Ο καρκίνος του πνεύμονα είναι η πρώτη αιτία θανάτου από καρκίνο σε άνδρες και γυναίκες. Αυτό, όμως, δεν συνέβαινε πάντα. Σήμερα, το κάπνισμα προκαλεί περίπου εννέα στους 10 θανάτους από καρκίνο του πνεύμονα, ενώ η ρύπανση και άλλα χημικά παίζουν μικρότερο ρόλο. Πώς το κάπνισμα προκαλεί καρκίνο του πνεύμονα; Τα τσιγάρα δεν είναι μόνο γεμάτα καρκινογόνες χημικές ουσίες, αλλά αφοπλίζουν το φυσικό αμυντικό σύστημα των πνευμόνων. Οι αεραγωγοί των πνευμόνων είναι επενδεδυμένοι με μικροσκοπικές τρίχες, τις βλεφαρίδες. Αυτές οι τρίχες προστατεύουν τους πνεύμονες «σκουπίζοντας» τις τοξίνες, τα βακτήρια και τους ιούς. Ο καπνός του τσιγάρου παραλύει τις βλεφαρίδες έτσι ώστε να μην μπορούν να κάνουν τη δουλειά τους. Αυτό επιτρέπει στους πνεύμονες να συλλέγουν τις καρκινογόνες ουσίες. Ποια είναι τα συμπτώματα του καρκίνου του πνεύμονα; Συνήθως δεν υπάρχουν συμπτώματα ή προειδοποιητικά σημάδια στα πρώτα στάδια. Καθώς εξελίσσεται, όμως, ο καρκίνος τα συμπτώματα είναι συνήθως μη ειδικά και μπορεί να περιλαμβάνουν: βήχα που δεν υποχωρεί, πόνο στο στήθος- ειδικά κατά τη βαθιά αναπνοή, συριγμό ή δυσκολία στην αναπνοή, βήχα με φλέγμα και αίμα, καθώς επίσης και κούραση. Ποιοι είναι οι τύποι του καρκίνου του πνεύμονα; Υπάρχουν δύο κύριοι τύποι καρκίνου του πνεύμονα. Ο μικροκυτταρικός καρκίνο του πνεύμονα είναι ο πιο επιθετικός των δύο, που σημαίνει ότι μπορεί να εξαπλωθεί γρήγορα σε άλλα μέρη του σώματος από τα πρώτα στάδια της νόσου. Εμφανίζεται λόγω του έντονου καπνίσματος και πολύ σπανιότερα και σε μη καπνιστές. Ο μη μικροκυτταρικός καρκίνος του πνεύμονα αναπτύσσεται πιο αργά και τον συναντάμε πιο συχνά, καθώς αντιπροσωπεύει σχεδόν το 90% όλων των καρκίνων του πνεύμονα. Ποια είναι τα στάδια του καρκίνου του πνεύμονα; Τα στάδια υπάρχουν και χρησιμοποιούνται για να περιγραφεί το πόσο έχει εξαπλωθεί ο καρκίνος. Υπάρχουν διάφορα συστήματα για τους δύο κύριους τύπους καρκίνου του πνεύμονα. Ο μικροκυτταρικός καρκίνος του πνεύμονα χωρίζεται σε δύο στάδια: αυτό του «περιορισμένου» καρκίνου που σημαίνει ότι ο καρκίνος περιορίζεται σε ένα πνεύμονα και ίσως στους κοντινούς λεμφαδένες και αυτό του «εκτεταμένου» καρκίνου» που σημαίνει ότι ο καρκίνος έχει εξαπλωθεί σε στον άλλο πνεύμονα ή σε άλλο όργανο. Ο μη μικροκυτταρικός καρκίνος του πνεύμονα έχει τέσσερα στάδια όπου κρίνεται αν ανήκει από το 1-4 ανάλογα με το πόσο έχει εξαπλωθεί. Ποιοι άλλοι παράγοντες ευνοούν την εμφάνιση καρκίνου του πνεύμονα; Πέρα από το κάπνισμα στο οποίο ήδη αναφερθήκαμε, το οικογενειακό ιστορικό καρκίνου του πνεύμονα είναι ένας σημαντικός παράγοντας. Επίσης, το πόσιμο νερό που είναι πλούσιο σε αρσενικό θεωρείται ότι ευνοεί την ανάπτυξη καρκίνου του πνεύμονα. Πάντως, ο καρκίνος του πνεύμονα έχει εμφανιστεί και σε άτομα στα οποία δεν συντρέχουν αυτοί οι παράγοντες κινδύνου – συμπεριλαμβανομένων και ατόμων που δεν έχουν καπνίσει ποτέ. Μπορούμε να προλάβουμε την εμφάνιση καρκίνου του πνεύμονα; Ο καρκίνος του πνεύμονα μπορεί να είναι μία από τις πλέον θανατηφόρες μορφές καρκίνου, αλλά είναι επίσης και μία από αυτές που μπορούν να προληφθούν. Με δυο λόγια: μην καπνίζετε. Και αν το κάνετε, ζητήστε βοήθεια για να το κόψετε. Μέσα σε πέντε χρόνια από την διακοπή του καπνίσματος ο κίνδυνος θανάτου από καρκίνο του πνεύμονα θα μειωθεί στο μισό σε σχέση με κάποιον που καπνίζει ένα πακέτο την ημέρα. Και σε 10 χρόνια μετά τη διακοπή, οι πιθανότητες να πεθάνετε από καρκίνο του πνεύμονα θα είναι σχεδόν οι ίδιες με εκείνες αν δεν είχαν καπνίσει ποτέ.

Ερευνητές στις ΗΠΑ αναπτύσσουν ένα μηχάνημα τεχνητού πνεύμονα που είναι τόσο μικρό και ελαφρύ, ώστε μπορεί να μεταφερθεί στην πλάτη μέσα σε ένα σακίδιο. Η φορητή συσκευή -που μέχρι στιγμής έχει δοκιμασθεί με επιτυχία σε πειραματόζωα- προορίζεται για ανθρώπους που πάσχουν από αναπνευστική ανεπάρκεια. Οι ασθενείς αυτοί σήμερα συχνά είναι καθηλωμένοι στο κρεβάτι και εξαρτημένοι από μεγάλα μηχανήματα για την αναπνοή τους, πράγμα που εξασθενεί τους μυς τους και επιβαρύνει την ποιότητα ζωής τους. Ο φορητός «πνεύμονας», με την ονομασία Paracorporeal Ambulatory Assist Lung (PAAL), προς το παρόν απαιτεί να είναι συνδεδεμένος με μια ξεχωριστή φορητή φιάλη οξυγόνου, αλλά ήδη βρίσκονται υπό δοκιμή τεχνητοί πνεύμονες χωρίς τέτοια φιάλη. Η σύνδεσή του μηχανήματος με το σώμα γίνεται με ένα μικρό σωλήνα μέσω του λαιμού. Τέτοιες συσκευές μπορεί να χρησιμοποιηθούν επίσης σε ανθρώπους που αναρρώνουν μετά από μια σοβαρή λοίμωξη των πνευμόνων ή που περιμένουν να κάνουν μεταμόσχευση πνευμόνων. Η δημιουργία τεχνητού πνεύμονα έχει αποδειχθεί πολύ πιο δύσκολο έργο από ό,τι της μηχανικής καρδιάς. Όπως ανέφερε ο επικεφαλής ερευνητής Ουίλιαμ Φέντερσπιλ του Πανεπιστημίου του Πίτσμπεργκ, σύμφωνα με το "New Scientist", «η καρδιά είναι απλώς μια αντλία, αλλά οι πνεύμονες έχουν μια τρομερή ικανότητα για ανταλλαγή αερίων (σ.σ. οξυγόνου και διοξειδίου του άνθρακα), κάτι που καμία ανθρώπινη τεχνολογία δεν μπορεί καν να πλησιάσει από άποψη αποδοτικότητας». Οι ερευνητές, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο ιατρικό περιοδικό "Journal of Heart and Lung Transplantation", δοκίμασαν τον φορητό τεχνητό πνεύμονα σε τέσσερα πρόβατα, δείχνοντας ότι η συσκευή μπορεί να οξυγονώσει κανονικά το αίμα των ζώων για έξι ώρες, ενώ θα μπορούσε να «δουλέψει» έως και πέντε μέρες. Θα ακολουθήσουν νέες δοκιμές σε πειραματόζωα, προτού γίνουν δοκιμές σε ανθρώπους. Ένας άλλος τεχνητός πνεύμονας αναπτύσσεται παράλληλα από ερευνητές του Πανεπιστημίου Κάρνεγκι Μέλον του Πίτσμπεργκ. Και σε αυτή την περίπτωση, η συσκευή απαιτεί μια ξεχωριστή φορητή φιάλη οξυγόνου. Αλλά μία τρίτη συσκευή, επίσης υπό ανάπτυξη στις ΗΠΑ, η οποία έχει δοκιμασθεί με επιτυχία σε αρουραίους, χρησιμοποιεί τον αέρα του δωματίου, συνεπώς δεν χρειάζεται φιάλη οξυγόνου.

