Ξυπνάτε το πρωί, σηκώνεστε από το κρεβάτι και εκεί που πάτε να τεντωθείτε, νιώθετε έναν έντονο πόνο στον αυχένα, ο οποίος μοιάζει σαν να έχει δημιουργήσει έναν τεράστιο “κόμπο” στο σώμα σας. Είναι κάτι που έχει συμβεί στους περισσότερους από εμάς και δεν ξέρουμε τι να πρωτοκάνουμε για να το ξεπεράσουμε όσο πιο γρήγορα γίνεται. Συνήθως κουνάμε το κεφάλι κυκλικά και πιάνουμε με το χέρι μας το σημείο που μας πονάει, αλλά, κακά τα ψέμματα, αυτή η κίνηση σπανίως βοηθάει. Υπάρχει ένας απλός τρόπος για να εξαλειφθεί σχεδόν τελείως το πιάσιμο και ο πόνος στον αυχένα μέσα σε ένα μόλις λεπτό, όπως συστήνει η ειδική εργοφυσιολόγος Allynh Kakuk, από την Mayo Clinic. 1. Εντοπίστε το ακριβές σημείο που σας πονάει. Αν είναι στη δεξιά πλευρά του αυχένα ή στο αντίστοιχο πάνω μέρος της πλάτης, τοποθετήστε το δεξί σας χέρι στην περιοχή. Αν είναι στην αριστερή πλευρά, χρησιμοποιήστε το αριστερό σας χέρι. 2. Πιέστε τον “κόμπο” με τα δάχτυλά σας, χρησιμοποιώντας σταθερή πίεση. Προσοχή: Αυτό μπορεί να σας πονέσει. Αλλά θα πρέπει να είναι ένας πόνος που να μπορείτε να ανεχθείτε και όχι ένας απότομος πόνος. Αν δεν μπορείτε να φτάσετε στο σημείο με το χέρι σας, χρησιμοποιήστε μια μπάλα του τένις και πιέστε το στην πλάτη σας, καθώς στηρίζεστε με αυτή επάνω σε έναν τοίχο. 3. Γυρίστε το κεφάλι σας ελαφρώς προς την αντίθετη κατεύθυνση από το σημείο της κράμπας και λυγίστε το διαγώνια, σαν να προσπαθείτε να αγγίξετε τη μασχάλη σας με το πηγούνι σας. 4. Επαναλάβετε τα βήματα 1 έως 3 περίπου 20 φορές διαδοχικά. Στη συνέχεια, τεντώστε χέρια και αυχένα όσο πιο πολύ μπορείτε, σαν να σηκωθήκατε μόλις από το κρεβάτι.

Η άνοιξη ήρθε και ο χρόνος παραμονής σε εξωτερικούς χώρους σταδιακά αυξάνεται. Αυξάνονται όμως και οι πιθανότητες για διάφορους μικροτραυματισμούς, τσιμπήματα εντόμων, εγκαύματα, μώλωπες κλπ. Αν δεν θέλετε να χρησιμοποιείτε φάρμακα, όπως η ιβουπροφαίνη και οι κρέμες με αντιβίωση που συνήθως χορηγούνται σε αυτές τις περιπτώσεις, προμηθευτείτε τα παρακάτω υλικά και αποθηκεύστε τα στο κουτί πρώτων βοηθειών, ώστε να τα χρησιμοποιήσετε μόλις παραστεί ανάγκη: Αρνικα για τους μώλωπες και τους μυικούς πόνους Μήπως το παρακάνατε με τη γυμναστική ή χτυπήσατε κάπου; Δοκιμάστε να βάλετε έλαιο άρνικας ή κρέμα με βασικό υλικό το «θαυματουργό» αυτό φυτό με τις αναλγητικές ιδιότητες. Η άρνικα είναι ένα πολυετές φυτό με άνθη που έχουν κίτρινα πέταλα και πορτοκαλί κέντρο και ανθοφορεί σε Ευρώπη, Σιβηρία αλλά και Βόρεια Αμερική. Τα άνθη και οι ρίζες του φυτού της άρνικας, χρησιμοποιούνται εδώ και εκατοντάδες χρόνια. Το φυτό περιέχει ενώσεις που έχουν αντιφλεγμονώδη και αναλγητική δράση. Αποφύγετε τη χρήση της σε δέρμα που έχει ανοίξει, καθώς μπορεί να ερεθίσει την πληγή. Έλαιο τεϊόδεντρου για κοψίματα και γρατσουνιές Το έλαιο τεϊόδεντρου μπορεί να θεραπεύσει γρήγορα και αποτελεσματικά ένα κόψιμο. Αρκετές μελέτες έχουν δείξει ότι το συγκεκριμένο έλαιο έχει αντιβακτηριδιακές ιδιότητες που απαιτούνται για τη φροντίδα ενός τραύματος. Αραιώστε μερικές σταγόνες σε βρασμένο νερό, βουτήξτε μία γάζα και τοποθετήστε στην πληγή. Εφαρμόστε το δύο φορές την ημέρα και θα εντυπωσιαστείτε από την ταχύτητα της επούλωσης και τη μείωση της φλεγμονής. Μην χρησιμοποιείτε ποτέ το έλαιο στις πληγές κοντά στο στόμα, καθώς μπορεί να είναι τοξικό αν το καταπιείτε. Έλαιο λεβάντας για το τσίμπημα της μέλισσας Εκτός από τις χαλαρωτικές της ιδιότητες, η λεβάντα είναι πολύ αποτελεσματική στην αντιμετώπιση των τσιμπημάτων από μέλισσα. Η δράση της είναι τριπλή: αντιφλεγμονώδης, αντιβακτηριακή και αντιμυκητιασική ώστε να μειώνει τον κίνδυνο μόλυνσης. Ρίξτε λίγες σταγόνες λεβάντας απευθείας στο τσίμπημα. Παράλληλα έχει αναλγητικές ιδιότητες και ανακουφίζει από το πόνο. Μελέτη με τη συμμετοχή 160 γυναικών που είχαν μόλις γεννήσει, έδειξε ότι η εφαρμογή ελαίου λεβάντας βοήθησε στην ταχύτερη επούλωση των πληγών από τον τοκετό. Οι γυναίκες ανέφεραν ότι υποχώρησε ο πόνος και η ερυθρότητα και η τομή επουλώθηκε ταχύτερα. Οι ειδικοί προτείνουν την αραίωση του ελαίου λεβάντας με ελαιόλαδο. Ένα ασφαλές για το δέρμα μείγμα πρέπει να αποτελείται από 30 ml ελαιόλαδο στο οποίο θα ρίξετε 12 σταγόνες αιθέριο έλαιο λεβάντας. Βρώμη για τη φαγούρα του δέρματος Αν παρουσιάσετε κάποιο εξάνθημα από επαφή με κάποιο αλλεργιογόνο ή αν έχετε κνίδωση ή ατοπική δερματίτιδα, η βρώμη είναι ό,τι πρέπει για την επιδερμίδα σας. Οι αντιφλεγμονώδεις και αντιισταμινικές ενώσεις της βοηθούν στην υποχώρηση της φαγούρας. Τυλίξτε 1/4 φλιτζανιού νιφάδες βρώμης σε ένα κομμάτι ύφασμα και αφήστε το σε νερό που έχετε βράσει για 5-10 λεπτά. Στύψτε το ύφασμα και αφού κρυώσει το νερό εφαρμόστε στο σημείο που δέρματος που είναι ερεθισμένο. Αν έχετε σε όλο το σώμα φαγούρα, βάλτε με τον ίδιο τρόπο τη βρώμη στη μπανιέρα και απολαύστε ένα ζεστό και καταπραϋντικό μπάνιο. Έλαιο μέντας για τους πονοκεφάλους Η μέντα έχει αναλγητική, ηρεμιστική, αντισπασμωδική, μαλακτική και διουρητική δράση. Γερμανική μελέτη κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η εφαρμογή ελαίου μέντας στο μέτωπο και τους κροτάφους όταν υπάρχει πονοκέφαλος, είναι εξίσου αποτελεσματική με τη λήψη 1.000 mg παρακεταμόλης. Είναι πολύ αποτελεσματική και στις ημικρανίες. Μελέτη διαπίστωσε ότι το 60% των πασχόντων από ημικρανία παρουσίασαν μείωση του πόνου μέσα σε δύο ώρες από τη χρήση ομοιοπαθητικών με μενθόλη, τη δραστική ουσία της μέντας. Αλόη για τα καψίματα Το τζελ που περιέχουν τα φύλλα της αλόης δρουν κατά του πόνου και της φλεγμονής. Το πιο σημαντικό όμως είναι ότι περιέχει ενώσεις που βοηθούν την ανάπλαση των κυττάρων. Μελέτες έχουν δείξει οι ενώσεις που περιέχει η αλόη επιταχύνουν την επούλωση από πρώτου και δεύτερου βαθμού εγκαύματα.

