ΚΟΚ: Πότε επιβάλλεται πρόστιμο 80 ευρώ για στάθμευση μπροστά σε γκαράζ

ΚΟΚ– Το παρκάρισμα μπροστά σε γκαράζ αποτελεί μία από τις πιο συχνές αιτίες έντασης στις πυκνοκατοικημένες περιοχές, όπου η αναζήτηση θέσης στάθμευσης έχει εξελιχθεί σε καθημερινή δοκιμασία για τους οδηγούς. Το πρόβλημα γίνεται ακόμη πιο σύνθετο όταν ένας χώρος που εμφανίζεται ως γκαράζ δεν χρησιμοποιείται στην πράξη για στάθμευση, αλλά έχει μετατραπεί σε αποθήκη.

Το θέμα αναδεικνύεται μέσα από ρεπορτάζ του Προκόπη Γιόγιακα στην εφημερίδα «ΤΑ ΝΕΑ», με τον πρόεδρο της ΠΟΜΙΔΑ, Στράτο Παραδιά, να ξεκαθαρίζει τι ισχύει για τα ιδιωτικά γκαράζ, πότε απαγορεύεται η στάθμευση μπροστά από αυτά και πότε ο ιδιοκτήτης δεν μπορεί να επικαλείται αποκλειστικό δικαίωμα στον δημόσιο δρόμο.

Το παρκάρισμα μπροστά σε γκαράζ αποτελεί μία από τις πιο συχνές αιτίες έντασης στις πυκνοκατοικημένες περιοχές, όπου η αναζήτηση θέσης στάθμευσης έχει εξελιχθεί σε καθημερινή δοκιμασία για τους οδηγούς. Το πρόβλημα γίνεται ακόμη πιο σύνθετο όταν ένας χώρος που εμφανίζεται ως γκαράζ δεν χρησιμοποιείται στην πράξη για στάθμευση, αλλά έχει μετατραπεί σε αποθήκη.

Σε περιοχές όπως η Κυψέλη, το Παγκράτι και το Ζωγράφου, οι οδηγοί μπορεί να χρειαστούν έως και μία ώρα για να βρουν ελεύθερη θέση. Μέσα σε αυτή την πίεση, οι διαφωνίες για το ποιος έχει δικαίωμα να σταθμεύσει μπροστά από μια είσοδο γκαράζ είναι συχνές, ιδιαίτερα όταν κάποιοι επιχειρούν να «δεσμεύσουν» τμήματα του δρόμου χωρίς να υπάρχει πραγματική χρήση του χώρου ως θέσης στάθμευσης.

Πότε ισχύει η απαγόρευση μπροστά σε γκαράζ

Η απαγόρευση στάθμευσης μπροστά σε γκαράζ έχει νόημα μόνο όταν ο χώρος λειτουργεί πράγματι ως χώρος στάθμευσης. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να υπάρχει γκαραζόπορτα σε λειτουργία και να υπάρχει δυνατότητα πρόσβασης οχήματος.

Παράλληλα, πρέπει να υπάρχει πραγματική και συνεχής κίνηση αυτοκινήτων από και προς τον χώρο. Αν το γκαράζ χρησιμοποιείται κανονικά, τότε η είσοδος και η έξοδός του πρέπει να παραμένουν ελεύθερες.

Τι αλλάζει όταν το γκαράζ έχει γίνει αποθήκη

Αν ένας χώρος έχει μετατραπεί σε αποθήκη, δεν υπάρχει γκαραζόπορτα ή η πόρτα δεν ανοίγει ποτέ, τότε δεν υφίσταται στην πράξη είσοδος και έξοδος χώρου στάθμευσης. Σε αυτή την περίπτωση δεν υπάρχει λόγος να απαγορεύεται η στάθμευση άλλων οχημάτων μπροστά από το σημείο.

ΚΟΚ και πεζοί: Πότε έρχεται πρόστιμο 30 ευρώ για τους πεζούς

Ο νόμος δεν αναγνωρίζει «δεσμευμένη θέση» στον δρόμο επειδή κάποτε υπήρχε γκαράζ. Επομένως, η ύπαρξη ενός παλιού ή ανενεργού χώρου δεν αρκεί από μόνη της για να αποκτήσει ο ιδιοκτήτης αποκλειστικό δικαίωμα στάθμευσης στο δημόσιο οδόστρωμα.

Τι μπορεί να κάνει ο ιδιοκτήτης

Ο ιδιοκτήτης μπορεί να παρκάρει μπροστά στο γκαράζ του, αλλά όχι με αποκλειστικό δικαίωμα. Μπορεί να σταθμεύει όπως κάθε άλλος πολίτης σε δημόσιο δρόμο, χωρίς όμως να εμποδίζει τους υπόλοιπους ή να υποστηρίζει ότι το σημείο αποτελεί «δική του θέση».

Αν το αυτοκίνητό του δυσκολεύει την πρόσβαση ή την έξοδο από διπλανό γκαράζ, τότε το ζήτημα δεν αφορά δικαίωμα στάθμευσης, αλλά κυκλοφοριακή παράβαση. Σε μια τέτοια περίπτωση, εκείνος που παρκάρει μπροστά στο δικό του γκαράζ μπορεί να βρεθεί ο ίδιος αντιμέτωπος με παράβαση του ΚΟΚ.