Όταν έχετε πονοκέφαλο και δεν έχετε κάποιο χάπι εύκαιρο, η κατάσταση γίνεται απελπιστική. Αλλά δεν είναι έτσι. Υπάρχει ένας επιστημονικός τρόπος για να απαλλαγείτε από τον πονοκέφαλο και ονομάζεται βελονισμός. Δείτε παρακάτω μια τεχνική που θα σας βοηθήσει να απαλλαγείτε από τους πονοκεφάλους, εύκολα και γρήγορα. Η πιεσοθεραπεία είναι ένα είδος μασάζ, η αποτελεσματικότητα της οποίας έχει αποδειχθεί με πολλές επιστημονικές μελέτες. Από τη φύση της είναι ένας συνδυασμός βελονισμού και ρεφλεξολογίας, αλλά δεν απαιτεί ειδικές ιατρικές γνώσεις. Πώς να κάνετε μασάζ στα σημεία πίεσης Πρώτα, καθίστε σε μια άνετη θέση και χαλαρώστε. Το μασάζ δεν παίρνει πολύ χρόνο: κατά μέσο όρο από 30 δευτερόλεπτα μέχρι 1 λεπτό. Κάντε μασάζ σε ένα σημείο με ελαφριά πίεση ή κυκλικές κινήσεις. Συνήθως, ο πονοκέφαλος εξαφανίζεται κατά τη διάρκεια του μασάζ ή 5 με 10 λεπτά αργότερα. Υπάρχουν 6 βασικά σημεία που μπορείτε να απαλλαγείτε από τον πονοκέφαλο Το σημείο του τρίτου ματιού ή γιτάνγκ, βρίσκεται ανάμεσα στα φρύδια στο σημείο που η γέφυρα της μύτης περνάει στο μέτωπο. Αυτό το σημείο είναι υπεύθυνο και για την απομάκρυνση της κόπωσης των ματιών. Αυτά τα συμμετρικά σημεία βρίσκονται στη βάση του εσωτερικού άκρου των φρυδιών. Το μασάζ σε αυτή την περιοχή κάνει καλό και στη ρινική καταρροή και βελτιώνει την οπτική οξύτητα. Κάντε μασάζ για 1 λεπτό με πίεση ή κυκλικές κινήσεις. Αυτά τα σημεία βρίσκονται και στις δύο πλευρές των ρουθουνιών, ευθυγραμμισμένα με τα μάτια. Για να τα βρείτε, νιώστε το λακκάκι στο κάτω μέρος των ζυγωματικών. Βοηθούν στο να ανοίξουν τα ιγμόρεια, να μειωθεί ο πονοκέφαλος, ο πονόδοντος και ανακουφίζουν από την πίεση. Αυτά τα σημεία βρίσκονται στη μέση του πίσω μέρους του κεφαλιού, ανάμεσα στα αυτιά και τη σπονδυλική στήλη. Το μασάζ σε αυτά τα σημεία βοηθά στην ανακούφιση από τη ρινική συμφόρηση, τον πόνο στα μάτια και τα αυτιά, στον έντονο πονοκέφαλο και την ημικρανία. Τα σημεία αυτά βρίσκονται 2-3 εκατοστά από την γραμμή των μαλλιών στους κροτάφους. Νιώστε ένα μικρό λακκάκι για να βρείτε το σημείο. Η πίεση που εφαρμόζεται σε αυτό το σημείο ανακουφίζει τον πόνο από τους κροτάφους και τα μάτια. Αυτά τα συμμετρικά σημεία βρίσκονται ανάμεσα στον αντίχειρα και τον δείκτη. Η πίεση σε αυτή την περιοχή ανακουφίζει από τον πόνο στην πλάτη, τον πονόδοντο και την ένταση στους μυς του λαιμού.

Η σκωληκοειδής απόφυση είναι ένας στενός σωλήνας που προεξέχει από το παχύ σας έντερο. Μπορεί να έχει μήκος μέχρι και 15 εκατοστά και βρίσκεται στην κάτω δεξιά πλευρά της κοιλιάς σας. Επί της ουσίας, πρόκειται για ένα “αχρείαστο” όργανο, αφού δεν το χρειάζεστε για να ζήσετε. Μάλιστα, οι ειδικοί ακόμα και σήμερα δεν γνωρίζουν ακριβώς τον σκοπό της ύπαρξής του, ακόμα και στους προγόνους μας. Όταν η απόφυση αυτή παθαίνει φλεγμονή, η πάθηση λέγεται σκωληκοειδίτιδα. Η ακριβής αιτία της σκωληκοειδίτιδας δεν είναι πάντα σαφής. Μερικές φορές, η απόφυση γεμίζει με βλέννα, παράσιτα, ή κόπρανα, γεγονός που προκαλεί ερεθισμό. Τα βακτήρια μπορούν να πολλαπλασιαστούν γρήγορα μέσα σε μία σκωληκοειδή απόφυση που έχει φλεγμονή. Αν διαρραγεί (σκάσει), μπορεί να εξαπλωθούν βακτήρια στο εσωτερικό της κοιλιάς σας. Η προκύπτουσα μόλυνση μπορεί να προκαλέσει αποστήματα. Μια σπασμένη σκωληκοειδίτιδα είναι μια επικίνδυνη και απειλητική κατάσταση για τη ζωή σας. Γι' αυτό είναι πολύ σημαντικό να γνωρίζετε όλα εκείνα τα συμπτώματα που δείχνουν ότι υπάρχει φλεγμονή στην σκωληκοειδή σας απόφυση, ώστε να προλάβετε εγκαίρως να επικοινωνήσετε με το γιατρό σας για την αφαίρεσή της. Στους περισσότερους ανθρώπους, ο πόνος ξεκινά γύρω από τον ομφαλό και στη συνέχεια “μετακινείται”. Καθώς η φλεγμονή επιδεινώνεται, ο πόνος από τη σκωληκοειδίτιδα συνήθως αυξάνεται και τελικά γίνεται πολύ έντονος. Παρά το γεγονός ότι ο καθένας μπορεί να εκδηλώσει σκωληκοειδίτιδα, εμφανίζεται πιο συχνά σε άτομα ηλικίας μεταξύ 10 και 30 ετών. σκωληκοειδίτιδα Συμπτώματα Η σκωληκοειδίτιδα είναι η φλεγμονή της σκωληκοειδούς απόφυσης, μιας μικρής “σακούλας” που προεξέχει από το παχύ σας έντερο στην κάτω δεξιά πλευρά της κοιλιάς σας. Αν γνωρίζετε ακριβώς τα συμπτώματα της σκωληκοειδίτιδας, τότε θα είστε σε θέση να προλάβετε να την αντιμετωπίσετε εγκαίρως και με την μικρότερη δυνατή δυσφορία. Τα συμπτώματα της σκωληκοειδίτιδας μπορεί να περιλαμβάνουν: Ξαφνικό πόνο που ξεκινά στην κάτω δεξιά πλευρά της κοιλιακής χώρας Ξαφνικό πόνο που ξεκινά γύρω από τον ομφαλό και συχνά “μετατοπίζεται” προς το κάτω δεξιά μέρος της κοιλιάς σας Πόνο που επιδεινώνεται όταν βήχετε, βαδίζετε ή κάνετε άλλες κινήσεις Ναυτία και έμετο Απώλεια της όρεξης Χαμηλού βαθμού πυρετό που μπορεί να επιδεινωθεί καθώς η ασθένεια εξελίσσεται Δυσκοιλιότητα ή διάρροια Φούσκωμα στην κοιλιά Η περιοχή του πόνου σας ενδέχεται να διαφέρει ανάλογα με την ηλικία σας και την ακριβή θέση της σκωληκοειδούς σας απόφυσης. Στις έγκυες γυναίκες, ο πόνος μπορεί να φαίνεται ότι προέρχεται από το πάνω μέρος της κοιλιάς, επειδή η απόφυση αυτή βρίσκεται προσωρινά υψηλότερη κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης.

Ο καρκίνος του μαστού παραμένει ένα από τα κύρια αίτια θνησιμότητας από καρκίνο στο γυναικείο φύλο. Ο κίνδυνος αυξάνει με την ηλικία με το 80% των περιπτώσεων να αφορά γυναίκες άνω των 50 ετών. Το θετικό είναι ότι πρόκειται για μια από τις πιο ιάσιμες μορφές καρκίνου. Υπολογίζεται ότι το 97% των γυναικών στις οποίες διαγιγνώσκεται σε αρχικό στάδιο και δεν έχει εξαπλωθεί, εξακολουθούν να ζουν 5 χρόνια μετά τη διάγνωση. Σύμφωνα με νέα βρετανική μελέτη που διήρκεσε 18 χρόνια και συμπεριέλαβε 93.000 γυναίκες, μια διατροφή πλούσια σε φράουλες προστατεύει από τον καρκίνο του μαστού, την αρτηριοσκλήρυνση και την υψηλή χοληστερίνη. Η έρευνα έγινε σε ποντίκια που είχαν καρκινικούς όγκους στον μαστό και έδειξε ότι μετά από 5 εβδομάδες που τα τάιζαν με φράουλες δεν έδειχναν σημάδια εξάπλωσης της νόσου. Τα ποντίκια έτρωγαν 15 φράουλες την ημέρα, δηλαδή το 15% της ημερήσιας διατροφής τους και δεν είχαν καμία εξέλιξη στους καρκινικούς τους όγκους, ενώ σε κάποια οι όγκοι είχαν συρρικνωθεί. Τα οφέλη που έχουν οι φράουλες για την υγεία πιστεύεται ότι οφείλονται στις φαινολικές ενώσεις που περιέχουν, οι οποίες αναστέλλουν τον πολλαπλασιασμό των καρκινικών κυττάρων. Το εκχύλισμα φράουλας μείωσε την έκφραση αρκετών γονιδίων που εμπλέκονται στις διεργασίες μετάστασης και διέγειρε την έκφραση γονιδίων που καταστέλλουν τη μετάσταση στους λεμφαδένες των ασθενών με καρκίνο του μαστού. Όμως, αυτή δεν είναι η μόνη θετική επίδραση που έχουν οι φράουλες στην υγεία μας. Παλαιότερες έρευνες έχουν δείξει ότι βοηθούν επίσης στο να διατηρούνται οι αρτηρίες υγιείς και η χοληστερίνη σε χαμηλά επίπεδα, μειώνοντας τον κίνδυνο καρδιακής προσβολής.

Αν κανείς θέλει να ζήσει περισσότερα χρόνια, να μειώσει τον κίνδυνο για καρκίνο ή για την καρδιά του και επιπλέον να νιώθει πιο ωραία, το καλύτερο που έχει να κάνει, είναι να πηγαίνει στη δουλειά του κάθε μέρα με το ποδήλατο. Αυτό είναι το συμπέρασμα μιας νέας βρετανικής επιστημονικής έρευνας, της μεγαλύτερης του είδους της μέχρι σήμερα. Οι ερευνητές του Πανεπιστημίου της Γλασκόβης, με επικεφαλής τον δρα Τζέισον Γκιλ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο βρετανικό ιατρικό περιοδικό British Medical Journal (BMJ), σύμφωνα με το BBC και το πρακτορείο Ρόιτερς, μελέτησαν σε βάθος πενταετίας στοιχεία για περίπου 264.000 ανθρώπους με μέση ηλικία 53 ετών και συνέκριναν τον τρόπο που πήγαιναν στη δουλειά τους, με την κατάσταση της υγείας τους. Διαπιστώθηκε ότι την καλύτερη υγεία και το μεγαλύτερο προσδόκιμο ζωής είχαν όσοι χρησιμοποιούσαν τακτικά το ποδήλατο, το οποίο σχετιζόταν με 41% μικρότερο κίνδυνο πρόωρου θανάτου από οποιαδήποτε αιτία, 45% μικρότερο κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου και 46% μικρότερο κίνδυνο καρδιοπάθειας. Όσο μεγαλύτερη διαδρομή κάνει κάποιος με το ποδήλατο έως τη δουλειά του, τόσο μεγαλύτερο φαίνεται να είναι το όφελος για την υγεία του. Οι ερευνητές τόνισαν την ανάγκη να επεκταθούν οι ποδηλατόδρομοι και γενικότερα να ληφθούν μέτρα από τις κυβερνήσεις και την τοπική αυτοδιοίκηση, ώστε να ενθαρρυνθούν οι άνθρωποι να χρησιμοποιούν το ποδήλατο. Το περπάτημα έως τη δουλειά έχει μικρότερα οφέλη σε σχέση με το ποδήλατο, αλλά περισσότερα από το να χρησιμοποιεί κανείς το αυτοκίνητό του ή τα μέσα μαζικής μεταφοράς. Το καθημερινό περπάτημα μειώνει κατά 27% τον κίνδυνο καρδιοπάθειας και κατά 36% τον κίνδυνο θανάτου από αυτήν. Το όφελος είναι πιο αισθητό για όσους περπατάνε κάθε εβδομάδα πάνω από τουλάχιστον δέκα χιλιόμετρα. Όμως το περπάτημα δεν φαίνεται να μειώνει τον κίνδυνο για καρκίνο. Οι άνθρωποι που συνδυάζουν το ποδήλατο και τα μέσα μαζικής μεταφοράς, επίσης ωφελούνται.

