οποία συχνά αποκαλείται «κακή» χοληστερόλη, συσσωρεύεται στα τοιχώματα των αρτηριών και μπορεί να προκαλέσει καρδιοπάθεια και άλλες σοβαρές επιπλοκές. Εάν αποκοπεί από το τοίχωμα της αρτηρίας, μια μάζα LDL χοληστερόλης μπορεί να προκαλέσει θρόμβωση. Η LDL δεν πρέπει να ξεπερνά τα 100 χιλιοστόγραμμα ανά δεκατόλιτρο αίματος (mg/dL). Η τιμή μεταξύ 100-129 mg/dL κρίνεται ανεκτή, η τιμή 130-159 mg/dL οριακά υψηλή, η τιμή 160-189 mg/dL υψηλή, ενώ η τιμή 190 mg/dL και άνω επικίνδυνα υψηλή. - Λιποπρωτεΐνη υψηλής πυκνότητας (HDL) Η HDL, η οποία συχνά αποκαλείται «καλή» χοληστερόλη, βοηθά να απομακρυνθεί η LDL από το κυκλοφορικό σύστημα ώστε να μειωθεί ο κίνδυνος καρδιοπάθειας. Για την HDL, ιδανική θεωρείται η τιμή 60 mg/dL και άνω. Εάν η HDL βρίσκεται κάτω από 40 mg/dL, τότε θεωρείται πολύ χαμηλή. - Λιποπρωτεΐνη πολύ χαμηλής πυκνότητας (VLDL) Η VLDL περιλαμβάνει τα λιπαρά που μεταφέρονται στο αίμα από τις τροφές που καταναλώνουμε σε συνδυασμό με περίσσειες θερμίδες που μετατρέπονται σε τριγλυκερίδια. Όπως και η LDL, η VLDL συνδέεται με τη συσσώρευση πλάκας στις αρτηρίες και αυξάνει τον κίνδυνο στεφανιαίας νόσου, εμφράγματος και εγκεφαλικού. Η VLDL δεν πρέπει να ξεπερνά τα 30 mg/dL. - Ολική χοληστερόλη Η ολική χοληστερόλη υπολογίζεται προσθέτοντας την HDL, την LDL και 20% των τριγλυκεριδίων. Η τιμή της δεν πρέπει να ξεπερνά τα 200 mg/dL. Η τιμή 200-239 mg/dL θεωρείται οριακά υψηλή, ενώ υψηλή κρίνεται η ολική χοληστερόλη όταν ξεπερνά τα 240 mg/dL. Οι κυριότεροι παράγοντες που επηρεάζουν τα επίπεδα της χοληστερόλης είναι η διατροφή, τα επίπεδα σωματικής άσκησης, το φύλο, το βάρος, η ηλικία και η κληρονομικότητα.

Πολλοί άνθρωποι παραπονιούνται συχνά ότι μόλις ξυπνούν από τον ύπνο τους συνειδητοποιούν μαζί τους έχει ξυπνήσει και ο... πονοκέφαλος... Αν ανήκετε και εσείς σε αυτούς τους ανθρώπους, υπάρχουν ορισμένα πράγματα που πρέπει να ξέρετε και τα οποία εξηγούν τους λόγους που σας συμβαίνει αυτό. Ο πονοκέφαλος το πρωί είναι κάτι αρκετά σύνηθες για αρκετούς ανθρώπους. Πρώτα απ' όλα, αν για μια σειρά ημερών δεν κοιμάστε επαρκώς, τότε είναι πολύ πιθανό κάποια μέρα να ξυπνήσετε με πονοκέφαλο ο οποίος θα διαρκεί για αρκετές ώρες στην ημέρα. Μία δεύτερη πιθανή εξήγηση είναι η υπνική άπνοια, δηλαδή εκείνη η κατάσταση κατά την οποία ένα άτομο έχει πολλές στιγμιαίες διακοπές στην αναπνοή του, καθώς κοιμάται. Έχει αποδειχτεί ότι πολλά άτομα με υπνική άπνοια, έχουν πονοκέφαλο όταν ξυπνούν το πρωί. Μία τρίτη εξήγηση μπορεί να είναι το τρίξιμο των δοντιών σας κατά τη διάρκεια της νύχτας. Πολλοί άνθρωποι δεν το συνειδητοποιούν, αλλά καθώς κοιμούνται έχουν την συνήθεια να πιέζουν και να τρίζουν την κάτω γνάθο επάνω στην άνω γνάθο. Αυτός ο πόνος που δεν γίνεται αντιληπτός όσο ο οργανισμός είναι σε κατάσταση ύπνου, προκαλεί πρόβλημα στους μυς της γνάθου ή της κροταφογναθικής άρθρωσης, το οποίο εκδηλώνεται και με πονοκέφαλο. Τέλος, είναι πιθανό να υποφέρετε από εποχικές ή άλλες αλλεργίες. Η έκθεση στα ακάρεα της σκόνης, ενώ κοιμάστε (τους αρέσει να ζουν στα σεντόνια, το στρώμα και τις μαξιλαροθήκες σας) μπορεί επίσης να σας αφήσει με έναν πόνο στο κεφάλι, λόγω της συμφόρησης των ρινικών κόλπων.

Δεν είναι γαλακτομπούρεκο, ούτε προφιτερόλ. Μακάρι να ήταν μιλφέιγ ή σοκολατόπιτα, αλλά πραγματικά θα μιλάγαμε για σκάνδαλο. Παρόλα αυτά, το εν λόγω είδους γλυκού είναι πολύ αγαπημένο, εννοείται νόστιμο και πάνω απ' όλα τρώγεται χωρίς τύψεις γιατί δεν περιέχει ζωικά ή φυτικά λιπαρά. Γι' αυτό το λόγο οι ειδικοί το συστήνουν στη δίαιτα ή όταν απλά προσέχουμε τι τρώμε. Μιλάμε για το γλυκό του κουταλιού. Μελιντζανάκι; Βύσσινο; Νεράντζι; Σταφύλι; Συκαλάκι; Περγαμόντο; Ό,τι κι αν προτιμάς, μπορείς να το φας χωρίς τύψεις, αφού μία γενναιόδωρη κουταλιά περιέχει 100-120 θερμίδες και θα σε γλυκάνει σε βαθμό λιγώματος. Όλα αυτά βέβαια, υπό την προϋπόθεση ότι θα περιοριστείς σε μία κουταλιά. Αν κατεβάσεις όλο το βάζο, θα ισχύσουν άλλα μέτρα κι άλλα σταθμά. Το μεγάλο τους ατού είναι πως δημιουργούν κορεσμό, είναι πλούσια σε φυτικές ίνες και άρα στην καλή λειτουργία του εντέρου, αποτελούν πλούσια πηγή βιταμινών και συνδυάζονται με γιαουρτάκι. Το πιο χαμηλό σε θερμίδες γλυκό κουταλιού είναι το πορτοκάλι ή το νεράντζι, δηλαδή κάτι εσπεριδοειδές. Την επόμενη φορά λοιπόν που θα λαχταρίσεις γλυκό, ψάξε για το κλασικό βαζάκι μέσα στο ντουλάπι και βούτα το κουτάλι, μία φορά όμως.

