Ο μπακαλιάρος συνοδεία σκορδαλιάς είναι το πιάτο που πρωταγωνιστεί την ημέρα της 25ης Μαρτίου στη χώρα μας. Η σκορδαλιά φτιάχνεται είτε με ψωμί είτε με πατάτα, αλλά το βασικό της συστατικό είναι φυσικά το σκόρδο. Το σκόρδο θεωρείται σε γενικές γραμμές πολύ υγιεινό και χρησιμοποιείται ως «γιατροσόφι» για διάφορες παθήσεις που σχετίζονται με την καρδιά και την κυκλοφορία του αίματος, όπως η υπέρταση, η υψηλή χοληστερόλη και η στένωση των αρτηριών. Ακόμη, έχουν μελετηθεί οι ιδιότητές του σε σχέση με την υπερπλασία του προστάτη, τον διαβήτη, την οστεοαρθρίτιδα, τη γρίπη και διάφορες μορφές καρκίνου. Οι ευεργετικές ιδιότητες του σκόρδου προκύπτουν κυρίως από την αλλισίνη, μια χημική ουσία η οποία του προσδίδει επίσης τη χαρακτηριστική του μυρωδιά. Σε ποιες περιπτώσεις όμως μπορεί το σκόρδο να προκαλέσει παρενέργειες εάν καταναλωθεί σε μεγάλες ποσότητες; - Το σκόρδο, ιδίως το ωμό, έχει συνδεθεί με αυξημένο κίνδυνο αιμορραγίας, οπότε δεν ενδείκνυται για άτομα που έχουν κάνει πρόσφατα χειρουργική επέμβαση. - Η έκθεση στο σκόρδο μπορεί να οδηγήσει σε κρίση άσθματος ή αλλεργικές αντιδράσεις. - Το σκόρδο ενδέχεται να ερεθίσει τη γαστρεντερική οδό σε άτομα που αντιμετωπίζουν δυσκολία στην πέψη ή στομαχικά προβλήματα. - Το σκόρδο θεωρείται ότι μειώνει την αρτηριακή πίεση, επομένως δεν συνιστάται να καταναλώνεται σε μεγάλες ποσότητες σε άτομα με υπόταση. Τέλος, το σκόρδο αλληλεπιδρά με ορισμένα φάρμακα (π.χ. ισονιαζίδη, μη νουκλεοσιδικοί αναστολείς της RT, σακουιναβίρη), οπότε θα πρέπει να ρωτήσετε τον γιατρό σας εάν επιτρέπεται να φάτε σκορδαλιά σε περίπτωση που λαμβάνετε φαρμακευτική αγωγή.

Τα οφθαλμολογικά προβλήματα και η τύφλωση μπορεί θεωρητικά να μην αφορούν τα παιδιά και τους εφήβους με σακχαρώδη διαβήτη. Μια νέα έρευνα, όμως, αποκαλύπτει ότι δυστυχώς εκδηλώνονται πολύ νωρίτερα απ’ όσο νομίζουν. Η έρευνα, που πραγματοποιήθηκε από επιστήμονες του Πανεπιστημίου του Μίσιγκαν, έδειξε ότι περισσότεροι από ένας στους πέντε νέους με τύπου 1 διαβήτη και το 7% όσων έχουν τύπου 2 διαβήτη, εκδηλώνουν μία σοβαρή πάθηση των ματιών πριν καλά-καλά φτάσουν στα 24 τους χρόνια. Η πάθηση είναι η διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια και οφείλεται σε βλάβες που υφίστανται τα μικροσκοπικά αιμοφόρα αγγεία του αμφιβληστροειδή από τη συνεχή έκθεση σε υψηλά επίπεδα σακχάρου. Ο αμφιβληστροειδής είναι ο φωτοευαίσθητος χιτώνας των ματιών που βρίσκεται στο πίσω μέρος τους και φέρει τα κύτταρα-υποδοχείς του φωτός, χάρη στα οποία βλέπουμε. Οι βλάβες σε αυτόν αποτελούν τον κύριο λόγο απώλειας όρασης σε άτομα ηλικίας 20-65 ετών στις χώρες της Δύσης, συμπεριλαμβανομένης της Ελλάδας. Η αξιολόγηση της όρασης 4.008 παιδιών και εφήβων ηλικίας κάτω των 21 ετών αποκάλυψε ενδείξεις διαβητικής αμφιβληστροειδοπάθειας ακόμα και σε παιδιά ηλικίας 6 ετών! «Υπάρχει η αντίληψη ότι η διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια είναι πολύ σπάνια στους νέους με διαβήτη», δήλωσε η κύρια ερευνήτρια Δρ. Σοφία Γουάνγκ, από το Τμήμα Οφθαλμολογίας και Οπτικών Επιστημών του πανεπιστημίου. «Αυτό όμως είναι λάθος. Ελπίζουμε ότι τα ευρήματά μας θα συμβάλλουν στην ενημέρωση των παιδιάτρων και των άλλων παρόχων Yγείας για τη σημασία που έχει να παραπέμπουν τακτικά τους μικρούς ασθενείς τους στους οφθαλμιάτρους για να γίνεται προληπτικός έλεγχος για τη νόσο». Στη νέα μελέτη συμμετείχαν νεοδιαγνωσθέντες ασθενείς με τύπου 1 ή τύπου 2 διαβήτη, που είχαν ηλικία 21 ετών ή μικρότερη. Έως το τέλος της περιόδου παρακολούθησης (κατά μέσο όρο ήταν λίγο παραπάνω από 3 χρόνια), το 14% από αυτούς είχαν εκδηλώσει διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια.Ειδικότερα, από τους 2.240 νέους με διαβήτη τύπου 1, το 20,1% είχαν εκδηλώσει την οφθαλμοπάθεια μέσα σε 3,2 χρόνια παρακολούθησης, ενώ από τους 1.768 νέους με διαβήτη τύπου 2, το 7,2% εκδήλωσαν τη νόσο μέσα σε 3,1 χρόνια παρακολούθησης. Όπως έγραψαν οι επιστήμονες σε πρόσφατο τεύχος του περιοδικού Ophthalmology, το οποίο εκδίδει η Αμερικανική Ακαδημία Οφθαλμολογίας (AAO), ανακάλυψαν ότι οι νέοι με τύπου 1 διαβήτη εκδηλώνουν διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια ταχύτερα απ’ ό,τι οι συνομήλικοί τους με τύπου 2 διαβήτη. Κατά το παρελθόν, λένε οι ερευνητές, τα περισσότερα παιδιά που έπρεπε να παρακολουθούν και να ρυθμίζουν το σάκχαρό τους έπασχαν από τύπου 1 διαβήτη που είναι ένα αυτοάνοσο νόσημα. Σήμερα, όμως, σχεδόν οι μισοί έφηβοι που διαγιγνώσκονται με διαβήτη έχουν την τύπου 2 μορφή που συνδέεται με την παχυσαρκία και την καθιστική ζωή. Οι επιστήμονες του Μίσιγκαν ήθελαν να μάθουν περισσότερα για τους παράγοντες κινδύνου για διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια στους ανηλίκους και αν οι κατευθυντήριες οδηγίες για τον προληπτικό οφθαλμολογικό έλεγχο επαρκούν για την έγκαιρη ανίχνευση της νόσου. «Η μελέτη τους έδειξε πως οι νέοι με αρρύθμιστο σάκχαρο, όπως αυτό καθορίζεται από τα επίπεδα της γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης (HbA1c), υπονομεύουν την όρασή τους. Κάθε αύξηση της HbA1c κατά 1%, συνοδευόταν με αύξηση 20% του κινδύνου για διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια στους νέους με τύπου 1 διαβήτη και 30% σε όσους είχαν τύπου 2 διαβήτη» σχολιάζει ο Δρ. Αναστάσιος-Ι. Κανελλόπουλος, MD, χειρουργός οφθαλμίατρος, καθηγητής Οφθαλμολογίας Πανεπιστημίου Νέας Υόρκης, NYU Medical School. Και συνεχίζει: «Ο κύριος λόγος για τον οποίο συνιστάται στα άτομα με διαβήτη να ελέγχουν τακτικά την όρασή τους, είναι για να εντοπίζονται τυχόν αλλαγές στα αιμοφόρα αγγεία του αμφιβληστροειδή, γιατί στα αρχικά της στάδια η νόσος δεν επηρεάζει την όραση και έτσι δεν γίνεται αντιληπτή. Οι ισχύουσες κατευθυντήριες οδηγίες συνιστούν να αρχίζει ο οφθαλμολογικός έλεγχος 3-5 χρόνια μετά την αρχική διάγνωση του διαβήτη. Ωστόσο η νέα έρευνα έδειξε πως όταν συμβεί αυτό, πάνω από 18% των νέων με τύπου 1 διαβήτη έχουν ήδη αναπτύξει διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια. Με άλλα λόγια, η νόσος μπορεί να έχει ήδη εξελιχθεί αρκετά, αν περάσει η πρώτη πενταετία χωρίς να γίνει έλεγχος της όρασης». Η διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια είναι πάρα πολύ συχνή. Αν και ακριβή στοιχεία για τον αριθμό των κρουσμάτων δεν υπάρχουν, διεθνής μελέτη που δημοσιεύθηκε το 2012 στο περιοδικό Diabetes Care υπολόγισε ότι 93 εκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον κόσμο πάσχουν από αυτήν, ενώ 28 εκατομμύρια έχουν τόσο εξελιγμένη μορφή της νόσου ώστε κινδυνεύουν να τυφλωθούν. Έχει επίσης υπολογιστεί ότι το τουλάχιστον 90% των νέων κρουσμάτων θα μπορούσαν να αποφευχθούν, αν αντιμετωπίζονταν εγκαίρως και σωστά και γινόταν τακτικός προληπτικός έλεγχος των ματιών.Αυτός είναι και ο λόγος που «έχει ζωτική σημασία να γίνεται τουλάχιστον μία φορά τον χρόνο προληπτικός οφθαλμολογικός έλεγχος σε όλους τους ασθενείς με διαβήτη - και από αυτή τη σύσταση δεν εξαιρούνται τα παιδιά και οι έφηβοι» καταλήγει ο Δρ. Κανελλόπουλος.