Τριπλάσια πιθανότητα να εμφανίσουν άνοια λόγω Αλτσχάιμερ ή να πάθουν ισχαιμικού τύπου εγκεφαλικό επεισόδιο έχουν όσοι καταναλώνοουν κάθε μέρα αναψυκτικά διαίτης ή με τεχνητά γλυκαντικά, συγκριτικά με όσους δεν καταναλώνουν τέτοια ποτά, σύμφωνα με μια νέα αμερικανική επιστημονική έρευνα. Μία άλλη σχετική μελέτη δείχνει επίσης ότι οι άνθρωποι που καταναλώνουν συχνά αναψυκτικά και φρουτοχυμούς με ζάχαρη (πάνω από δύο τη μέρα), είναι πιθανότερο να έχουν χειρότερη μνήμη, μικρότερο όγκο εγκεφάλου και ιδίως μικρότερο ιππόκαμπο (η περιοχή που είναι σημαντική για τη μνήμη). Οι δύο έρευνες από επιστήμονες της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου της Βοστώνης, με επικεφαλής τον Μάθιου Πέιζ του Τμήματος Νευρολογίας, παρουσιάσθηκαν στα περιοδικά "Stroke" (Εγκεφαλικό) και "Alzheimer & Dementia" (Αλτσχάιμερ και 'Ανοια). Οι μελέτες βασίσθηκαν στην ανάλυση στοιχείων για περίπου 4.000 ανθρώπους άνω των 30 ετών, στο πλαίσιο της μακρόχρονης έρευνας στην πόλη Φράμινγκχαμ (Framingham Heart Study), η οποία πλέον μελετά τα παιδιά και τα εγγόνια των πρώτων εθελοντών του 1948. Η ζάχαρη είναι γνωστό ότι μπορεί να επιβαρύνει την καρδιαγγειακή και μεταβολική υγεία. Τα αναψυκτικά διαίτης προβάλλονται ως μια πιο υγιεινή εναλλακτική λύση, όμως οι νέες μελέτες δείχνουν ότι και αυτά, αν καταναλώνονται καθημερινά, μπορεί να κρύβουν κινδύνους. Οι ερευνητές επεσήμαναν ότι όσοι καταναλώνουν συχνά αναψυκτικά διαίτης, είναι πιθανότερο να είναι διαβητικοί, πράγμα που αυξάνει τον κίνδυνο άνοιας. Όμως, ακόμη κι αν αποκλεισθούν οι διαβητικοί, πάλι η καθημερινή κατανάλωση αναψυκτικών φαίνεται να σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο άνοιας. Οι επιστήμονες τόνισαν πάντως ότι πρόκειται μόνο για μια μελέτη παρατήρησης, που δεν μπορεί να αποδείξει ότι υπάρχει σχέση αιτίας-αποτελέσματος, αλλά δείχνει μια τάση και μια συσχέτιση. Γι' αυτό, ανέφεραν ότι το ζήτημα πρέπει να μελετηθεί περαιτέρω, προτού εξαχθούν οριστικά συμπεράσματα. Στο μεταξύ πάντως, όπως είπε ο Πέιτζ, «συστήνουμε στους ανθρώπους να πίνουν τακτικά νερό, αντί για ποτά με ζάχαρη ή τεχνητά γλυκαντικά». Σε συνοδευτικό άρθρο γνώμης στο περιοδικό "Stroke" της American Heart Association αναφέρεται ότι οι έως τώρα επιστημονικές μελέτες δεν έχουν καταλήξει σε οριστικό συμπέρασμα κατά πόσο η κατανάλωση ποτών με τεχνητές γλυκαντικές ουσίες μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο άνοιας και εγκεφαλικού. Όμως επισημαίνεται ότι αυξάνονται οι ενδείξεις, όπως δείχνουν και οι δύο νέες μελέτες, ότι υπάρχει σχέση ανάμεσα στη συχνή κατανάλωση τέτοιων ποτών και στην πρόκληση ανεπιθύμητων συνεπειών στα αιμοφόρα αγγεία του σώματος. Αυτό, κατά τον Ράλφ Σάκο, πρώην πρόεδρο της American Heart Association και τωρινό πρόεδρο του Τμήματος Νευρολογίας της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου του Μαϊάμι, σημαίνει ότι πιθανώς δεν πρέπει να συμβουλεύει κανείς τους καταναλωτές να πίνουν αναψυκτικά και χυμούς με τεχνητά γλυκαντικά ως μια πιο υγιεινή εναλλακτική λύση, σε σχέση με τα ποτά που έχουν κανονική ζάχαρη.

Ο Στάθης Ψάλτης έπασχε από καρκίνο στον πνεύμονα, ο οποίος στη συνέχεια έκανε πολλές μεταστάσεις... Αν και είναι γνωστό ότι το κάπνισμα είναι ο μεγαλύτερος παράγοντας κινδύνου για τον καρκίνο του πνεύμονα, υπάρχουν πολλοί ασθενείς που δεν έχουν κάνει ούτε ένα τσιγάρο στην ζωή τους. Υπάρχουν πολλές άλλες αιτίες που συνδέονται με τον καρκίνο του πνεύμονα, όπως θα δείτε παρακάτω. Δείτε αναλυτικά πώς μπορεί να αναπτυχθεί ο καρκίνος του πνεύμονα ακόμα και αν δεν καπνίζετε: Ραδόνιο (αέριο) Η έκθεση στο αέριο ραδόνιο θεωρείται ότι είναι η κύρια αιτία του καρκίνου του πνεύμονα στους μη καπνιστές. Παρά το γεγονός ότι το ραδόνιο εμφανίζεται φυσικά σε ένα υπαίθριο περιβάλλον, τα αυξημένα επίπεδα του αερίου μπορεί να είναι επιβλαβή. Συγκεκριμένα, όσοι ζουν ή εργάζονται σε ένα περιβάλλον όπου υπάρχει υψηλή συγκέντρωση ραδονίου έχουν αυξημένες πιθανότητες να αναπτύξουν καρκίνο στον πνεύμονα. Παθητικό κάπνισμα Το παθητικό κάπνισμα είναι η εισπνοή του καπνού του τσιγάρου από άλλους που καπνίζουν κοντά σας και μπορεί να έχει εξίσου αρνητικές επιπτώσεις για τους μη καπνιστές. Όσοι ζουν με βαριά καπνιστές μέσα στο σπίτι ή στο αυτοκίνητο βρίσκονται σε σημαντικά αυξημένο κίνδυνο. Κάτι το οποίο επιδεινώνεται στην Ελλάδα, όπου σχεδόν κανείς δεν σέβεται το νόμο περί καπνίσματος σε κλειστούς δημόσιους χώρους και καταστήματα, αδιαφορώντας προκλητικά για το δικαίωμα των μη καπνιστών στην υγεία... Επικίνδυνες ουσίες στον χώρο εργασίας Μερικοί χώροι εργασίας είναι πιθανό να αυξήσουν την πιθανότητα για καρκίνο του πνεύμονα, ιδιαίτερα όταν το άτομο εκτίθεται σε συγκεκριμένες καρκινογόνες ουσίες, όπως ο αμίαντος. Άλλα καρκινογόνα υλικά που μπορεί να βρεθούν σε έναν χώρο εργασίας περιλαμβάνουν: Αρσενικό Πυρίτιο Αέρια από την εξάτμιση κινητήρων ντίζελ Φυτοφάρμακα Σκόνη Αναθυμιάσεις Ατμοσφαιρική ρύπανση Η ατμοσφαιρική ρύπανση, τόσο σε εσωτερικούς, όσο και σε εξωτερικούς χώρους, μπορεί να συμβάλει στον καρκίνο του πνεύμονα. Άλλωστε η εξωτερική ατμοσφαιρική ρύπανση έχει επίσημα αναγνωριστεί ως καρκινογόνος παράγοντας για καρκίνο του πνεύμονα από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας. Ο κίνδυνος αυτός είναι μεγαλύτερος σε περιοχές που έχουν υψηλή συγκέντρωση των σωματιδίων (ΡΜ2.5 και πάνω), τα οποία είναι ιδιαίτερα επιβλαβή για τους αεραγωγούς του οργανισμού. Γενετική προδιάθεση Ορισμένες γονιδιακές μεταλλάξεις έχουν επίσης συνδεθεί με την παθογένεια του καρκίνου του πνεύμονα, ο οποίος μπορεί να κληρονομηθεί από τους γονείς ή να γίνεις επίκτητος κατά τη διάρκεια ζωής ενός ατόμου. Συγκεκριμένα, μια μετάλλαξη στο γονίδιο EGFR ή KRAS συνδέεται με αυξημένο κίνδυνο καρκίνου του πνεύμονα, τόσο για καπνιστές, όσο και για μη καπνιστές. Ωστόσο, αυτό δεν σημαίνει ότι όποιος έχει αυτή την μετάλλαξη θα εκδηλώσει απαραίτητα και καρκίνο στον πνεύμονα. Έχει ωστόσο ελαφρά αυξημένες πιθανότητες αν του συμβεί κάτι τέτοιο. Διατροφή Αν και δεν υπάρχουν επαρκή στοιχεία που να δείχνουν ότι η κακή διατροφή μπορεί άμεσα ή έμμεσα να προκαλέσει καρκίνο του πνεύμονα σε μη καπνιστές, εντούτοις μια σωστή, θρεπτική διατροφή έχει συνδεθεί με μια προστατευτική επίδραση απέναντι στον καρκίνο. Για το λόγο αυτό, μια διατροφή πλούσια σε φρέσκα φρούτα και λαχανικά συνιστάται για την μείωση του κινδύνου καρκίνου του πνεύμονα, αλλά και άλλων μορφών καρκίνου. Άλλοι παράγοντες κινδύνου Επιπλέον, υπάρχουν πολλοί άλλοι παράγοντες κινδύνου που μπορεί να σχετίζονται με τον καρκίνο των πνευμόνων ως αιτιολογικός παράγοντας. Αυτοί περιλαμβάνουν: Θεραπεία ορμονικής υποκατάστασης: Μερικές μελέτες δείχνουν έναν ελαφρώς αυξημένο κίνδυνο για καρκίνο του πνεύμονα σε όσα άτομα ακολουθούν θεραπεία ορμονικής υποκατάστασης. Λοιμώξεις: Ορισμένες λοιμώξεις μπορεί να αυξήσουν τον κίνδυνο καρκίνου, συμπεριλαμβανομένου του ιού των ανθρώπινων θηλωμάτων (HPV), του ιό της ανθρώπινης ανοσοανεπάρκειας (AIDS HIV) και τα χλαμύδια. Πνευμονοπάθειες: Ένα ιστορικό από άλλες ασθένειες που επηρεάζουν τον πνεύμονα μπορεί επίσης να αυξήσουν τον κίνδυνο καρκίνου, όπως η φυματίωση, το άσθμα, το εμφύσημα και η χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια (ΧΑΠ). Ακτινοβολία: Η έκθεση σε ιοντίζουσα ακτινοβολία μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο καρκίνου του πνεύμονα, αλλά και άλλων μορφών καρκίνου. Κάθε ένας από αυτούς τους παράγοντες κινδύνου μπορεί να επηρεάσει τόσο τους καπνιστές, όσο και τους μη καπνιστές και ίσως εμπλέκονται στην παθογένεια του καρκίνου του πνεύμονα.