Το αυχενικό σύνδρομο είναι το νούμερο ένα πρόβλημα που έχει προκύψει λόγω του σύγχρονου τρόπου ζωής. Δείτε ποιες καθημερινές κινήσεις επιδεινώνουν το πρόβλημα αυτό. Το αυχενικό σύνδρομο μπορεί να προκληθεί από: Μια δραστηριότητα που βλάπτει το λαιμό Ένα τραυματισμό ή από περίεργες κινήσεις όπως: Κρατώντας το κεφάλι σας προς τα εμπρός ή σε περίεργη θέση για μεγάλα χρονικά διαστήματα ενώ εργάζεστε. Κοιμάστε σε ένα μαξιλάρι που είναι πάρα πολύ υψηλό ή πολύ επίπεδο Εργάζεστε ή ασκείστε χρησιμοποιώντας το πάνω μέρος του σώματος και τα χέρια. Επίσης, ορισμένα ιατρικά προβλήματα μπορεί να προκαλέσουν πόνο στον αυχένα. Αυτά περιλαμβάνουν: Ινομυαλγία Ρευματοειδής αρθρίτιδα Αγκυλοποιητική σπονδυλίτιδα Λοίμωξη ή όγκος στην περιοχή του λαιμού Ορισμένα φάρμακα μπορεί να προκαλέσουν πόνο στον αυχένα ως παρενέργεια από τη λήψη τους Εναλλακτικές θεραπείες Διάφορες εναλλακτικές θεραπείες μπορούν να ανακουφίσουν άμεσα από τα συμπτώματα της συνδρόμου. Αυτές περιλαμβάνουν: Μασάζ το οποίο έχει την ιδιότητα να χαλαρώνει την περιοχή που προκαλεί πόνο και να χαρίζει ευελιξία. Γιόγκα Γιόγκα ή Qi Gong Qi Gong. Ακολουθώντας αυτά τα προγράμματα ασκήσεων βοηθούν στη χαλάρωση και στη βελτίωση της αναπνοής, ενώ μειώνει το άγχος και προάγουν τη διατήρηση της υγείας. Βελονισμός, ο οποίος γίνεται με την εισαγωγή πολύ λεπτών βελονών στο δέρμα. Ο βελονισμός χρησιμοποιείται για την ανακούφιση του πόνου και για τη θεραπεία πολλών παθήσεων.

Ο καρκίνος είναι μια ομάδα από ασθένειες που συνήθως προσβάλλουν τους ενήλικες και σπάνια αφορούν την παιδική και την εφηβική ηλικία. Ο καρκίνος στο παιδί είναι ιδιαίτερα σπάνια νόσος (μόλις 1-2% των περιπτώσεων καρκίνου στον άνθρωπο), ωστόσο είναι η συχνότερη αιτία θανάτου από νόσο μετά τον πρώτο χρόνο της ζωής και η δεύτερη αιτία θανάτου αν συμπεριληφθούν τα ατυχήματα (τα ατυχήματα ευθύνονται για το 44% των θανάτων και ο καρκίνος για το 10% των θανάτων κατά την παιδική ηλικία). Πώς και γιατί ξεκινά το πρώτο παθολογικό (καρκινικό) κύτταρο; Γιατί εμφανίζεται στο συγκεκριμένο παιδί; Στις ερωτήσεις αυτές δεν υπάρχει σαφής απάντηση. Αυτό που είναι γνωστό είναι ότι στα περισσότερα παιδιά δεν είναι κληρονομική ασθένεια, δηλαδή δεν μεταφέρεται από τον γονιό (ή τους παππούδες) στο παιδί, ούτε μεταδοτική. Ωστόσο, σε ορισμένες σπάνιες περιπτώσεις (λιγότερες από 5%) έχει σαφώς αποδειχθεί η συμμετοχή κληρονομικότητας. Η διάγνωση του καρκίνου σε ένα παιδί προκαλεί σοβαρή διατάραξη των ισορροπιών και των δεδομένων σε ολόκληρη την οικογένεια, η οποία καλείται σε ανασύνταξη δυνάμεων, υπέρβαση της απειλής για τη ζωή του παιδιού, τροποποίηση του γονικού ρόλου και κατανόηση του προβλήματος. Η ομάδα υγείας, από την άλλη πλευρά, καλείται να αντιμετωπίσει την οικογένεια ως σύνολο από την πρώτη ημέρα και ανεξάρτητα από την πρόγνωση του παιδιού, έχοντας υπόψη ότι όταν νοσεί το παιδί πάσχει ολόκληρη η οικογένεια. Η ιδιαιτερότητα του καρκίνου στο παιδί και η διαφορά της νόσου από τον καρκίνο στους ενήλικες είναι, μεταξύ άλλων, η εμφάνισή του σε εξελισσόμενο οργανισμό τόσο βιολογικά όσο και ψυχοκοινωνικά, η ιδιαίτερη ιστολογική εικόνα (π.χ. ο τύπος της λευχαιμίας, το είδος του λεμφώματος και του συμπαγούς όγκου), η ιδιαίτερη εντόπιση (σπάνια εντόπιση σε περιοχές όπως ο πνεύμονας, ο μαστός, ο προστάτης κ.