Ένας στους δύο ανθρώπους, ηλικίας 65-70 ετών και επτά στους δέκα στις ηλικίες άνω των 70 πάσχουν από καταρράκτη, δηλαδή, το θόλωμα του φακού του ματιού, που οφείλεται στην ηλικία και αποτελεί την πιο συχνή αιτία μείωσης της όρασης μετά τα 40 και κύρια αιτία τύφλωσης στον κόσμο. Αν και παλαιότερα ήταν κοινή η πεποίθηση ότι ο καταρράκτης δεν πρέπει να χειρουργηθεί αν δεν ωριμάσει, η άποψη αυτή έχει πια καταρριφθεί. «Ο καταρράκτης δεν μπορεί να αποφευχθεί διότι στη συντριπτική πλειονότητα των περιπτώσεων είναι απόρροια της γήρανσης, αλλά μπορεί να αντιμετωπιστεί και η μόνη θεραπεία γι’ αυτόν είναι η αφαίρεση του θολωμένου φακού και η αντικατάστασή του με νέο», λέει ο χειρουργός-οφθαλμίατρος δρ Ιωάννης Ι. Δατσέρης, αντιπρόεδρος της Εταιρείας Υαλοειδούς - Αμφιβληστροειδούς. «Περισσότερο από το 90% των ασθενών που χειρουργούνται ανακτούν κάποια χρήσιμη όραση, με αποτέλεσμα να βελτιώνεται η ποιότητα της ζωής τους». Τέσσερα βασικά ερωτήματα. Πότε, όμως, πρέπει να γίνει η εγχείρηση; Η Αμερικανική Ακαδημία Οφθαλμολογίας έχει καταρτίσει μίνι κατάλογο με τέσσερα ερωτήματα που πρέπει να τίθενται κατά την απόφαση για την εγχείρηση: 1. Επηρεάζει ο καταρράκτης τις καθημερινές δραστηριότητες; Στα συμπτώματά του συμπεριλαμβάνεται απώλεια της αντίθεσης και της διαύγειας που μπορεί να είναι δύσκολη για όσους πρέπει να βλέπουν καθαρά για να εργάζονται, να οδηγούν, να γράφουν, να μαγειρεύουν, να ράβουν κ.λπ. 2. Επηρεάζει ο καταρράκτης την ικανότητα ασφαλούς οδήγησης τη νύκτα; Ο καταρράκτης μπορεί να δημιουργήσει φωτοστέφανο (άλως) γύρω από τα φώτα και να εμποδίσει την όραση στο ημίφως ή το σκοτάδι δυσχεραίνοντας τη νυκτερινή οδήγηση. Αν, μάλιστα, είναι προχωρημένος, ο οδηγός μπορεί να αποτύχει στις εξετάσεις για την ανανέωση του διπλώματός του. 3. Εμποδίζει ο καταρράκτης την ενασχόλησή σας με υπαίθριες δραστηριότητες; Ο καταρράκτης μπορεί επίσης να αυξήσει την ευαισθησία στις λάμψεις, γεγονός που μπορεί να δυσκολέψει ιδιαιτέρως όσους ασχολούνται με υπαίθριες δραστηριότητες (π.χ. ψάρεμα, σέρφινγκ, σκι στα χιόνια ή στο νερό κ.λπ.). Μπορεί επίσης να προκαλέσει διαφορές στην όραση μεταξύ των δύο ματιών, οι οποίες μπορεί να επηρεάσουν όσους πρέπει να βλέπουν καθαρά σε μακρινή απόσταση (π.χ. κυνηγοί, παίκτες του γκολφ). 4. Μπορεί να αντιμετωπιστεί με άλλους τρόπους; Πολλοί ασθενείς κατορθώνουν να βελτιώνουν για αρκετό καιρό την όρασή τους χρησιμοποιώντας διάφορα μέσα (λ.χ. πιο έντονο φωτισμό στο σπίτι, μεγεθυντικό φακό στο διάβασμα, γυαλιά ηλίου με πολωμένους φακούς και καπέλο με φαρδύ γείσο στις υπαίθριες δραστηριότητες), αλλά κάποια στιγμή τα μέσα αυτά μπορεί να πάψουν να βοηθούν. «Αν ο καταρράκτης δεν επηρεάζει ακόμα την καθημερινή ζωή, πιθανώς μπορεί να καθυστερήσει η εγχείρηση, αλλά όχι επ’ αόριστον. Συνήθως συνιστούμε να χειρουργείται ένας ασθενής όταν το θόλωμα του φακού έχει μειώσει κατά 50% την όρασή του», λέει ο δρ Δατσέρης. «Οσο πιο νωρίς γίνεται η επέμβαση τόσο μικρότερος είναι ο κίνδυνος επιπλοκών και τόσο μεγαλύτερα οφέλη παρέχει». Οντως, πολλές μελέτες έχουν δείξει ότι η εγχείρηση σχετίζεται με καλύτερη ποιότητα ζωής, μικρότερο κίνδυνο πτώσεων και λιγότερα τροχαία δυστυχήματα ενώ ειδικά στους πάσχοντες από διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια η αφαίρεση του θολωμένου φακού επιτρέπει τη σωστή παρακολούθηση της εξέλιξης της νόσου. Η εγχείρηση γίνεται με αφαίρεση του θολωμένου φακού με τη μέθοδο της φακοθρυψίας και αντικατάσταση με έναν μόνιμο τεχνητό ενδοφθάλμιο φακό, μέσα από μικροσκοπική τομή, χωρίς την τοποθέτηση ραμμάτων. Η διάνοιξη των τομών απ’ όπου θα γίνει η αντικατάσταση του φακού μπορεί να γίνει με κλασικό τρόπο ή με λέιζερ, διευκρινίζει ο δρ Δατσέρης. Ο νέος φακός διατηρείται εφ’ όρου ζωής, είναι καλά ανεκτός και δεν απαιτεί συντήρηση ή αντικατάσταση. Ο καταρράκτης δεν μπορεί να επανεμφανιστεί, αφού έχει αφαιρεθεί ο φυσικός φακός του ματιού. Μπορεί όμως να θολώσει κάποια στιγμή η φυσική μεμβράνη του ματιού που βρίσκεται πίσω από τον ενδοφακό, οπότε απαιτείται διόρθωση με λέιζερ που διορθώνει άμεσα τη διαύγεια της όρασης.

“Συνήθεις ένοχοι” της δυσκοιλιότητας είναι η διατροφή με μικρή περιεκτικότητα σε ίνες, η περιορισμένη κατανάλωση νερού και η τάση που έχουν πολλοί άνθρωποι να “κρατιούνται” για ώρες και να μην πηγαίνουν τακτικά στην τουαλέτα ακόμα και όταν ο οργανισμός τους “χτυπάει καμπανάκι”. Αλλά η δυσκοιλιότητα είναι ένα πιο περίπλοκο ζήτημα και μπορεί να οφείλεται και σε άλλους παράγοντες. Δείτε ποιοι μπορεί να είναι αυτοί: Υποθυρεοειδισμός Ο υποθυρεοειδισμός, ή η υπολειτουργία του θυρεοειδούς αδένα, επιβραδύνει τις μεταβολικές διαδικασίες σε όλο το σώμα, ακόμα και στο έντερο. Αυτό δεν σημαίνει ότι όλοι οι άνθρωποι με υποθυρεοειδισμό έχουν δυσκοιλιότητα, ούτε όλες οι περιπτώσεις δυσκοιλιότητας δείχνουν απαραίτητα πρόβλημα στον θυρεοειδή. Είναι όμως μία από τις πιο συχνές, αν και άγνωστες αιτίες, δυσκοιλιότητας. Σοκολάτα Υπάρχουν κάποιες ενδείξεις ότι η σοκολάτα μπορεί να προκαλέσει δυσκοιλιότητα, αν και μερικές μελέτες δείχνουν ότι για κάποιους λίγους ανθρώπους, μπορεί και να τους βοηθάει. Έρευνα του 2005 έδειξε ότι τα άτομα με χρόνια δυσκοιλιότητα ή σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου ήταν πιο πιθανό από ό,τι τα άτομα χωρίς αυτά τα προβλήματα να εκδηλώσουν προβλήματα δυσκοιλιότητας (το ίδιο συνέβη και με τις μπανάνες και το μαύρο τσάι). Βιταμίνες Σε γενικές γραμμές οι βιταμίνες δεν θα προκαλέσουν δυσκοιλιότητα, αλλά ορισμένα από τα συστατικά τους, όπως το ασβέστιο και ο σίδηρος, μπορεί να αποτελέσουν πρόβλημα. Αν γνωρίζετε ότι έχετε πρόβλημα δυσκοιλιότητας, προσπαθήστε να περιορίσετε την λήψη αυτών των δύο συστατικών. Υπερβολική χρήση καθαρτικών Πολλοί άνθρωποι καταφεύγουν στα καθαρτικά για να αντιμετωπίσουν στην πράξη το πρόβλημα της δυσκοιλιότητας. Αλλά πρέπει πάντοτε να ακολουθούν τις οδηγίες που αναγράφονται σε αυτά τα σκευάσματα και να μην υπερβάλλουν στην χρήση τους. Αν συμβεί αυτό, τότε τα καθαρτικά μπορεί να κάνουν τον οργανισμό να βασίζεται στη χρήση τους και να αδυνατεί να λειτουργήσει σωστά χωρίς αυτά. Σε κάθε περίπτωση είναι σώφρον να ενημερώνετε πάντοτε τον προσωπικό σας γιατρό σχετικά. Καταναλώνετε πολλά γαλακτοκομικά προϊόντα Μια διατροφή που έχει πολύ τυρί, γιαούρτι, γάλα κλπ, αλλά και τροφές με υψηλά λιπαρά και λίγες ίνες (αυγά, κρέας) έχει ως αποτέλεσμα την μείωση του ρυθμού πέψης. Μειώστε την κατανάλωση σε αυτές τις τροφές και φροντίστε να παίρνετε τουλάχιστον 25-35 γραμμάρια ινών την ημέρα. ΔΥΣΚΟΙΛΙΟΤΗΤΑ, ΠΡΟΒΛΗΜΑ, ΑΙΤΙΕΣ