Ο αριθμός των ανθρώπων που πεθαίνουν έχοντας προσβληθεί από τον ιό της ηπατίτιδας αυξάνεται και οι περισσότεροι από τους 325 εκατομμύρια προσβληθέντες από τον ιό δεν το γνωρίζουν, ενώ δεν έχουν και πρόσβαση σε πιθανόν σωτήρια για τη ζωή τους φάρμακα, ανακοίνωσε σήμερα ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ). Στην πρώτη αυτή παγκόσμια έκθεση σχετικά με την μόλυνση από τον ιό της ηπατίτιδας ο ΠΟΥ τονίζει ότι απαιτείται επείγουσα δράση για την εξέταση και θεραπεία των ασθενών καθώς εκατομμύρια άνθρωποι κινδυνεύουν από την εξέλιξη του ιού σε χρόνια ηπατική νόσο, καρκίνο ακόμη και πρόωρο θάνατο, όπως αναφέρει το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων. «Η ιογενής ηπατίτιδα συνιστά σήμερα μια μεγάλη πρόκληση για τη δημόσια υγεία, η οποία απαιτεί επείγουσα δράση», αναφέρει σε ανακοίνωσή της η γενική διευθύντρια του ΠΟΥ Μάργκαρετ Τσαν. Τα 325 εκατομμύρια κρούσματα αφορούν τους ιούς της ηπατίτιδας Β (HBV) ή C (HCV)--τους βασικότερους τύπους από τα πέντε διαφορετικά είδη ηπατίτιδας οι οποίοι ευθύνονται για το 96% των θανάτων από τη νόσο. Η μόλυνση από τον HBV απαιτεί ισόβια θεραπεία για την οποία ο ΠΟΥ συνιστά θεραπευτική αγωγή με τενοφοβίρη (tenofovir), ένα αντιικό φάρμακο το οποίο χρησιμοποιείται και για την θεραπεία του ιού του AIDS, του HIV. Η ηπατίτιδα C μπορεί να θεραπευτεί σχετικά γρήγορα, αλλά τα φάρμακα κοστίζουν υπερβολικά ακριβά για πολλούς ασθενείς. Εξάλλου εντείνεται η πίεση για την τιμολόγηση των φαρμάκων, κυρίως ως προς την αμερικανική εταιρεία Gilead Sciences, η οποία έχει παρασκευάσει ορισμένα από τα πιο αποτελεσματικά φάρμακα. Η εταιρεία έχει λάβει κάποια μέτρα ώστε να κάνει εκπτώσεις και να προσφέρει πρόσβαση στη θεραπεία μέσω προγραμμάτων. Μεταξύ αυτών είναι και η χορήγηση άδειας σε ινδικές φαρμακευτικές εταιρείες να παρασκευάσουν πολύ φθηνότερες εκδοχές των φαρμάκων αυτών για να τις διαθέσουν στις αγορές των αναπτυσσόμενων χωρών. Η ιογενής ηπατίτιδα ευθύνεται για τον θάνατο 1,34 εκατ. ανθρώπων το 2015, αριθμός που συγκρίνεται με εκείνον των θυμάτων της φυματίωσης και του HIV/AIDS. Αλλά ενώ τα ποσοστά των θανάτων από την φυματίωση και το AIDS μειώνονται, τα θύματα από ηπατίτιδα αυξάνονται και ο αριθμός τους έχει αυξηθεί κατά 22% από το 2000, ανακοίνωσε ο ΠΟΥ. Περίπου 1,75 εκατ. άνθρωποι μολύνθηκαν με HCV το 2015, ανεβάζοντας τον συνολικό αριθμό σε 71 εκατομμύρια, με τους ειδικούς να αναφέρουν ως κυριότερες αιτίες τις μη ασφαλείς διαδικασίες υγειονομικής περίθαλψης και την ενέσιμη χρήση ναρκωτικών. Ο αριθμός των προσβληθέντων από ηπατίτιδα B μειώνεται χάρη σε ένα εμβόλιο το οποίο χορηγείται στο πλαίσιο του παιδικού εμβολιασμού και με το οποίο έχει εμβολιαστεί το 84% των βρεφών που γεννήθηκαν το 2015, αναφέρει η έκθεση του ΠΟΥ.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν τα ευρήματα μίας πρόσφατης έρευνας, η οποία αποκαλύπτει ότι τόσο οι άντρες και όσο και οι γυναίκες που είναι πολύ αδύνατοι έχουν περισσότερες πιθανότητες να παρουσιάσουν διαταραχές στην ψυχική τους υγεία. Η έρευνα αυτή εντόπισε πέρα από το παραπάνω και μία συσχέτιση μεταξύ παχυσαρκίας και κατάθλιψης, αλλά μόνο όσον αφορά τις γυναίκες. Πιο συγκεκριμένα, ερευνητές από το Εθνικό Πανεπιστήμιο της Σεούλ ανέλυσαν στοιχεία από 183 μελέτες. Τα συμπεράσματα που προέκυψαν από αυτή την ανάλυση δείχνουν ότι η παχυσαρκία αυξάνει αναλογικά τον κίνδυνο της κατάθλιψής στις γυναίκες, ενώ κάτι παρόμοιο ισχύει και για τους λιποβαρείς ανθρώπους, τόσο άντρες όσο και γυναίκες. Οι ειδικοί αναφέρουν χαρακτηριστικά: «Το χαμηλό βάρος και η παχυσαρκία αυξάνουν τον κίνδυνο της κατάθλιψης. Στην κλινική πρακτική, οι ειδικοί ιατροί οφείλουν να δίνουν περισσότερη προσοχή στην ψυχική υγεία των ανθρώπων που είναι λιποβαρείς», ενώ συμπληρώνουν «ομοίως, οι γυναίκες που είναι υπέρβαρες και παχύσαρκες θα πρέπει επίσης να παρακολουθούνται για πιθανή κατάθλιψη». Οι ίδιοι εξηγούν: «Φαίνεται ότι το σημερινό ιδανικό και πρότυπο ενός πολύ αδύνατου σώματος επηρεάζει τις γυναίκες περισσότερο από ότι τους άντρες, κάτι που προκαλεί περισσότερη ψυχολογική δυσχέρεια στις ίδιες, γεγονός που μπορεί με τη σειρά του να οδηγήσει ακόμα και σε κατάθλιψη», ενώ αναφέρουν «αντίθετα, οι άνδρες που είναι υπέρβαροι έδειξαν σημαντικά μειωμένο τον κίνδυνο για εκδήλωση κατάθλιψης». Τα ευρήματα αυτής της μελέτης όμως θα μπορούσαν να έχουν σημαντικές επιπτώσεις στη διαχείριση της διαταραχής της ψυχικής υγείας. Ο Agnes Ayton, αντιπρόεδρος της Σχολής Διατροφικών Διαταραχών του Royal College of Psychiatrist, δηλώνει: «Αυτή η μεγάλη μελέτη επιβεβαιώνει ότι η σωστή διατροφή είναι εξαιρετικά σημαντική για τη σωματική και τη ψυχική υγεία. Είναι ένα σημαντικό εύρημα, καθώς τα άτομα με διατροφικές διαταραχές συχνά υποθέτουν ότι η απώλεια βάρους θα βελτιώσει την ευτυχία τους.Η μελέτη αυτή, όμως, δείχνει ότι η αλήθεια βρίσκεται ακριβώς στο αντίθετο, καθώς ο υποσιτισμός έχει επιζήμια αποτελέσματα στη διάθεση των ανθρώπων» και καταλήγει: «Η διατήρηση ενός υγιούς βάρους είναι απαραίτητη για την καλή ψυχική υγεία».