λπ.) και η ιδιαίτερη πρόγνωση της νόσου. Στα παιδιά των ανεπτυγμένων χωρών και αποθεραπεύονται και γίνονται τελείως καλά. Οι μορφές καρκίνου από τις οποίες είναι δυνατόν να πάσχει ένα παιδί είναι η λευχαιμία, τα λεμφώματα και οι διάφορες μορφές όγκων που ονομάζονται συμπαγείς όγκοι. Συχνότερος τύπος καρκίνου στα παιδιά είναι η λευχαιμία και συγκεκριμένα η οξεία λεμφοβλαστική λευχαιμία και ακολουθούν οι όγκοι του κεντρικού νευρικού συστήματος, τα λεμφώματα και η νόσος Ηodgkin, οι όγκοι νεφρών και επινεφριδίων, οι όγκοι μαλακών μορίων και οστών και άλλοι σπανιότεροι όγκοι. Τα παιδιά που πάσχουν από καρκίνο πρέπει να παραπέμπονται σε εξειδικευμένα και κατάλληλα στελεχωμένα παιδιατρικά ογκολογικά τμήματα όπου υπάρχει η εμπειρία, η γνώση και η υποδομή για την αντιμετώπιση της νόσου. Ποια είναι τα ύποπτα συμπτώματα που θα οδηγήσουν στην πιθανή διάγνωση καρκίνου στο παιδί; - Πυρετός χωρίς σαφή εστία λοίμωξης. - Μάζα (όγκος) σε οποιοδήποτε σημείο του σώματος, δηλαδή στο κεφάλι, στον τράχηλο (λαιμό), στον θώρακα, στην κοιλιά, στα πόδια κ.λπ. Ειδικές κλινικές και ακτινολογικές εξετάσεις θα οδηγήσουν στη διάγνωση. - Συμπτώματα από το νευρικό σύστημα, όπως είναι ο πονοκέφαλος, ο έμετος (ειδικά τις πρωινές ώρες), η αλλαγή της συμπεριφοράς του παιδιού κ.λπ. - Αιμορραγία στο δέρμα χωρίς να έχει προηγηθεί τραυματισμός εκδηλώνεται με τη μορφή κόκκινων στιγμάτων-κηλίδων που ονομάζονται πετέχειες ή μελανιών που ονομάζονται εκχυμώσεις. Σε ορισμένες περιπτώσεις παρατηρείται αιμορραγία από τη μύτη, από τα ούλα, από τα ούρα, από το στομάχι κ.λπ. - Συμπτώματα και ευρήματα από τα μάτια μπορεί να οδηγήσουν στην έγκαιρη διάγνωση κάποιας μορφής καρκίνου. Τέτοια συμπτώματα είναι διόγκωση ή πτώση των βλεφάρων, η προβολή του βολβού του ματιού προς τα εμπρός, το λευκοκίτρινο λαμπερό χρώμα στην κόρη, οι μελανιές στα βλέφαρα, η ξαφνική αλλαγή στην οπτική οξύτητα κ.λπ. - Πόνος σε οποιοδήποτε σημείο του σώματος (κεφάλι, κοιλιά, άκρα) και ιδιαίτερα πόνος στα οστά των άκρων και της μέσης πρέπει να διερευνάται. - Διάφορα άλλα συμπτώματα όπως είναι η ανορεξία, η κακοδιαθεσία, η ωχρότητα, η κόπωση, η απώλεια βάρους κ.λπ., μεμονωμένα ή σε συνδυασμό με κάποιο από τα παραπάνω, επιβάλλουν την διερεύνηση του παιδιού. Επειδή για τον καρκίνο της παιδικής ηλικίας, σε αντίθεση με τον καρκίνο των ενηλίκων, δεν υπάρχει πρόληψη, προτείνεται η αξιολόγηση των ύποπτων συμπτωμάτων και ευρημάτων που οδηγεί στην έγκαιρη διάγνωση του καρκίνου στο παιδί και σε πλήρη ίαση στα περισσότερα από τα παιδιά που νοσούν. Αξίζει να επισημανθεί ότι και στα παιδιά πρέπει να διδάσκεται αγωγή υγείας (σωστή διατροφή, αποφυγή καπνίσματος, άσκηση), έτσι ώστε να αποφεύγεται η εμφάνιση καρκίνου στην ενήλικη ζωή. Μετά τη διάγνωση της νόσου απαιτείται η ενημέρωση των γονιών αλλά και του παιδιού. Η ενημέρωση πρέπει να γίνεται από γιατρό με εμπειρία και προς τους δύο γονείς και οι πληροφορίες πρέπει να είναι κατά το δυνατό σαφείς και επαναλαμβανόμενες. Το παιδί ενημερώνεται λαμβάνοντας υπόψη την ηλικία και την ωριμότητα του, αλλά και ότι πρέπει να «ακούμε όχι μόνο όσα λέει το παιδί αλλά και όσα φοβάται να πει». Η δημιουργία κλίματος εμπιστοσύνης έχει καθοριστική σημασία. Πορεία και εξέλιξη Με τη σύγχρονη θεραπευτική αγωγή, ο καρκίνος στα παιδιά ιάται στις περισσότερες περιπτώσεις: Tα παιδιά που πάσχουν από καρκίνο, όπως αναφέρθηκε, πρέπει να παραπέμπονται σε ειδικά οργανωμένα παιδιατρικά ογκολογικά τμήματα και να αντιμετωπίζονται από ειδικά εκπαιδευμένους παιδιάτρους και ευαισθητοποιημένο και έμπειρο νοσηλευτικό προσωπικό, ψυχολόγο, κοινωνικό λειτουργό, οι οποίοι συνεργάζονται με σκοπό την προσφορά της άριστης ιατρικής και ψυχοκοινωνικής φροντίδας, όχι μόνο στο άρρωστο παιδί, αλλά και σε ολόκληρη την οικογένεια. Η φροντίδα αυτή προσφέρεται όχι μόνο κατά τη διάρκεια της θεραπείας, αλλά και μετά τη συμπλήρωση της θεραπείας και την επίτευξη του στόχου, που είναι η ίαση του παιδιού, δηλαδή στην περίοδο της προσπάθειας του παιδιού για επανένταξη. Με τη σύγχρονη θεραπευτική αγωγή, δύο στα τρία παιδιά που πάσχουν από καρκίνο στις ανεπτυγμένες χώρες (δηλαδή στο 20% των παιδιών του κόσμου) αποθεραπεύονται, δηλαδή ιώνται από τη νόσο. Επίσης, σήμερα 1 σε κάθε 900 νεαρά άτομα ηλικίας 25-35 χρόνων είχαν νοσήσει κατά την παιδική τους ηλικία από καρκίνο και είχαν ιαθεί.