Παλαιότερες μελέτες έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι η αυξημένη κατανάλωση χυμών οδηγεί στην πρόσληψη πρόσθετων θερμίδων που μπορεί να σχετίζεται με κίνδυνο για αύξηση βάρους και εμφάνιση παχυσαρκίας στην παιδική ηλικία. Επιπλέον, η αυξημένη κατανάλωσή τους έχει σχετιστεί με την εμφάνιση γαστρεντερικών διαταραχών, όπως η διάρροια ή οι πόνοι στην κοιλιά αλλά και η εμφάνιση τερηδόνας. Νέα μελέτη ωστόσο, υποστηρίζει ότι οι φρουτοχυμοί είναι ακίνδυνοι αρκεί να καταναλώνονται με μέτρο. Αμερικανοί ερευνητές ανέλυσαν στοιχεία από οκτώ δημοσιευμένες μελέτες στις οποίες είχαν λάβει μέρος πάνω από 34.000 παιδιά και συσχετιζόταν η κατανάλωση των χυμών φρούτων με το σωματικό βάρος. Τα παιδιά κάτω των έξι ετών που έπιναν μια μερίδα την ημέρα είχαν πάρει μεν μικρή ποσότητα βάρους, αλλά όχι αρκετή για να θεωρηθεί κλινικά σημαντική. Επίσης, τα παιδιά 7-18 ετών που έπιναν μια μερίδα φρουτοχυμού την ημέρα δεν είχαν σημαντικές κλινικές επιπτώσεις στο βάρος τους. «Στην πραγματικότητα, η ποσότητα ήταν λιγότερη από 453 γραμμάρια ανά έτος. Συνεπώς, δεν επιβεβαιώνεται ότι η κατανάλωση μιας μερίδας φρουτοχυμού, δηλαδή 100% χυμού φρούτων, την ημέρα συντελεί σε αύξηση του σωματικού βάρους του παιδιού», εξηγεί ο συγγραφέας της μελέτης Δρ Μπράντον Άουερμπαχ, καθηγητής Ιατρικής στο Πανεπιστήμιο της Ουάσινγκτον. Τα μικρότερα παιδιά του δείγματος προτιμούσαν τον χυμό μήλου και τα μεγαλύτερα πορτοκαλιού. Σύμφωνα με τους επιστήμονες, ο χυμός πορτοκαλιού, που έχει χαμηλό γλυκαιμικό δείκτη, σχετίζεται με μικρότερη αύξηση βάρους. Η έρευνα δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό έντυπο Pediatrics

Η κατανάλωση της σόγιας μειώνει σημαντικά τα επίπεδα της συνολικής αλλά και της κακής χοληστερίνης με αποτέλεσμα τη μείωση του κινδύνου εμφάνισης καρδιαγγειακών νόσων. Ερευνητές από την Ιταλία και την Ελλάδα διαπίστωσαν τη θετική δράση της σόγιας στο ήπαρ αλλά και στον λιπώδη ιστό. Οι ερευνητές απέδειξαν ότι η σόγια περιέχει υψηλής βιολογικής αξίας πρωτείνες και ισοφλαβόνες, ουσίες με ισχυρή αντιοξειδωτική δράση. Οι ουσίες αυτές τροποποιούν τη δράση δύο γονιδίων-μεταγραφικών παραγόντων στο ήπαρ και στο λιπώδη ιστό με αποτέλεσμα να μειώνεται η συνθετική ικανότητα παραγωγής λιπαρών οξέων και τριγλυκεριδίων, ενώ παράλληλα αυξάνεται η καταστροφή των λιπών, κάτι που έχει θετική επίδραση στο αδυνάτισμα. Πόση να καταναλώνετε Ο Αμερικανικός Οργανισμός Φαρμάκων και Τροφίμων (FDA) συνιστά την κατανάλωση 25 γραμμαρίων πρωτεΐνης σόγιας την ημέρα (σ.σ. αντιστοιχούν σε 2 ποτήρια ρόφημα σόγιας), για την πρόληψη καρδιαγγειακών νόσων. Στα θετικά της κατανάλωσης σόγιας προστίθεται επίσης, η βελτίωση της ποιότητας ζωής και πιθανότατα της μείωσης της συχνότητας εμφάνισης ενοχλητικών συμπτωμάτων (όπως οι εξάψεις) κατά τη διάρκεια της εμμηνόπαυσης, καθώς και η προστασία της ελαστικότητας του δέρματος (ιδιότητα που αποδίδεται στη δράση των ισοφλαβονών).

Το φυτό που βλέπετε στην φωτογραφία σίγουρα το έχετε δει σε κάποια γλάστρα στο σπίτι ενός γνωστού, ή ακόμα και στο σπίτι σας. Η επιστημονική του ονομασία είναι “Diffenbachia” (Ντιφενμπάχια) και σύμφωνα με το αμερικανικό Εθνικό Κέντρο Δηλητηριάσεων, αυτό που ελάχιστοι γνωρίζουν είναι ότι αυτό το φυτό μπορεί να αποδειχτεί θανατηφόρο για τους ανθρώπους και ειδικά για τα μικρά παιδιά! Η Ντιφενμπάχια είναι ένα είδος εσωτερικού φυτού σπίτι με μεγάλα, δίχρωμα φύλλα. Είναι πολύ τοξικό και η δηλητηρίαση στον άνθρωπο μπορεί να προκύψει αν μασουλήσει κανείς τα φύλλα, τον μίσχο ή και τη ρίζα του φυτού. Γι' αυτό και τα μικρά παιδιά διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο, αφού συνηθίζουν να βάζουν στο στόμα τους “ό,τι βρουν μπροστά τους”. Δηλητηριώδες συστατικό -Οξαλικό οξύ -Ασπαραγίνη (μια πρωτεΐνη που βρίσκεται σε αυτό το φυτό) Συμπτώματα τοξικής δηλητηρίασης από Ντιφενμπάχια -Κάψιμο στο στόμα ή στο λαιμό -Βλάβη στον κερατοειδή χιτώνα του οφθαλμού -Διάρροια -Πόνος στο μάτι -Βραχνή φωνή -Ναυτία ή εμετός -Πρήξιμο και φλύκταινες στο στόμα ή τη γλώσσα -Φουσκάλες και οίδημα στο στόμα που μπορεί να είναι αρκετά σοβαρό ώστε να εμποδίζει την κανονική ομιλία, την εισπνοή και την κατάποση. Τι να κάνετε στο σπίτι αν πάθετε δηλητηρίαση από Ντιφενμπάχια Σκουπίστε το στόμα με ένα κρύο, υγρό πανί. Ξεπλύνετε καλά τα μάτια και το δέρμα του προσώπου, αν αγγίξατε χυμούς από το φυτό και μετά το πρόσωπό σας. Δώστε στον ασθενή να πιει γάλα. Καλέστε το Κέντρο Δηλητηριάσεων για περισσότερη καθοδήγηση. Πριν από την κλήση έκτακτης ανάγκης φροντίστε να γνωρίζετε τις ακόλουθες πληροφορίες: -Ηλικία, σωματικό βάρος και γενική κατάσταση του ασθενούς -Τα μέρη του φυτού που έφαγε -Το πότε συνέβη αυτό -Πόση ποσότητα κατάπιε Πρόγνωση για την δηλητηρίαση από Ντιφενμπάχια Εάν η επαφή με το στόμα του ασθενούς δεν είναι εκτεταμένη, τα συμπτώματα συνήθως υποχωρούν μέσα σε λίγες ημέρες. Για τους ασθενείς που έχουν σοβαρή επαφή με το φυτό, απαιτείται μεγαλύτερος χρόνος αποκατάστασης. Πρόληψη Μην αγγίζετε και μην τρώτε ποτέ οποιοδήποτε φυτό με το οποίο δεν είστε εξοικειωμένοι. Να πλένετε καλά τα χέρια σας πάντα μετά από εργασία στον κήπο.