Η τομογραφία εκπομπής ποζιτρονίων ή ποζιτρονική τομογραφία (ΡΕΤ) είναι μια σύγχρονη απεικονιστική διαγνωστική μέθοδος της πυρηνικής ιατρικής με ποικίλες εφαρμογές, κυρίως στην ογκολογία, στην παθολογία, στην καρδιολογία και στη νευρολογία. Βασίζεται στη χρήση ραδιενεργών φαρμάκων που χορηγούνται ενδοφλέβια. Το πλεονέκτημά της είναι ότι παρέχει πληροφορίες για τη μεταβολική δραστηριότητα των ιστών και των οργάνων, σε αντίθεση με τις άλλες απεικονιστικές μεθόδους, που δίνουν πληροφορίες μόνο για τις ανατομικές λεπτομέρειες. Έτσι, η εξέταση ΡΕΤ επιτρέπει να εντοπιστούν οι παθολογικές καταστάσεις σε πιο πρώιμο στάδιο, αφού οι βιοχημικές αλλοιώσεις εκδηλώνονται συνήθως πριν από τις ανατομικές. Οι ερευνητές, με επικεφαλής τους ειδικούς στην εμβιομηχανική Σάιμον Τσέρι και Ράμσεϊ Μπαντάουι του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια-Ντέηβις, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο αμερικανικό ιατρικό περιοδικό "Science Translational Medicine", αισιοδοξούν ότι το νέο μηχάνημα ΡΕΤ, με την ονομασία Explorer, θα βελτιώσει την ικανότητα των γιατρών να καταλαβαίνουν τι συμβαίνει μέσα στο ανθρώπινο σώμα, παρέχοντας, αφενός πιο ζωντανές εικόνες, αφετέρου δίνοντας μια εικόνα του τρόπου που όλο το σώμα αντιδρά σε φάρμακα και τοξίνες. Οι επιστήμονες δήλωσαν στο "Science", σύμφωνα με το ΑΠΕ, ότι ο ολόσωμος τομογράφος ΡΕΤ όχι μόνο θα παρέχει πιο καθαρές εικόνες, αλλά θα επιτρέψει και τη μείωση της ραδιενέργειας, στην οποία εκτίθεται ο ασθενής με τους σημερινούς μικρότερους τομογράφους. Με τα υπάρχοντα μηχανήματα η ραδιενέργεια που εκπέμπει το φάρμακο μέσα στο σώμα, διαχέεται προς κάθε κατεύθυνση. Με το νέο μεγαλύτερο τομογράφο, όλο το σώμα θα περιβάλλεται από ανιχνευτές, που θα «πιάνουν» όλη την εκπεμπόμενη από το σώμα ραδιενέργεια και θα την μετατρέπουν σε εικόνα. Επειδή η εικόνα θα είναι καλύτερη, θα είναι δυνατό να μειωθεί η δόση του χορηγούμενου ραδιενεργού φαρμάκου. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις τους, η δόση της ραδιενέργειας για τον ασθενή σε ένα ολόσωμο τομογράφο ΡΕΤ θα ισοδυναμεί με αυτή που ένας επιβάτης δέχεται από την κοσμική ακτινοβολία, όταν πετά με το αεροπλάνο από το Λος Άντζελες στο Λονδίνο και πίσω. Οι ερευνητές επεσήμαναν ότι, χάρη στο νέο μηχάνημα, οι φαρμακευτικές εταιρείες θα μπορούν να παρακολουθήσουν καλύτερα τις τυχόν τοξικές παρενέργειες, που έχει ένα νέο φάρμακο, σε απομακρυσμένα σημεία του σώματος. Ακόμη οι τοξικολόγοι θα είναι σε θέση να παρακολουθούν τη συγκέντρωση και την πορεία των διάφορων νανοσωματιδίων μέσα στο σώμα, κάτι που δεν έχει γίνει ποτέ στο παρελθόν. Κάτι ανάλογο θα είναι δυνατό να γίνει με την παρακολούθηση των βλαστοκυττάρων και των τροποποιημένων κυττάρων του ανοσοποιητικού συστήματος, τα οποία εισάγονται στο σώμα ασθενών. Ο νέος τομογράφος θα πρέπει προηγουμένως να πάρει άδεια από την αρμόδια εποπτική αρχή των ΗΠΑ, την Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA), συνεπώς δεν είναι ακόμα γνωστό πότε θα αρχίσει να αξιοποιείται κλινικά. Όσον αφορά την τιμή του, αναμένεται να είναι τρεις έως πέντε φορές ακριβότερος από τους υπάρχοντες.

Το φυστικοβούτυρο έχει πολλές θερμίδες, γι αυτό και πρέπει να κατανώλεται σε μικρές ποσότητες, ταυτόχρονα, όμως, είναι πηγή πρωτεΐνης, μαγνησίου, βιταμίνης Ε, καλίου και αντιοξειδωτικών. ΨωμίΠρόκειται για αμυλούχους υδατάνθρακες που παχαίνουν. Ομως, το μυστικό είναι στην ποσότητα. Δηλαδή όπως πάντα, στο μέτρο. Η διατροφική αξία του μεν ψωμιού εξαρτάται από το είδους του αλευριού που χρησιμοποιείται κατά την παρασκευή του και όταν είναι ολικής άλεσης, είναι πιο πλούσιο σε σίδηρο, ασβέστιο και ψευδάργυρο, μαγνήσιο και φυτικές ίνες. ΠατάταΕίναι πηγή βιταμίνης Β, σιδήρου, κάλλιου και ποτάσσιου, πρωτεΐνης , μεταλλικών αλάτων που έχουν ευεργετικά οφέλη. Στις πατάτες κακό κάνουν οι σάλτσες, το βούτυρο, το περιττό λάδι και τα λιπαρά αλλαντικά που μπορεί να τις συνοδεύουν.

Ο κερατοειδής, το μπροστινό διάφανο μέρος του ματιού, αποτελείται κατά 65% από νερό. Για έναν άνθρωπο που πάσχει από ξηροφθαλμία, δηλαδή στεγνώνουν τα μάτια του από δάκρυα, η καθημερινότητα είναι πολύ δύσκολη. Εκτός από την ενυδάτωση των ματιών, τα δάκρυα απομακρύνουν τα ξένα σώματα που επικάθονται στην επιφάνειά τους. Επίσης, έχουν αντιβακτηριδιακές ιδιότητες και προστατεύουν τα μάτια από λοιμώξεις. Όταν τα μάτια στεγνώνουν, δεν υπάρχει το απαραίτητο προστατευτικό στρώμα και ο κερατοειδής εμφανίζει αλλοιώσεις, δηλαδή μικρές φυσαλίδες, εκδορές, κλπ. Οι κινήσεις των βλεφάρων επιδεινώνουν την κατάσταση, καθώς δέρνουν την επιφάνεια του κερατοειδούς. Αν δεν υπάρξει ιατρική αντιμετώπιση, ο κερατοειδής μπορεί να εξελκωθεί (να σχηματίσει πληγή) και να κάνει ουλή, η οποία αν και δεν γίνεται αντιληπτή, έχει επιπτώσεις στην όραση. Ποιοι κινδυνεύουν περισσότερο - Η ξηροφθαλμία πλήττει και τα δύο φύλα, εμφανίζεται όμως συχνότερα στις γυναίκες. Υπολογίζεται ότι το 75% των ατόμων άνω των 65 ετών θα εμφανίσει σημεία της νόσου, κυρίως ως αποτέλεσμα της γήρανσης των υπεύθυνων αδένων. - Σημαντικός αριθμός περιστατικών οφείλονται στο σύνδρομο Sjogren, ένα αυτοάνοσο νόσημα που χαρακτηρίζεται από ξηροφθαλμία, ξηροστομία, ξηρή ρινίτιδα και λαρυγγίτιδα κ.ά. και πλήττει κυρίως γυναίκες μέσης ηλικίας. - Άλλη σημαντική αιτία είναι ουλές στον επιπεφυκότα λόγω εγκαυμάτων, λοιμώξεων, χειρουργικών επεμβάσεων κλπ. - Κάποια φάρμακα μπορεί να προκαλέσουν ή να επιτείνουν την ξηροφθαλμία. Τέτοια είναι τα αντιϊσταμινικά, τα διουρητικά και ορισμένα αντιβιοτικά. - Τέλος, θεωρείται ότι διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο άτομα που φορούν φακούς επαφής ή έχουν συχνές αλλεργίες. Αντιμετώπιση Η βασική θεραπεία της ξηροφθαλμίας συνίσταται στην υποκατάσταση των δακρύων με τεχνητά δάκρυα που χορηγούνται ως κολλύρια και έχουν παρόμοια σύσταση με τα φυσικά δάκρυα. Το βράδυ μπορεί να χρησιμοποιηθεί ενυδατική οφθαλμική αλοιφή που έχει πιο παρατεταμένη δράση, αλλά προσωρινά θολώνει την όραση. Μια πιο επεμβατική θεραπεία συνίσταται στην απόφραξη του ρινοδακρυϊκού πόρου διαμέσου του οποίου αποχετεύονται τα δάκρυα με μικρά βύσματα σιλικόνης. Πρόκειται γα μια απλή διαδικασία που παρεμποδίζει την απομάκρυνση των δακρύων από τον οφθαλμό και έχει καλά αποτελέσματα σε ενδεδειγμένες περιπτώσεις.