Ο καρκίνος είναι μια ομάδα από ασθένειες που συνήθως προσβάλλουν τους ενήλικες και σπάνια αφορούν την παιδική και την εφηβική ηλικία. Ο καρκίνος στο παιδί είναι ιδιαίτερα σπάνια νόσος (μόλις 1-2% των περιπτώσεων καρκίνου στον άνθρωπο), ωστόσο είναι η συχνότερη αιτία θανάτου από νόσο μετά τον πρώτο χρόνο της ζωής και η δεύτερη αιτία θανάτου αν συμπεριληφθούν τα ατυχήματα (τα ατυχήματα ευθύνονται για το 44% των θανάτων και ο καρκίνος για το 10% των θανάτων κατά την παιδική ηλικία). Πώς και γιατί ξεκινά το πρώτο παθολογικό (καρκινικό) κύτταρο; Γιατί εμφανίζεται στο συγκεκριμένο παιδί; Στις ερωτήσεις αυτές δεν υπάρχει σαφής απάντηση. Αυτό που είναι γνωστό είναι ότι στα περισσότερα παιδιά δεν είναι κληρονομική ασθένεια, δηλαδή δεν μεταφέρεται από τον γονιό (ή τους παππούδες) στο παιδί, ούτε μεταδοτική. Ωστόσο, σε ορισμένες σπάνιες περιπτώσεις (λιγότερες από 5%) έχει σαφώς αποδειχθεί η συμμετοχή κληρονομικότητας. Η διάγνωση του καρκίνου σε ένα παιδί προκαλεί σοβαρή διατάραξη των ισορροπιών και των δεδομένων σε ολόκληρη την οικογένεια, η οποία καλείται σε ανασύνταξη δυνάμεων, υπέρβαση της απειλής για τη ζωή του παιδιού, τροποποίηση του γονικού ρόλου και κατανόηση του προβλήματος. Η ομάδα υγείας, από την άλλη πλευρά, καλείται να αντιμετωπίσει την οικογένεια ως σύνολο από την πρώτη ημέρα και ανεξάρτητα από την πρόγνωση του παιδιού, έχοντας υπόψη ότι όταν νοσεί το παιδί πάσχει ολόκληρη η οικογένεια. Η ιδιαιτερότητα του καρκίνου στο παιδί και η διαφορά της νόσου από τον καρκίνο στους ενήλικες είναι, μεταξύ άλλων, η εμφάνισή του σε εξελισσόμενο οργανισμό τόσο βιολογικά όσο και ψυχοκοινωνικά, η ιδιαίτερη ιστολογική εικόνα (π.χ. ο τύπος της λευχαιμίας, το είδος του λεμφώματος και του συμπαγούς όγκου), η ιδιαίτερη εντόπιση (σπάνια εντόπιση σε περιοχές όπως ο πνεύμονας, ο μαστός, ο προστάτης κ.λπ.) και η ιδιαίτερη πρόγνωση της νόσου. Στα παιδιά των ανεπτυγμένων χωρών και αποθεραπεύονται και γίνονται τελείως καλά. Οι μορφές καρκίνου από τις οποίες είναι δυνατόν να πάσχει ένα παιδί είναι η λευχαιμία, τα λεμφώματα και οι διάφορες μορφές όγκων που ονομάζονται συμπαγείς όγκοι. Συχνότερος τύπος καρκίνου στα παιδιά είναι η λευχαιμία και συγκεκριμένα η οξεία λεμφοβλαστική λευχαιμία και ακολουθούν οι όγκοι του κεντρικού νευρικού συστήματος, τα λεμφώματα και η νόσος Ηodgkin, οι όγκοι νεφρών και επινεφριδίων, οι όγκοι μαλακών μορίων και οστών και άλλοι σπανιότεροι όγκοι. Τα παιδιά που πάσχουν από καρκίνο πρέπει να παραπέμπονται σε εξειδικευμένα και κατάλληλα στελεχωμένα παιδιατρικά ογκολογικά τμήματα όπου υπάρχει η εμπειρία, η γνώση και η υποδομή για την αντιμετώπιση της νόσου. Ποια είναι τα ύποπτα συμπτώματα που θα οδηγήσουν στην πιθανή διάγνωση καρκίνου στο παιδί; - Πυρετός χωρίς σαφή εστία λοίμωξης. - Μάζα (όγκος) σε οποιοδήποτε σημείο του σώματος, δηλαδή στο κεφάλι, στον τράχηλο (λαιμό), στον θώρακα, στην κοιλιά, στα πόδια κ.λπ. Ειδικές κλινικές και ακτινολογικές εξετάσεις θα οδηγήσουν στη διάγνωση. - Συμπτώματα από το νευρικό σύστημα, όπως είναι ο πονοκέφαλος, ο έμετος (ειδικά τις πρωινές ώρες), η αλλαγή της συμπεριφοράς του παιδιού κ.λπ. - Αιμορραγία στο δέρμα χωρίς να έχει προηγηθεί τραυματισμός εκδηλώνεται με τη μορφή κόκκινων στιγμάτων-κηλίδων που ονομάζονται πετέχειες ή μελανιών που ονομάζονται εκχυμώσεις. Σε ορισμένες περιπτώσεις παρατηρείται αιμορραγία από τη μύτη, από τα ούλα, από τα ούρα, από το στομάχι κ.λπ. - Συμπτώματα και ευρήματα από τα μάτια μπορεί να οδηγήσουν στην έγκαιρη διάγνωση κάποιας μορφής καρκίνου. Τέτοια συμπτώματα είναι διόγκωση ή πτώση των βλεφάρων, η προβολή του βολβού του ματιού προς τα εμπρός, το λευκοκίτρινο λαμπερό χρώμα στην κόρη, οι μελανιές στα βλέφαρα, η ξαφνική αλλαγή στην οπτική οξύτητα κ.λπ. - Πόνος σε οποιοδήποτε σημείο του σώματος (κεφάλι, κοιλιά, άκρα) και ιδιαίτερα πόνος στα οστά των άκρων και της μέσης πρέπει να διερευνάται. - Διάφορα άλλα συμπτώματα όπως είναι η ανορεξία, η κακοδιαθεσία, η ωχρότητα, η κόπωση, η απώλεια βάρους κ.λπ., μεμονωμένα ή σε συνδυασμό με κάποιο από τα παραπάνω, επιβάλλουν την διερεύνηση του παιδιού. Επειδή για τον καρκίνο της παιδικής ηλικίας, σε αντίθεση με τον καρκίνο των ενηλίκων, δεν υπάρχει πρόληψη, προτείνεται η αξιολόγηση των ύποπτων συμπτωμάτων και ευρημάτων που οδηγεί στην έγκαιρη διάγνωση του καρκίνου στο παιδί και σε πλήρη ίαση στα περισσότερα από τα παιδιά που νοσούν. Αξίζει να επισημανθεί ότι και στα παιδιά πρέπει να διδάσκεται αγωγή υγείας (σωστή διατροφή, αποφυγή καπνίσματος, άσκηση), έτσι ώστε να αποφεύγεται η εμφάνιση καρκίνου στην ενήλικη ζωή. Μετά τη διάγνωση της νόσου απαιτείται η ενημέρωση των γονιών αλλά και του παιδιού. Η ενημέρωση πρέπει να γίνεται από γιατρό με εμπειρία και προς τους δύο γονείς και οι πληροφορίες πρέπει να είναι κατά το δυνατό σαφείς και επαναλαμβανόμενες. Το παιδί ενημερώνεται λαμβάνοντας υπόψη την ηλικία και την ωριμότητα του, αλλά και ότι πρέπει να «ακούμε όχι μόνο όσα λέει το παιδί αλλά και όσα φοβάται να πει». Η δημιουργία κλίματος εμπιστοσύνης έχει καθοριστική σημασία. Πορεία και εξέλιξη Με τη σύγχρονη θεραπευτική αγωγή, ο καρκίνος στα παιδιά ιάται στις περισσότερες περιπτώσεις: Tα παιδιά που πάσχουν από καρκίνο, όπως αναφέρθηκε, πρέπει να παραπέμπονται σε ειδικά οργανωμένα παιδιατρικά ογκολογικά τμήματα και να αντιμετωπίζονται από ειδικά εκπαιδευμένους παιδιάτρους και ευαισθητοποιημένο και έμπειρο νοσηλευτικό προσωπικό, ψυχολόγο, κοινωνικό λειτουργό, οι οποίοι συνεργάζονται με σκοπό την προσφορά της άριστης ιατρικής και ψυχοκοινωνικής φροντίδας, όχι μόνο στο άρρωστο παιδί, αλλά και σε ολόκληρη την οικογένεια. Η φροντίδα αυτή προσφέρεται όχι μόνο κατά τη διάρκεια της θεραπείας, αλλά και μετά τη συμπλήρωση της θεραπείας και την επίτευξη του στόχου, που είναι η ίαση του παιδιού, δηλαδή στην περίοδο της προσπάθειας του παιδιού για επανένταξη. Με τη σύγχρονη θεραπευτική αγωγή, δύο στα τρία παιδιά που πάσχουν από καρκίνο στις ανεπτυγμένες χώρες (δηλαδή στο 20% των παιδιών του κόσμου) αποθεραπεύονται, δηλαδή ιώνται από τη νόσο. Επίσης, σήμερα 1 σε κάθε 900 νεαρά άτομα ηλικίας 25-35 χρόνων είχαν νοσήσει κατά την παιδική τους ηλικία από καρκίνο και είχαν ιαθεί.