Το ανθρώπινο σώμα αποτελείται από κύτταρα. Τα κύτταρα αυτά μεγαλώνουν, διαιρούνται και δημιουργούν νέα κύτταρα σύμφωνα με τις ανάγκες του οργανισμού. Κάποια κύτταρα γερνάνε ή καταστρέφονται και αντικαθίστανται από νέα υγιή κύτταρα. Όταν αναπτύσσεται καρκίνος αυτή η φυσιολογική διαδικασία σταματά. Τα κύτταρα γίνονται ανώμαλα, πολλαπλασιάζονται γρήγορα, τα γερασμένα ή κατεστραμμένα κύτταρα δεν πεθαίνουν, επιβιώνουν και αναπτύσσονται σε βάρος των υγιών κυττάρων. Τα καρκινικά κύτταρα δημιουργούν μία συμπαγή μάζα στο σημείο που αναπτύσσονται, διηθούν τους γύρω ιστούς, αναπτύσσουν δική τους αγγείωση για να τρέφονται και να μεγαλώνουν. Τα κύτταρα αυτά έχουν μηχανισμούς που παραλύουν την φυσική άμυνα του οργανισμού απέναντι στους βλαβερούς παράγοντες γι΄αυτό και δεν καταστρέφονται. Έχουν την δυνατότητα να ταξιδέψουν μέσα από τα αιμοφόρα αγγεία και τα λεμφαγγεία σε απομακρυσμένα σημεία του σώματος και έτσι να δώσουν μεταστάσεις – δηλαδή να αναπτύξουν νέες εστίες μακριά από το σημείο όπου πρωτοδημιουργήθηκαν. Πως δημιουργείται ο καρκίνος Ο καρκίνος είναι γονιδιακή νόσος. Δημιουργείται από βλάβες στα γονίδια που ελέγχουν την κυτταρική λειτουργία και κυρίως την αύξηση και τον πολλαπλασιασμό των κυττάρων στον οργανισμό μας. Τις γονιδιακές αυτές βλάβες μπορεί ένα άτομο να τις κληρονομήσει από τους γονείς του ή να δημιουργηθούν τυχαία στην διάρκεια της ζωής του από διάφορους βλαβερούς περιβαλλοντικούς παράγοντες. Πως δημιουργείται ο καρκίνος του μαστού Ο μαστός είναι ένας αδένας που περικλείεται από λίπος και συνδετικό ιστό. Ο αδένας αποτελείται από λόβια (μικρούς κυψελοειδείς χώρους) και τους γαλακτοφόρους πόρους (μικρά σωληνάρια) οι οποίοι ξεκινούν από τα λόβια και καταλήγουν στη θηλή. Μέσα στα λόβια δημιουργείται το γάλα το οποίο μεταφέρεται με τους γαλακτοφόρους πόρους στη θηλή. Ο αυλός των γαλακτοφόρων πόρων και οι κυψελοειδείς χώροι των λοβίων του μαστού επαλείφονται από επιθηλιακά κύτταρα. Ο καρκίνος του μαστού δημιουργείται στα επιθηλιακά κύτταρα των λοβίων και των πόρων. Ο καρκίνος που αναπτύσσεται στα λόβια ονομάζεται λοβιακός καρκίνος του μαστού. Ο καρκίνος που αναπτύσσεται στους γαλακτοφόρους πόρους ονομάζεται πορογενής καρκίνος του μαστού. Ο καρκίνος του μαστού δεν είναι ίδιος σε όλες τις γυναίκες. Υπάρχουν πολλά διαφορετικά είδη, με διαφορετικά χαρακτηριστικά και ιδιαίτερους τρόπους ανάπτυξης και συμπεριφοράς. Κάθε καρκίνος του μαστού έχει την δική του ξεχωριστή ταυτότητα, το δικό του μοριακό προφίλ και αντιμετωπίζεται διαφορετικά. Η γνώση της ταυτότητας του καρκίνου μας βοηθάει να σχεδιάσουμε αποτελεσματικά την θεραπεία του.

Η αλήθεια είναι ότι οι περισσότεροι άνθρωποι δεν χρειάζονται καμία δικαιολογία για να φάνε σοκολάτα. Η υπέροχη γεύση της και η άμεση τόνωση της διάθεσης είναι μόνο δύο από τα δυνατά της σημεία. Aν ανήκετε πάντως στη μειοψηφία που δεν της αρέσει η σοκολάτα και δεν την καταναλώνετε συχνά, πρέπει να γνωρίζετε ότι χάνετε και κάποια από τα σπουδαία οφέλη της σύμφωνα με τον γιατρό και συγγραφέα του βιβλίου «Φάτε σοκολάτα, χάστε βάρος» Will Clower. Οι περισσότεροι άνθρωποι τρώνε σοκολάτα και η επιστήμη επιβεβαιώνει διαρκώς τα οφέλη της για την υγεία. «Είναι λογικό λοιπόν να καταναλώνετε καθημερινά σοκολάτα σαν μία νόστιμη βιταμίνη» σημειώνει ο συγγραφέας. Φυσικά θα πρέπει να τρώτε το κατάλληλο είδος σοκολάτας και συγκεκριμένα μαύρη σοκολάτα με τουλάχιστον 70% περιεκτικότητα σε κακάο. Δείτε ποιοι λόγοι υγείας «επιβάλλουν» την καθημερινή κατανάλωση σοκολάτας Υγιές δέρμα Τα αντιοξειδωτικά που περιέχει η μαύρη σοκολάτα κάνουν το δέρμα λείο, λιγότερο ξηρό και πιο ανθεκτικό στις επιπτώσεις της ηλιακής ακτινοβολίας. Σύμφωνα με έρευνα που δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση European Journal of Nutrition, η συστηματική κατανάλωση κακάο για 12 εβδομάδες, μείωσε την απώλεια της υγρασίας στο δέρμα κατά 25%. Βρετανοί ερευνητές χορήγησαν σοκολάτα σε δύο ομάδες γυναικών, στις μισές μαύρη και στις υπόλοιπες σοκολάτα γάλακτος. Στο τέλος της μελέτης, εκείνες που έτρωγαν μαύρη σοκολάτα ήταν σε διπλάσιο βαθμό προστατευμένες από τις ακτίνες UV, ενώ η άλλη ομάδα δεν είχε κανένα όφελος. Το κακάο ενισχύει την κυκλοφορία του αίματος στα τριχοειδή αγγεία που βρίσκονται στην ανώτερη στοιβάδα του δέρματος και αντλούν οξυγόνο και θρεπτικά συστατικά για να το προστατεύουν από την αφυδάτωση και τα εγκαύματα. Καλύτερη υγεία δοντιών Ενώ η ζάχαρη της σοκολάτας καταστρέφει τα δόντια, το κακάο τα προστατεύει. Οι κόκκοι του κακάο περιέχουν αντιβακτηριδιακές ενώσεις που αναστέλλουν τον σχηματισμό πλάκας στα δόντια. Μελέτη σε παιδιά από την Ινδία που είχαν να βουρτσίσουν τα δόντια τους 4 ημέρες, έδειξε ότι το ξέβγαλμα με στοματικό διάλυμα βασισμένο στο κακάο μείωσε την πλάκα στα δόντια κατά 50% και σκότωσε το 21% των βακτηρίων. Μειώνει τις λιγούρες και την πρόσληψη βάρους Το κακάο είναι πλούσιο σε φυτικές ίνες και πρωτεΐνες. Μία μεσαίου μεγέθους μαύρη σοκολάτα περιέχει 4 γραμμάρια φυτικές ίνες και 8-9 γραμμάρια πρωτεΐνες, αντίστοιχα, ενώ μία κουταλιά της σούπας κακάο περιέχει 4 και 1 γραμμάρια, αντίστοιχα. Ερευνητές από την Ολλανδία διαπίστωσαν ότι άνθρωποι που απλά μύριζαν μαύρη σοκολάτα με περιεκτικότητα 85% σε κακάο, ανέφεραν μείωση της όρεξης κατά 50%. Η μυρωδιά της μαύρης σοκολάτας διεγείρει την παραγωγή της γκρελίνης, μια ορμόνης που καταστέλλει την όρεξη. Πιο υγιής καρδιά Οι πολέμιοι της σοκολάτας την κατηγορούν επειδή περιέχει βούτυρο κακάο, το οποίο είναι πλούσιο σε κορεσμένα λιπαρά. Όπως συμβαίνει και με άλλα κορεσμένα λιπαρά (π.χ. το λάδι καρύδας) το βούτυρο κακάο είναι κατά το 1/3 στεατικό οξύ, το οποίο το συκώτι μετατρέπει σε υγιή μονοακόρεστα λιπαρά, το ελαϊκό οξύ. Το ελαϊκό οξύ μειώνει τα επίπεδα της κακής (LDL) χοληστερόλης και αυξάνει τα επίπεδα της καλής (HDL). Επίσης, οι αντιφλεγμονώδεις ενώσεις του κακάο καταπολεμούν τη φλεγμονή των αγγείων, βελτιώνουν την κυκλοφορία του αίματος και τις τιμές της αρτηριακής πίεσης και αποτρέπουν το φράξιμο των αρτηριών που προκαλεί καρδιακή νόσο. Καλύτερη συγκέντρωση Μέσω απεικονιστικών εξετάσεων φάνηκε ότι η σοκολάτα ενισχύει την κυκλοφορία του αίματος στον εγκέφαλο, βελτιώνοντας τη συγκέντρωση. Οι φλαβανόλες του κακάο προκάλεσαν σε υγιείς ενήλικες που ασχολούνταν με γνωστικές εργασίες και το κατανάλωναν σε τακτική βάση, καλύτερη αιμάτωση του εγκεφάλου. Λιγότερο άγχος Το άγχος προκαλεί έκκριση κορτιζόλης, η οποία ενοχοποιείται για δημιουργία σπλαχνικού λίπους. Αυτό με τη σειρά του συνδέεται με καρδιακή νόσο, εγκεφαλικό και κατάθλιψη. Μελέτη του 2009 διαπίστωσε ότι οι άνθρωποι που έτρωγαν 40 γραμμάρια σοκολάτας κάθε μέρα για δύο εβδομάδες, μείωσαν τα επίπεδα κορτιζόλης στον οργανισμό τους. Άλλη μελέτη έδειξε ότι άνθρωποι που κατανάλωναν κακάο καθημερινά για 30 μέρες, μείωσαν κατά 10% τα επίπεδα άγχους σε σχέση με την περίοδο έναρξης της μελέτης. Πιο αποτελεσματική η άσκηση Η κατανάλωση σοκολάτας αυξάνει τα επίπεδα ενέργειας πριν την άσκηση και μειώνει τους μυϊκούς πόνους λόγω σκληρής προπόνησης. Τα αντιοξειδωτικά που περιέχει και συγκεκριμένα οι κατεχίνες αυξάνουν την απορρόφηση των θρεπτικών στοιχείων από τους μύες για την παραγωγή ενέργειας που απαιτείται. Μελέτη σε πειραματόζωα έδειξε ότι η κατανάλωση κακάο αύξησε κατά 30% την αντοχή στην κόπωση. Παράλληλα, οι αντιφλεγμονώδεις ενώσεις του κακάο μειώνουν έως και 5 φορές τον πόνο, σε σύγκριση με ενεργειακά ροφήματα. Μετά την προπόνηση φάτε 2-3 κομμάτια σοκολάτα στο μέγεθος του αντίχειρά σας, τα οποία θα αφήσετε να λιώσουν αργά στη γλώσσας σας. Το «κλειδί» για να αποκομίσετε τα οφέλη Ο Δρ Clower συνιστά την κατανάλωση 40 γραμμαρίων μαύρης σοκολάτας την ημέρα για τουλάχιστον οκτώ εβδομάδες. Προσπαθήστε να μην την τρώτε μονομιάς αλλά χωρίστε την σε μικρότερα κομμάτια και αφήστε τα να λιώσουν αργά στο στόμα σας. Αν δεν σας αρέσει η μαύρη σοκολάτα μπορείτε να πιείτε ρόφημα με μη επεξεργασμένο κακάο (το επεξεργασμένο έχει πολύ λιγότερα αντιοξειδωτικά). Δοκιμάστε τέλος να προσθέσετε σκόνη κακάο στο φαγητό σας. Πέντε γραμμάρια σκόνης ισοδυναμούν με ένα κουταλάκι του γλυκού.