Οι άφθες είναι ελκώσεις, δηλαδή πληγές στο στόμα οι οποίες πονάνε πολύ και συχνά υποτροπιάζουν. Εμφανίζονται αποκλειστικά στο εσωτερικό του στόματος και συχνότερα στα χείλη, στη γλώσσα, κάτω από τη γλώσσα και στα μάγουλα. Οι άφθες καλύπτονται από μια άσπρη μεμβράνη και γύρω από αυτήν ο βλεννογόνος είναι ερεθισμένος και κόκκινος. Οι πάσχοντες δεν μπορούν να φάνε ή να πιούνε, καθώς οι άφθες καθιστούν τη διαδικασία βασανιστική. Διακρίνονται σε μικρές, που συνήθως υποχωρούν από μόνες τους μετά από 1-2 εβδομάδες και σε μεγάλες (>1 cm), οι οποίες συνήθως επιμένουν περισσότερο καιρό, περίπου 1-2 μήνες. Υπάρχουν επίσης τα ερπητόμορφα έλκη (1-3 mm), που μοιάζουν με κεφαλή καρφίτσας. Παρουσιάζονται σε ομάδες, π.χ. 30-40 άφθες συγκεντρωμένες στην ίδια περιοχή του στόματος. Αν και μοιάζουν με τις πληγές του έρπητα, δεν οφείλονται στο συγκεκριμένο ιό. Παρά το μικρό τους μέγεθος, είναι επώδυνες και δυσκολεύουν την κατάποση, ακόμη και την ομιλία. Η επούλωσή τους είναι γρήγορη (συνήθως διαρκεί 3-4 μέρες), αλλά στο μεταξύ εμφανίζονται νέα έλκη, δημιουργώντας ένα φαύλο κύκλο, που μπορεί να διαρκέσει ακόμη και ένα μήνα, κατά μέσο όρο. Παρόλο που οι άφθες είναι ένα αθώο αλλά επώδυνο νόσημα, συνιστάται η αξιολόγηση τους από ειδικό στοματολόγο, καθώς υπάρχουν πολλά συστηματικά νοσήματα που μπορεί να προκαλέσουν άφθες ή άλλες βλάβες που μοιάζουν με άφθες. Μερικά από αυτά είναι: - Παθήσεις του αιμοποιητικού (π.χ. αναιμία, λευχαιμία) - Παθήσεις του πεπτικού συστήματος (π.χ. νόσος του Crohn, ελκώδης κολίτιδα) - Ιογενείς λοιμώξεις - Η νόσος Αδαμαντιάδη-Behҫet - Καρκίνος του στόματος, ο οποίος συχνά εμφανίζεται στο στόμα σαν μία πληγή η οποία δεν επουλώνεται. Είναι συνεπώς απαραίτητο να σας εξετάσει ένας ειδικός προκειμένου να ελέγξει τη μορφή και τον αριθμό των πληγών που έχετε στο στόμα. Εάν εμφανίζετε συχνά άφθες (π.χ. 4-5 φορές το χρόνο) ή παρατηρείτε ότι παρουσιάζονται πολύ πιο συχνά σε σχέση με τις προηγούμενες φορές, ίσως χρειαστούν και επιπλέον εξετάσεις, όπως αιματολογικές ή λήψη δείγματος για βιοψία, για να αποκλειστούν άλλα νοσήματα. Αντιμετώπιση Επειδή το αίτιο των αφθών εξακολουθεί να παραμένει άγνωστο, αποτελεσματική αγωγή η οποία να τις θεραπεύει για πάντα δεν υπάρχει. Η θεραπεία που συστήνεται έχει κυρίως στόχο την ανακούφιση από τον πόνο, τη μείωση της διάρκειας των βλαβών, αλλά και τη μείωση του αριθμού των επαναλαμβανόμενων επεισοδίων. Ανάλογα με την έκταση του προβλήματος, αυτή περιλαμβάνει τοπικά σκευάσματα, λήψη φαρμάκων από το στόμα, αλλά και θεραπεία με laser.

Η καρδιά αποτελείται από τον καρδιακό μυ που αντλεί αίμα σε όλο το σώμα. Όταν εμφανίζεται καρδιακή ανεπάρκεια, η καρδιά δεν αντλεί σωστά και συχνά διογκώνεται και πρέπει να δουλέψει ακόμα εντατικότερα. Διαφέρει από το έμφραγμα του μυοκαρδίου, το οποίο περιλαμβάνει την έλλειψη αίματος στην καρδιά συνήθως λόγω θρόμβου στις αρτηρίες που την τροφοδοτούν με αίμα. Σε γενικές γραμμές, υπάρχει λόγος για τη μη σωστή λειτουργία άντλησης της καρδιάς. Τις περισσότερες φορές οφείλεται σε βλάβη του καρδιακού μυ εξαιτίας της πτωχής παροχής αίματος. Αυτό μπορεί να συμβεί για παράδειγμα σε περίπτωση εμφράγματος του μυοκαρδίου, ή εάν έχετε υψηλή αρτηριακή πίεση, η οποία δεν έχει ρυθμιστεί και τελικά έχει επηρεάσει την καρδιά. Άλλα αίτια περιλαμβάνουν τα εξής: •Παρουσία ιού, ο οποίος επηρεάζει την συσταλτικότητα της καρδιάς •Εκ γενετής δομική κατασκευή της καρδιάς •Βλάβη στις βαλβίδες της καρδιάς •Υπερβολική πρόσληψη οινοπνεύματος •Ορισμένη χημειοθεραπευτική φαρμακευτική αγωγή •Σε σπανιότερες περιπτώσεις, υπάρχει μία μορφή καρδιακής ανεπάρκειας που σχετίζεται με την εγκυμοσύνη Ορισμένες φορές, απλά δεν γνωρίζουμε ποια είναι η αιτία. Σε μερικές περιπτώσεις, τα συμπτώματα της καρδιακής ανεπάρκειας μπορούν να επιδεινωθούν ραγδαία. Αυτό ονομάζεται οξύ επεισόδιο ή οξεία καρδιακή ανεπάρκεια. Μπορεί να οφείλεται σε προσωρινό συμβάν και να μην διαρκεί πολύ, αλλά η οξεία καρδιακή ανεπάρκεια θα απαιτεί κάποιας μορφής παρέμβαση από τους επαγγελματίες της υγείας. Ζώντας με καρδιακή ανεπάρκεια Τα καλά νέα είναι ότι ο βαθμός της κατανόησης σχετικά με την κατάσταση και ο αριθμός των αποτελεσματικών διαθέσιμων θεραπειών και των θεραπειών που βρίσκονται σε φάση ανάπτυξης συνεχώς αυξάνεται.Η έρευνα και η εμπειρία του ασθενούς δείχνουν ότι τα άτομα που μπορούν να προσαρμοστούν στη νόσο τους και να την ελέγξουν έχουν καλύτερη ποιότητα ζωής. Είναι σημαντικό οι ασθενείς να παραμένουν θετικοί και να προβαίνουν σε παρεμβάσεις οι οποίες μπορούν πραγματικά να παίξουν σημαντικό ρόλο στη βελτίωση της κατάστασής τους: Δραστηριότητα. Κάθε μυς ανταποκρίνεται καλά στην άσκηση - και η καρδιά δεν αποτελεί εξαίρεση. Ακολουθώντας τις συμβουλές επαγγελματία υγείας, οι ασθενείς μπορούν να ακολουθήσουν το κατάλληλο πρόγραμμα άσκησης. Τρόπος διατροφής. Ειδικές οδηγίες ή πρακτικές συμβουλές μπορούν να δοθούν από τον επαγγελματία της υγείας που παρακολουθεί τον ασθενή, σχετικά με το πως μπορεί να ακολουθηθεί ένας υγιεινός τρόπο ζωής Αλάτι. Προσοχή στην πρόσληψη άλατος. Γνωρίζουμε ότι το αλάτι μπορεί να επηρεάσει τον τρόπο με τον οποίο το σώμα συγκρατεί τα υγρά, πράγμα που μπορεί να επιβαρύνει επίσης την καρδιά. Συνιστάται προσπάθεια για επιλογή γευμάτων με μικρή περιεκτικότητα σε αλάτι και περιορισμός στην ποσότητα μαγειρικού άλατος που προστίθεται στο φαγητό. Κάπνισμα. Σε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια, θα πρέπει να συνιστάται η άμεση διακοπή του καπνίσματος. Οινόπνευμα. Θα πρέπει να γίνεται προσπάθεια για παραμονή εντός των συνιστώμενων ημερησίων και εβδομαδιαίων ορίων κατανάλωσης οινοπνεύματος. Τελευταίες εξελίξεις Νέας υπό-ανάλυση από τη μελέτη PARADIGM-HF σε μια υποομάδα ασθενών που πάσχουν από καρδιακή ανεπάρκεια με μειωμένο κλάσμα εξώθησης και διαβήτη έδειξε πως η λήψη δισκίων συμπλόκου σακουμπιτρίλης/βαλσαρτάνης βελτίωσε τον γλυκαιμικό έλεγχο, όπως εκτιμήθηκε μέσω της εξέτασης της γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης, σε σύγκριση με τον αναστολέα του μετατρεπτικού ενζύμου της αγγειοτασίνης εναλαπρίλη. Σύμφωνα με ανακοίνωση της φαρμακευτικής εταιρείας Novartis, tο σύμπλοκο σακουμπιτρίλης/βαλσαρτάνης μείωσε τα επίπεδα γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης – μια μέτρηση των μέσων επιπέδων γλυκόζης του αίματος για τους τελευταίους δύο έως τρεις μήνες – έπειτα από ένα έτος θεραπείας για την καρδιακή ανεπάρκεια, και αυτή η επίδραση διατηρήθηκε για το τριετές διάστημα της παρακολούθησης της μελέτης. Στην ανάλυση, η έναρξη της ινσουλίνης ή από του στόματος χορηγούμενων παραγόντων για τον διαβήτη μειώθηκε επίσης στην ομάδα του συμπλόκου σακουμπιτρίλης/βαλσαρτάνης. Τα ευρήματα βασίζονται στα δεδομένα από την PARADIGM-HF, τη μεγαλύτερη κλινική δοκιμή που διεξήχθη ποτέ για την καρδιακή ανεπάρκεια, και παρουσιάστηκαν στην 66η Ετήσια Επιστημονική Σύνοδο του Αμερικανικού Κολεγίου Καρδιολογίας στην Ουάσινγκτον των ΗΠΑ, ενώ ταυτόχρονα δημοσιεύτηκαν στο επιστημονικό περιοδικό The Lancet Diabetes & Endocrinology. "Τα αποτελέσματα αυτά δείχνουν ότι πέραν από την αδιαμφισβήτητη αποτελεσματικότητα στα καρδιαγγειακά συμβάντα, το σύμπλοκο σακουμπιτρίλης/βαλσαρτάνης μπορεί να επιφέρει σημαντικά μεταβολικά οφέλη στους ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια με μειωμένο κλάσμα εξώθησης και διαβήτη", δήλωσε ο Vasant Narasimhan, Global Head, Drug Development και Chief Medical Officer της Novartis. "Είμαστε ενθουσιασμένοι με αυτά τα αποτελέσματα και αποτελεί δέσμευση η προσπάθειά μας να κατανοήσουμε καλύτερα τα οφέλη του συμπλόκου σακουμπιτρίλης/βαλσαρτάνης για τους διάφορους πληθυσμούς ασθενών με καρδιακή ανεπάρκεια".