Ελληνίδες ερευνήτριες ανακάλυψαν μία ορμόνη που εκκρίνεται από τα κύτταρα των οστών και μπορεί να καταστείλει την όρεξη και να μειώσει την ποσότητα της τροφής. Η ανακάλυψη, που διευρύνει τη μικρή γκάμα των γνωστών ορμονών που προέρχονται από τα οστά, φέρνει στο φως έναν άγνωστο έως τώρα βιολογικό μηχανισμό ρύθμισης της όρεξης. Μελλοντικά η εν λόγω ορμόνη (λιποκαλίνη 2) θα μπορούσε να αξιοποιηθεί κατάλληλα για τον έλεγχο της παχυσαρκίας στο μέλλον, τη θεραπεία του διαβήτη τύπου 2 και άλλων μεταβολικών διαταραχών. Οι επιστήμονες, με επικεφαλής την αναπληρώτρια καθηγήτρια Σταυρούλα Κουστένη και τη συνεργάτιδά της ερευνήτρια Ιωάννα Μόσιαλου του Τμήματος Φυσιολογίας και Κυτταρικής Βιοφυσικής του Ιατρικού Κέντρου του Πανεπιστημίου Κολούμπια της Νέας Υόρκης, έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό "Nature". Όπως δήλωσε η Κουστένη, «τα τελευταία χρόνια μελέτες δικές μας και άλλες έδειξαν ότι τα οστά αποτελούν όργανο του ενδοκρινικού συστήματος και παράγουν ορμόνες που επηρεάζουν την ανάπτυξη του εγκεφάλου, την ισορροπία της γλυκόζης, τη λειτουργία των νεφρών και την ανδρική γονιμότητα. Τα ευρήματά μας προσθέτουν σε αυτό τον κατάλογο μία κρίσιμη νέα λειτουργία των ορμονών των οστών, την καταστολή της όρεξης, πράγμα που μπορεί να ανοίξει μια τελείως νέα προσέγγιση στη θεραπεία των μεταβολικών διαταραχών». Έως τώρα -αρχής γενομένης από το 2007- είχε ανακαλυφθεί ότι τα οστά εκκρίνουν τουλάχιστον δύο ορμόνες, τη FGF23 και την οστεοκαλσίνη. Το 2010 η Κουστένη ανακάλυψε ότι η απενεργοποίηση ενός γονιδίου (FOXO1) στους οστεοβλάστες, δηλαδή στα κύτταρα από όπου δημιουργούνται τα οστά, έκανε τα ποντίκια να τρώνε λιγότερο, να είναι πιο αδύνατα και να έχουν καλύτερα επίπεδα σακχάρου (γλυκόζης) στο αίμα τους. Αυτή τη φορά, οι ερευνήτριες ανακοίνωσαν ότι ανακάλυψαν άλλη μια ορμόνη των οστών, τη λιποκαλίνη 2 (LCN2), μια πρωτεΐνη που εκκρίνεται από τους οστεοβλάστες. Η συγκεκριμένη ορμόνη επεμβαίνει στον μεταβολισμό, καθώς εμπλέκεται στην έκκριση της ινσουλίνης και βελτιώνει την αντοχή στη γλυκόζη, όπως έδειξαν οι μελέτες στα πειραματόζωα. Διαπιστώθηκε, επίσης, ότι η ορμόνη LCN2 μπορεί να διασχίσει τον αιματοεγκεφαλικό φραγμό και να εισχωρήσει στον υποθάλαμο του εγκεφάλου. Στη συνέχεια -μέσω των κατάλληλων νευρώνων- ενεργοποιεί έναν γνωστό μηχανισμό (βιολογικό ‘μονοπάτι') καταστολής της όρεξης, με συνέπεια να μειώνεται η πρόσληψη της τροφής και έτσι να παρατηρείται απώλεια βάρους τόσο στα πειραματόζωα με φυσιολογικό βάρος, όσο και στα παχύσαρκα. «Η ελπίδα μας είναι ότι η λιποκαλίνη 2 μπορεί να έχει τα ίδια αποτελέσματα στους ανθρώπους και ότι τα ευρήματά μας θα είναι δυνατό να μεταφραστούν στην ανάπτυξη θεραπειών για την παχυσαρκία και άλλες μεταβολικές διαταραχές», δήλωσε η κ. Κουστένη. Οι πρώτες ενδείξεις στους ανθρώπους είναι όντως ενθαρρυντικές. Σε μια ανάλυση ασθενών με διαβήτη τύπου 2, η ερευνητική ομάδα βρήκε ότι τα επίπεδα της εν λόγω ορμόνης στο αίμα τους ήταν αντιστρόφως ανάλογη με το βάρος τους και το επίπεδο της γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης (μια ένδειξη για το επίπεδο του σακχάρου σε βάθος χρόνου). «Με άλλα λόγια, οι ασθενείς με υψηλότερα επίπεδα λιποκαλίνης 2 είχαν χαμηλότερο βάρος και καλύτερη ισορροπία γλυκόζης», δήλωσε η Ελληνίδα φυσιολόγος, η οποία γεννήθηκε στην Αθήνα, σπούδασε στο Τμήμα Χημείας του Πανεπιστημίου Πατρών, πήρε το διδακτορικό της από το Πανεπιστήμιο του Κάρντιφ στη Βρετανία και τελικά μετακινήθηκε στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια των ΗΠΑ το 2006. Προς το παρόν, παραμένει πάντως ασαφές γιατί τα οστά μπορεί να εμπλέκονται στη μείωση της όρεξης. Πιθανώς η εν λόγω ορμόνη να βοηθά στη διατήρηση της οστικής μάζας και της σκελετικής ανάπτυξης.