Πέρα από το πολύ σημαντικό κομμάτι του τρόπου ζωής, που θα εκτινάξει τα ποσοστά του διαβήτη τα επόμενα χρόνια, φαίνεται ότι τα συνεχώς αυξανόμενα κρούσματα θα οφείλονται και στην άνοδο της θερμοκρασίας λόγω της κλιματικής αλλαγής. Αυτό υποστηρίζει μια νέα ολλανδική επιστημονική έρευνα, σύμφωνα με την οποία μία μέση αύξηση της θερμοκρασίας του περιβάλλοντος κατά έναν βαθμό Κελσίου μπορεί να ευθύνεται για 100.000 περισσότερα άτομα με διαβήτη μόνο στις ΗΠΑ. Οι ερευνητές του Τμήματος Επιδημιολογίας του Ιατρικού Κέντρου του Πανεπιστημίου του Λέϊντεν, με επικεφαλής τον καθηγητή Πάτρικ Ρένσεν, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο διαβητολογικό περιοδικό "BMJ Open Diabetes Research & Care", εκτιμούν ότι η επίπτωση της κλιματικής αλλαγής μπορεί εν μέρει να εξηγήσει, ήδη, γιατί αυξάνονται συνεχώς τα κρούσματα διαβήτη. Το 2015 περίπου 415 εκατομμύρια ενήλικες είχαν διαβήτη τύπου 2 παγκοσμίως και αναμένεται να αυξηθούν κατά 55% έως το 2040, φθάνοντας τα 642 εκατομμύρια. Προηγούμενες μελέτες έχουν δείξει ότι ένα κρύο περιβάλλον ευνοεί την απώλεια βάρους και βελτιώνει την ευαισθησία του οργανισμού στην ινσουλίνη, μειώνοντας, έτσι, την πιθανότητα να εκδηλωθεί διαβήτης, ενώ το αντίθετο συμβαίνει στα πολύ ζεστά περιβάλλοντα. Με λίγα λόγια το κρύο αδυνατίζει πιο εύκολα και προστατεύει καλύτερα από τον διαβήτη. Η νέα έρευνα συσχέτισε διεθνή στοιχεία για τις θερμοκρασίες με στοιχεία για το διαβήτη. Διαπιστώθηκε ότι μια μέση αύξηση κατά έναν βαθμό Κελσίου αυξάνει τα περισταστικά διαβήτη κατά 0,314 ανά 1.000 κατοίκους. Η έλλειψη ευαισθησίας του σώματος στη γλυκόζη αυξάνεται κατά 0,17% για κάθε ένα βαθμό αύξησης της θερμοκρασίας του περιβάλλοντος.

Οι εγκέφαλοι των ανθρώπων που έχουν γεννηθεί τυφλοί ή τυφλώνονται πολύ γρήγορα μετά τη γέννησή τους δημιουργούν νέους νευρώνες με αποτέλεσμα να βελτιώνουν τις υπόλοιπες αισθήσεις τους, αλλά και να οξύνονται οι νοητικές λειτουργίες τους. Αυτό συμπέρανε μια νέα αμερικανική επιστημονική έρευνα, η οποία για πρώτη φορά περιγράφει τόσο σφαιρικά τις συνδυασμένες δομικές, λειτουργικές και ανατομικές αλλαγές που συμβαίνουν στον εγκέφαλο ενός εκ γενετής τυφλού, σε σύγκριση με ενός ανθρώπου που βλέπει κανονικά. Οι ερευνητές, με επικεφαλής την Κορίνα Μπάουρερ της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό "PLoS One", χρησιμοποίησαν σύγχρονες τεχνικές μαγνητικής απεικόνισης για να συγκρίνουν τον εγκέφαλο 12 ατόμων που γεννήθηκαν τυφλοί ή έχασαν την όρασή τους έως την ηλικία των τριών ετών, με τον εγκέφαλο 16 ατόμων που είχαν κανονική όραση. Η σύγκριση αποκάλυψε στους εγκεφάλους των τυφλών αυξημένες «καλωδιώσεις» μεταξύ νευρικών κυττάρων, που δεν υπάρχουν στους εγκεφάλους των ανθρώπων με κανονική όραση και οι οποίες επιτρέπουν την καλύτερη μετάδοση πληροφοριών μεταξύ διαφορετικών περιοχών του εγκεφάλου των τυφλών. Οι συνδέσεις φαίνεται να είναι μοναδικές στον εγκέφαλο των τυφλών και δεν συναντιούνται αντίστοιχες στον εγκέφαλο ενός ατόμου με κανονική όραση. Λόγω της έλλειψης οπτικών πληροφοριών-ερεθισμάτων, ο εγκέφαλος των τυφλών φαίνεται πως «ανακαλωδιώνεται» νευρωνικά, προκειμένου να ενισχύσει τις υπόλοιπες αισθήσεις. Η διαδικασία αυτή είναι εφικτή χάρη στην πλαστικότητα του εγκεφάλου, δηλαδή την ικανότητά του να αναπροσαρμόζεται τόσο όσον αφορά το «υλικό» του (νευρωνικές συνδέσεις) όσο και το «λογισμικό» του (νους). Όπως είπε η Μπάουρερ, «τα ευρήματά μας δείχνουν ότι οι αλλαγές του εγκεφάλου ως συνέπεια της πρώιμης τύφλωσης μπορεί να είναι πιο εκτεταμένες από ό,τι αρχικά νομίζαμε. Παρατηρήσαμε σημαντικές μεταβολές όχι μόνο στην περιοχή του φλοιού του εγκεφάλου όπου γίνεται η επεξεργασία της όρασης, αλλά επίσης σε περιοχές που εμπλέκονται στη μνήμη, στην επεξεργασία της γλώσσας και στις αισθητηριακοκινητικές λειτουργίες». «Ακόμη και στην περίπτωση των τελείως τυφλών, ο εγκέφαλος αναπροσαρμόζει τις νευρωνικές συνδέσεις του με τέτοιο τρόπο, προκειμένου να χρησιμοποιεί τις πληροφορίες που έχει στη διάθεσή του, ώστε να μπορεί να αλληλεπιδρά με το περιβάλλον του με πιο αποτελεσματικό τρόπο, βελτιώνοντας μεταξύ άλλων τη χρήση της ακοής, της αφής και της γλώσσας» δήλωσε ο Λότφι Μεραμπέτ, αναπληρωτής καθηγητής οφθαλμολογίας της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ και του Νοσοκομείου Massachusetts Eye and Ear.