Μια αιματολογική εξέταση μπορεί να ανιχνεύσει την υποτροπή του καρκίνου του πνεύμονα μήνες πριν από την Αξονική Τομογραφία (CT) και την Τομογραφία Εκπομπής Ποζιτρονίων (PET), υποστήριξαν αμερικανοί επιστήμονες παρουσιάζοντας σχετικά στοιχεία στο ετήσιο συνέδριο της Αμερικανικής Εταιρείας Ακτινολογίας Ογκολογίας στο Σαν Φρανσίσκο. Οι ερευνητές της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου της Φιλαδέλφεια, πραγματοποίησαν μικρού εύρους μελέτη σε δείγμα 48 ενηλίκων, με σταδίου 2 ή τρία τοπικά εντοπισμένου προχωρημένου σταδίου μη μικροκυτταρικού καρκίνου του πνεύμονα. Οι πάσχοντες ήταν από 31 έως 84 ετών και όλοι είχαν υποβληθεί σε θεραπεία και ακτινοθεραπεία. Οι επιστήμονες πήραν δείγματα αίματος από τους ασθενείς πριν τη θεραπεία, κατά τη διάρκεια και σε έξι διαφορετικές χρονικές στιγμές κατά τη διάρκεια των δύο ετών μετά τη θεραπεία. Τα δείγματα ελέγχθηκαν για αυξημένα επίπεδα κυκλοφορούντων ογκοκυττάρων. Έτσι, οι ειδικοί κατάφεραν να εντοπίσουν την υποτροπή του καρκίνου του πνεύμονα, κατά μέσο όρο έξι μήνες πριν από την Αξονική Τομογραφία (CT) και την Τομογραφία Εκπομπής Ποζιτρονίων (PET). «Όσο νωρίτερα εντοπίζεται η υποτροπή τόσο μεγαλύτερη δυνατότητα έχει ο θεράπων ιατρός να σχεδιάσει εναλλακτικές θεραπείες για την βελτίωση του θεραπευτικού αποτελέσματος και της ποιότητας ζωής του ασθενή», εξηγεί ο επικεφαλής ερευνητής Τσιμπου Τσινια. Και συμπληρώνει πως «η πρώιμη ανίχνευση της υποτροπής μπορεί να μεταφραστεί σε αυξημένη πιθανότητα θεραπείας, όταν το φορτίο του όγκου είναι χαμηλό και άρα υπάρχει ελπίδα ανταπόκρισης στην αγωγή». Πάντως, ο Σρ Τσαρλς Σάιμον ο Β’, επίκουρος καθηγητής Ακτινολογίας Ογκολογίας στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου του Μέριλαντ τονίζει ότι «οι αιματολογικές εξετάσεις θα πρέπει να γίνονται συνδυαστικά με τις απεικονιστικές τεχνικές για την καλύτερη παρακολούθηση των ασθενών μετά τη θεραπεία».

Ο Πανελλήνιος Σύλλογος Ασθενών με Ψωρίαση και Ψωριασική Αρθρίτιδα «Επιδέρμια» διοργανώνει ανοιχτή εκδήλωση κοινού με θέμα: «Ψωρίαση και ψωριασική αρθρίτιδα: Μύθοι και αλήθειες». Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί στο Μουσείο Ηλεκτρικών Σιδηροδρόμων Σωματείου Συνταξιούχων Η.Σ.Α.Π., αίθουσα «Ομόνοια» (σταθμός Η.Σ.Α.Π. Πειραιά) σήμερα Δευτέρα, 27 Μαρτίου, στις 6:00 μμ. Το κοινό θα ενημερωθεί για την ψωρίαση και την ψωριασική αρθρίτιδα, καθώς και για τις νεότερες εξελίξεις πάνω στις δύο νόσους από ειδικούς επιστήμονες. Στόχος της εκδήλωσης είναι να γίνουν κατανοητές οι νόσοι και να διευκρινιστούν πιθανές παρερμηνείες αυτών. Ομιλητές θα είναι ο κ. Ιωάννης Κατσαντώνης, δερματολόγος – αφροδισιολόγος, διευθυντής Τζανείου ΓΝΠ και η κα Άννα Κανδύλη, ειδική ρευματολόγος. Την εκδήλωση θα προλογίσει ο αντιπρόεδρος του Συλλόγου «Επιδέρμια» κ. Ρένος Βαμβακούσης. Μετά τις ομιλίες θα ακολουθήσει ανοιχτή συζήτηση με το κοινό, κατά την διάρκεια της οποίας θα υπάρχει η δυνατότητα να τεθούν ερωτήματα για τα θέματα που απασχολούν τους ασθενείς και το ευρύ κοινό. Η εκδήλωση θα μεταδίδεται ζωντανά μέσω livestream στο site www.epidermia.gr. Η είσοδος είναι ελεύθερη και η ώρα προσέλευσης είναι στις 5:45 μμ. Η εκδήλωση πραγματοποιείται με την ευγενική υποστήριξη της εταιρίας Novartis Hellas. Για περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να επικοινωνήσετε με το Σύλλογο «Επιδέρμια» στο 231 555 3780 ή [email protected].

Η κατανάλωση αρκετής ποσότητας νερού και η επαρκής ενυδάτωση του οργανισμού, ανάμεσα στα άλλα οφέλη που έχει, φαίνεται ότι είναι ιδιαίτερα χρήσιμη στην αντιμετώπιση των ημικρανιών. Σύμφωνα με πρόσφατη μελέτη, οι πάσχοντες από πονοκεφάλους και ημικρανίες μπορεί να νιώσουν καλύτερα αν αυξήσουν την κατανάλωση νερού. Οι ερευνητές επιστράτευσαν περισσότερους από 100 εθελοντές, οι οποίοι παρουσίαζαν συχνά μέτριους ή δυνατούς πονοκεφάλους, συμπεριλαμβανομένων ημικρανιών. Στους πάσχοντες δόθηκαν διάφορες οδηγίες για να καταπραΰνουν την ταλαιπωρία τους, όπως να μειώσουν το στρες, να κοιμούνται περισσότερο και να αποφεύγουν την καφεΐνη. Στους μισούς, όμως, συνέστησαν να αυξήσουν την συνηθισμένη πρόσληψη υγρών κατά 1,5 λίτρο ή 7 ποτήρια νερό την ημέρα. Έπειτα από τρεις μήνες, όσοι έπιναν τόσο πολύ νερό, είχαν παρουσιάσει σημαντική βελτίωση της κατάστασής τους.