Έχετε έναν επιπλέον λόγο για να ωθήσετε το παιδί σας να είναι σωματικά δραστήριο, αφού όσο καλύτερη μυϊκή κατάσταση έχει, τόσο καλύτερη λειτουργική μνήμη θα διαθέτει, λένε αμερικανοί ερευνητές. Σύμφωνα με στοιχεία που δημοσιεύονται στο επιστημονικό έντυπο Medicine and Science in Sports and Exercise, επιστημονική ομάδα του Πανεπιστημίου Northeastern της Βοστόνης, με επικεφαλής τον Δρ Τσαρλς Χιλμαν, αξιολόγησαν 79 παιδιά, 9-11 ετών και παρατήρησαν ότι η μυϊκή κατάσταση σχετιζόταν άμεσα με την ακρίβεια της μνήμης. Τα παιδιά που συμπεριλήφθηκαν στο δείγμα είχαν υποβληθεί σε αξιολόγηση μετά από ασκήσεις που γύμναζαν τόσο το άνω, όσο και το κάτω μέρος του σώματος. Επίσης, είχαν υποβληθεί σε τεστ αξιολόγησης της λειτουργικής μνήμης και των ακαδημαϊκών τους επιδόσεων. Όσο υψηλότερο το σκορ αερόβιας φυσικής κατάστασης, τόσο υψηλότερο και το σκορ στα τεστ μνήμης και μαθηματικών. Η λειτουργική μνήμη αγοριών και κοριτσιών επωφελούνταν εξίσου από την καλύτερη μυϊκή κατάσταση. Οι ερευνητές δεν είναι βέβαιοι ακόμα για το πώς η καλή φυσική κατάσταση ενισχύει την μνήμη, αλλά βάσει πειραματικών αποτελεσμάτων εκτιμούν ότι οι γεροί μυς βοηθούν στην οικοδόμηση συνάψεων μεταξύ των εγκεφαλικών νευρώνων.

Για πρώτη φορά, επιστήμονες από το Κουίνσλαντ της Αυστραλίας διαπίστωσαν ότι ένα συγκεκριμένο είδος λιπαρών επιδρά αρνητικά στην υγεία των αρθρώσεων, συμβάλλοντας στην έναρξη της οστεοαρθρίτιδας. Η οστεοαρθρίτιδα είναι η συνηθέστερη μορφή αρθρίτιδας και προσβάλλει εκατομμύρια ανθρώπους σε όλο τον κόσμο. Μόνο στις ΗΠΑ οι πάσχοντες εκτιμάται πως φτάνουν τα 30 εκατομμύρια. Η πάθηση χαρακτηρίζεται από τη σταδιακή εκφύλιση (φθορά) του χόνδρου, ο οποίος λειτουργεί σαν προστατευτικό μαξιλάρι για την άρθρωση. Όσο εκφυλίζεται ο χόνδρος, η άρθρωση πρήζεται, πονά και γίνεται άκαμπτη. Η οστεοαρθρίτιδα μπορεί να εμφανιστεί σε οποιαδήποτε άρθρωση του σώματος, είναι όμως συχνότερη στα γόνατα, στα ισχία, στα χέρια και στη σπονδυλική στήλη. Γνωστοί παράγοντες για την οστεοαρθρίτιδα είναι η προχωρημένη ηλικία, το φύλο (είναι συχνότερη στις γυναίκες), η παχυσαρκία (λόγω της αυξημένης καταπόνησης των αρθρώσεων από το υπερβολικό σωματικό βάρος) το ιστορικό τραυματισμών και οι εκ γενετής δυσμορφίες των οστών. Σύμφωνα με τα νέα στοιχεία, τα οποία δημοσιεύονται αναλυτικά στην επιθεώρηση Scientific Reports, πέρα από τα παραπάνω παίζει ρόλο και η διατροφή στην εκδήλωση της οστεοαρθρίτιδας. Συγκεκριμένα, τα κορεσμένα λιπαρά που βρίσκονται στα ζωικά προϊόντα και στο πρόχειρο φαγητό συνδέονται με την ταχύτερη φθορά των αρθρώσεων και συνεπώς με αυξημένο κίνδυνο για οστεοαρθρίτιδα. Οι ερευνητές, από το Πανεπιστήμιο Τεχνολογίας του Κουίνσλαντ (QUT) και το Πανεπιστήμιο του Νότιου Κουίνσλαντ (USQ) με επικεφαλής τον καθηγητή Γιν Χιάο του πρώτου, εξέτασαν ποιο ρόλο παίζουν στην εκδήλωση της οστεοαρθρίτιδας τα κορεσμένα λιπαρά οξέα σε συνδυασμό με απλούς υδατάνθρακες, δύο συστατικά που απαντώνται συχνά μαζί σε ανθυγιεινές τροφές (junk food). Η νέα μελέτη βασίστηκε σε παλαιότερα ευρήματα του Χιάο, τα οποία είχαν υποδείξει ότι οι αντιοξειδωτικές ουσίες και τα φάρμακα ενάντια στη χοληστερόλη είναι δυνατό να επιβραδύνουν τις βλάβες που προκαλούνται στις αρθρώσεις από τα λιπαρά οξέα που βρίσκονται σε τροφές όπως το βούτυρο και το φοινικέλαιο. «Τα ευρήματά μας υποδεικνύουν ότι η οστεοαρθρίτιδα δεν είναι μόνο αποτέλεσμα της φυσιολογικής φθοράς που επέρχεται στις αρθρώσεις με την ηλικία και τη χρήση αλλά εμπλέκεται σε σημαντικό βαθμό και η διατροφή» αναφέρει ο Χιάο. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της μελέτης, μια διατροφή που περιλαμβάνει κορεσμένα λιπαρά και απλούς υδατάνθρακες σε ποσοστό 20% «οδηγεί σε οστεοαρθριτικές μεταβολές στα γόνατα». Οι απλοί υδατάνθρακες βρίσκονται σε τρόφιμα όπως γλυκά, αρτοποιήματα, αναψυκτικά, δημητριακά πρωινού και έτοιμους χυμούς φρούτων και είναι πιο φτωχά σε διατροφική αξία σε σύγκριση με τους σύνθετους, όπως αυτοί που βρίσκονται στα προϊόντα ολικής άλεσης, στα όσπρια και στο μπρόκολο. «Τα αποθέματα κορεσμένων λιπαρών οξέων στον χόνδρο αλλάζουν τον μεταβολισμό του και τον αποδυναμώνουν, καθιστώντας τον πιο επιρρεπή σε βλάβες. Αυτό με τη σειρά του μπορεί να οδηγήσει στον οστεοαρθριτικό πόνο λόγω απώλειας της προστατευτικής λειτουργίας του χρόνδρου» εξηγεί ο ο Χιάο, συμπληρώνοντας πως παρατηρήθηκαν επίσης μεταβολές στο οστό κάτω από τον χόνδρο λόγω της διατροφής με πολλά κορεσμένα λιπαρά. Η λύση βρίσκεται στο κοκοφοινικέλαιο Η αντικατάσταση των ζωικών λιπαρών με λαυρικό οξύ, το οποίο ανήκει επίσης στην κατηγορία των κορεσμένων λιπαρών οξέων και βρίσκεται κυρίως στο κοκοφοινικέλαιο, οδήγησε σε αποτελέσματα ακριβώς αντίθετα στην υγεία των αρθρώσεων. «Όταν τα ζωικά λιπαρά αντικαταστάθηκαν με λαυρικό οξύ παρατηρήθηκε μειωμένη φθορά του χόνδρου, επομένως το συγκεκριμένο λιπαρό οξύ φαίνεται πως έχει προστατευτική επίδραση» αναφέρει ο Σουντέρ Σεκάρ, διδακτορικός φοιτητής που συμμετείχε στη μελέτη.