Οι νυχτερινές κράμπες στα πόδια είναι πόνοι στα πόδια που συμβαίνουν τη νύχτα. Αυτοί οι πόνοι προκαλούνται από την αιφνίδια σύσφιξη των μυών των ποδιών. Ο μυς που είναι πιο επιρρεπής σε νυχτερινές κράμπες είναι εκείνος της γάμπας, αλλά κάποιες φορές επηρεάζονται και οι μηροί (δικέφαλοι, τρικέφαλοι). Ο πόνος διαρκεί συνήθως από αρκετά δευτερόλεπτα έως μερικά λεπτά, αλλά στις πιο σοβαρές περιπτώσεις, μπορεί να κρατήσει ακόμα και μία ώρα! Οι νυχτερινές κράμπες στα πόδια επηρεάζουν άνδρες και γυναίκες με την ίδια συχνότητα, η οποία αυξάνεται σε άτομα άνω των 50 ετών. Τι προκαλεί τις νυχτερινές κράμπες Αν και η άμεση αιτία σε κάθε περίπτωση κράμπας στα πόδια μπορεί να είναι άγνωστη, υπάρχουν πιθανές αιτίες που μπορεί να συνδέονται με την καθημερινότητά σας, όπως: -Κάθεστε για παρατεταμένες χρονικές περιόδους -Υπερβολική άσκηση των μυών για μεγάλο χρονικό διάστημα -Η εργασία σας απαιτεί πολλές ώρες ορθοστασίας σε σκληρό δάπεδο -Κάθεστε με λάθος τρόπο (κακή στάση του σώματος) Οι νυχτερινές κράμπες στα πόδια μπορεί επίσης να προκαλούνται από προϋπάρχουσες καταστάσεις, όπως: -Εγκυμοσύνη -Αλκοολισμός -Αφυδάτωση -Νόσος του Πάρκινσον -Διαβήτης -Νευρομυϊκές διαταραχές Ακόμη και διαρθρωτικές διαταραχές, όπως η πλατυποδία, μπορεί να είναι η αιτία που έχετε συχνές κράμπες στα πόδια σας. Τι πρέπει να κάνετε όταν σας πιάσει κράμπα στο πόδι 1. Καθίστε στο πάτωμα και τεντώστε τα πόδια σας προς τα έξω. Στη συνέχεια τεντώστε και τα πέλματα, ώστε τα δάχτυλα των ποδιών σας να γυρούν προς τα γόνατα. Μπορείτε επίσης να τραβήξετε προς τα πίσω τα δάχτυλα των ποδιών με τα χέρια σας, αρκεί να μπορείτε να το κάνετε ενώ τα πόδια σας εξακολουθούν να είναι τεντωμένα (να μην λυγίζουν τα γόνατα). 2. Σηκωθείτε αργά και να περπατήσετε για λίγο. Δοκιμάστε να “τινάζετε” τα πόδια σας, καθώς αυτό μπορεί να βελτιώσει τη ροή του αίματος. 3. Κάντε απαλό μασάζ στην πονεμένη περιοχή με κυκλικές κινήσεις. 4. Φάτε μια κουταλιά της σούπας απαλή, κίτρινη μουστάρδα για να ανακουφιστείτε από τον πόνο. Γιατί μουστάρδα για τον πόνο; Η μουστάρδα περιέχει οξικό οξύ (υπάρχει επίσης στο ξύδι), το οποίο κάνει τον οργανισμό να παράγει περισσότερη ακετυλοχολίνη, η οποία μειώνει τις κράμπες στα πόδια. Ποια μέτρα πρόληψης υπάρχουν ενάντια στις νυχτερινές κράμπες Για να προλάβετε τις κράμπες, δοκιμάστε αυτές τις θεραπείες. Οι περισσότερες από αυτές τις λύσεις μπορούν να γίνουν στο σπίτι, ακόμη και πριν ακριβώς πέσετε για ύπνο στο κρεβάτι. -Κάντε ένα χαλαρωτικό, ζεστό μπάνιο πριν πάτε για ύπνο, για να χαλαρώσετε το σφίξιμο των μυών. -Εφαρμόστε ένα θερμαντικό μαξιλαράκι στο σημείο που συνήθως σας πιάνουν κράμπες (πχ στις γάμπες σας). -Τεντώστε καλά τα πόδια σας πριν πέσετε για ύπνο. -Κάντε κολύμπι, όποτε μπορείτε, για να ενδυναμώσετε τους μυς των ποδιών. -Να φοράτε ανατομικά παπούτσια την ημέρα και να αποφεύγετε τα ψηλά τακούνια. -Βάλτε το αγριοκάστανο στην διατροφή σας, επειδή έχει αποδειχθεί ότι αυξάνει τη ροή του αίματος στα κάτω άκρα. Αν τίποτα από τα παραπάνω δεν σας βοηθήσει, επισκεφτείτε τον γιατρό σας. Εκείνος πιθανότατα θα ελέγξει τα επίπεδα μαγνησίου και καλίου στον οργανισμό σας. Η έλλειψη αυτών των στοιχείων είναι από τις πιο γνωστές αιτίες για τις νυχτερινές κράμπες στα πόδια.

Η αυξημένη ευαισθησία των χεριών και των ποδιών στο κρύο μπορεί να οφείλεται σε κακή κυκλοφορία του αίματος, διαταραχή του νευρικού συστήματος, διαβήτη ή κρυοπαγήματα. Ανάλογα με την ακριβή αιτία της, συνοδεύεται από συμπτώματα όπως ο πόνος, το μούδιασμα και οι αλλαγές στην απόχρωση του δέρματος. Κάτι που λίγοι γνωρίζουν είναι ότι τα παγωμένα άκρα ενδέχεται να υποδεικνύουν και δυσλειτουργία στον θυρεοειδή αδένα. Συγκεκριμένα, σύμφωνα με το onmed.gr, η αίσθηση κρύου στα χέρια και στα πόδια μπορεί να οφείλεται σε επιβράδυνση των μεταβολικών διεργασιών λόγω υποθυρεοειδισμού. Ο θυρεοειδής, ο μικρός αδένας σε σχήμα πεταλούδας που βρίσκεται στον λαιμό, είναι το «κέντρο ελέγχου» του μεταβολισμού του ανθρώπινου οργανισμού. Αυτό σημαίνει ότι ρυθμίζει πόση ενέργεια (θερμίδες) αξιοποιεί ο οργανισμός και επομένως πόση θερμότητα παράγει κατά την καύση των θερμίδων. Όταν ο θυρεοειδής λειτουργεί σωστά, η μέση θερμοκρασία του σώματος διατηρείται στα επιθυμητά επίπεδα, δηλαδή περίπου στους 37 βαθμούς Κελσίου. Όταν όμως ο θυρεοειδής λειτουργεί με μειωμένο ρυθμό, όπως συμβαίνει στην περίπτωση του υποθυρεοειδισμού, δεν παράγεται αρκετή ενέργεια ώστε να διατηρηθεί η μέση θερμοκρασία του σώματος. Παράλληλα, η μειωμένη δραστηριότητα του αδένα επηρεάζει την ικανότητα της καρδιάς να διοχετεύει αίμα στα διάφορα σημεία του σώματος. Τα χέρια και τα πόδια βρίσκονται πιο μακριά από την καρδιά από οποιοδήποτε άλλο σύστημα του οργανισμού, επομένως η αρνητική επίδραση στα σημεία αυτά είναι πιο εμφανής. Καλό θα είναι να κάνετε αυτοεξέταση στον θυρεοειδή σας και να συμβουλευτείτε τον γιατρό σας ώστε να σας συστήσει τις απαραίτητες εξετάσεις εάν η ευαισθησία των άκρων στο κρύο συνοδεύεται από τα συμπτώματα-κλειδιά του υποθυρεοειδισμού, όπως η επίμονη κούραση, η ανεξήγητη αύξηση του σωματικού βάρους, η ξηρότητα και η φαγούρα στο δέρμα, η ευαισθησία των μαλλιών και των νυχιών και η επίμονη δυσκοιλιότητα.

Βουρτσίζετε τα δόντια σας μετά από κάθε γεύμα και πριν πάτε για ύπνο και χρησιμοποιείτε τακτικά οδοντικό νήμα. Μήπως είναι ώρα να δείτε πιο σοβαρά και το θέμα της καθαριότητας της γλώσσας σας; Σύμφωνα με τους ειδικούς, μέσα στο στόμα μας ζουν πάνω από 700 διαφορετικά είδη βακτηρίων. Η γλώσσα λειτουργεί σαν σφουγγάρι για τα μικρόβια. Αν και δεν είναι όλα απειλητικά για την υγεία, όταν τα επικίνδυνα βακτήρια πολλαπλασιάζονται στην επιφάνειά της, μπορούν να βλάψουν σοβαρά την υγεία. Δυσοσμία στόματος Η κακή αναπνοή είναι το βασικότερο πρόβλημα για κάποιον που δεν βουρτσίζει τη γλώσσα του. Αυτό οφείλεται στον πολλαπλασιασμό των βακτηρίων τα οποία συνήθως «κρύβονται» στο πίσω μέρος της γλώσσας. Είναι σημαντικό λοιπόν να βουρτσίζετε τη γλώσσα σας βάζοντας την οδοντόβουρτσα ή το ειδικό εργαλείο για τον καθαρισμό της γλώσσας όσο πιο πίσω γίνεται. Αλλοίωση γεύσης Όταν δεν βουρτσίζετε τη γλώσσα, δημιουργείται στην επιφάνεια μια επίστρωση από βακτήρια, υπολείμματα τροφών και νεκρά κύτταρα, τα οποία εμποδίζουν την αίσθηση της γεύσης. Όταν απαλλάξετε τη γλώσσα σας από όλα αυτά, θα επανέλθει και η γεύση. Μαύρη τριχωτή γλώσσα Η μαύρη ή καφέ τριχωτή γλώσσα προκαλείται από υπερπλασία των τριχοειδών θηλών. Η πάθηση εμφανίζεται πολύ συχνότερα στους άνδρες παρά στις γυναίκες. Είναι καλοήθης και δεν μεταδίδεται. Μπορεί να προκαλέσει μεταλλική γεύση και σε σοβαρότερες περιπτώσεις αίσθημα δυσκαταποσίας. Όταν παραμένουν υπολείμματα τροφής ανάμεσα στις υπερτροφικές θηλές, τότε προκαλείται κακοσμία στο στόμα. Η αιτία δεν είναι γνωστή. Η μαύρη τριχωτή γλώσσα μπορεί να σχετιστεί με διάφορες καταστάσεις που μπορεί να αποτελούν προδιαθεσικούς παράγοντες όπως μύκητες, υπερβολικό κάπνισμα ή λήψη αντιβιωτικών. Μόλυνση από μύκητες Οι μυκητιάσεις είναι αρκετά συχνές και στη στοματική κοιλότητα. Η μυκητίαση του στόματος οφείλεται στις περισσότερες περιπτώσεις σε μύκητα του γένους Candida. Το λευκό επίχρισμα στη γλώσσα είναι χαρακτηριστικό σύμπτωμα της μυκητίασης της γλώσσας ή του στόματος γενικότερα. Το επίχρισμα αυτό δεν απομακρύνεται με το βούρτσισμα. Είναι επίσης πιθανό να εμφανιστούν λευκές κηλίδες εσωτερικά στα μάγουλα.Η μυκητίαση στο στόμα είναι συχνότερη σε μωρά και σε άτομα με αδύναμο ανοσοποιητικό, μπορεί όμως να εκδηλωθεί και σε ενήλικες χωρίς προβλήματα υγείας. Απευθυνθείτε στον γιατρό για να σας συστήσει την κατάλληλη αγωγή. Περιοδοντική νόσος Η υπερβολική συγκέντρωση βακτηρίων στη γλώσσα μπορεί να έχει επιπτώσεις στα δόντια όπως ουλίτιδα ή φλεγμονή στα ούλα, η οποία αν δεν αντιμετωπιστεί εγκαίρως μπορεί να οδηγήσει σε περιοδοντίτιδα. Εκτός της απώλειας δοντιών, που είναι ένας σημαντικός κίνδυνος, η περιοδοντική νόσος συνδέεται με αυξημένο κίνδυνο καρδιακής προσβολής, εγκεφαλικού επεισοδίου και αποβολής.