Ο πόνος στον ώμο είναι στην πλειονότητα των περιπτώσεων αποτέλεσμα φλεγμονής ή μυϊκού τραυματισμού... Ωστόσο, σε κάποιες, ομολογουμένως λίγες, περιπτώσεις, μπορεί να αποτελεί ένδειξη καρκίνου. Οποιοσδήποτε πόνος στο σώμα δεν μπορεί να αποδοθεί σε προφανή αιτία, όπως μια πτώση ή ένα τροχαίο ατύχημα, θα πρέπει να αξιολογείται από τον γιατρό. Έχει παρατηρηθεί ότι ο πόνος στον ώμο είναι ένα από τα ασυνήθιστα συμπτώματα του καρκίνου του πνεύμονα. Στην περίπτωση αυτή, ο πόνος θεωρείται «αντανακλαστικός». Ως αντανακλαστικός ή αναφερόμενος ορίζεται ο πόνος που πηγάζει από ένα συγκεκριμένο σημείο του σώματος (π.χ. πνεύμονας, πάγκρεας) αλλά γίνεται αισθητός σε ένα άλλο (ώμος, μέση αντίστοιχα). Ορισμένοι τύποι καρκίνου του πνεύμονα συνδέεται στενότερα με τον αντανακλαστικός πόνο στον ώμο. – Μεσοθηλίωμα Το μεσοθηλίωμα είναι ένας τύπος καρκίνου του πνεύμονα που συνήθως προκαλείται από τη μακρόχρονη έκθεση στον αμίαντο. Τα συμπτώματά του είναι παρόμοια με αυτά άλλων τύπων καρκίνου του πνεύμονα, ωστόσο μελέτη του 2015 υπέδειξε ότι το 14% των ασθενών με μεσοθηλίωμα εκδήλωναν επίσης πόνο στον ώμο. Μάλιστα, σε αυτούς τους ασθενείς ο πόνος στον ώμο ήταν συχνά το πρώτο σύμπτωμα που εκδήλωσαν. – Όγκος της κορυφής του πνεύμονα (όγκος του Pancoast) Οι όγκοι της κορυφής του πνεύμονα είναι αρκετά σπάνιοι και εντοπίζονται στην ανώτερη θωρακική αύλακα, στο επάνω μέρος του πνεύμονα. Επειδή η ανώτερη θωρακική αύλακα βρίσκεται αρκετά κοντά στον ώμο, είναι πιθανό ένας καρκινικός όγκος να πυροδοτήσει τον πόνο στην πάσχουσα πλευρά του σώματος. Οι ασθενείς με όγκο της κορυφής του πνεύμονα εκδηλώνουν συχνά ένα σύνολο συμπτωμάτων γνωστών ως σύνδρομο Horner. Το σύνδρομο Horner χαρακτηρίζεται, μεταξύ άλλων, από μεταβολές στα μάτια (π.χ. βλεφαρόπτωση, συρρίκνωση της κόρης του ματιού) και ασύμμετρη εφίδρωση (π.χ. μειωμένη εφίδρωση στη μία πλευρά του προσώπου). – Μεταστατικός καρκίνος του πνεύμονα Μεταστατικός ή δευτεροπαθής ονομάζεται ο καρκίνος που ξεκινά από τον πνεύμονα και εξαπλώνεται σε άλλα μέρη του σώματος. Όταν τα καρκινικά κύτταρα εξαπλωθούν σε κοντινές περιοχές γύρω από τον πνεύμονα (π.χ. οστά, λεμφογάγγλια) είναι πιθανό να εκδηλωθεί πόνος στον ώμο. Ο μεταστατικός καρκίνος συνοδεύεται από ευρύ φάσμα συμπτωμάτων, ανάλογα με το όργανο ή το σύστημα που πλήττει. Για παράδειγμα, μια μετάσταση στο συκώτι μπορεί να εκδηλωθεί με ίκτερο (κιτρίνισμα του δέρματος και των ματιών). Ο πόνος στον ώμο που προκαλείται από όγκο στον πνεύμονα δεν έχει διακριτά χαρακτηριστικά. Ωστόσο, στο πλαίσιο της μελέτης στους ασθενείς με μεσοθηλίωμα παρατηρήθηκε ότι ο πόνος ήταν αρκετά ήπιος (κατά μέσο όρο 4 σε μια κλίμακα 1-10). Σε λίγους μόνο ασθενείς διαπιστώθηκαν σοβαρότερες επιπλοκές, όπως μειωμένη κινητικότητα. Επίσης, σε ορισμένους ασθενείς με πόνο στον ώμο λόγω καρκίνου του πνεύμονα οι ενοχλήσεις γίνονται αισθητές και κατά μήκος του χεριού, έως και την παλάμη, και περιλαμβάνουν μούδιασμα και μυρμήγκιασμα.

Η καφεΐνη είναι ο καλύτερος φίλος του... άυπνου, αφού επιδρά κατά τέτοιο τρόπο στο κεντρικό νευρικό σύστημα ώστε να εξασφαλίσει –τουλάχιστον προσωρινά– μια αίσθηση ενέργειας και να νικήσει την υπνηλία. Βέβαια, ούτε ο καφές ούτε κανένα προϊόν που περιέχει καφεΐνη δεν έχει υπερδυνάμεις, επομένως δεν είναι δυνατό να στηριζόμαστε επ’ αόριστον στην τονωτική επίδραση της διεγερτικής ουσίας χωρίς επαρκή ξεκούραση. Ποια είναι όμως η επιτρεπόμενη δόση καφεΐνης σε ημερήσια βάση; Η τρέχουσα οδηγία για τους περισσότερους υγιείς ενήλικες είναι η πρόσληψη καφεΐνης να μην ξεπερνά τα 400 mg την ημέρα, σύμφωνα με τη Mayo Clinic. Η ποσότητα αυτή αντιστοιχεί κατά προσέγγιση σε τέσσερα φλιτζάνια καφέ, 10 κουτάκια αναψυκτικού τύπου κόλα ή δύο ενεργειακά ποτά. Βέβαια, η περιεκτικότητα κάθε προϊόντος σε καφεΐνη ποικίλλει σημαντικά. Η κατανάλωση της παραπάνω ποσότητας καφέ όχι μόνο είναι ασφαλής αλλά μάλιστα συνδέεται με οφέλη για την υγεία, όπως ο μειωμένος κίνδυνος καρδιοπάθειας, εγκεφαλικού και διαβήτη τύπου 2. Ωστόσο, αυτές οι θετικές επιδράσεις δεν οφείλονται αποκλειστικά στην καφεΐνη αλλά και στις αντιοξειδωτικές και σε άλλες ευεργετικές ουσίες που περιέχει το δημοφιλές ρόφημα. Με άλλα λόγια, δεν είναι το ίδιο να λαμβάνουμε καφεΐνη από τον καφέ, το τσάι ή τη μαύρη σοκολάτα και από αναψυκτικά ή ενεργειακά ποτά. Τέλος, να σημειωθεί ότι κάθε άνθρωπος παρουσιάζει διαφορετική ευαισθησία στην καφεΐνη, επομένως μια ποσότητα που για κάποιον είναι ιδανική για παροδική τόνωση για κάποιον άλλο μπορεί να είναι υπερβολική και να του προκαλέσει νευρικότητα ή να του χαλάσει τον ύπνο.

Η σοκολάτα είναι αναμφίβολα πολύ δημοφιλής σε μικρούς και μεγάλους. Η κατανάλωσή της έχει συσχετιστεί με διάφορες θετικές και αρνητικές επιδράσεις στον οργανισμό όπως: ακμή, παχυσαρκία, ημικρανίες, αφροδισιακές ιδιότητες, ευδιαθεσία κ.ά. Ας δούμε παρακάτω τι ισχύει σε κάθε περίπτωση. Ξεκινώντας από το συσχετισμό της κατανάλωσης σοκολάτας με την εμφάνιση ακμής, η αλήθεια είναι ότι δεν υπάρχουν επιστημονικές μελέτες που να αποδεικνύουν αυτόν τον ισχυρισμό. Η εμφάνιση ακμής σχετίζεται με ορμονικές διαταραχές. Όσον αφορά τις ημικρανίες, υποστηρίζεται ότι η σοκολάτα τις προκαλεί λόγω της τυραμίνης που περιέχει. Ωστόσο, η αλήθεια είναι ότι μία ολόκληρη σοκολάτα (100 γρ.) περιέχει 0,75 μg/g τυραμίνη, ποσότητα ιδιαίτερα μικρή για να προκαλέσει κάτι τέτοιο. Ένας ακόμα μύθος είναι ότι η σοκολάτα προκαλεί τερηδόνα. Σε αντίθεση με αυτόν τον ισχυρισμό, η σοκολάτα, κυρίως η μαύρη, περιέχει μεγάλη ποσότητα θεοβρωμίνης, η οποία αναστέλλει στη στοματική κοιλότητα τη δράση παθογόνων οργανισμών που προκαλούν τερηδόνα. Είναι σημαντικό βέβαια να μην παραμελείτε το συστηματικό βούρτσισμα των δοντιών, διότι στην πραγματικότητα η αμέλεια είναι αυτή που προκαλεί τερηδόνα. Οι περισσότεροι από εμάς θεωρούν ότι η σοκολάτα περιέχει λίπος και παχαίνει. Η σοκολάτα είναι πλούσια σε καλά λιπαρά οξέα (στεατικό και ελαϊκό) και σε α-τοκοφερόλη, την πιο ενεργή μορφή της βιταμίνης Ε, συστατικά τα οποία δρουν προστατευτικά στον οργανισμό. Επίσης, η αύξηση σωματικού βάρους εξαρτάται από τις θερμίδες που προσλαμβάνονται καθημερινά από το σύνολο της διατροφής μας και της φυσικής μας δραστηριότητας. Συνεπώς, η μέτρια κατανάλωση σοκολάτας (50-70γρ./εβδομάδα) στο πλαίσιο μιας ισορροπημένης διατροφής και ενός υγιεινού τρόπου ζωής προσφέρει γευστική απόλαυση σε συνδυασμό με αναρίθμητα οφέλη υγείας. Η θεωρία ότι η σοκολάτα διαθέτει αφροδισιακές ιδιότητες βρίσκει την αλήθεια της στο ότι προκαλεί μυϊκή και καρδιακή τόνωση, αυξημένη αιμάτωση των οργάνων, αυξημένη οξυγόνωση, χαλάρωση και ηρεμία. Δημιουργεί δηλαδή όλες τις βιολογικές προϋποθέσεις για να αναπτυχθεί φυσιολογική σεξουαλική δραστηριότητα. Συγκεκριμένα, οι ψυχοδιεγερτικές ιδιότητες που αποδίδονται στη σοκολάτα οφείλονται στην περιεκτικότητά της σε φαινυλαιθυλαμίνη. Η ουσία αυτή, σε όταν βρίσκεται σε υψηλά επίπεδα, προκαλεί αισθήματα έλξης, ενθουσιασμού, αλλά και επιπολαιότητας και φόβου. Λειτουργεί διεγείροντας τα κέντρα ευχαρίστησης του εγκεφάλου και φθάνει σε πολύ υψηλές τιμές κατά τον οργασμό. Όταν τρώμε σοκολάτα, ο εγκέφαλός μας εκκρίνει ενδορφίνες, ουσίες με αναλγητικές ιδιότητες που βελτιώνουν τη διάθεση και την ψυχολογία, όμοιες με τις ουσίες που εκκρίνονται και κατά τη διάρκεια της σεξουαλικής πράξης. Επιπλέον εκκρίνεται σεροτονίνη, ουσία με αντικαταθλιπτική δράση. Οι παραπάνω ουσίες δεν είναι οι μοναδικές που περιέχονται στη σοκολάτα. Έρευνες δείχνουν ότι η σοκολάτα περιέχει πάνω από 300 χημικές ουσίες που σχετίζονται με την επίδραση της κατανάλωσής της στο κεντρικό νευρικό σύστημα. Συγκεκριμένα, περιέχει ουσίες με δράση όμοια με αυτή των κανναβοειδών, οι οποίες επιδρούν σε ορισμένους νευροϋποδοχείς του εγκεφάλου, οπότε και εκκρίνεται η ντοπαμίνη, ουσία που έχει συνδεθεί με την ψυχική ευφορία. Η αφροδισιακή δράση της σοκολάτας πολλαπλασιάζεται όταν συνδυάζεται με ξηρούς καρπούς όπως τα αμύγδαλα, τα οποία είναι πλούσια σε ασβέστιο, φυτικές ίνες, βιταμίνες συμπλέγματος Β, βιταμίνη Ε, μαγνήσιο, χαλκό, ψευδάργυρο, κάλιο και σίδηρο. Έτσι, η σοκολάτα με αμύγδαλα μπορεί να αποτελέσει ένα από τα πιο απολαυστικά σνακ, αρκεί να είμαστε προσεκτικοί στην ποσότητα κατανάλωσής της (50-70γρ/εβδομάδα), κάτι που ισχύει γενικότερα στη διατροφή μας.