  Ο πόνος είναι ένας από τους τρόπους που χρησιμοποιεί το σώμα σας για να σας πει ότι κάτι δεν πάει καλά. Σε ό,τι αφορά τον πόνο στην πλάτη, η...

Οι άνθρωποι, που αποφεύγουν τη γλουτένη, υπάρχει περίπτωση να αυξήσουν τον κίνδυνο εμφάνισης διαβήτη τύπου 2, ενώ η κατανάλωση περισσότερης γλουτένης μειώνει τον κίνδυνο, σύμφωνα με νέα αμερικανική επιστημονική έρευνα. Η γλουτένη είναι μια πρωτεΐνη που υπάρχει στο σιτάρι, στο κριθάρι και στη σίκαλη, προσδίνοντας στο ψωμί και σε άλλα προϊόντα της αρτοποιίας ελαστικότητα κατά το ψήσιμο, καθώς και καλύτερη γευστική υφή. Ένα μικρό ποσοστό του πληθυσμού (γύρω στο 1%) δεν ανέχεται αυτή την πρωτεΐνη και πρέπει να την αποφεύγει, ενώ ένα ακόμη 4% έως 6% μπορεί να έχει μικρότερα προβλήματα. Όμως, οι «δίαιτες χωρίς γλουτένη» τείνουν να γίνουν δημοφιλείς ακόμη και σε ανθρώπους που δεν έχουν καθόλου τέτοια προβλήματα, παρόλο που υπάρχει έλλειψη στοιχείων, τα οποία να αποδεικνύουν ότι η αποχή από την εν λόγω πρωτεΐνη θα αποφέρει κάποιο όφελος μακροπρόθεσμα. Περίπου ένας στους δέκα ανθρώπους (10%), ιδίως κάποιος πιο μορφωμένος και πιο πλούσιος, δηλώνει πλέον ότι αποφεύγει τροφές με αυτή την πρωτεΐνη στο πλαίσιο ενός -υποτίθεται- πιο υγιεινού τρόπου ζωής. Οι ερευνητές του Τμήματος Διατροφής της Σχολής Δημόσιας Υγείας του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ, που έκαναν τη σχετική ανακοίνωση σε επιδημιολογικό συνέδριο της Αμερικανικής Καρδιολογικής Ένωσης στο Πόρτλαντ, ανέλυσαν στοιχεία για τη διατροφή σχεδόν 200.000 ατόμων σε βάθος 30ετίας. Διαπιστώθηκε ότι όσοι κατανάλωναν την περισσότερη γλουτένη, είχαν κατά μέσο όρο 13% μικρότερη πιθανότητα να αναπτύξουν διαβήτη τύπου 2, σε σχέση με όσους κατανάλωναν τη λιγότερη (λιγότερα από τέσσερα γραμμάρια τη μέρα). «Οι τροφές χωρίς γλουτένη συχνά έχουν λιγότερες διατροφικές ίνες και άλλα θρεπτικά ιχνοστοιχεία, όπως βιταμίνες και μέταλλα (Β12, ψευδάργυρο, μαγνήσιο, ασβέστιο, σελήνιο κ.α.), πράγμα που τις καθιστά λιγότερο θρεπτικές, αλλά και πιο ακριβές», δήλωσε ο ερευνητής Γκεντ Ζονγκ. Οι ίνες αποτελούν γνωστό παράγοντα προστασίας έναντι του διαβήτη.

Ανεύρυσμα εγκεφάλου είναι ένα εξόγκωμα ή διόγκωση σε ένα αιμοφόρο αγγείο στον εγκέφαλο.Το εγκεφαλικό ανεύρυσμα μπορεί να παρουσιάσει διαρροή ή ρήξη, προκαλώντας αιμορραγία στον εγκέφαλο (αιμορραγικό εγκεφαλικό επεισόδιο). Πιο συχνά μια ρήξη ανευρύσματος εγκεφάλου εμφανίζεται στο χώρο μεταξύ του εγκεφάλου και των λεπτών ιστών που καλύπτουν τον εγκέφαλο. Αυτό το είδος αιμορραγικού εγκεφαλικού επεισοδίου ονομάζεται “υπαραχνοειδής αιμορραγία”. Η ρήξη ανευρύσματος είναι άμεσα απειλητική για τη ζωή του ατόμου και απαιτεί κατεπείγουσα ιατρική θεραπεία. Συμπτώματα: Ρήξη ανευρύσματος Μια ξαφνική, πολύ έντονη κεφαλαλγία (πονοκέφαλος) είναι το βασικό σύμπτωμα μιας ρήξης ανευρύσματος. Αυτή η κεφαλαλγία συχνά περιγράφεται από πολλούς ασθενείς ως “ο χειρότερος πονοκέφαλος που είχαν ποτέ”.Τα πιο συνήθη συμπτώματα μιας ρήξης ανευρύσματος περιλαμβάνουν: Αιφνίδια, εξαιρετικά σοβαρή κεφαλαλγίαΝαυτία και έμετο«Πιάσιμο» στον λαιμόΘολή ή διπλή όρασηΕυαισθησία στο φωςΕπιληπτική κρίσηΒλεφαρόπτωσηΑπώλεια της συνείδησηςΣύγχυση Ανεύρυσμα που έχει απλή διαρροή Σε ορισμένες περιπτώσεις, ένα ανεύρυσμα μπορεί να αρχίσει να διαρρέει μόνο μία μικρή ποσότητα αίματος. Αυτή η διαρροή μπορεί να προκαλέσει: Αιφνίδια, εξαιρετικά σοβαρή κεφαλαλγίαΜια πιο σοβαρή ρήξη ακολουθεί σχεδόν πάντα την απλή διαρροήΑνεύρυσμα που δεν έχει διαρραγεί (σπάσει) ακόμα Ένα ανεύρυσμα εγκεφάλου που δεν έχει σπάσει μπορεί να μην προκαλέσει κανένα σύμπτωμα, ιδιαίτερα αν είναι μικρό. Ωστόσο, ένα μεγάλο ανεύρυσμα μπορεί να πιέζει τους παρακείμενους ιστούς του εγκεφάλου και τα νεύρα, προκαλώντας ενδεχομένως: Πόνο πάνω και πίσω από το ένα μάτιΗ κόρη του ματιού μεγαλώνειΑλλαγές στην όραση ή διπλωπία (διπλή όραση)Μούδιασμα, αδυναμία ή παράλυση της μιας πλευράς του προσώπουΒλεφαρόπτωση