Όγκος στο κεφάλι σημαίνει δημιουργία μιας μάζας, ή η συσσώρευση ανώμαλων κυττάρων στον εγκέφαλό σας, ή κοντά σε αυτόν. Ο όγκος στον εγκέφαλο έχει πολλές διαφορετικές κατηγοριοποιήσεις. Ορισμένοι όγκοι είναι μη-καρκινικοί (καλοήθεις) και μερικοί άλλοι είναι καρκινικοί (κακοήθεις). Ένας όγκος στο κεφάλι μπορεί να ξεκινήσει στον εγκέφαλο (πρωτογενείς όγκοι εγκεφάλου), ή ο καρκίνος μπορεί να αρχίσει σε άλλα μέρη του σώματός σας και να εξαπλωθεί στον εγκέφαλό σας (δευτεροβάθμιοι, ή μεταστατικοί όγκοι εγκεφάλου). Το πόσο γρήγορα ένας όγκος στο κεφάλι θα αναπτυχθεί μπορεί να ποικίλλει σε μεγάλο βαθμό. Ο ρυθμός ανάπτυξης, όπως και η ακριβής θέση του όγκου στον εγκέφαλο, καθορίζει το πώς αυτός θα επηρεάσει τη λειτουργία του νευρικού σας συστήματος. Οι επιλογές θεραπείας που έχει ένας όγκος στο κεφάλι εξαρτάται από τον τύπο του όγκου, το μέγεθος και την τοποθεσία. Όγκος στο κεφάλι: Συμπτώματα Τα συμπτώματα ενός όγκου στον εγκέφαλο ποικίλλουν σε μεγάλο βαθμό και εξαρτώνται από το μέγεθος, την τοποθεσία και τον ρυθμό με τον οποίο αναπτύσσεται. Γενικά, τα συμπτώματα αυτά μπορεί να περιλαμβάνουν: Σας πλήττουν νέες μορφές και είδη πονοκεφάλων Πονοκέφαλοι που σταδιακά γίνονται πιο συχνοί και πιο έντονοι Ανεξήγητη ναυτία, ή εμετός Προβλήματα όρασης, όπως θολή όραση, διπλή όραση (διπλωπία), ή απώλεια τηςπεριφερειακής όρασης Σταδιακή απώλεια της αίσθησης, ή της κινητικότητας στο ένα χέρι, ή το ένα πόδι Δυσκολίες με την ισορροπία Δυσκολίες στην ομιλία Σύγχυση σε καθημερινά θέματα Αλλαγές στην προσωπικότητα και την συμπεριφορά Επιληπτικές κρίσεις Προβλήματα ακοής Όγκος στο κεφάλι: Αίτια Όγκοι που αρχίζουν στον εγκέφαλο Οι πρωτογενείς εγκεφαλικοί όγκοι προέρχονται από τον ίδιο τον εγκέφαλο ή από τους ιστούς κοντά σε αυτόν, όπως οι μεμβράνες που τον καλύπτουν (μήνιγγες), τα κρανιακά νεύρα, η υπόφυση και η επίφυση. Αυτοί οι όγκοι δημιουργούνται, όταν φυσιολογικά κύτταρα αποκτούν βλάβες (μεταλλάξεις) στο DNA τους. Αυτές οι μεταλλάξεις επιτρέπουν στα κύτταρα να αναπτύσσονται και να διαιρούνται σε αυξημένους ρυθμούς και να συνεχίσουν να ζουν, ακόμα και αφότου τα υγιή κύτταρα πεθάνουν. Το αποτέλεσμα είναι η δημιουργία μιας μάζας ανώμαλων κυττάρων, η οποία σχηματίζει έναν όγκο. Οι πρωτογενείς εγκεφαλικοί όγκοι είναι πολύ λιγότερο συχνοί από ότι οι δευτερογενείς, στους οποίους ο καρκίνος αρχίζει κάπου αλλού στο σώμα και εξαπλώνεται στον εγκέφαλο. Υπάρχουν πολλοί διαφορετικοί τύποι πρωτογενών όγκων του εγκεφάλου. Κάθε ένας παίρνει το όνομά του από τον τύπο των κυττάρων που εμπλέκονται. Τα παραδείγματα περιλαμβάνουν: Γλοίωμα. Οι όγκοι αυτοί αρχίζουν στον εγκέφαλο ή το νωτιαίο μυελό και περιλαμβάνουν αστροκυτώματα, επενδυώματα, γλοιοβλαστώματα, ολιγοστροκυτώματα και ολιγοδενρρογλοιώματα. Μηνιγγίωμα. Είναι ένας όγκος που εμφανίζεται στις μεμβράνες που περιβάλλουν τον εγκέφαλο και το νωτιαίο μυελό (μήνιγγες). Τα περισσότερα μηνιγγιώματα είναι καλοήθη (μη καρκινικά). Ακουστικό νευρίνωμα. Είναι καλοήθεις όγκοι που αναπτύσσονται στα νεύρα που ελέγχουν την ισορροπία και την ακοή, τα οποία οδηγούν από το εσωτερικό αυτί προς τον εγκέφαλό σας. Αδένωμα στην υπόφυση. Είναι ως επί το πλείστον καλοήθεις όγκοι που αναπτύσσονται στην υπόφυση, η οποία βρίσκεται στην βάση του εγκεφάλου. Αυτοί οι όγκοι μπορούν να επηρεάσουν τις ορμόνες της υπόφυσης και ως εκ τούτου ασκούν επιδράσεις σε όλο το σώμα. Μυελοβλάστωμα. Είναι οι πιο συχνοί καρκινικοί όγκοι του εγκεφάλου στα παιδιά. Ένα μυελοβλάστωμα ξεκινά στο κατώτερο οπίσθιο τμήμα του εγκεφάλου και τείνει να εξαπλωθεί μέσω του εγκεφαλονωτιαίου υγρού. Οι όγκοι αυτοί είναι λιγότερο συχνοί στους ενήλικες, αλλά δεν αποκλείονται και στην ενήλικη ζωή. Πρωτόγονος νευροεκτοδερμικός όγκος (Primitive neuroectodermal tumor – PNET). Είναι σπάνιοι, καρκινικοί όγκοι που ξεκινούν στα εμβρυϊκά κύτταρα στον εγκέφαλο. Μπορούν να εμφανιστούν οπουδήποτε στον εγκέφαλο ενός εμβρύου. Κρανιοφαρυγγίωμα. Είναι σπάνιοι, καλοήθεις όγκοι, οι οποίοι ξεκινούν κοντά στην υπόφυση του εγκεφάλου. Καθώς το κρανιοφαρυγγίωμα αναπτύσσεται αργά, μπορεί να επηρεάσει όχι μόνο την υπόφυση, αλλά και άλλες δομές κοντά στον εγκέφαλο. Καρκίνος που αρχίζει αλλού και εξαπλώνεται στον εγκέφαλο Οι δευτερογενείς όγκοι (μεταστατικοί) του εγκεφάλου είναι όγκοι που προκύπτουν από τον καρκίνο που ξεκινά κάπου αλλού στο σώμα σας και στη συνέχεια εξαπλώνεται (μεθίσταται) στον εγκέφαλό σας. Συμβαίνει συχνότερα σε άτομα που έχουν ιστορικό καρκίνου. Αλλά σε σπάνιες περιπτώσεις, ένας μεταστατικός όγκος στον εγκέφαλο μπορεί να είναι το πρώτο σημάδι καρκίνου, ο οποίος ξεκίνησε κάπου αλλού στο σώμα σας. Οι δευτερογενείς όγκοι του εγκεφάλου είναι πολύ πιο συχνοί από ό,τι είναι οι πρωτογενείς. Κάθε καρκίνος μπορεί να εξαπλωθεί στον εγκέφαλο, αλλά τα πιο κοινά είδη περιλαμβάνουν τους εξής: Καρκίνος του μαστού Καρκίνος του παχέος εντέρου Καρκίνος στα νεφρά Καρκίνος του πνεύμονα Μελάνωμα Όγκος στο κεφάλι: Παράγοντες κινδύνου Στα περισσότερα άτομα με πρωτογενείς όγκους του εγκεφάλου, η αιτία του όγκου δεν είναι σαφής. Αλλά οι γιατροί έχουν εντοπίσει ορισμένους παράγοντες που μπορεί να αυξήσουν τον κίνδυνο για έναν όγκο στον εγκέφαλο. Οι παράγοντες κινδύνου περιλαμβάνουν: Ηλικία. Ο κίνδυνος για όγκο στον εγκέφαλο αυξάνεται όσο μεγαλώνετε. Οι όγκοι του εγκεφάλου είναι πιο συχνοί σε ενήλικες μεγαλύτερης ηλικίας. Ωστόσο, ένας όγκος του εγκεφάλου μπορεί να συμβεί σε οποιαδήποτε ηλικία. Και ορισμένοι τύποι όγκων συμβαίνουν σχεδόν αποκλειστικά στα παιδιά. Έκθεση σε ακτινοβολία. Οι άνθρωποι που έχουν εκτεθεί σε έναν τύπο ακτινοβολίας, που ονομάζεται ιονίζουσα ακτινοβολία, έχουν αυξημένο κίνδυνο εγκεφαλικού όγκου. Παραδείγματα ιονίζουσας ακτινοβολίας είναι η ακτινοθεραπεία για τη θεραπεία του καρκίνου και η έκθεση σε ακτινοβολία που προκαλείται από ατομικές βόμβες. Πιο κοινές μορφές της ακτινοβολίας, πάντως, είναι τα ηλεκτρομαγνητικά πεδία από τις γραμμές του ηλεκτρικού ρεύματος και η ακτινοβολία ραδιοσυχνοτήτων από τα κινητά τηλέφωνα και τους φούρνους μικροκυμάτων, αν και μέχρι σήμερα ΔΕΝ έχει αποδειχθεί ότι συνδέονται με όγκους στον εγκέφαλο. Οικογενειακό ιστορικό όγκων του εγκεφάλου. Ένα μικρό μέρος των όγκων του εγκεφάλου συμβαίνουν σε άτομα με οικογενειακό ιστορικό καρκίνου του εγκεφάλου, ή οικογενειακό ιστορικό γενετικών συνδρόμων, που αυξάνουν τον κίνδυνο αυτό.

Το ποσοστό παχυσαρκίας είναι χαμηλότερο μεταξύ των ενηλίκων που καταναλώνουν σπιτικό φαγητό και δεν παρακολουθούν τηλεόραση κατά τη διάρκεια του δείπνου. Αυτό υποστηρίζει νέα μελέτη, που δημοσιεύεται στο διεθνές επιστημονικό περιοδικό Journal of the Academy of Nutrition and Dietetics. Για τους σκοπούς της μελέτης οι ερευνητές χρησιμοποίησαν δεδομένα από 12.842 εθελοντές, που ανέφεραν ότι καταναλώνουν τουλάχιστον ένα οικογενειακό γεύμα την εβδομάδα. Συνολικά, η μελέτη έδειξε πως οι συμμετέχοντες που δήλωσαν ότι δεν παρακολουθούν τηλεόραση κατά τη διάρκεια των οικογενειακών γευμάτων είχαν σημαντικά χαμηλότερη πιθανότητα να είναι παχύσαρκοι. Το ίδιο παρατηρήθηκε και στην περίπτωση των εθελοντών που ανέφεραν ότι σε όλα τα οικογενειακά γεύματα καταναλώνουν σπιτικό φαγητό. Από την άλλη, η συχνότητα των οικογενειακών γευμάτων δε φάνηκε να διαφοροποιεί τα ποσοστά εμφάνισης παχυσαρκίας. Όπως αναφέρει η επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας, οι συνήθειες κατά τη διάρκεια των οικογενειακών γευμάτων φαίνεται να είναι πιο σημαντικές από τη συχνότητά τους. Συνεπώς, είναι σημαντικό να σκεφτεί κανείς τι συμβαίνει κατά τη διάρκεια των οικογενειακών γευμάτων και να στοχεύσει στην προετοιμασία του μεγαλύτερου μέρους αυτών και την αποφυγή της ταυτόχρονης παρακολούθησης τηλεόρασης.