Η παχυσαρκία συνδέεται με υψηλότερο κίνδυνο εμφάνισης ορισμένων μορφών καρκίνου όπως δείχνει νέα ανασκόπηση επιστημονικών μελετών, που δημοσιεύεται στο διεθνές επιστημονικό περιοδικό British Medical Journal. Για τους σκοπούς της ανασκόπησης, οι ερευνητές εξέτασαν τα αποτελέσματα 95 μελετών, οι οποίες είχαν διερευνήσει τη σχέση του δείκτη μάζας σώματος, της αύξησης του σωματικού βάρους και της περιφέρειας μέσης με πολλές διαφορετικές μορφές της νόσου. Αξιολογώντας την ποιότητα των ερευνητικών δεδομένων, οι ερευνητές διαπίστωσαν πως η σύνδεση της παχυσαρκίας με τον καρκίνο φαίνεται να είναι ισχυρότερη για μορφές όπως ο καρκίνος του οισοφάγου, του μυελού των οστών, του παχέος εντέρου, του συστήματος των χοληφόρων αγγείων, του παγκρέατος, του ενδομητρίου και των νεφρών. Ειδικότερα, βρέθηκε πως για κάθε αύξηση του δείκτη μάζας σώματος κατά 5 μονάδες, ο κίνδυνος εμφάνισης καρκίνου αυξάνεται από 9% στην περίπτωση του καρκίνου του παχέος εντέρου έως και 56% για τους καρκίνους του συστήματος των χοληφόρων αγγείων. Επιπλέον, ο κίνδυνος εμφάνισης καρκίνου του μαστού φάνηκε να αυξάνεται κατά 11% για κάθε 5 κιλά που παίρνουν γυναίκες μετεμμηνοπαυσιακής ηλικίας, οι οποίες δε λαμβάνουν θεραπεία ορμονικής υποκατάστασης. Όπως αναφέρουν οι ερευνητές, ο σχεδιασμός των μελετών που συμπεριλήφθηκαν στην ανασκόπηση δεν αποδεικνύει σχέση αιτίας και αποτελέσματος. Ωστόσο, το συμπέρασμα που προκύπτει από την ανάλυση των δεδομένων είναι πως η πρόληψη της αύξησης του σωματικού βάρους κατά την ενήλικο ζωή μπορεί να μειώσει την πιθανότητα εμφάνισης ορισμένων μορφών καρκίνου.

«Απόλυτα εφικτή η τεκνοποίηση, σε κάθε περίπτωση υπογόνιμων ζευγαριών, αρκεί αυτά να ακολουθήσουν την ενδεδειγμένη θεραπευτική αγωγή», είναι το αισιόδοξο μήνυμα του Μαιευτήρα Χειρουργού-Γυναικολόγου και Διδάκτορος του Πανεπιστημίου Αθηνών, Δρος Νικολάου Σκαρτάδου, με αφορμή τα συνεχώς αυξητικά διαπιστούμενα περιστατικά υπογονιμότητας που παρουσιάζονται στην ελληνική κοινωνία. Η οικονομική κρίση, το άγχος, αλλά και το στρες που χαρακτηρίζουν πολλά νέα ζευγάρια σήμερα, σε συνδυασμό με την κακή διατροφή και την αποχή από το σεξ, συντείνουν δραματικά στην εμφάνιση των κρουσμάτων υπογονιμότητας, η οποία είναι «μοιρασμένη» εξίσου και στα δύο φύλα, γεγονός που όπως επισημαίνει ο Δρ. Σκαρτάδος «απαιτεί την ουσιαστική συμμετοχή και των δύο συντρόφων στο θεραπευτικό σχήμα που θα ακολουθηθεί». «Αυτό που έχει σημασία», συνεχίζει, «είναι το ζευγάρι να μην απογοητεύεται από τις πρώτες προσπάθειες τεκνοποίησης, γιατί σύμφωνα με τις έρευνες χρειάζεται τουλάχιστον ένας χρόνος τακτικών, ελεύθερων σεξουαλικών επαφών για τη σύλληψη, η οποία ανέρχεται περίπου στο 20% κατά μήνα ή στο 70% μετά τουλάχιστον ένα έτος τακτικών επαφών». Σϋμφωνα με κλινικές μελέτες των τελευταίων χρόνων, διαπιστώνεται ότι η συχνότητα των σεξουαλικών επαφών των ζευγαριών έχει μειωθεί κατακόρυφα και πολλές φορές περιορίζεται μόνο στην περίοδο των γόνιμων ημερών, γεγονός που από μόνο του δεν «αυξάνει» την πιθανότητα τεκνοποίησης. Η αντιμετώπιση της υπογονιμότητας, εφόσον βεβαίως διαπιστωθεί με διεξοδικό και λεπτομερή διαγνωστικό έλεγχος των δύο συντρόφων μπορεί όχι μόνο να αποκαλύψει το αίτιο του προβλήματος, αλλά και να απαλλάξει το ζευγάρι από το υψηλό κόστος της εξωσωματικής γονιμοποίησης, εστιάζοντας τόσο στις ιδαίτερες συνθήκες και τους μηχανισμούς της κύησης, όσο και στις περιβαλλοντικές συνθήκες που ενδεχόμενα εμποδίζουν το ζευγάρι στο να οδηγηθεί χωρίς άγχος στην τεκνοποίηση.