Τι προβλέπει ο ΚΟΚ και ποιο είναι το πρόστιμο

Ο Κώδικας Οδικής Κυκλοφορίας απαγορεύει τη στάθμευση μπροστά σε είσοδο ή έξοδο χώρου στάθμευσης, γκαράζ ή ιδιωτικού χώρου, όταν εμποδίζεται η πρόσβαση. Η απαγόρευση, δηλαδή, συνδέεται με την πραγματική παρεμπόδιση της εισόδου ή της εξόδου.

Το πρόστιμο για στάθμευση μπροστά σε γκαράζ ανέρχεται σε 80 ευρώ, σύμφωνα με τον πίνακα παραβάσεων του ΚΟΚ. Ωστόσο, αυτό αφορά εκείνον που εμποδίζει την πρόσβαση και δεν δημιουργεί δικαίωμα ιδιωτικής θέσης στον δρόμο για τον ιδιοκτήτη του γκαράζ.

Τι μπορεί να κάνει ο διαχειριστής πολυκατοικίας

Σε περίπτωση διαφωνίας, ο διαχειριστής μπορεί να εξηγήσει στον ιδιοκτήτη ότι δεν έχει αποκλειστικό δικαίωμα στον δημόσιο δρόμο. Μπορεί επίσης να του επισημάνει ότι η χρήση του γκαράζ ως αποθήκης δεν του δίνει προνόμιο στάθμευσης.

Αν ο ιδιοκτήτης παρκάρει με τρόπο που εμποδίζει την έξοδο διπλανού γκαράζ, μπορεί να ενημερωθεί ότι είναι δυνατόν να κληθεί η Τροχαία για την επιβολή προστίμου. Το κρίσιμο σημείο είναι αν υπάρχει πραγματική παρεμπόδιση εισόδου ή εξόδου χώρου στάθμευσης.

Πώς ζητείται επίσημη σήμανση από τον Δήμο

Αν ένας ιδιοκτήτης θέλει να μην παρκάρουν τρίτοι μπροστά από την είσοδο του γκαράζ, πρέπει να ζητήσει επίσημη σήμανση από τον Δήμο. Η σήμανση αυτή δίνεται μόνο όταν ο χώρος χρησιμοποιείται κανονικά ως χώρος στάθμευσης αυτοκινήτου και όχι ως αποθήκη.

Οι τεχνικές υπηρεσίες των δήμων ζητούν συνήθως συγκεκριμένα έγγραφα, όπως τίτλο ιδιοκτησίας με πιστοποιητικό μεταγραφής, μισθωτήριο συμβόλαιο και δήλωσή του στην ΑΑΔΕ, άδεια οικοδομής ή κάτοψη που δείχνει ότι πρόκειται για νόμιμο χώρο στάθμευσης, Ε1 τελευταίου έτους όπου φαίνεται η διεύθυνση κατοικίας, καθώς και πρόσθετα δικαιολογητικά σε περίπτωση φιλοξενίας.

Τα δικαιολογητικά και η τελική διαδικασία

Στα συνήθη δικαιολογητικά περιλαμβάνονται επίσης υπεύθυνη δήλωση ότι ο χώρος στάθμευσης είναι νόμιμος και χρησιμοποιείται από τον αιτούντα ή ότι η είσοδος και η έξοδος πρέπει να παραμένουν ελεύθερες για λόγους ασφαλείας. Ζητούνται ακόμη φωτογραφίες της εισόδου και της εξόδου, της πινακίδας με τον αριθμό της οικοδομής και του σημείου όπου θα τοποθετηθεί η σήμανση, καθώς και παράβολο υπέρ του Δήμου.

Μετά την αίτηση, ακολουθεί αυτοψία από την Τεχνική Υπηρεσία ή τη Δημοτική Αστυνομία. Αν η απάντηση του Δήμου είναι θετική, ο ενδιαφερόμενος μπορεί να τοποθετήσει στην γκαραζόπορτα κατακόρυφη σήμανση Ρ-40, δηλαδή απαγόρευση στάσης ή στάθμευσης, με πρόσθετη πινακίδα «Είσοδος – Έξοδος Οχημάτων». Η τήρηση της διαδικασίας και η νόμιμη σήμανση επιτρέπουν την επίδοση κλήσεων και ακόμη και τη ρυμούλκηση.

Γιατί οι διαφωνίες καταλήγουν συχνά σε αντιπαραθέσεις

Παρόμοια ζητήματα δεν εμφανίζονται μόνο σε πολυκατοικίες, αλλά και σε επιχειρήσεις, ιδίως όταν συνυπάρχουν με κατοικίες. Η έλλειψη θέσεων στάθμευσης και οι ασάφειες γύρω από το τι επιτρέπεται οδηγούν συχνά σε εντάσεις.

Τα παραθυράκια στη νομοθεσία και οι διαφορετικές ερμηνείες δημιουργούν αντιπαραθέσεις ανάμεσα σε κατοίκους, ιδιοκτήτες και οδηγούς. Σε αρκετές περιπτώσεις, οι διαφορές αυτές δεν λύνονται στον δρόμο, αλλά καταλήγουν στις αίθουσες της δικαιοσύνης.