Από 2.150 έως και 4.100 έμβρυα σύμφωνα με εκτιμήσεις, παρουσίασαν σε χρονικό διάστημα περίπου 40 ετών, από το 1967 μέχρι το 2016, δυσμορφίες αφού οι μητέρες τους έλαβαν ένα φάρμακο για την επιληψία και την αντιμετώπιση της διπολικής διαταραχής κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης τους, ανακοίνωσε σήμερα ο γαλλικός οργανισμός φαρμάκων ANSM. Η δραστική ουσία βαλπροϊκό οξύ, που κυκλοφορεί στη Γαλλία από τη φαρμακευτική εταιρεία Sanofi με τις ονομασίες Depakine για τη θεραπεία της επιληψίας και Depakote ή Depamide για τη διπολική διαταραχή, πιστεύεται επίσης ότι προκαλεί καθυστερημένη νευρολογική ανάπτυξη. Ο ANSM ανέφερε ότι πρόκειται να δώσει στη δημοσιότητα μια μελέτη για τις νευρολογικές επιπτώσεις του φαρμάκου κατά το δεύτερο εξάμηνο του τρέχοντος έτους. Η εταιρεία Sanofi δεν ήταν άμεσα διαθέσιμη για να προβεί σε κάποιο σχόλιο, ανέφερε το πρακτορείο Reuters. Το βαλπροϊκό οξύ εγκρίθηκε ως αντιεπιληπτικό φάρμακο στη Γαλλία το 1967 και εξελίχθηκε σε μια από τις πλέον συνταγογραφούμενες θεραπείες για την πάθηση αυτή παγκοσμίως. Οι γονείς των παιδιών που παρουσίασαν προβλήματα εξαιτίας του φαρμάκου υποστηρίζουν ότι η γαλλική κυβέρνηση και η φαρμακευτική εταιρεία άργησαν πολύ να προειδοποιήσουν για τις παρενέργειες του φαρμάκου αν και ο κίνδυνος για τα έμβρυα είχε καταστεί σαφής στις αρχές της δεκαετίας του 1980

Χωρίς αξονικό τομογράφο λειτουργούν τα νοσοκομεία Σισμανόγλειο και Αμαλία Φλέμινγκ. Σύμφωνα με την ιστοσελίδα skai.gr, εδώ και τρεις μήνες το Σισμανόγλειο παραμένει χωρίς αξονικό τομογράφο, καθώς υπέστη βλάβηγια πολλοστή φορά, ενώ και ο δεύτερος αξονικός του νοσοκομείου δεν λειτουργεί εδώ και πολύ καιρό. Και τα δύο μηχανήματα είναι παλιάς τεχνολογίας. Μάλιστα, πριν από μερικούς μήνες, που είχε μείνει και πάλι το νοσοκομείο δίχως αξονικό τομογράφο, η Εθνική Τράπεζα προχώρησε σε δωρεά 60.000 ευρώ για την αντικατάσταση λυχνίας σε έναν εκ των δύο αξονικών τομογράφων. Σύμφωνα με το ίδιο δημοσίευμα, οι ασθενείς που κατέφθαναν στο Σισμανόγλειο, μεταφέρονταν στο νοσοκομείο Αμαλία Φλέμινγκ για να εξυπηρετηθούν. Όμως και ο αξονικός τομογράφος του γειτονικού νοσοκομείου υπέστη βλάβη. Πλέον, οι ασθενείς καλούνται να μεταφερθούν σε άλλο εφημερεύον νοσοκομείο που διαθέτει αξονικό τομογράφο, όπως για παράδειγμα το νοσοκομείο Ευαγγελισμός! Οι γιατροί των νοσοκομείων Φλέμινγκ και Σισμανόγλειο κάνουν λόγο για άμεσο κίνδυνο της ζωής των ασθενών από τη μη λειτουργία του αξονικού τομογράφου, εξηγώντας ότι το πρόβλημα γίνεται εντονότερο κατά τις εφημερίες.

Σκωληκοειδίτιδα είναι η φλεγμονή της σκωληκοειδούς απόφυσης, ενός μικρού «σάκου» που κρέμεται ανάμεσα στο λεπτό και στο παχύ έντερο στην κάτω δεξιά πλευρά της κοιλιάς και έχει μέγεθος όσο ένα δάχτυλο. Αν και η σκωληκοειδίτιδα κατά κανόνα εκδηλώνεται στις ηλικίες 10 έως 30 ετών, το 5-7% των κρουσμάτων εμφανίζεται σε άτομα ηλικίας άνω των 50 ετών. Συνήθως αντιμετωπίζεται με εγχείρηση, σε μερικές περιπτώσεις, ωστόσο, η πάθηση αντιμετωπίζεται με φάρμακα. Το πιο κοινό και κύριο σύμπτωμα είναι ο πόνος στην κοιλιά. Συνήθως αρχίζει από τον ομφαλό, στη συνέχεια μετατοπίζεται κάτω δεξιά και τελικά γίνεται πολύ έντονος και εστιασμένος χαμηλά στην κοιλιά. Ο πόνος της σκωληκοειδίτιδας συνήθως αυξάνεται σε διάστημα 6 έως 12 ωρών. Εκτός βέβαια από τον πόνο στην κοιλιά υπάρχουν και άλλα συμπτώματα: – Απώλεια της όρεξης – Ναυτία και/ή εμετός αφού αρχίσει ο κοιλιακός πόνος – Κοιλιακό πρήξιμο – Πυρετός (όχι πολύ υψηλός) που αρχίζει μετά από τα άλλα συμπτώματα – Επώδυνη ούρηση – Κράμπες – Δυσκοιλιότητα ή διάρροια Η έγκαιρη διάγνωση της σκωληκοειδίτιδας είναι πολύ σημαντική, ωστόσο δεν είναι πάντοτε εύκολη και αυτό γιατί τα συμπτώματά της είναι παρόμοια με αυτά άλλων ασθενειών, όπως προβλημάτων στη χοληδόχο κύστη, λοίμωξης του ουροποιητικού συστήματος, γαστρίτιδα κ.λπ.

Μόλις πριν από δύο μέρες μια γαλλο-ιταλική επιστημονική μελέτη (μετα-ανάλυση) κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η λήψη αντικαταθλιπτικών από μια γυναίκα λίγο πριν και κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης της σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο το παιδί της να εμφανίσει τη διαταραχή του φάσματος του αυτισμού, όπως αναφέρει το ΑΠΕ-ΜΠΕ. Τώρα, δύο νέες μελέτες στο αμερικανικό ιατρικό περιοδικό «JAMA» (Journal of American Medical Association), μία καναδική και μία αμερικανο-σουηδική, έφθασαν στο συμπέρασμα ότι η χρήση αντικαταθλιπτικών φαρμάκων στην αρχική φάση της εγκυμοσύνης δεν αυξάνει ή αυξάνει μόνο ελαφρώς τον κίνδυνο αυτισμού. Μετά και τις νέες μελέτες, η επιστημονική κοινότητα εμφανίζεται μάλλον αβέβαιη και διχασμένη πάνω στο ζήτημα. Στην πρώτη έρευνα, οι ερευνητές, με επικεφαλής την ψυχίατρο Σιμόν Βιγκόντ του Νοσοκομείου Women's College του Τορόντο, μελέτησαν σχεδόν 36.000 γεννήσεις από γυναίκες με μέση ηλικία 27 ετών. Στο 8% των κυήσεων τα έμβρυα είχαν εκτεθεί σε χρήση αντικαταθλιπτικών από τις μητέρες και από αυτά το 2% των παιδιών που γεννήθηκαν, διαγνώσθηκαν με αυτισμό έως την ηλικία των πέντε ετών. Οι επιστήμονες βρήκαν ότι η χρήση αντικαταθλιπτικών φαίνεται να αυξάνει ελαφρώς τον κίνδυνο γέννησης αυτιστικού παιδιού, αλλά η συσχέτιση δεν είναι στατιστικά σημαντική, αν ληφθούν υπόψη και άλλοι παράγοντες κινδύνου που μπορούν να επηρεάσουν το έμβρυο, όπως γενετικοί (κληρονομική προδιάθεση) και οικογενειακοί-περιβαλλοντικοί (έγκυος καπνίστρια, που πίνει αλκοόλ, τρώει ανθυγιεινά, δεν κοιμάται καλά κ.ά.). «Μολονότι μια σχέση αιτίου-αιτιατού δεν μπορεί να αποκλεισθεί, η σχέση που είχε παρατηρηθεί στο παρελθόν (σ.σ. μεταξύ αντικαταθλιπτικών και αυτισμού) μπορεί να εξηγηθεί με άλλους παράγοντες», σύμφωνα με τους Καναδούς επιστήμονες. Στη δεύτερη μελέτη, οι ερευνητές του Πανεπιστημίου της Ιντιάνα και του ιατρικού Ινστιτούτου Καρολίνσκα του Πανεπιστημίου της Στοκχόλμης, με επικεφαλής τον καθηγητή αναπτυξιακής ψυχοπαθολογίας Μπράιαν Ντ'Ονόφριο του Τμήματος Ψυχολογικών και Εγκεφαλικών Επιστημών του πρώτου, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση ανέλυσαν στοιχεία για όλους τους τοκετούς στη Σουηδία μεταξύ 1996-2012, συνολικά πάνω από 1,58 εκατομμύρια παιδιά, εκ των οποίων το 1,4% είχαν γεννηθεί από μητέρες που έκαναν χρήση αντικαταθλιπτικών στο πρώτο τρίμηνο της κύησης. Η μελέτη δεν βρήκε ιδιαίτερη συσχέτιση ανάμεσα στη χρήση αντικαταθλιπτικών από τις εγκύους κατά το πρώτο τρίμηνο της εγκυμοσύνης και στην αύξηση του κινδύνου για τη γέννηση παιδιού με διαταραχή αυτισμού ή διαταραχή ελλειμματικής προσοχής και υπερκινητικότητας (ΔΕΠΥ). Διαπιστώθηκε πάντως μια ελαφρώς μεγαλύτερη πιθανότητα για πρόωρο τοκετό. Ο κίνδυνος να γεννηθεί πρόωρα ένα παιδί, είναι 1,3 φορές μεγαλύτερος, αν έχει εκτεθεί στη μήτρα στα αντικαταθλιπτικά που έπαιρνε η μητέρα του. «Η εξισορρόπηση των κινδύνων και των ωφελειών της χρήσης αντικαταθλιπτικών στη διάρκεια της εγκυμοσύνης είναι μια υπερβολικά δύσκολη απόφαση, που κάθε γυναίκα θα πρέπει να πάρει σε συνεργασία με το γιατρό της. Πάντως η μελέτη μας δείχνει ότι η χρήση αυτών των φαρμάκων κατά την εγκυμοσύνη μπορεί να είναι ασφαλέστερη από ό,τι είχε προηγουμένως θεωρηθεί», δήλωσε ο Ντ'Ονόφριο. Το 82% των αντικαταθλιπτικών που εξετάσθηκαν στη μελέτη, ανήκαν στην κατηγορία των εκλεκτικών αναστολέων επαναπρόσληψης σεροτονίνης (SRRI), όπως τα ευρέως συνταγογραφούμενα Prozac, Zoloft και Celexa. Η κατάθλιψη στην εγκυμοσύνη μπορεί να αποβεί επικίνδυνη τόσο για την έγκυο όσο και για το μωρό, το οποίο κινδυνεύει να γεννηθεί πρόωρα ή με πολύ μικρό βάρος.