Μπορεί εσείς να απολαμβάνετε τις νότες λουλουδιών του νέου αρώματος που σας έκαναν δώρο ή το άρωμα βανίλιας της ενυδατικής κρέμας χεριών που χρησιμοποιείτε καθημερινά, όμως μπορεί για κάποιο συνάδελφο ή φίλο σας αυτές οι μυρωδιές να είναι δυσάρεστες έως και ανυπόφορες. Σύμφωνα με μια νέα επιστημονική μελέτη που πραγματοποιήθηκε στην Αυστραλία, η ευαισθησία στα αρώματα είναι ένα πέρα για πέρα αληθινό πρόβλημα για ορισμένους ανθρώπους και προκαλεί σοβαρά συμπτώματα όπως οι ημικρανίες ή και οι δυσκολίες στην αναπνοή. Στη μελέτη, η οποία δημοσιεύεται στην επιθεώρηση Preventive Medicine Reports, συμμετείχαν περίπου 1.000 άνθρωποι, οι οποίοι ερωτήθηκαν σχετικά με την έκθεσή τους σε προϊόντα που περιέχουν αρώματα (π.χ. προϊόντα προσωπικής υγιεινής, αποσμητικά χώρου, καθαριστικά και απορρυπαντικά) και για συμπτώματα που πιθανώς συνδέονται με τα εν λόγω προϊόντα. Σύμφωνα με τις απαντήσεις των συμμετεχόντων, η ευαισθησία στα αρώματα είναι ένα αρκετά συχνό πρόβλημα που χαρακτηρίζεται από ήπια έως σοβαρά συμπτώματα. Ένας στους τρεις συμμετέχοντες δήλωσε ότι έχει εκδηλώσει μία ή και περισσότερες ενοχλήσεις λόγω της έκθεσης σε κάποιο προϊόν που περιέχει αρώματα –είτε το χρησιμοποίησαν οι ίδιοι είτε εκτέθηκαν σε αυτό σε κάποιο δημόσιο χώρο. Το πιο κοινό σύμπτωμα που αναφέρθηκε ήταν η δυσκολία στην αναπνοή (π.χ. βήχας ή δύσπνοια), καθώς σχεδόν το 17% των συμμετεχόντων δήλωσαν ότι τους έχει συμβεί λόγω της έκθεσης σε κάποιο άρωμα. Άλλα συνήθη συμπτώματα ήταν η παραγωγή βλεννώδους έκκρισης (π.χ. ρινική συμφόρηση, δάκρυα) σε ποσοστό 14%, η ημικρανία σε ποσοστό 10% και οι δερματικές αντιδράσεις (π.χ. εξανθήματα, μούδιασμα στο δέρμα, δερματίτιδα) σε ποσοστό 9,5%. Κρίση άσθματος ανέφερε ποσοστό 7,6% των συμμετεχόντων, ενώ γαστρεντερικά προβλήματα ποσοστό 3,3%. Τέλος, σχεδόν το 5% των συμμετεχόντων δήλωσαν πως έχουν εκδηλώσει νευρολογικά προβλήματα (π.χ. ζαλάδα, λιποθυμία), ενώ ποσοστό 4,1% είπε πως έχει εκδηλώσει πνευματικές δυσκολίες όπως αποδυνάμωση της μνήμης ή δυσκολία συγκέντρωσης. «Βάσει των ευρημάτων, είναι αρκετά ξεκάθαρο ότι οι επιπτώσεις της ευαισθησίας στα αρώματα μπορεί να είναι άμεσες, σοβαρές και πιθανώς πολύ επιβαρυντικές» αναφέρει η Αν Στάινμαν, επικεφαλής της μελέτης, από το Πανεπιστήμιο της Μελβούρνης. Για τα άτομα που παρουσιάζουν ευαισθησία στα αρώματα, η Στάινμαν συνιστά να μην χρησιμοποιούν αποσμητικά χώρου, να προτιμούν φυσικά καθαριστικά όπως το ξίδι και η μαγειρική σόδα και να μην διστάζουν να ενημερώσουν έναν συνάδελφο για μια μυρωδιά που τους ενοχλεί στον χώρο εργασίας (π.χ. κάποιο αρωματικό κερί).

Όταν μας ταλαιπωρούν γαστρεντερικές ενοχλήσεις, εύλογα αναρωτιόμαστε εάν είναι αποτέλεσμα κάποιας λοίμωξης ή αν ευθύνεται κάτι που φάγαμε. Με μια πρώτη ματιά, η γαστρεντερίτιδα και η τροφική δηλητηρίαση μοιάζουν πολύ, όμως για να απαλλαγούμε από τα συμπτώματα πρέπει να αναγνωρίσουμε σωστά την αιτία του προβλήματος. Στην πραγματικότητα, η γαστρεντερίτιδα και η τροφική δηλητηρίαση συνδέονται, αφού τα ίδια βακτήρια και οι ίδιοι ιοί είναι δυνατό να βρίσκονται τόσο σε τρόφιμα όσο και στον ανθρώπινο οργανισμό, προκαλώντας παρόμοια προβλήματα. Ποιες είναι λοιπόν οι ομοιότητες και ποιες οι διαφορές μεταξύ γαστρεντερίτιδας και τροφικής δηλητηρίασης που θα μας βοηθήσουν να τις ξεχωρίσουμε; Τα αίτια Τόσο η γαστρεντερίτιδα όσο και η τροφική δηλητηρίαση είναι αποτέλεσμα έκθεσης σε βακτήριο ή σε ιό. Η διάκριση μεταξύ των δύο γίνεται με βάση τον τρόπο ή το μέσο έκθεσης στον παθογόνο μικροοργανισμό. Η τροφική δηλητηρίαση διαπιστώνεται όταν ο μικροοργανισμός προσβάλλει το σώμα διά μέσου κάποιας τροφής, ενώ η γαστρεντερίτιδα οφείλεται σε έκθεση στα σωματικά υγρά ασθενούς, επαφή με μολυσμένη επιφάνεια και γενικότερα σε άμεση ή έμμεση μετάδοση από άλλο άτομο. Οι μικροοργανισμοί που συνήθως προκαλούν τροφική δηλητηρίαση είναι ο νοροϊός, η σαλμονέλα, το καμπυλοβακτηρίδιο, το κλωστηρίδιο το διαθλαστικό, το εσερίχια κόλι και ο χρυσίζων σταφυλόκοκκος. Η γαστρεντερίτιδα οφείλεται συνήθως σε ιούς (κυρίως τον νοροϊό), στη σαλμονέλα και στο καμπυλοβακτηρίδιο. Τα συμπτώματα Τα συμπτώματα της γαστρεντερίτιδας και της τροφικής δηλητηρίασης είναι ως επί το πλείστον κοινά