Το γκρέιπφρουτ είναι γνωστό ότι περιέχει πολύ ισχυρά αντιοξειδωτικά και αντιβακτηριακές ιδιότητες. Είναι πλούσιο σε βιταμίνη C, περιέχει βιταμίνες A, B, D, E, και ασβέστιο, φώσφορο, μαγνήσιο, μαγγάνιο, ψευδάργυρο, χαλκό και σίδηρο. Σύμφωνα με το healthfoodteam.com, μπορείτε να το χρησιμοποιήσετε στο αδυνάτισμα με έναν μοναδικό τρόπο, για να κερδίσετε σε ομορφιά και υγεία, αλλά και να χάσετε πιο γρήγορα τα περιττά κιλά, όταν το πίνετε μετά από το κύριο γεύμα. Συστατικά: - Ένα μεγάλο, ώριμο γκρέιπφρουτ - Μία κουταλιά της σούπας μέλι Κόψτε το γκρέιπφρουτ στο μισό, είναι προτιμότερο να είναι κρύο (από το ψυγείο) και αφαιρέστε την σάρκα του με ένα κουτάλι. Βάλτε το γκρέιπφρουτ και το μέλι σε ένα μπλέντερ και ανακατέψτε μέχρι το μείγμα να γίνει λείο. Αυτό το ποτό περιέχει χρήσιμα στοιχεία, όπως: - Πηκτίνη, η οποία συμβάλλει στην αποτελεσματική αποβολή της περίσσειας χοληστερόλης (αν τρώτε γκρέιπφρουτ κάθε μέρα μειώνετε την “κακή” χοληστερόλη κατά 15,5% και τα τριγλυκερίδια κατά 27%), μειώνει επίσης το επίπεδο της ινσουλίνης στο αίμα και σταθεροποιεί το μεταβολισμό. - Λυκοπένιο, το οποίο βοηθά στην καταπολέμηση των τοξινών και των επιβλαβών ουσιών στο σώμα. Μερικές γουλιές του ποτού αυτού, μετά το μεσημεριανό γεύμα (περιμένετε 20 λεπτά μετά το φαγητό), είναι αρκετές για να κάψετε πολύ γρήγορα σχεδόν τις μισές από τις θερμίδες που πήρατε κατά τη διάρκεια του γεύματος. Ως ρόφημα έχει θεραπευτικές επιδράσεις για την υπέρταση και τις καρδιαγγειακές παθήσεις. Επιπλέον, το γκρέιπφρουτ περιέχει έναν αριθμό συστατικών που σας βοηθούν να καταπολεμήσετε τα κρυολογήματα και έχει αποδειχθεί ότι αποτρέπει ορισμένους τύπους καρκίνου και καρδιακών παθήσεων.

Ο ενός έτους Τζάκσον Σκρίβενς από το Δυτικό Σάσσεξ της Αγγλίας διαγνώστηκε με μια σπάνια μορφή καρκίνου του ματιού όταν ο μπαμπάς του παρατήρησε κάτι παράξενο σε αυτή τη φωτογραφία. Όλοι οι νέοι γονείς λατρεύουν να βγάζουν συνεχώς φωτογραφίες το μωρό τους ώστε να απαθανατίσουν τις πρώτες στιγμές της ζωής του. Στην περίπτωση του μικρού Τζάκσον, όμως, αυτό αποδείχτηκε σωτήριο. Ο Όουεν Σκρίβενς, ο πατέρας του αγοριού, παρατήρησε σε μία από τις φωτογραφίες του ότι υπήρχε στο δεξί του μάτι μια παράξενη λάμψη, αντί για τη συνήθη κόκκινη κουκκίδα που αποτυπώνεται στο κέντρο του ματιού όταν τραβάμε μια φωτογραφία με φλας. Έπειτα από μια γρήγορη αναζήτηση στο διαδίκτυο, ο Όουεν διαπίστωσε ότι το σημάδι αυτό δεν είναι καλό, οπότε αποφάσισε να πάει τον γιο του στον γιατρό. Λίγες μέρες αργότερα, ο Τζάκσον διαγνώστηκε με ρετινοβλάστωμα, μια σπάνια μορφή καρκίνου του ματιού που αναπτύσσεται στον αμφιβληστροειδή. «Δεν είχαμε εντοπίσει κάποιο άλλο ανησυχητικό σημάδι, αν και μετά την περίεργη λάμψη παρατηρήσαμε και ένα μικρό αλληθώρισμα» δήλωσε ο Όουεν στη βρετανική Metro. «Κοίταξα μερικές παλιές φωτογραφίες του Τζάκσον και πράγματι υπήρχε αλλαγή στα μάτια του τους τελευταίους μήνες» προσθέτει. Ο Τζάκσον ξεκίνησε αμέσως χημειοθεραπεία και ο καρκινικός όγκος έχει ήδη συρρικνωθεί στο ένα τρίτο του αρχικού του μεγέθους, αν και οι γιατροί εκτιμούν ότι δεν είναι δυνατό να αφαιρεθεί εντελώς. Στόχος τους είναι να παραμείνει στο μάτι του Τζάκσον μονάχα μια μικρή καλοήθης μάζα, την οποία θα παρακολουθούν στην πορεία της ζωής του. Η ιστορία του Τζάκσον αποδεικνύει –για ακόμη μία φορά– πως η τεχνολογία μπορεί να αλλάξει τη ζωή μας προς το καλύτερο όταν την αξιοποιούμε σωστά. Οι διαδικτυακές αναζητήσεις που αποσκοπούν στην ερμηνεία διαφόρων συμπτωμάτων μπορεί να μας ρίξουν στην «κουνελότρυπα» της ανησυχίας, όμως σε ορισμένες περιπτώσεις αποδεικνύονται σημαντικό εργαλείο για τον έγκαιρο εντοπισμό διαφόρων ασθενειών και μας παρακινούν ή μας πείθουν να επισκεφτούμε τον γιατρό –κάτι που συχνά προσπαθούμε να αποφύγουμε.

Παγκόσμια πρώτη για τη μείωση των σοβαρών επιπλοκών μετά από εγκεφαλικό. Οι επιστήμονες ανέλυαν το το DNA του δηλητηρίου της επικίνδυνης αυστραλιανής αράχνης στο εργαστήριο, όταν διαπίστωσαν ότι η πρωτεΐνη Hi1a, που περιέχει, προστατεύει τα εγκεφαλικά κύτταρα των αρουραίων, ακόμη κι αν εισαχθεί στον οργανισμό αρκετές ώρες μετά το επεισόδιο. Η χορήγηση της ουσίας δύο ώρες μετά το εγκεφαλικό περιόρισε τη ζημιά του εγκεφάλου κατά 80%. Όταν η χορήγηση έγινε μετά από οκτώ ώρες, η μείωση της εγκεφαλικής βλάβης ήταν της τάξης του 65%. Το δηλητήριο της αράχνης Hadronyche ifensa ή Darling Downs μπορεί να σκοτώσει έναν άνθρωπο μέσα σε 15 λεπτά, όμως η ουσία Hi1a είναι αβλαβής και θα μπορούσε μελλοντικά να φέρει επανάσταση στη θεραπεία των εγκεφαλικών. Την επόμενη διετία αναμένεται να ξεκινήσουν κλινικές δοκιμές σε ανθρώπους. Τα νέα δημοσιεύθηκαν στο περιοδικό της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των ΗΠΑ (PNAS). Οι ερευνητές των Πανεπιστημίων Κουίνσλαντ και Μόνας - ανάμεσά τους ο ελληνικής καταγωγής Άγγελος Κεραμιδάς - με επικεφαλής τον καθηγητή Γκλεν Κινγκ του Ινστιτούτου Μοριακής Βιοεπιστήμης δήλωσαν ότι "αυτή η ανακάλυψη θα έχει ευεργετικά αποτελέσματα για όσους καταφέρνουν να επιβιώσουν μετά από ένα εγκεφαλικό, περιορίζοντας τη ζημιά στον εγκέφαλο και τις αναπηρίες, που πολύ συχνά προκαλεί αυτή η καταστροφική βλάβη".