Ο συνδυασμός δυο συστατικών που περιέχονται στις τροφές, της σουλφοραφάνης και του σελήνιου, έχει προστατευτική δράση έναντι του καρκίνου. Η σουλφοραφάνη είναι ένα φυτικό συστατικό το οποίο έχει αποδειχθεί πολύτιμος σύμμαχος ενάντια στον καρκίνο και βρίσκεται σε περίσσεια στο μπρόκολο, το λάχανο και σε πολλά άλλα είδη λαχανικών. Το σελήνιο υπάρχει κυρίως στα πουλερικά, τους ξηρούς καρπούς, το ψάρι, τα αβγά, τους καρπούς του ηλίανθου και τα μανιτάρια. Η ανεπάρκεια της εν λόγω ουσίας στον οργανισμό έχει ενοχοποιηθεί για την πρόκληση πολλών μορφών καρκίνου, μεταξύ των οποίων και του καρκίνου του προστάτη. Επιστήμονες από το Ινστιτούτο Έρευνας Τροφίμων (IFR) της Βρετανίας, επισημαίνουν ότι ένα γεύμα που περιλαμβάνει κοτόπουλο αλλά και σαλάτα ελαττώνει της πιθανότητες εκδήλωσης του καρκίνου, ιδίως αν ο συνδυασμός αυτός αποτελεί καθημερινή συνήθεια. Στο πλαίσιο της έρευνας, την οποία εκπόνησαν ερευνητές του IFR, αποκαλύφθηκε ότι οι δυο παραπάνω ουσίες είχαν μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα όταν χρησιμοποιήθηκαν συνδυαστικά για την αποτροπή του σχηματισμού και ανάπτυξης κακοηθών όγκων, καθώς και για την εξάπλωση των κυττάρων τους. Οι επιστήμονες αναφέρουν ότι πρέπει να υπάρχει ισορροπία στο διαιτολόγιο και ότι η συνεχής κατανάλωση τροφών με πολλά λιπαρά και η αποφυγή των λαχανικών προδιαθέτει για πλήθος ασθένειες.

Όταν μιλάμε για βουλωμένες αρτηρίες αναφερόμαστε στην αρτηριοσκλήρυνση, δηλαδή τις στενώσεις που υφίστανται οι αρτηρίες λόγω της σώρευσης λιπωδών ιζημάτων στα τοιχώματά τους. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα οι αρτηρίες να γίνονται πιο στενές από το φυσιολογικό, να δυσχεραίνεται η ροή του αίματος και να προκαλούνται καρδιακά επεισόδια και εγκεφαλικά. Σύμφωνα με τους επιστήμονες οι στενώσεις των αρτηριών μπορούν να αντιστραφούν με την κατάλληλη διατροφή. Οι ειδικοί μελέτησαν 140 άνδρες ηλικίας 40 έως 65 ετών, οι οποίοι αντιμετώπιζαν πρόβλημα περιττών κιλών (ήταν υπέρβαροι). Τους ζήτησαν να ακολουθήσουν μία από τις εξής τρεις δίαιτες: μεσογειακή, δίαιτα λίγων λιπαρών και δίαιτα λίγων υδατανθράκων. Οι ερευνητές ζήτησαν επίσης από τους εθελοντές να καταγράφουν καθημερινά ό,τι έτρωγαν σε ημερολόγια διατροφής. Όπως διαπίστωσαν, έπειτα από δύο χρόνια δίαιτας οι στενώσεις των αρτηριών στους εθελοντές τους είχαν ελαττωθεί κατά 5%. Χρησιμοποιώντας τρισδιάστατες απεικονίσεις, οι ερευνητές μέτρησαν το πάχος του τοιχώματος στις καρωτίδες αρτηρίες των εθελοντών. Οι καρωτίδες είναι οι μεγάλες αρτηρίες του λαιμού που τροφοδοτούν με αίμα τον εγκέφαλο. Οι μετρήσεις έγιναν κατά την έναρξη της μελέτης, καθώς και δύο χρόνια αργότερα. Οι ειδικοί παρατήρησαν ότι και οι τρεις δίαιτες συρρίκνωσαν τις στενώσεις, ενώ μειώθηκε και η αρτηριακή πίεση των εθελοντών. Η μελέτη υποδεικνύει ότι έως ένα βαθμό μπορεί να επιτευχθεί αντιστροφή και χωρίς φάρμακα.

Ποιος είπε ότι οι αλοιφές δέρματος είναι ακίνδυνες; Δεν αναφερόμαστε στον κίνδυνο κάποιας επικίνδυνης αλλεργίας ή ασθένειας, αλλά σε έναν πιο άμεσο κίνδυνο, όπως η... αυτόματη ανάφλεξη. Μύθος; Και όμως όχι. Σύμφωνα με ερευνητές, οι κρέμες δέρματος που περιέχουν παραφίνη, είναι ικανές να προκαλέσουν αυτόματη ανάφλεξη στο δέρμα, με τραγική κατάληξη. Ήδη, εντοπίστηκαν 37 περιπτώσεις ανθρώπων που κάηκαν μέχρι θανάτου, αφού άρπαξαν κυριολεκτικά φωτιά, εξαιτίας της κρέμας δέρματος που είχαν βάλει. Οι αλοιφές δέρματος που περιέχουν παραφίνη και χρησιμοποιούνται για εκζέματα και περιπτώσεις ψωρίασης, αλλά παράλληλα ποτίζουν τα ρούχα, όπως τις κάλτσες και τις πυτζάμες, αλλά και τα σεντόνια στο κρεβάτι, τα οποία καθιστά εύφλεκτα και με την παραμικρή σπίθα είναι δυνατόν να προκαλέσουν ανάφλεξη. Σύμφωνα με έρευνα του BBC Radio, τα τελευταία χρόνια έχει επιβεβαιωθεί απόλυτα η επικινδυνότητα των προϊόντων αυτών, καθώς έχουν καταγραφεί τουλάχιστον 37 θάνατοι από αυτόματη ανάφλεξη, μόνο στην Αγγλία, από το 2010 και έπειτα. Με επέμβαση της αρμόδιας επιτροπής στη Βρετανία, ζητήθηκε όλα τα προϊόντα που περιέχουν παραφίνη, να συμπεριλάβουν στις προειδοποιήσεις τους και το συγκεκριμένο ζήτημα, ώστε ο καταναλωτής να γνωρίζει και να λειτουργεί αναλόγως.

Η σοκολάτα είναι αναμφίβολα πολύ δημοφιλής σε μικρούς και μεγάλους. Η κατανάλωσή της έχει συσχετιστεί με διάφορες θετικές και αρνητικές επιδράσεις στον οργανισμό όπως: ακμή, παχυσαρκία, ημικρανίες, αφροδισιακές ιδιότητες, ευδιαθεσία κ.ά. Ας δούμε παρακάτω τι ισχύει σε κάθε περίπτωση. Ξεκινώντας από το συσχετισμό της κατανάλωσης σοκολάτας με την εμφάνιση ακμής, η αλήθεια είναι ότι δεν υπάρχουν επιστημονικές μελέτες που να αποδεικνύουν αυτόν τον ισχυρισμό. Η εμφάνιση ακμής σχετίζεται με ορμονικές διαταραχές. Όσον αφορά τις ημικρανίες, υποστηρίζεται ότι η σοκολάτα τις προκαλεί λόγω της τυραμίνης που περιέχει. Ωστόσο, η αλήθεια είναι ότι μία ολόκληρη σοκολάτα (100 γρ.) περιέχει 0,75 μg/g τυραμίνη, ποσότητα ιδιαίτερα μικρή για να προκαλέσει κάτι τέτοιο. Ένας ακόμα μύθος είναι ότι η σοκολάτα προκαλεί τερηδόνα. Σε αντίθεση με αυτόν τον ισχυρισμό, η σοκολάτα, κυρίως η μαύρη, περιέχει μεγάλη ποσότητα θεοβρωμίνης, η οποία αναστέλλει στη στοματική κοιλότητα τη δράση παθογόνων οργανισμών που προκαλούν τερηδόνα. Είναι σημαντικό βέβαια να μην παραμελείτε το συστηματικό βούρτσισμα των δοντιών, διότι στην πραγματικότητα η αμέλεια είναι αυτή που προκαλεί τερηδόνα. Οι περισσότεροι από εμάς θεωρούν ότι η σοκολάτα περιέχει λίπος και παχαίνει. Η σοκολάτα είναι πλούσια σε καλά λιπαρά οξέα (στεατικό και ελαϊκό) και σε α-τοκοφερόλη, την πιο ενεργή μορφή της βιταμίνης Ε, συστατικά τα οποία δρουν προστατευτικά στον οργανισμό. Επίσης, η αύξηση σωματικού βάρους εξαρτάται από τις θερμίδες που προσλαμβάνονται καθημερινά από το σύνολο της διατροφής μας και της φυσικής μας δραστηριότητας. Συνεπώς, η μέτρια κατανάλωση σοκολάτας (50-70γρ./εβδομάδα) στο πλαίσιο μιας ισορροπημένης διατροφής και ενός υγιεινού τρόπου ζωής προσφέρει γευστική απόλαυση σε συνδυασμό με αναρίθμητα οφέλη υγείας. Η θεωρία ότι η σοκολάτα διαθέτει αφροδισιακές ιδιότητες βρίσκει την αλήθεια της στο ότι προκαλεί μυϊκή και καρδιακή τόνωση, αυξημένη αιμάτωση των οργάνων, αυξημένη οξυγόνωση, χαλάρωση και ηρεμία. Δημιουργεί δηλαδή όλες τις βιολογικές προϋποθέσεις για να αναπτυχθεί φυσιολογική σεξουαλική δραστηριότητα. Συγκεκριμένα, οι ψυχοδιεγερτικές ιδιότητες που αποδίδονται στη σοκολάτα οφείλονται στην περιεκτικότητά της σε φαινυλαιθυλαμίνη. Η ουσία αυτή, σε όταν βρίσκεται σε υψηλά επίπεδα, προκαλεί αισθήματα έλξης, ενθουσιασμού, αλλά και επιπολαιότητας και φόβου. Λειτουργεί διεγείροντας τα κέντρα ευχαρίστησης του εγκεφάλου και φθάνει σε πολύ υψηλές τιμές κατά τον οργασμό. Όταν τρώμε σοκολάτα, ο εγκέφαλός μας εκκρίνει ενδορφίνες, ουσίες με αναλγητικές ιδιότητες που βελτιώνουν τη διάθεση και την ψυχολογία, όμοιες με τις ουσίες που εκκρίνονται και κατά τη διάρκεια της σεξουαλικής πράξης. Επιπλέον εκκρίνεται σεροτονίνη, ουσία με αντικαταθλιπτική δράση. Οι παραπάνω ουσίες δεν είναι οι μοναδικές που περιέχονται στη σοκολάτα. Έρευνες δείχνουν ότι η σοκολάτα περιέχει πάνω από 300 χημικές ουσίες που σχετίζονται με την επίδραση της κατανάλωσής της στο κεντρικό νευρικό σύστημα. Συγκεκριμένα, περιέχει ουσίες με δράση όμοια με αυτή των κανναβοειδών, οι οποίες επιδρούν σε ορισμένους νευροϋποδοχείς του εγκεφάλου, οπότε και εκκρίνεται η ντοπαμίνη, ουσία που έχει συνδεθεί με την ψυχική ευφορία. Η αφροδισιακή δράση της σοκολάτας πολλαπλασιάζεται όταν συνδυάζεται με ξηρούς καρπούς όπως τα αμύγδαλα, τα οποία είναι πλούσια σε ασβέστιο, φυτικές ίνες, βιταμίνες συμπλέγματος Β, βιταμίνη Ε, μαγνήσιο, χαλκό, ψευδάργυρο, κάλιο και σίδηρο. Έτσι, η σοκολάτα με αμύγδαλα μπορεί να αποτελέσει ένα από τα πιο απολαυστικά σνακ, αρκεί να είμαστε προσεκτικοί στην ποσότητα κατανάλωσής της (50-70γρ/εβδομάδα), κάτι που ισχύει γενικότερα στη διατροφή μας.