και περιλαμβάνουν τις κράμπες στην κοιλιά, τον πυρετό, τα ρίγη, τη ναυτία, τη μειωμένη όρεξη, τη διάρροια, τους πόνους στους μυς ή στις αρθρώσεις, τον πονοκέφαλο και την τάση προς έμετο. Το «κλειδί» για να ξεχωρίσουμε τη γαστρεντερίτιδα από την τροφική δηλητηρίαση είναι η χρονική στιγμή εκδήλωσης και η διάρκεια των συμπτωμάτων. Τα συμπτώματα της τροφικής δηλητηρίασης τυπικά εκδηλώνονται λίγες ώρες μετά την κατανάλωση της μολυσμένης τροφής, ενώ τα συμπτώματα της γαστρεντερίτιδας εμφανίζονται 24 έως 48 ώρες μετά την έκθεση στον παθογόνο μικροοργανισμό. Όταν εμφανιστούν οι πρώτες ενοχλήσεις, θα πρέπει λοιπόν να αναλογιστείτε πιθανές πηγές μόλυνσης με τις οποίες ήρθατε σε επαφή και πότε (π.χ. εάν συναντήσατε κάποιο ασθενή ή αν φάγατε κάτι ύποπτο και πότε). Όσο για τη διάρκεια των συμπτωμάτων, εάν αυτά επιμένουν για αρκετές ημέρες (κατά μέσο όρο μία εβδομάδα) τότε μάλλον πρόκειται για γαστρεντερίτιδα. Απαραίτητα μέτρα για την ταχύτερη ανάρρωση από τη γαστρεντερίτιδα και την τροφική δηλητηρίαση είναι η ανάπαυση, η επαρκής ενυδάτωση και η αναπλήρωση ηλεκτρολυτών. Από κει και πέρα, ο γιατρός μπορεί να προτείνει εξειδικευμένες στρατηγικές (π.χ. φαρμακευτική αγωγή) ανάλογα με τη διάγνωση. Πηγή κειμένου: womenshealthmag.com

Μπορεί για πολλούς ενηλίκους το ψηφιακό δράμα και το cyberbullying να φαίνεται το ίδιο και το αυτό, αλλά για τα παιδιά, δεν ισχύει το ίδιο. Σε αντίθεση με το cyberbullying που περιλαμβάνει συνεχόμενο τραμπουκισμό εις βάρος ενός παιδιού, το ψηφιακό δράμα συνεπάγεται καθημερινές διαφωνίες και συναισθηματικές κόντρες που προκύπτουν online μεταξύ φίλων ή γνωστών, καθώς και με τη χρήση μηνυμάτων. Για παράδειγμα, ένας έφηβος θα αλλάξει το status του στο Facebook, αμέσως μετά από έναν τσακωμό ή θα σπεύσει να δημοσιεύσει ένα σχόλιο για κάποιον φίλο, ώστε άλλα άτομα να το δουν και να το συζητήσουν. Με την ίδια λογική που η λέξη "δράμα" περιγράφει μια παράσταση, τα παιδιά εμπλέκονται σε αυτό, έχοντας ένα κοινό στο μυαλό τους. Σε κάποιες περιπτώσεις, σύμφωνα με το www.safekids.gr το ψηφιακό δράμα μπορεί να κλιμακωθεί σε σύγκρουση στον πραγματικό κόσμο, είτε λεκτική είτε και σωματική. Παραθέτουμε κάποιους τρόπους με τους οποίους μπορούμε να βοηθήσουμε τα παιδιά μας να το αποφύγουν: • Τα βοηθάμε να θέσουν όρια. Κατανοούμε πως στην εποχή μας οι σχέσεις συχνά υφίστανται τόσο online όσο και offline. Τα παιδιά χρειάζονται την καθοδήγηση των γονιών τους στο να καθορίσουν τα απαραίτητα όρια για υγιείς σχέσεις. • Χρειάζεται ένα διάστημα αποχής. Με το να έχουν συνεχή πρόσβαση στο texting και στο online posting, τα παιδιά δεν κάνουν ένα διάλειμμα από όλη αυτή την αέναη διαδικασία που τελικά συντηρεί το ψηφιακό δράμα. Στην πράξη, απαιτείται κάποιος χρόνος χωρίς συσκευές, ώστε να δοθεί η δυνατότητα στα παιδιά να χαλαρώσουν. • Δίνουμε στα παιδιά να καταλάβουν πως είμαστε πάντα εκεί γι' αυτά. Τους υπενθυμίζουμε με κάθε ευκαιρία ότι είμαστε διαθέσιμοι για ειλικρινή διάλογο. Κατά τη διάρκεια του διαλόγου, τους υπενθυμίζουμε πως υπάρχουν και άλλα άτομα που μπορεί να απευθυνθούν, όπως ένας σχολικός σύμβουλος, ο αγαπημένος τους καθηγητής, ένας προπονητής ή ακόμα και ο γονιός ενός φίλου τους. Το να γνωρίζουν πως υπάρχει κάποιος έμπιστος ενήλικος που μπορεί να τα βοηθήσει, είναι πιθανό να ενθαρρύνει τα παιδιά να ανοιχτούν περισσότερο. • Χρησιμοποιούμε τα media για να μιλήσουμε στα παιδιά μας σχετικά με το τι σημαίνει ψηφιακό δράμα. Τα τηλεοπτικά reality συχνά στηρίζονται στην ακραία συμπεριφορά ως διασκέδαση. Συζητάμε με τα παιδιά σχετικά με το πώς αυτές οι εκπομπές ενθαρρύνουν τα αρνητικά στερεότυπα και συμπεριφορές σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ των δύο φύλων αλλά και εν γένει. • Τέλος, προσπαθούμε πάντα να δώσουμε το καλό παράδειγμα. Μια οικογενειακή ατμόσφαιρα που δεν διακρίνεται για τις υπερβολικές αντιδράσεις της και δεν καταφεύγει με μεγάλη ευκολία στο δράμα κάθε φορά που προκύπτει κάποιο ζήτημα, δείχνει και στα νεαρά άτομα τον τρόπο με τον οποίο θα πρέπει να αντιμετωπίζουν τα προβλήματα.