Η συστηματική κατανάλωση τσαγιού μπορεί να μειώνει σε σημαντικό βαθμό τον κίνδυνο ανάπτυξης άνοιας, σύμφωνα με επιστήμονες από το Εθνικό Πανεπιστήμιο της Σιγκαπούρης. Τα οφέλη είναι ακόμη μεγαλύτερα για όσους έχουν γενετική προδιάθεση εκδήλωσης άνοιας, καθώς η μείωση μπορεί να φθάσει το 86%, όπως έδειξε η σχετική μελέτη. Η μελέτη πραγματοποιήθηκε σε 957 εθελοντές ηλικίας άνω των 55 ετών, τους οποίους οι επιστήμονες παρακολούθησαν επί επτά χρόνια, υποβάλλοντάς τους ανά διετία σε τεστ αξιολόγησης των νοητικών λειτουργιών τους. Κατέγραφαν επίσης αναλυτικές πληροφορίες για τη διατροφή, τον τρόπο ζωής, την κατάσταση της υγείας τους, καθώς και για τις σωματικές και κοινωνικές δραστηριότητές τους. Μέχρι το τέλος της περιόδου παρακολούθησης οι 72 από τους εθελοντές είχαν εκδηλώσει άνοια. Σύμφωνα με τα ευρήματα, όσοι συνήθιζαν να πίνουν μαύρο τσάι διέτρεχαν κατά 47% μικρότερο κίνδυνο άνοιας, ενώ όσοι έπιναν πράσινο τσάι είχαν 57% λιγότερες πιθανότητες άνοιας. Η κατανάλωση έπρεπε να είναι συστηματική, με το μεγαλύτερο όφελος (μείωση του κινδύνου κατά 61%) να παρατηρείται σε όσους έπιναν καθημερινά τουλάχιστον ένα φλιτζάνι τσάι. Από την ανάλυση των στοιχείων φάνηκε ακόμη ότι η συστηματική κατανάλωση τσαγιού σχετίζεται με μειωμένο κίνδυνο άνοιας περισσότερο στις γυναίκες (είχαν 68% μικρότερο κίνδυνο άνοιας), ενώ πιο προστατευμένες απ’ όλους τους εθελοντές ήταν όσες έφεραν το γονίδιο ApoE-e4, που είναι γνωστό ότι προκαλεί άνοια. Οι γυναίκες αυτές είχαν 86% μικρότερο κίνδυνο άνοιας σε σύγκριση με τις συνομήλικές τους που δεν έφεραν το γονίδιο. Τα οφέλη του τσαγιού πηγάζουν από τα βιοενεργά συστατικά, όπως οι κατεχίνες και οι θεαφλαβίνες, που υπάρχουν στα φύλλα του. «Τα συστατικά αυτά ασκούν αντιφλεγμονώδη και αντιοξειδωτική δράση που μπορεί να προστατεύουν τον εγκέφαλο από τις αγγειακές βλάβες και τη νευροεκφύλιση», τονίζουν οι ερευνητές. Τα αποτελέσματα της έρευνας δημοσιεύτηκαν στην επιθεώρηση The Journal of Nutrition, Health & Aging.

Η αναλογία μέσης-γοφών τείνει να «εκτοπίσει» τον δείκτη μάζας σώματος από τον χώρο της ιατρικής αξιολόγησης, καθώς φαίνεται πως είναι πιο αξιόπιστη ως δείκτη πρόβλεψης μεγάλου αριθμού ασθενειών. Σύμφωνα με μια νέα επιστημονική μελέτη που δημοσιεύεται στην επιθεώρηση British Medical Journal, η αναλογία μέσης-γοφών μιας γυναίκας μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως δείκτης πρόβλεψης του εκτιμώμενου κινδύνου που διατρέχει να εκδηλώσει καρκίνο της μήτρας. Τα νέα στοιχεία υποδεικνύουν ότι όσο μεγαλώνει η αναλογία μέσης-γοφών τόσο αυξάνεται και ο κίνδυνος για καρκίνο της μήτρας, σύμφωνα με τη βρετανική Guardian. Για κάθε 0,1 μονάδα που μεγαλώνει η αναλογία, ο κίνδυνος καρκίνου αυξάνεται κατά 21%, σύμφωνα με τους ερευνητές. Εκπρόσωποι του Παγκόσμιου Ταμείου Έρευνας για τον Καρκίνο (WCRF), το οποίο χρηματοδότησε εν μέρει τη μελέτη, δήλωσαν πως τα αποτελέσματα παρουσιάζουν μια ισχυρή συσχέτιση ανάμεσα στον καρκίνο και στο περιττό λίπος στην ευρύτερη περιοχή της κοιλιάς. Η αναλογία μέσης-γοφών είναι πολύ απλό να υπολογιστεί, καθώς το μόνο που χρειάζεται είναι να μετρήσουμε τη μέση και τους γοφούς με μια μεζούρα και να διαιρέσουμε τον πρώτο αριθμό με τον δεύτερο. Ενδεικτικά, μια γυναίκα με περίμετρο μέσης 71 εκατοστά και περίμετρο γοφών 102 εκατοστά έχει αναλογία μέσης-γοφών 0,7 μονάδες. Μια γυναίκα με περίμετρο μέσης 81 εκατοστά και περίμετρο γοφών 102 εκατοστά έχει αναλογία μέσης-γοφών 0,8 μονάδες. Στην περίπτωση αυτή, ο κίνδυνος καρκίνου της μήτρας για τη δεύτερη εκτιμάται πως είναι 21% υψηλότερος απ’ ό,τι για την πρώτη. Όταν η αναλογία μέσης-γοφών ξεπερνά τις 0,85 μονάδες για τις γυναίκες και τις 0,9 μονάδες για τους άντρες, τότε το άτομο θεωρείται παχύσαρκο. Σχολιάζοντας τα ευρήματα της μελέτης, ο καθηγητής Κωνσταντίνος Τσιλίδης από το Αυτοκρατορικό Κολέγιο του Λονδίνου αναφέρει: «Τα αποτελέσματα καταδεικνύουν πόσο σημαντικό είναι για τις γυναίκες να εξασφαλίσουν ότι το βάρος τους παραμένει μέσα στα όρια του φυσιολογικού ώστε να μειώσουν τον κίνδυνο καρκίνου». Η Δρ Παναγιώτα Μήτρου, διευθύντρια χρηματοδότησης ερευνών στο WCRF, προσθέτει με τη σειρά της: «Γνωρίζουμε ότι το επιπλέον βάρος γύρω από τη μέση αυξάνει τον κίνδυνο διαφόρων παθήσεων, όπως ο διαβήτης, ωστόσο αυτή η σημαντική μελέτη μας βοηθά να ρίξουμε περισσότερο φως στο πώς το λίπος στην ευρύτερη περιοχή της κοιλιάς μπορεί να επηρεάσει τις πιθανότητες εμφάνισης καρκίνου». Αντίστοιχη, αν και λιγότερο ισχυρή, συσχέτιση εντόπισαν οι ερευνητές ανάμεσα στην αναλογία μέσης-γοφών και στον καρκίνο του εντέρου και τον καρκίνο του παγκρέατος.

Τα παιδιά με αυτισμό αντιμετωπίζουν ιδιαίτερα αυξημένο κίνδυνο θανάτου από πνιγμό ή τραυματισμό, σύμφωνα με μια νέα αμερικανική επιστημονική έρευνα. Οι θάνατοι των παιδιών με αυτισμό εμφανίζουν αύξηση τα τελευταία χρόνια και είναι τρεις φορές πιθανότερο, σε σχέση με τον υπόλοιπο πληθυσμό, να οφείλονται σε τραυματισμό. Η μέση ηλικία θανάτου των ατόμων με αυτισμό στις ΗΠΑ είναι τα 36 έτη, πολύ μικρότερη από τον γενικό πληθυσμό. Πάνω από το ένα τέταρτο (28%) των θανάτων των ατόμων με αυτισμό οφείλονται σε τραυματισμό, ενώ ακολουθούν ως αιτίες η ασφυξία και ο πνιγμός. Στις τρεις αυτές αιτίες οφείλεται από κοινού σχεδόν το 80% των θανάτων. Σχεδόν οι μισοί θάνατοι (πάνω από 40%) συμβαίνουν στο σπίτι. Οι ερευνητές της Σχολής Δημόσιας Υγείας του Πανεπιστημίου Κολούμπια της Νέας Υόρκης, με επικεφαλής τον κινεζικής καταγωγής καθηγητή επιδημιολογίας Γκουοχούα Λι, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο αμερικανικό περιοδικό για θέματα δημόσιας υγείας «American Journal of Public Health», ανέλυσαν τις αιτίες θανάτου 1.043 αρρένων και 324 θηλέων που είχαν διαγνωσθεί με αυτισμό μεταξύ 1999-2014 (περίοδο κατά την οποία οι θάνατοι ατόμων με διαγνωσμένο αυτισμό σχεδόν επταπλασιάσθηκαν). Διαπιστώθηκε ότι τα παιδιά με αυτισμό έχουν 160 φορές μεγαλύτερη πιθανότητα να πεθάνουν από πνιγμό σε σχέση με τα υπόλοιπα παιδιά. Οι ερευνητές τόνισαν ότι, μετά από αυτό το εύρημα, είναι ύψιστης προτεραιότητας τα μαθήματα κολύμβησης γι' αυτά τα παιδιά αμέσως μετά τη διάγνωσή τους, που συνήθως γίνεται έως την ηλικία των τεσσάρων ετών. «Παιδίατροι και γονείς πρέπει αμέσως να φροντίσουν για την ένταξη του παιδιού σε πρόγραμμα κολύμβησης, προτού καν αρχίσουν άλλες θεραπευτικές παρεμβάσεις συμπεριφορικές, λογοθεραπείας κ.α. Η κολυμβητική δεξιότητα για τα παιδιά με αυτισμό αποτελεί επείγουσα ικανότητα επιβίωσης» δήλωσε ο δρ Λι. Σύμφωνα με τους επιστήμονες, τα παιδιά με αυτισμό έχουν μια τάση για το νερό (θάλασσες, λίμνες, ποτάμια, πισίνες κ.α.), που φαίνεται να ανακουφίζει το άγχος τους για την έλλειψη επικοινωνίαςμ ε τους γύρω τους. Όμως, αν δεν ξέρουν κολύμπι, αυτό μπορεί να εξελιχθεί σε τραγωδία.