Η κολπική μαρμαρυγή είναι ένα πρόβλημα που κάνει την καρδιά να χτυπά πολύ γρήγορα, πολύ αργά ή με ακανόνιστο ρυθμό. Συμβαίνει όταν τα ηλεκτρικά σήματα αστοχούν, κάνοντας τα πάνω διαμερίσματα της καρδιάς (τους κόλπους) να τρεμουλιάζουν. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα το αίμα να λιμνάζει σε αυτά τα διαμερίσματα, γεγονός που εμποδίζει την καρδιά να αντλεί αποτελεσματικά αίμα. Το εγκεφαλικό επεισόδιο συμβαίνει όταν «σφαιρίδια» αίματος διαμορφώνονται στην καρδιά, λόγω του ότι οι κόλποι δεν συστέλλονται καλά. Το αίμα κολλά στους κόλπους και δημιουργεί θρόμβους, που μπορεί να ταξιδέψουν μέσω του κυκλοφορικού συστήματος και να μπλοκάρουν τη ροή του αίματος προς τον εγκέφαλο, προκαλώντας εγκεφαλικό επεισόδιο. Ένας στους 4 ανθρώπους 40 ετών και άνω πάσχει από κολπική μαρμαρυγή –την πιο συχνή καρδιακή αρρυθμία– αν και συχνά δεν το γνωρίζει. Ο άνθρωποι αυτοί κινδυνεύουν πέντε φορές περισσότερο από τους άλλους να πάθουν εγκεφαλικό επεισόδιο – και συχνά η αρρυθμία διαγιγνώσκεται ύστερα από αυτό. Αυτό συμβαίνει γιατί αυτή η καρδιακή αρρυθμία πολλές φορές δεν είναι μόνιμη, αλλά παροδική. Εμφανίζεται, δηλαδή, ξαφνικά και ίσως για λίγο χρονικό διάστημα. Για τον λόγο αυτόν, μπορεί να χρειάζεται μία ειδική εξέταση –το 24ωρο ηλεκτροκαρδιογράφημα (Holter ρυθμού)– για να διαπιστωθεί η ύπαρξη της νόσου. Τα εγκεφαλικά που προκαλούνται λόγω κολπικής μαρμαρυγής είναι πιο σοβαρά και θανατηφόρα από τα άλλα είδη εγκεφαλικών επεισοδίων. Τα συμπτώματα Πολλοί άνθρωποι με κολπική μαρμαρυγή δεν παρουσιάζουν συμπτώματα, ιδιαίτερα εάν ο καρδιακός ρυθμός τους δεν είναι πολύ γρήγορος. Τα συνήθη συμπτώματα πάντως περιλαμβάνουν: - Αίσθημα παλμών - Ζάλη - Πόνους στο στήθος - Δύσπνοια Παράγοντες κινδύνου Ο κίνδυνος αυξάνεται με την ηλικία. Η αρρυθμία αυτή είναι πιο συχνή σε ανθρώπους που πάσχουν από καρδιοπάθεια ή καρδιακή ανεπάρκεια. Αν και σε αρκετές περιπτώσεις δεν υπάρχει γνωστή αιτία, ορισμένοι παράγοντες μπορεί να πυροδοτήσουν την αρρυθμία. Αυτοί είναι: - Προηγούμενο εγκεφαλικό - Υπέρταση - Διαβήτης - Υπερθυρεοειδισμός - Αγγειοπάθεια - Κατάχρηση αλκοόλ Στους ασθενείς υψηλού κινδύνου συστήνεται για την πρόληψη εγκεφαλικών επεισοδίων αντιπηκτική αγωγή, εφόσον δεν υπάρχουν αντενδείξεις.

Νέα αισιόδοξα δεδομένα στην πρόληψη ενός δεύτερου, σοβαρού, ίσως και θανατηφόρου επεισοδίου σε ασθενείς, που υπέστησαν στο παρελθόν έμφραγμα ή εγκεφαλικό από το 66ο Ετήσιο Συνέδριο του Αμερικανικού Κολεγίου Καρδιολογίας στην Ουάσιγκτον. Συγκεκριμένα, ένα από τα νεότερα σκευάσματα που μειώνουν δραστικά την "κακή" χοληστερόλη, μείωσε αντίστοιχα κατά 15% έως και 25% (μετά τον πρώτο χρόνο) και τον κίνδυνο για ένα νέο, σοβαρό καρδιακό και εγκεφαλικό επεισόδιο, σε όσους συμμετείχαν στη μελέτη. Όμως, οι επιστήμονες σπεύδουν να διευκρινίσουν ότι τα καινοτόμα αυτά φάρμακα δεν απευθύνονται σε όλους όσους έχουν υψηλές τιμές χοληστερίνης, αλλά σε συγκεκριμένες κατηγορίες ασθενών. Παράλληλα σημειώνεται ότι το κόστος τους είναι υψηλό για τα συστήματα υγείας. Ο επικεφαλής της μελέτης, Marc Sabatine, από το νοσοκομείου Brigham and Women της Βοστόνης, τόνισε ότι "γνωρίζαμε ότι η καινούργια αυτή δραστική ουσία, η Εβολοκουμάμπη, ρίχνει πολύ χαμηλά τις τιμές τις LDL, της κακής χοληστερόλης, αυτό που δεν γνωρίζαμε -και το είδαμε από αυτή τη μελέτη- είναι πως η μεγάλη αυτή μείωση της χοληστερόλης σε ασθενείς που είχαν ήδη υποστεί κάποιο καρδιαγγειακό επεισόδιο, μείωσε σημαντικά τον κίνδυνο για ένα νέο επεισόδιο ή θάνατο". Στη μελέτη συμμετείχαν 27.564 ασθενείς με προϋπάρχουσα καρδιαγγειακή νόσο, από 49 χώρες και μέσο όρο ηλικίας τα 63 έτη. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της μελέτης FOURIER, το οποία ανακοινώθηκαν στον Τύπο κατά την πρώτη ημέρα του συνεδρίου, το νέο αυτό φαρμακευτικό σκεύασμα "κατάφερε, όταν χορηγήθηκε με στατίνες - τα γνωστά εδώ και χρόνια φάρμακα κατά της κακής χοληστερόλης - να ρίξει κάτω από 40 mgdl την LDL χοληστερόλη, ακόμη και στα 20mgdl ή 25mgdl για κάποιους ασθενείς, οι οποίοι μελετήθηκαν για πάνω από 2 χρόνια" συνέχισε ο Sabatine, που εξήγησε οτι "ο κίνδυνος για καρδιακή προσβολή, εγκεφαλικό επεισόδιο, νοσηλεία για στηθάγχη, επαναγγείωση για φραγμένες αρτηρίες, ή τον καρδιαγγειακό θάνατο, μειώθηκε κατά 15% στο διάμεσο των 26 μηνών". Οι ερευνητές κατέγραψαν μεγαλύτερη μείωση της τάξεως του 25% για καρδιαγγειακό θάνατο, έμφραγμα ή εγκεφαλικό επεισόδιο, μετά το πρώτο έτος. Τα καινοτόμα αυτά φαρμακευτικά μόρια είναι ανθρώπινα μονοκλωνικά αντισώματα που αναστέλλουν την πρωτείνη PCSK9 η οποία μειώνει την ικανότητα του ήπατος να αφαιρεί την LDL- "κακή" χοληστερόλη από το αίμα. Η πρωτεΐνη αυτή μπήκε στο μικροσκόπιο των επιστημόνων, όταν ανακάλυψαν ότι τα άτομα με γενετικά χαμηλότερα επίπεδα της PCSK9, είχαν χαμηλότερα ποσοστά καρδιακών προσβολών. Οι νέες θεραπείες, σύμφωνα με τους επιστήμονες, έχουν ως στόχο να βοηθήσουν στο πλαίσιο της δευτερογενούς πρόληψης, δηλαδή ασθενείς που έχουν ήδη υποστεί κάποιο καρδιαγγειακό επεισόδιο και δεν μπορούν με τις υπάρχουσες θεραπείες να πετύχουν το στόχο της χαμηλής τιμής της " κακής" χοληστερόλης."Με αυτή τη μελέτη, έχουμε τώρα οριστικά στοιχεία που δείχνουν ότι μπορούμε πλέον με ασφάλεια να βελτιώσουμε σημαντικά την καρδιαγγειακή έκβαση των ασθενών. Αυτά τα αποτελέσματα είναι πολύ καλά νέα για τους ασθενείς με αθηροσκληρωτική νόσο, οι οποίοι παραμένουν σε υψηλό κίνδυνο," κατέληξε ο Sabatine. Από τα καινοτόμα σκευάσματα μπορούν επίσης να ωφεληθούν ασθενείς με οικογενή υπερχοληστεριναιμία, με τιμές κακής χοληστερίνης που ουσιαστικά έχουν κληρονομηθεί για να είναι εξαιρετικά υψηλές, ακόμη και πάνω από 400mgdl, ιδίως αν οι ασθενείς αυτοί έχουν παραμείνει αρρύθμιστοι για χρόνια. Άλλη μία κατηγορία που έχει ένδειξη για τις νεότερες θεραπείες , είναι όσοι δεν μπορούν να παίρνουν στατίνες, λόγω ανεπιθύμητων αντιδράσεων σ αυτούς. Οι επιστήμονες έκαναν ξεκάθαρο ότι οι καινοτόμες θεραπείες για την δραστική μείωση της χοληστερόλης δεν αφορούν την πρωτογενή πρόληψη, καθώς προηγούνται άλλα μέσα μείωσης των τιμών της κακής χοληστερόλης για έναν υγιή άνθρωπο που δεν έχει άλλους παράγοντες κινδύνου. Η αλλαγή του τρόπου ζωής, η διατροφή, ή άσκηση, το σωματικό βάρος αλλά και φάρμακα, όπως οι στατίνες ή ο συνδυασμός τους με άλλες υπολιπιδαιμικές θεραπείες. "Υπάρχουν ακόμα πολλά που πρέπει να απαντηθούν και αφορούν τις τιμές της κακής χοληστερόλης στον γενικό πληθυσμό. Κάποιος θα μπορούσε να πει ότι είναι ανάλογες με τους παράγοντες κινδύνου. Αν υπάρχουν τουλάχιστον δύο παράγοντες καρδιαγγειακού κινδύνου, κληρονομικό ιστορικό καρδιοπάθειας και υψηλές τιμές που δεν βελτιώνονται, τότε αναμφίβολα καλό θα ήταν να δράσουμε" σχολίασε ο Valentin Fuster από το νοσοκομείο Mount Sinai της Νέας Υόρκης. Ένα άλλο ζήτημα που προκάλεσε πολλές ερωτήσεις δημοσιογράφων είχε να κάνει με το κόστος αυτών των καινοτόμων φαρμάκων που κατά γενική ομολογία είναι υψηλό. "Δεν ξέρω αν ακόμα και η Αμερική μπορεί να πληρώνει τέτοιες θεραπείες" το ετήσιο κόστος των οποίων μπορεί να φτάνει και τα 15000 δολάρια το χρόνο, διερωτήθηκε η Roxana Mehran, καθηγήτρια καρδιολογίας από τη Νέα Υόρκη, τονίζοντας ότι θα πρέπει να επιλέγονται προσεχτικά όσοι θα τα χρησιμοποιήσουν και θα ωφεληθούν πραγματικά από αυτά. Στην Ελλάδα κυκλοφόρησαν πρόσφατα δύο καινοτόμα φάρμακα που φαίνεται να επιτυγχάνουν δραστικές μειώσεις στις τιμές της "κακής" χοληστερόλης. Πρόκειται για τις δραστικές ουσίες Εβολοκουμάμπη και Αλιροκουμάμπη, το κόστος των οποίων κυμαίνεται από 3.000 έως 5.000 ευρώ το χρόνο και καλύπτεται για τους ασθενείς που τα χρειάζονται από τον ΕΟΠΥΥ, καθώς έχουν χαρακτηριστεί ως φάρμακα υψηλού κόστους. Χορηγούνται με υποδόρια ένεση που γίνεται μία ή δύο φορές το μήνα.

Είναι αρκετά εύκολο να κολλήσει κάποιος μύκητες, είτε πατώντας σε βρεγμένο δάπεδο, είτε σε αποδυτήρια του γυμναστηρίου. Συνήθως μάλιστα προκαλείται απολέπιση και μικροσκοπικές ρωγμές ανάμεσα στα δάκτυλα, τα οποία νιώθετε σαν να έχουν κοψίματα από χαρτί. Αυτό είναι το αποτέλεσμα από μύκητες στα πόδια. Μάλιστα, πάνω από το 1/3 των ανθρώπων εκδηλώνουν σε κάποια φάση της ζωής τους την δερματική πάθηση που είναι γνωστή ως “πόδι του αθλητή”. Η θεραπεία για το “tinea pedis”, όπως είναι γνωστό επιστημονικά το “πόδι του αθλητή”, μπορεί να είναι εξίσου ενοχλητική. Όσοι έχουν μύκητες στα πόδια συχνά πειραματίζονται με διάφορα είδη αλοιφής, σπρέι, τζελ και συνταγογραφούμενων φαρμάκων που έχουν διαφορετικά ποσοστά επιτυχίας. Και η κατάσταση έχει μια διαβόητη... συνήθεια να επιστρέφει ανά διαστήματα, επειδή ο μύκητας συχνά μένει στον οργανισμό και επανενεργοποιείται παρά τις θεραπείες. Αλλά μια εναλλακτική οδός θεραπείας για τους μύκητες στα πόδια, όπως έχουν αποδείξει αρκετές μελέτες είναι το σκόρδο, που χρησιμοποιείται ευρέως για τις αντιμικροβιακές του ιδιότητες. Σε έρευνα του 2000 επάνω σε 50 άτομα με αυτήν τη δερματική πάθηση, διαπιστώθηκε ότι εκείνοι που έβαζαν τοπικά μια αλοιφή με τη δραστική ουσία “ajoene”, η οποία υπάρχει στο σκόρδο, γιατρεύτηκαν πλήρως μετά από περίοδο δύο μηνών. Δυστυχώς, οι αλοιφές με ajoene δεν είναι ελεύθερα διαθέσιμες στο κοινό. Έτσι, οι ειδικοί προτείνουν να κάνετε ποδόλουτρα για 30 λεπτά κάθε φορά σε νερό στο οποίο έχετε διαλύσει/σπάσει μερικές σκελίδες σκόρδου μαζί με ελαιόλαδο. Εναλλακτικά, μπορείτε να βάλετε μείγμα από σκόρδο και ελαιόλαδο σε ένα βαμβάκι και να περάστε με αυτό τα σημεία που έχετε πρόβλημα.